Ps 65:3 Dicite Deo: Quam terribilia sunt opera tua, Domine! in multitudine virtutis tuæ mentientur tibi inimici tui. Ps 65:4 Omnis terra adoret te, et psallat tibi; psalmum dicat nomini tuo. Ps 65:5 Venite, et videte opera Dei: terribilis in consiliis super filios hominum. Ps 65:6 Qui convertit mare in aridam; in flumine pertransibunt pede: ibi lætabimur in ipso. Ps 65:7 Qui dominatur in virtute sua in æternum; oculi ejus super gentes respiciunt: qui exasperant non exaltentur in semetipsis. Ps 65:8 Benedicite, gentes, Deum nostrum, et auditam facite vocem laudis ejus: Ps 65:9 qui posuit animam meam ad vitam, et non dedit in commotionem pedes meos. Ps 65:10 Quoniam probasti nos, Deus; igne nos examinasti, sicut examinatur argentum. Ps 65:11 Induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro; Ps 65:12 imposuisti homines super capita nostra. Transivimus per ignem et aquam, et eduxisti nos in refrigerium. Ps 65:13 Introibo in domum tuam in holocaustis; reddam tibi vota mea Ps 65:14 quæ distinxerunt labia mea: et locutum est os meum in tribulatione mea. Ps 65:15 Holocausta medullata offeram tibi, cum incenso arietum; offeram tibi boves cum hircis. Ps 65:16 Venite, audite, et narrabo, omnes qui timetis Deum, quanta fecit animæ meæ.
Ps 65:17 Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi sub lingua mea. Ps 65:18 Iniquitatem si aspexi in corde meo, non exaudiet Dominus. Ps 65:19 Propterea exaudivit Deus, et attendit voci deprecationis meæ. Ps 65:20 Benedictus Deus, qui non amovit orationem meam, et misericordiam suam a me. Ps 66:1 In finem, in hymnis. Psalmus cantici David. Ps 66:2 Deus misereatur nostri, et benedicat nobis; illuminet vultum suum super nos, et misereatur nostri: Ps 66:3 ut cognoscamus in terra viam tuam, in omnibus gentibus salutare tuum. Ps 66:4 Confiteantur tibi populi, Deus: confiteantur tibi populi omnes. Ps 66:5 Lætentur et exsultent gentes, quoniam judicas populos in æquitate, et gentes in terra dirigis. Ps 66:6 Confiteantur tibi populi, Deus: confiteantur tibi populi omnes. Ps 66:7 Terra dedit fructum suum: benedicat nos Deus, Deus noster! Ps 66:8 Benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terræ. Ps 67:1 In finem. Psalmus cantici ipsi David. Ps 67:2 Exsurgat Deus, et dissipentur inimici ejus; et fugiant qui oderunt eum a facie ejus. Ps 67:3 Sicut deficit fumus, deficiant; sicut fluit cera a facie ignis, sic pereant peccatores a facie Dei. Ps 67:4 Et justi epulentur, et exsultent in conspectu Dei, et delectentur in lætitia.
Ps 67:5 Cantate Deo; psalmum dicite nomini ejus: iter facite ei qui ascendit super occasum. Dominus nomen illi; exsultate in conspectu ejus. Turbabuntur a facie ejus, Ps 67:6 patris orphanorum, et judicis viduarum; Deus in loco sancto suo. Ps 67:7 Deus qui inhabitare facit unius moris in domo; qui educit vinctos in fortitudine, similiter eos qui exasperant, qui habitant in sepulchris. Ps 67:8 Deus, cum egredereris in conspectu populi tui, cum pertransires in deserto, Ps 67:9 terra mota est, etenim cæli distillaverunt, a facie Dei Sinai, a facie Dei Israël. Ps 67:10 Pluviam voluntariam segregabis, Deus, hæreditati tuæ; et infirmata est, tu vero perfecisti eam. Ps 67:11 Animalia tua habitabunt in ea; parasti in dulcedine tua pauperi, Deus. Ps 67:12 Dominus dabit verbum evangelizantibus, virtute multa. Ps 67:13 Rex virtutum dilecti, dilecti; et speciei domus dividere spolia. Ps 67:14 Si dormiatis inter medios cleros, pennæ columbæ deargentatæ, et posteriora dorsi ejus in pallore auri. Ps 67:15 Dum discernit cælestis reges super eam, nive dealbabuntur in Selmon. Ps 67:16 Mons Dei, mons pinguis: mons coagulatus, mons pinguis.
