SigPhiSigPhi

Hèrcules a l'Eta

Luci Anneu Sèneca

Idioma:
llatí
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Atribuïda (autoria debatuda)
Estat del text:
Text net
Extensió:
~17.300 paraules · 82 passatges
Cita aquesta obra
  • APALuci Anneu Sèneca. (n.d.). Hèrcules a l'Eta. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/hercules-oetaeus
  • MLALuci Anneu Sèneca. "Hèrcules a l'Eta." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/seneca/hercules-oetaeus.
  • ChicagoLuci Anneu Sèneca. Hèrcules a l'Eta. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/seneca/hercules-oetaeus.

De què tracta

La mort d'Hèrcules, cremat per la túnica enverinada, i la seva apoteosi.

Context i història

L'atribució a Sèneca es discuteix des de fa segles: molts filòlegs la consideren obra d'un imitador, i és la més llarga de totes les tragèdies del corpus senequià. Val la pena llegir-la sabent-ho, no com un cas tancat. Les tragèdies no són cap apèndix literari a la filosofia de Sèneca: són la via principal per on va exposar-la. La ira, la por de la mort i el destí, que a les cartes s'argumenten, aquí es veuen actuar.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Com comença
Hyllus Nuntius taciti Lichas Philoctetes chorus Virginum chorus Aetolarum Mulierum Hercules. Sator deorum, cuius excussum manu utraeque Phoebi sentiunt fulmen domus, secure regna — protuli pacem tibi, quacumque Nereus porrigi terras vetat, non est tonandum: perfidi reges iacent, saevi tyranni, fregimus quicquid fuit tibi fulminandum. sed mihi caelum, parens, adhuc negatur? parui certe Iove ubique dignus teque testata est meum patrem noverca, quid tamen nectis moras? numquid timemur? numquid impositum sibi non poterit Atlas ferre cum caelo Herculem? quid astra, genitor, quid negas? mors me tibi certe remisit, omne concessit malum quod terra genuit, pontus aer inferi: nullus per urbes errat Arcadias leo, Stymphalis icta est, Maenali nulla est fera; sparsit peremptus aureum serpens nemus et hydra vires posuit et notos Hebro cruore pingues hospitum fregi greges hostisque traxi spolia Thermodontiae. vidi silentum fata nec tantum redi, sed trepidus atrum Cerberum vidit dies (322) et ille solem, nullus Antaeus Libys animam resumit, cecidit ante aras suas Busiris, una est Geryon sparsus manu taurusque populis horridus centum pavor. quodcumque tellus genuit infesta occidit meaque fusum est dextera: iratis deis non licuit esse. si negat mundus feras, animum noverca, redde nunc nato patrem , vel astra forti, nec peto ut monstres iter; permitte tantum, genitor: inveniam viam. vel si times ne terra concipiat feras,

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Luci Anneu Sèneca