Confessioni (la)
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Testo pulito
- Estensione:
- ~170.000 parole · 791 passi
Cita quest'opera
- APAAgostino d'Ippona. (n.d.). Confessioni (la). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/augustine/confessiones-latin
- MLAAgostino d'Ippona. "Confessioni (la)." SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/augustine/confessiones-latin.
- ChicagoAgostino d'Ippona. Confessioni (la). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/augustine/confessiones-latin.
Di che cosa tratta
Il racconto che Agostino fa a Dio della propria vita: la giovinezza a Cartagine, gli anni del dubbio, la conversione in un giardino di Milano, e la domanda su cosa siano il tempo e la memoria.
Contesto e storia
Scritte verso il 397-400, quando Agostino era già vescovo di Ippona, nell'Africa romana. È il primo grande libro introspettivo della letteratura occidentale: nessuno prima aveva esaminato la propria interiorità a quella profondità, né l'aveva messa per iscritto rivolgendosi a Dio direttamente. La conversione che racconta — l'estate del 386, la voce di un bambino che canta «prendi e leggi» — è tra le scene più influenti mai scritte, e l'intero genere dell'autobiografia moderna le deve l'esistenza.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This file was produced from images generously made available by The Internet Archive/Canadian Libraries) S. AURELII AUGUSTINI CONFESSIONES POST EDITIONEM PARISIENSEM NOVISSIMAM AD FIDEM CODICUM OXONIENSIUM RECOGNITÆ, ET POST EDITIONEM M. DUBOIS EX IPSO AUGUSTINO ILLUSTRATÆ. * * * * * OXONII, J. H. PARKER; J. G. ET F. RIVINGTON, LONDINI. MDCCCXXXVIII. * * * * * {vii} MONITUM. Quum Patrum studium omni fere tempore in Ecclesia Anglicana floruerit, mirum sane accidit, non nisi unum S. Augustini opusculum[1], quod sciam, idque historici tantum argumenti, typis apud nos unquam mandatum fuisse. Auspicatius ergo a nullo alio exordium sumpturam fore Bibliothecam hanc Patrum duximus, quam ab ipso Augustino, neque opera ejus selecta quam ab ipsius Confessionibus, tum quia indolem Sancti Patris, ingenium, vitam, mores optime declarent, tum vero quia iis, qui pietati gnaviter studuerunt, nunquam non (si modo licuerit) in manibus versatæ sint. Operi tam insigni, et sæculorum plus quam tredecim quæ id in succum et sanguinem pietatis suæ converterunt, suffragiis, amore, studio, comprobato, non est quod immoremur; id ergo paucis tantum exponemus, quod in hac editione præstare voluerimus. Et nos quidem editione Benedictina contenti fuissemus, quam certe, (si in hâc vel illa Patrum editione minus diligenter egerint Monachi quidam ordinis illius impigerrimi, deque Patribus optime meriti,) solito labore et patientia, summaque cura et fidelitate concinnarunt, præsertim cum recentius adhuc summa cum diligentia denuo recensita sit et emendata; eorum tamen scrupulis occurrere voluimus, quibus suspectum est quicquid Ecclesiæ Romanæ elaboraverint asseclæ, quosque a Patrum studio absterret corruptelarum nescio quarundam suspicio.…