Ps 67:17 Ut quid suspicamini, montes coagulatos? mons in quo beneplacitum est Deo habitare in eo; etenim Dominus habitabit in finem. Ps 67:18 Currus Dei decem millibus multiplex, millia lætantium; Dominus in eis in Sina, in sancto. Ps 67:19 Ascendisti in altum, cepisti captivitatem, accepisti dona in hominibus; etenim non credentes inhabitare Dominum Deum. Ps 67:20 Benedictus Dominus die quotidie: prosperum iter faciet nobis Deus salutarium nostrorum. Ps 67:21 Deus noster, Deus salvos faciendi; et Domini, Domini exitus mortis. Ps 67:22 Verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum, verticem capilli perambulantium in delictis suis. Ps 67:23 Dixit Dominus: Ex Basan convertam, convertam in profundum maris: Ps 67:24 ut intingatur pes tuus in sanguine; lingua canum tuorum ex inimicis, ab ipso. Ps 67:25 Viderunt ingressus tuos, Deus, ingressus Dei mei, regis mei, qui est in sancto. Ps 67:26 Prævenerunt principes conjuncti psallentibus, in medio juvencularum tympanistriarum. Ps 67:27 In ecclesiis benedicite Deo Domino de fontibus Israël. Ps 67:28 Ibi Benjamin adolescentulus, in mentis excessu; principes Juda, duces eorum; principes Zabulon, principes Nephthali.
Ps 67:29 Manda, Deus, virtuti tuæ; confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis. Ps 67:30 A templo tuo in Jerusalem, tibi offerent reges munera. Ps 67:31 Increpa feras arundinis; congregatio taurorum in vaccis populorum: ut excludant eos qui probati sunt argento. Dissipa gentes quæ bella volunt. Ps 67:32 Venient legati ex Ægypto; Æthiopia præveniet manus ejus Deo. Ps 67:33 Regna terræ, cantate Deo; psallite Domino; psallite Deo. Ps 67:34 Qui ascendit super cælum cæli, ad orientem: ecce dabit voci suæ vocem virtutis. Ps 67:35 Date gloriam Deo super Israël; magnificentia ejus et virtus ejus in nubibus. Ps 67:36 Mirabilis Deus in sanctis suis; Deus Israël ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suæ. Benedictus Deus! Ps 68:1 In finem, pro iis qui commutabuntur. David. Ps 68:2 Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam. Ps 68:3 Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me. Ps 68:4 Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
Ps 68:5 Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste; quæ non rapui, tunc exsolvebam. Ps 68:6 Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita. Ps 68:7 Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël. Ps 68:8 Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam. Ps 68:9 Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ. Ps 68:10 Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me. Ps 68:11 Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi. Ps 68:12 Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam. Ps 68:13 Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum. Ps 68:14 Ego vero orationem meam ad te, Domine; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ. Ps 68:15 Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
Ps 68:16 Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum. Ps 68:17 Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me. Ps 68:18 Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me. Ps 68:19 Intende animæ meæ, et libera eam; propter inimicos meos, eripe me. Ps 68:20 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam; Ps 68:21 in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni. Ps 68:22 Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto. Ps 68:23 Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum. Ps 68:24 Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva. Ps 68:25 Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos. Ps 68:26 Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet. Ps 68:27 Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt. Ps 68:28 Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.
