Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis)

omneäliud å ad æternæ fapientiæ pabulum cõuerfus:feextra vítam quafi in tenez bris ignorãtíæ inuolutum potius mortuum ġ viuum reperíetEr híc eft cruciatus intermínabilís : íntelle&uale efe habere; &nunğ intelligere: Sola ením æterna faz píientiaeft:in quaomnís íintelleãus intelligere potet: ORATOR. Pulchraatg raa ranarrasinuncage gquæfo:quomodo eleyari queam ad aliqualem guft æternæ faz píentiæ! IDIOT A;,Aeterna fapičtia:in omni guftabíli guftatur. ipfa eft delecãtaríio: in omní dele&abili,ipfa eft pulchritudo:inomníi pulchroiípfa eft apperitio:in omní appetíbili:Sic decunãís defiderabílibus dicito, Quomodo tunc poteft non guftarit Nonne víta eft tibi iocunda: guandoeft fecundum defiderium tuum! ORATOR; Immo níhil plus: IDIOTA; Cum ergo hoc defideríium tuum non fit nifi per æter nam fapíentiam ex qua/& in qua efti '&'hæc víta fælix quă defideras! fimiliter non fit nifi ab eadem æterna fapientia ín qua eft & extra quam effe nequit:hinc nõ aliud ín omní defideríoíntelleã&ualis vitæ defideras ĝfapientiam æternam/quæ eft defideríí túi compleměétumpríncipiumimediű/& finis: Sí ígitur eft tibi dulce hoc dez fideríum immortalis vitæ ivt ætèrnalíter fælicíter víuas:quádam in te præguftaa tionem experiris xternæ fapientiæ,Nihiteniím:penítus incognítä appetitur, Sant etenim poma apud indo$/quorum præguftatíoné cum non habeamus:ea non appe timus:fed cum fineë nutrimento viuere non poflimus:àppetimus nutriment, Ha--. bemusautemnutrímētiquãdam præguftationem:yt víuamus fenfibiliter. & hine puer quädam habet lactis præguftatíonem in fua natura, quare dum efurít: ad lac mouetur,Ex quibus enim fumus:ex illis ñutrímur; Sic intelle&us habet vítã fuam abæterna fapientia:& huius habet qualécűg præguftationé, V ndein omni pafcen tía quæ ei yt viuat nècefaria eft:nő mouetür nifi yt inde pafcatur /a quo habet hoc intelle&uale efe, Sí igitur ín omni defiderío vitæ intelleãualisiättéderes aquoeft intelle&tus/ per quod mouetur /& ad quod:in te cõperíres dulcediné…