L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Nessun rumore di scansione rilevato (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano)
- Estensione:
- ~38.700 parole · 184 passi
Cita quest'opera
- APANiccolò Cusano. (n.d.). Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
- MLANiccolò Cusano. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
- ChicagoNiccolò Cusano. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [L'idiota (Sulla sapienza, la mente e gli esperimenti statici)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
Riferimento dell'edizione che SigPhi riproduce: SigPhi ne è la riproduzione digitale, non l'editore. L'anno dell'edizione non figura nei metadati (da qui «n.d.») e il traduttore compare solo quando è noto.
Di che cosa tratta
L'idiota: un artigiano senza lettere insegna filosofia a un oratore e a un filosofo.
Contesto e storia
«Idiota» qui vuol dire senza studi, non stupido. Il personaggio intaglia cucchiai di legno in un mercato romano e mette in difficoltà i dotti. L'ultimo trattato, Gli esperimenti con la bilancia, propone di pesare ogni cosa — l'aria, il sangue, le piante — per conoscere la natura: uno dei primi appelli alla misura. Testo in LATINO: l'originale di Cusano, ed è la versione da citare.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
omneäliud å ad æternæ fapientiæ pabulum cõuerfus:feextra vítam quafi in tenez bris ignorãtíæ inuolutum potius mortuum ġ viuum reperíetEr híc eft cruciatus intermínabilís : íntelle&uale efe habere; &nunğ intelligere: Sola ením æterna faz píientiaeft:in quaomnís íintelleãus intelligere potet: ORATOR. Pulchraatg raa ranarrasinuncage gquæfo:quomodo eleyari queam ad aliqualem guft æternæ faz píentiæ! IDIOT A;,Aeterna fapičtia:in omni guftabíli guftatur. ipfa eft delecãtaríio: in omní dele&abili,ipfa eft pulchritudo:inomníi pulchroiípfa eft apperitio:in omní appetíbili:Sic decunãís defiderabílibus dicito, Quomodo tunc poteft non guftarit Nonne víta eft tibi iocunda: guandoeft fecundum defiderium tuum! ORATOR; Immo níhil plus: IDIOTA; Cum ergo hoc defideríium tuum non fit nifi per æter nam fapíentiam ex qua/& in qua efti '&'hæc víta fælix quă defideras! fimiliter non fit nifi ab eadem æterna fapientia ín qua eft & extra quam effe nequit:hinc nõ aliud ín omní defideríoíntelleã&ualis vitæ defideras ĝfapientiam æternam/quæ eft defideríí túi compleměétumpríncipiumimediű/& finis: Sí ígitur eft tibi dulce hoc dez fideríum immortalis vitæ ivt ætèrnalíter fælicíter víuas:quádam in te præguftaa tionem experiris xternæ fapientiæ,Nihiteniím:penítus incognítä appetitur, Sant etenim poma apud indo$/quorum præguftatíoné cum non habeamus:ea non appe timus:fed cum fineë nutrimento viuere non poflimus:àppetimus nutriment, Ha--. bemusautemnutrímētiquãdam præguftationem:yt víuamus fenfibiliter. & hine puer quädam habet lactis præguftatíonem in fua natura, quare dum efurít: ad lac mouetur,Ex quibus enim fumus:ex illis ñutrímur; Sic intelle&us habet vítã fuam abæterna fapientia:& huius habet qualécűg præguftationé, V ndein omni pafcen tía quæ ei yt viuat nècefaria eft:nő mouetür nifi yt inde pafcatur /a quo habet hoc intelle&uale efe, Sí igitur ín omni defiderío vitæ intelleãualisiättéderes aquoeft intelle&tus/ per quod mouetur /& ad quod:in te cõperíres dulcediné…