Ps 68:29 Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur. Ps 68:30 Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me. Ps 68:31 Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude: Ps 68:32 et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas. Ps 68:33 Videant pauperes, et lætentur; quærite Deum, et vivet anima vestra: Ps 68:34 quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit. Ps 68:35 Laudent illum cæli et terra; mare, et omnia reptilia in eis. Ps 68:36 Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam. Ps 68:37 Et semen servorum ejus possidebit eam; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea. Ps 69:1 In finem. Psalmus David in rememorationem, quod salvum fecerit eum Dominus. Ps 69:2 Deus, in adjutorium meum intende; Domine, ad adjuvandum me festina. Ps 69:3 Confundantur, et revereantur, qui quærunt animam meam. Ps 69:4 Avertantur retrorsum, et erubescant, qui volunt mihi mala; avertantur statim erubescentes qui dicunt mihi: Euge, euge! Ps 69:5 Exsultent et lætentur in te omnes qui quærunt te; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.
Ps 69:6 Ego vero egenus et pauper sum; Deus, adjuva me. Adjutor meus et liberator meus es tu; Domine, ne moreris. Ps 70:1 Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum. In te, Domine, speravi; non confundar in æternum. Ps 70:2 In justitia tua libera me, et eripe me: inclina ad me aurem tuam, et salva me. Ps 70:3 Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias: quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu. Ps 70:4 Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui: Ps 70:5 quoniam tu es patientia mea, Domine; Domine, spes mea a juventute mea. Ps 70:6 In te confirmatus sum ex utero; de ventre matris meæ tu es protector meus; in te cantatio mea semper. Ps 70:7 Tamquam prodigium factus sum multis; et tu adjutor fortis. Ps 70:8 Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam. Ps 70:9 Ne projicias me in tempore senectutis; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me. Ps 70:10 Quia dixerunt inimici mei mihi, et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum, Ps 70:11 dicentes: Deus dereliquit eum: persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat. Ps 70:12 Deus, ne elongeris a me; Deus meus, in auxilium meum respice.
Ps 70:13 Confundantur et deficiant detrahentes animæ meæ; operiantur confusione et pudore qui quærunt mala mihi. Ps 70:14 Ego autem semper sperabo, et adjiciam super omnem laudem tuam. Ps 70:15 Os meum annuntiabit justitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam, Ps 70:16 introibo in potentias Domini; Domine, memorabor justitiæ tuæ solius. Ps 70:17 Deus, docuisti me a juventute mea; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua. Ps 70:18 Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni quæ ventura est, potentiam tuam, Ps 70:19 et justitiam tuam, Deus, usque in altissima; quæ fecisti magnalia, Deus: quis similis tibi? Ps 70:20 Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas! et conversus vivificasti me, et de abyssis terræ iterum reduxisti me. Ps 70:21 Multiplicasti magnificentiam tuam; et conversus consolatus es me. Ps 70:22 Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus; psallam tibi in cithara, sanctus Israël. Ps 70:23 Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi; et anima mea quam redemisti. Ps 70:24 Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui quærunt mala mihi.
Ps 71:1 Psalmus, in Salomonem. Ps 71:2 Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis; judicare populum tuum in justitia, et pauperes tuos in judicio. Ps 71:3 Suscipiant montes pacem populo, et colles justitiam. Ps 71:4 Judicabit pauperes populi, et salvos faciet filios pauperum, et humiliabit calumniatorem. Ps 71:5 Et permanebit cum sole, et ante lunam, in generatione et generationem. Ps 71:6 Descendet sicut pluvia in vellus, et sicut stillicidia stillantia super terram. Ps 71:7 Orietur in diebus ejus justitia, et abundantia pacis, donec auferatur luna. Ps 71:8 Et dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrarum. Ps 71:9 Coram illo procident Æthiopes, et inimici ejus terram lingent. Ps 71:10 Reges Tharsis et insulæ munera offerent; reges Arabum et Saba dona adducent: Ps 71:11 et adorabunt eum omnes reges terræ; omnes gentes servient ei. Ps 71:12 Quia liberabit pauperem a potente, et pauperem cui non erat adjutor. Ps 71:13 Parcet pauperi et inopi, et animas pauperum salvas faciet. Ps 71:14 Ex usuris et iniquitate redimet animas eorum, et honorabile nomen eorum coram illo. Ps 71:15 Et vivet, et dabitur ei de auro Arabiæ; et adorabunt de ipso semper, tota die benedicent ei.
