SigPhiSigPhi

L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)

Niccolò Cusano

Lingua:
latino
Stato:
Opera completa
Autorialità:
Scritta dall'autore
Stato del testo:
Testo pulito
Estensione:
~38.700 parole · 184 passi
Cita quest'opera
  • APANiccolò Cusano. (n.d.). L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
  • MLANiccolò Cusano. "L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)." SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
  • ChicagoNiccolò Cusano. L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.

Di che cosa tratta

L'idiota: un artigiano senza lettere insegna filosofia a un oratore e a un filosofo.

Contesto e storia

«Idiota» qui vuol dire senza studi, non stupido. Il personaggio intaglia cucchiai di legno in un mercato romano e mette in difficoltà i dotti. L'ultimo trattato, Gli esperimenti con la bilancia, propone di pesare ogni cosa — l'aria, il sangue, le piante — per conoscere la natura: uno dei primi appelli alla misura. Testo in LATINO: l'originale di Cusano, ed è la versione da citare.

Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.

Come comincia
{lín foro Romano:quem facete /fubrídetis fic allocut?eft, j| defatigerís innumerabiles libros leãítandomődum ad 4 | humílitatč duđus fis,hoc certe ex eo: quía fcientia hug| íus mundí ín qua te cætetos præcellere putas/ftultitia H $| quædã eft apud deñ, & hinc infiat,vera autë feiétia:huz Ay | miliat,optarem/vt ad illam te cõferres:quoniam ibi eft j| thefaurus lærtitix ORATOR. Quæeft præfumptio , ġ | tua pauper Idíota/ & penitus ignorans : yt fic paruifaz cías ftudium literarumfine quo nemo proficit! ID]O2 TA. Noneft magneorator præfumptioiquæ me filere non finit: fed charitas,nam vídeo te deditum ad quærendam fapíentiam multo calfo labore:a quo te reuocare fi pofem/íta yt & tu errorem perpenderes/puto/cõttíto laqueo'te euafifie gaude res, traxit te opinioauãtorítatís : yt fis quafi equus/ natura liber ifed arte capiftro alligatus præfepí/vbi non aliud comedít nifi quod illi miniftratur , Pafeitur enim intelle&tus tuus / auãorítati fcribentium aftríi&us / pabuloalíerno & non naturali, ORATOR; Sí non ín libris fapíentum eft fapíentiæ pabulum:ybí tunc eft IDIO TA, Non díco ibi nonèffe:fed dicoinaturale ibi non reperíiriquí enim primo fead fcribendum de fapientia contulerunt:nonde librorum pabulo quí nondum erant? incrementa receperunt.fed naturali alimento: ín virum perfetum perducebãturs & íi : cæteros qui ex librís fe putant profeciffe/longe fapientia antecedunt , OR A2 TOR, Qåžuís forte fine literarum ftudioaliqua feiri poffint/ tamen res difficiles & grandes nequağ:cum fcientiæ creuerint per additamenta, IDIOTA, Hoc eft që aíebam:fcilicet te duci auãorítate & decipí-feribit aliquis verbä illud : cuí čredíss ego autem díco tíbí:¢ fapientia fotisclamat ín plateis!…

Leggi l'opera intera →

← Torna a Niccolò Cusano