SigPhiSigPhi

Sobre les conjectures

Nicolau de Cusa

Idioma:
llatí
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Estat del text:
Text net
Extensió:
~36.600 paraules · 174 passatges
Cita aquesta obra
  • APANicolau de Cusa. (n.d.). Sobre les conjectures. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-coniecturis
  • MLANicolau de Cusa. "Sobre les conjectures." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-coniecturis.
  • ChicagoNicolau de Cusa. Sobre les conjectures. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-coniecturis.

De què tracta

«De les conjectures»: tot el que la ment humana produeix són conjectures.

Context i història

La continuació tècnica de la «Docta ignorància». Si la veritat exacta no és assolible, el coneixement és aproximació — i Cusa hi construeix una teoria de com s'aproxima, amb figures geomètriques i números. És el més difícil dels seus llibres. Text en LLATÍ: l'original de Cusa, i el que s'ha de citar.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Com comença
€ Deo amabili Reuerendiffimo patri domino Iuliano fanatæapoftolicæ fedís dignifimo cardinali præceptori fuo metuendo,N,Cufa, CAP. ee el Ata nunc qualicãg opportunítate:de cõieãurís cõceptű pandã, SAN E iqué guiscõmuni humanarű adinučtionű vitio latg fpecíalíorib? i Xlfeculentiis obtufiorís ingenii adumbratG fciam: tribí tamen patri optimo atg oîm líterarū eruditiffimo cõfidéter explicui vt ille Pipene diuino lumineadmíirabilis refplédétiæ pbatiffimí tuí intel-AN Jea? poffibilé purgationé accipere queat, Scio em hãc indagãdaa rűartiű formulã/ í rudítate fua occâbere nõ poffe:fi vír oim clarifim? eãacceptae tiõe dignã correctionis lima facere dignabit, Præbe igit tua ornatiftima auãoríta te:intråtíb? anímű/ad breuë planiffimã viä /altiflima quæg patédís CAPI, HE W Vania autë í priorib? doãtæ ígnorãtiæ libellis Iimulto guidé altí? ilympíz Lo NES oa itp Jegoipe nifu meo/præcifionem veritatis inattingibílē intuitus es: ASZ A confegués eft omnem humanã verí pofitiuã affertionč effe cõiekurã; non ením inexhauribiliseft:adau&ãtio appræhéfionis veri, hinc ipfam maxím humanitus inattingibilé fcientiã/ d a&ualis noftra inulla proportione refpeđãet : ínfirmæ appræhēfionís incertus cafus a veritatis puritate ipofitiões noftras! verí fubinfert cõie&uras, Cognofcitur igit ínattingibilis veritatis vnitas/alterítate cõíeãuralí: atg pofthac clarius ġ iph alterítatis cõieã&tura ! ín fimpliciffima verítatís vnitate eius notítiá íntuebímur,Quoniã auté creata ínteiligētia finitæ a&ualitatis/ín alio! nõ nífi aliter exiftít/ita vt omnit cõieturåtiű differétía remaneat:non poterit nifi

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Nicolau de Cusa