رسائل ودية
- اللغة:
- الإنجليزية
- الحالة:
- عمل كامل
- التأليف:
- كتبه المؤلف بنفسه
- حالة النص:
- به أخطاء مسح ضوئي (قياس آلي على النص كله، لم يُراجَع يدويًا) · 4 مقاطع غير مقروءة مستبعدة من الإجابات
- الحجم:
- ~140,000 كلمة · 657 مقطعًا
استشهد بهذا العمل
- APAهنري ديفيد ثورو. (n.d.). Familiar Letters [رسائل ودية]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ar/works/thoreau/familiar-letters
- MLAهنري ديفيد ثورو. Familiar Letters [رسائل ودية]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ar/works/thoreau/familiar-letters.
- Chicagoهنري ديفيد ثورو. Familiar Letters [رسائل ودية]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ar/works/thoreau/familiar-letters.
إحالة إلى الطبعة التي يستنسخها SigPhi: SigPhi هو نسختها الرقمية لا ناشرها. سنة الطبعة غير مذكورة في البيانات الوصفية (لذلك «n.d.»)، ولا يُذكر المترجم إلا إذا كان مسجلًا.
عمّ يتحدث
مراسلات ثورو، بتحرير سانبورن سنة 1894: هذا هو ثورو وهو يكتب إلى أشخاصٍ بأعيانهم، وهو ههنا أدفأ في الغالب من ثورو الكتب.
السياق والتاريخ
فيها رسائله إلى إيمرسون، وقد كان راعيه ومشكلته في آن؛ ورسائله إلى هاريسون بليك، وهو معلّمٌ من ورسستر كان يستشيره في أمور الخُلُق، فأجابه ثورو ثلاث عشرة سنة بما هو أقرب إلى مقالاتٍ صغيرة؛ ورسائل الأسرة. وأشهرها تلك التي كتبها إلى إيمرسون حين مات ابنه الصغير، وهي تبدو باردة حتى يُدرك المرء ما تقوله. ويحسن تذكّر أمرين: أن هذه طبعةٌ من القرن التاسع عشر صُنعت بمعايير ذلك الزمان، وأن سانبورن كان محرّرًا مُطلق اليد — يحذف ويضمّ ويُصلح أحيانًا — وهو ما اضطُرّت الدراسات اللاحقة إلى نقضه.
سياق تحريري، لا مصدر قابل للاقتباس: بخلاف مقاطع العمل نفسه، لا يمكن التحقق من هذه المعلومات في المدونة.
mentesque torpescunt. Canerem cum Horatio, si vox non faucibus haeserit,--Vides ut alta stet nive candidum Nawshawtuct, nec jam sustineant onus Silvae laborantes, geluque Flumina constiterint acuto? Dissolve frigus, ligna super foco Large reponens, etc. Sed olim, Musa mutata, et laetiore plectro, Neque jam stabulis gaudet pecus, aut arator igne, Nec prata canis albicant pruinis; Jam Cytherea choros ducit Venus imminente luna. Quam turdus ferrugineus ver reduxerit, tu, spero, linques curas scholasticas, et, negotio religato, desipere in loco audebis; aut mecum inter sylvas, aut super scopulos Pulchri-Portus, aut in cymba super lacum Waldensem, mulcens fluctus manu, aut speciem miratus sub undas. Bulwerius est mihi nomen incognitum,--unus ex ignobile vulgo, nec refutandus nec laudandus. Certe alicui nonnullam honorem habeo qui insanabili cacoethe scribendi teneatur. Specie flagrantis Lexingtonis non somnia deturbat? At non Vulcanum Neptunumque culpemus, cum superstitioso grege. Natura curat animalculis aeque ac hominibus; cum serena, tum procellosa, amica est. Si amas historiam et fortia facta heroum, non depone Rollin, precor; ne Clio offendas nunc, nec illa det veniam olim. Quos libros Latinos legis? legis, inquam, non studes. Beatus qui potest suos libellos tractare, et saepe perlegere, sine metu domini urgentis! ab otio injurioso procul est: suos amicos et vocare et dimittere quandocunque velit, potest. Bonus liber opus nobilissimum hominis. Hinc ratio non modo cur legeres, sed cur tu quoque scriberes; nec lectores carent; ego sum. Si non librum meditaris, libellum certe. Nihil posteris proderit te spirasse, et vitam nunc leniter nunc aspere egisse; sed cogitasse praecipue et scripsisse. Vereor ne tibi pertaesum hujus epistolae sit; necnon alma lux caret, Majoresque cadunt altis de montibus umbrae. Quamobrem vale,--imo valete, et requiescatis placide, Sorores.…