De providentia
- Idioma:
- llatí
- Completesa:
- Obra completa
- Autoria:
- Escrita per l'autor
- Estat del text:
- Text net
- Extensió:
- ~6.530 paraules · 31 passatges
Cita aquesta obra
- APALuci Anneu Sèneca. (n.d.). De providentia. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-providentia
- MLALuci Anneu Sèneca. "De providentia." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-providentia.
- ChicagoLuci Anneu Sèneca. De providentia. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/de-providentia.
De què tracta
Per què als bons els passen coses dolentes, si el món està governat per una providència? La resposta estoica: l'adversitat és l'entrenament, i el savi no és el que no pateix sinó el que el patiment no doblega.
Context i història
Adreçat a Lucili i escrit sota Neró, cap a l'any 64, pel mateix home que acabaria rebent l'ordre de matar-se. Que la pregunta del mal sigui plantejada per algú a qui li tocaria de ple no és una casualitat literària. Aquesta entrada és l'original llatí; al catàleg hi ha també la traducció anglesa com a obra a part. Se cita l'original.
Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.
1. Quaesisti a me, Lucili, quid ita, si prouidentia mundus ageretur, multa bonis uiris mala acciderent. Hoc commodius in contextu operis redderetur, cum praeesse uniuersis prouidentiam probaremus et interesse nobis deum; sed quoniam a toto particulam reuelli placet et unam contradictionem manente lite integra soluere, faciam rem non difficilem, causam deorum agam. 2. Superuacuum est in praesentia ostendere non sine aliquo custode tantum opus stare nec hunc siderum coetum discursumque fortuiti impetus esse, et quae casus incitat saepe turbari et cito arietare, hanc inoffensam uelocita tem procedere aeternae legis imperio tantum rerum terra marique gestantem, tantum clarissimorum luminum et ex disposito relucentium; non esse materiae errantis hunc ordinem nec quae temere coierunt tanta arte pendere ut terrarum grauissimum pondus sedeat inmotum et circa se properantis caeli fugam spectet, ut infusa uallibus maria molliant terras nec ullum incrementum fluminum sentiant, ut ex minimis seminibus nascantur ingentia. 3. Ne illa quidem quae uidentur confusa et incerta, pluuias dico nubesque et elisorum fulminum iactus et incendia ruptis montium uerticibus effusa, tremores labantis soli aliaque quae tumultuosa pars rerum circa terras mouet, sine ratione, quamuis subita sint, accidunt, sed suas et illa causas habent non minus quam quae alienis locis conspecta miraculo sunt, ut in mediis fluctibus calentes aquae et noua insularum in uasto exilientium mari spatia. 4. Iam uero si quis
De què tracta De providentia?Resumeix De providentia en poques paraulesQuines són les idees clau de De providentia?
← Torna a Luci Anneu Sèneca