Les troianes

Rhoetea sonent litora planctus, habitantque cavis montibus Echo non, ut solita est, extrema brevis verba remittat, totos reddat Troiae gemitus: audiat omnis pontus et aether. saevite, manus, pulsu pectus tundite vasto, non sum solito contenta sono: Hectora flemus. HEC Tibi nostra ferit dextra lacertos umerosque ferit tibi sanguineos, tibi nostra caput dextera pulsat, tibi maternis ubera palmis laniata iacent: fluat et multo sanguine manet quamcumque tuo funere feci rapta cicatrix. columen patriae, mora fatorum, tu praesidium Phrygibus fessis, tu murus eras umerisque tuis stetit illa decem fulta per annos: tecum cecidit summusque dies Hectoris idem patriaeque fuit. Vertite planctus: Priamo vestros fundite fletus, satis Hector habet. Chor. Accipe, rector Phrygiae, planctus, accipe fletus, bis capte senex, nil Troia semel te rege tulit, bis pulsari Dardana Graio moenia ferro bisque pharetras passa Herculeas. post elatos Hecubae partus regumque gregem postrema pater funera cludis magnoque Iovi victima caesus Sigea, premis litora truncus. Hec. Alio lacrimas flectite vestras: non est Priami miseranda mei mors, Iliades. felix Priamus dicite cunctae: liber manes vadit ad imos, nec feret umquam victa Graium cervice iugum; non ille duos videt Atridas nec fallacem cernit Vlixen; non Argolici praeda triumphi subiecta feret colla tropaeis; non adsuetas ad sceptra manus posterga dabit currusque sequens Agamemnonios aurea dextra vincula gestans latis fiet pompa Mycenis. Chor. Felix Priamus dicimus omnes: secum excedens sua regna tulit; nunc Elysii nemoris tutis errat in umbris interque pias (57) felix animas Hectora quaerit. felix Priamus, felix quisquis bello moriens omnia secum consumpta tulit.