SigPhiSigPhi

L'idiota (Sobre la saviesa, la ment i els experiments estàtics)

Nicolau de Cusa

Idioma:
llatí
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Estat del text:
Text net
Extensió:
~38.700 paraules · 184 passatges
Cita aquesta obra
  • APANicolau de Cusa. (n.d.). L'idiota (Sobre la saviesa, la ment i els experiments estàtics). SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
  • MLANicolau de Cusa. "L'idiota (Sobre la saviesa, la ment i els experiments estàtics)." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
  • ChicagoNicolau de Cusa. L'idiota (Sobre la saviesa, la ment i els experiments estàtics). SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.

De què tracta

«L'idiota»: un artesà illetrat ensenya filosofia a un orador i a un filòsof.

Context i història

«Idiota» aquí vol dir sense estudis, no neci. El personatge fa culleres de fusta al mercat de Roma i deixa en evidència els savis. L'últim tractat, «Dels experiments amb la balança», proposa pesar-ho tot —aire, sang, plantes— per conèixer la natura: és una de les primeres crides a la mesura. Text en LLATÍ: l'original de Cusa, i el que s'ha de citar.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Com comença
{lín foro Romano:quem facete /fubrídetis fic allocut?eft, j| defatigerís innumerabiles libros leãítandomődum ad 4 | humílitatč duđus fis,hoc certe ex eo: quía fcientia hug| íus mundí ín qua te cætetos præcellere putas/ftultitia H $| quædã eft apud deñ, & hinc infiat,vera autë feiétia:huz Ay | miliat,optarem/vt ad illam te cõferres:quoniam ibi eft j| thefaurus lærtitix ORATOR. Quæeft præfumptio , ġ | tua pauper Idíota/ & penitus ignorans : yt fic paruifaz cías ftudium literarumfine quo nemo proficit! ID]O2 TA. Noneft magneorator præfumptioiquæ me filere non finit: fed charitas,nam vídeo te deditum ad quærendam fapíentiam multo calfo labore:a quo te reuocare fi pofem/íta yt & tu errorem perpenderes/puto/cõttíto laqueo'te euafifie gaude res, traxit te opinioauãtorítatís : yt fis quafi equus/ natura liber ifed arte capiftro alligatus præfepí/vbi non aliud comedít nifi quod illi miniftratur , Pafeitur enim intelle&tus tuus / auãorítati fcribentium aftríi&us / pabuloalíerno & non naturali, ORATOR; Sí non ín libris fapíentum eft fapíentiæ pabulum:ybí tunc eft IDIO TA, Non díco ibi nonèffe:fed dicoinaturale ibi non reperíiriquí enim primo fead fcribendum de fapientia contulerunt:nonde librorum pabulo quí nondum erant? incrementa receperunt.fed naturali alimento: ín virum perfetum perducebãturs & íi : cæteros qui ex librís fe putant profeciffe/longe fapientia antecedunt , OR A2 TOR, Qåžuís forte fine literarum ftudioaliqua feiri poffint/ tamen res difficiles & grandes nequağ:cum fcientiæ creuerint per additamenta, IDIOTA, Hoc eft që aíebam:fcilicet te duci auãorítate & decipí-feribit aliquis verbä illud : cuí čredíss ego autem díco tíbí:¢ fapientia fotisclamat ín plateis!…

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Nicolau de Cusa