SigPhiSigPhi

De clementia

Luci Anneu Sèneca

Idioma:
llatí
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Estat del text:
Text net
Extensió:
~13.900 paraules · 66 passatges
Cita aquesta obra
  • APALuci Anneu Sèneca. (n.d.). De clementia. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-clementia
  • MLALuci Anneu Sèneca. "De clementia." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-clementia.
  • ChicagoLuci Anneu Sèneca. De clementia. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-clementia.

De què tracta

Un tractat sobre la clemència adreçat a Neró, que aleshores tenia divuit anys i acabava de començar a governar amb Sèneca de preceptor.

Context i història

És alhora filosofia moral i un intent pràctic de formar un emperador, i és impossible de llegir sense saber com va acabar: aquell noi va fer matar la seva mare, i deu anys després va ordenar a Sèneca que se suïcidés. Va ser molt llegit al Renaixement com a manual de príncep. Aquesta entrada és l'original llatí; al catàleg hi ha també la traducció anglesa com a obra a part. Se cita l'original.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Com comença
1. Scribere de clementia, Nero Caesar, institui, ut quodam modo speculi vice fungerer et te tibi ostenderem perventurum ad voluptatem maximam omnium. Quamvis enim recte factorum verus fructus sit fecisse nec ullum virtutum pretium dignum illis extra ipsas sit, iuvat inspicere et circumire bonam conscientiam, tum immittere oculos in hanc immensam multitudinem discordem, seditiosam, impotentem, in perniciem alienam suamque pariter exsultaturam, si hoc iugum fregerit, et ita loqui secum: 2. 'Egone ex omnibus mortalibus placui electusque sum, qui in terris deorum vice fungerer? Ego vitae necisque gentibus arbiter; qualem quisque sortem statumque habeat, in mea manu positum est; quid cuique mortalium Fortuna datum velit, meo ore pronuntiat; ex nostro responso laetitiae causas populi urbesque concipiunt; nulla pars usquam nisi volente propitioque me floret; haec tot milia gladiorum, quae pax mea comprimit, ad nutum meum stringentur; quas nationes funditus excidi, quas transportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri quorumque capiti regium circumdari decus oporteat, quae ruant urbes, quae oriantur, mea iuris dictio est. 3. In hac tanta facultate rerum non ira me ad iniqua supplicia compulit, non iuvenilis impetus, non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiam extorsit, non ipsa ostentandae per terrores potentiae dira, sed frequens magnis imperiis gloria. Conditum, immo constrictum apud me ferrum est,

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Luci Anneu Sèneca