SigPhiSigPhi

Sobre la pau de la fe

Nicolau de Cusa

Idioma:
llatí
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Estat del text:
Sense soroll d'escaneig detectat (mesura automàtica sobre tot el text, no revisada a mà)
Extensió:
~14.700 paraules · 70 passatges
Cita aquesta obra
  • APANicolau de Cusa. (n.d.). De pace fidei [Sobre la pau de la fe]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-pace-fidei
  • MLANicolau de Cusa. De pace fidei [Sobre la pau de la fe]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-pace-fidei.
  • ChicagoNicolau de Cusa. De pace fidei [Sobre la pau de la fe]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/de-pace-fidei.

Referència de l'edició que reprodueix SigPhi: SigPhi n'és la reproducció digital, no l'editor. L'any de l'edició no consta a les metadades (per això «n.d.») i el traductor només hi surt quan consta.

De què tracta

«La pau de la fe» (1453): escrit setmanes després de la caiguda de Constantinoble.

Context i història

Mentre Europa demanava croada, Cusa imagina un concili al cel on els representants de totes les religions descobreixen que discuteixen de ritus i no de fe. «Una religió en la varietat dels ritus», n'és la fórmula. És dels textos més valents del segle XV. Text en LLATÍ: l'original de Cusa, i el que s'ha de citar.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Com comença
poteft:qúūin id quod intelligitur efeante omne principiatum fit æternum, VERa BVM, Eftergopricipium, ITALVS, Itaeft, VERBVM. Ergo fimplicifimű, omne eni compofitum:eft pricipiatum,componentia eni non poffunt effe poft coma pofitum; ITALVS, Fateor, VERBVM, Sapientia ígitur:eft æternitas, IT A-LVS, Nechocaliter effepotet, VERBVM, Non elt autem poffibile plures effe æternítates : quía ante omnem pluralitatem eft vnitas, ITALVS, Negíid quifä díffitebíitur. VERBVM, Eftígitut fapientía:deusivnus/fimplexiæternusiprin cipiumomnium; ITALVS. Ita effe necefeeft, VERBVM, Eccequomodo vos variarum fe&arum philofophi:ín religione vnius dei quem omnes præfupponítíis: ineo vos amatores fapientiæ profiteminíi/concordatis, ig Icarabs exorfus refpõdit, Nihil clarius nec verius dici poteft, VERBVM 1 Sicut autem vos profiteminí ex eo p amatores fapiétiæ/abfolutã fapiétiã: j \putatifne homines itelleãu vigétes nő amare fapíentiam? ARABS, Puto veriflime omnes holes natura appetere fapientiam,cû fapientia fit víta Ítelleãtus:q alio cibo ĝ verítate/& verbo vitæ feu pane fno itelle&tuali iqui fapiétia eft! í víta fua DIALOGVS. FO.CXVÌ,

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Nicolau de Cusa