Sulla verità
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Nessun rumore di scansione rilevato (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano)
- Estensione:
- ~9050 parole · 43 passi
Cita quest'opera
- APAAnselmo d'Aosta. (n.d.). De veritate (Dialogus de veritate) [Sulla verità]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/anselm-of-canterbury/de-veritate-dialogus-de-veritate
- MLAAnselmo d'Aosta. De veritate (Dialogus de veritate) [Sulla verità]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/anselm-of-canterbury/de-veritate-dialogus-de-veritate.
- ChicagoAnselmo d'Aosta. De veritate (Dialogus de veritate) [Sulla verità]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/anselm-of-canterbury/de-veritate-dialogus-de-veritate.
Riferimento all’edizione riprodotta. SigPhi è la riproduzione digitale. Anno, editore e traduttore compaiono quando noti; «n.d.» indica un anno sconosciuto.
Di che cosa tratta
Un dialogo tra maestro e discepolo su che cos'è la verità: quella degli enunciati, quella della volontà, quella delle cose.
Contesto e storia
Anselmo arriva a una definizione — la verità è la rettitudine percepita dalla mente — che unisce sotto una sola nozione il dire il vero e l'agire bene. Il primo dei tre dialoghi che scrisse come fondamento teologico, e il più filosofico dei tre.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
ueritatem tamen et rectitudinem habet, quia facit quod debet. Sed cum significat esse quod est, dupliciter facit quod debet; quoniam significat et quod accepit significare, et ad quod facta est. Sed secundum hanc rectitudinem et ueritatem qua significat esse quod est, usu recta et uera dicitur enuntiatio; non secundum illam qua significat esse etiam quod non est. Plus enim debet propter quod accepit significationem, quam propter quod non accepit. Non enim accepit significare esse rem cum non est, uel non esse cum est, nisi quia non potuit illi dari tunc solummodo significare esse quando est, uel non esse quando non est. Alia igitur est rectitudo et ueritas enuntiationis, quia significat ad quod significandum facta est; alia uero, quia significat quod accepit significare. Quippe ista immutabilis est ipsi orationi, illa uero mutabilis. Hanc namque semper habet, illam uero non semper. Istam enim naturaliter habet, illam uero accidentaliter et secundum usum. Nam cum dico: dies est, ad significandum esse quod est, recte utor huius orationis significatione, quia ad hoc facta est; et ideo tunc recte dicitur significare. Cum uero eadem oratione significo esse quod non est, non ea recte utor, quia non ad hoc facta est; et idcirco non recta tunc eius significatio dicitur. Quamuis in quibusdam enuntiationibus inseparabiles sint istae duae rectitudines seu ueritates; ut cum dicimus: homo animal est, aut: homo lapis non est. Semper enim haec affirmatio significat esse quod est, et haec
Fai una domanda su quest'operaDi cosa tratta Sulla verità?Riassumi Sulla verità brevementeQuali sono le idee chiave di Sulla verità?
← Torna a Anselmo d'Aosta