Ps 71:16 Et erit firmamentum in terra in summis montium; superextolletur super Libanum fructus ejus, et florebunt de civitate sicut fœnum terræ. Ps 71:17 Sit nomen ejus benedictum in sæcula; ante solem permanet nomen ejus. Et benedicentur in ipso omnes tribus terræ; omnes gentes magnificabunt eum. Ps 71:18 Benedictus Dominus Deus Israël, qui facit mirabilia solus. Ps 71:19 Et benedictum nomen majestatis ejus in æternum, et replebitur majestate ejus omnis terra. Fiat, fiat. Ps 71:20 Defecerunt laudes David, filii Jesse. Ps 72:1 Psalmus Asaph. Quam bonus Israël Deus, his qui recto sunt corde! Ps 72:2 Mei autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei: Ps 72:3 quia zelavi super iniquos, pacem peccatorum videns. Ps 72:4 Quia non est respectus morti eorum, et firmamentum in plaga eorum. Ps 72:5 In labore hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur. Ps 72:6 Ideo tenuit eos superbia; operti sunt iniquitate et impietate sua. Ps 72:7 Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum; transierunt in affectum cordis. Ps 72:8 Cogitaverunt et locuti sunt nequitiam; iniquitatem in excelso locuti sunt. Ps 72:9 Posuerunt in cælum os suum, et lingua eorum transivit in terra.
Ps 72:10 Ideo convertetur populus meus hic, et dies pleni invenientur in eis. Ps 72:11 Et dixerunt: Quomodo scit Deus, et si est scientia in excelso? Ps 72:12 Ecce ipsi peccatores, et abundantes in sæculo obtinuerunt divitias. Ps 72:13 Et dixi: Ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas, Ps 72:14 et fui flagellatus tota die, et castigatio mea in matutinis. Ps 72:15 Si dicebam: Narrabo sic; ecce nationem filiorum tuorum reprobavi. Ps 72:16 Existimabam ut cognoscerem hoc; labor est ante me: Ps 72:17 donec intrem in sanctuarium Dei, et intelligam in novissimis eorum. Ps 72:18 Verumtamen propter dolos posuisti eis; dejecisti eos dum allevarentur. Ps 72:19 Quomodo facti sunt in desolationem? subito defecerunt: perierunt propter iniquitatem suam. Ps 72:20 Velut somnium surgentium, Domine, in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges. Ps 72:21 Quia inflammatum est cor meum, et renes mei commutati sunt; Ps 72:22 et ego ad nihilum redactus sum, et nescivi: Ps 72:23 ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum. Ps 72:24 Tenuisti manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me. Ps 72:25 Quid enim mihi est in cælo? et a te quid volui super terram?
Ps 72:26 Defecit caro mea et cor meum; Deus cordis mei, et pars mea, Deus in æternum. Ps 72:27 Quia ecce qui elongant se a te peribunt; perdidisti omnes qui fornicantur abs te. Ps 72:28 Mihi autem adhærere Deo bonum est; ponere in Domino Deo spem meam: ut annuntiem omnes prædicationes tuas in portis filiæ Sion. Ps 73:1 Intellectus Asaph. Ut quid, Deus, repulisti in finem, iratus est furor tuus super oves pascuæ tuæ? Ps 73:2 Memor esto congregationis tuæ, quam possedisti ab initio. Redemisti virgam hæreditatis tuæ, mons Sion, in quo habitasti in eo. Ps 73:3 Leva manus tuas in superbias eorum in finem: quanta malignatus est inimicus in sancto! Ps 73:4 Et gloriati sunt qui oderunt te in medio solemnitatis tuæ; posuerunt signa sua, signa: Ps 73:5 et non cognoverunt sicut in exitu super summum. Quasi in silva lignorum securibus Ps 73:6 exciderunt januas ejus in idipsum; in securi et ascia dejecerunt eam. Ps 73:7 Incenderunt igni sanctuarium tuum; in terra polluerunt tabernaculum nominis tui. Ps 73:8 Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul: Quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra. Ps 73:9 Signa nostra non vidimus; jam non est propheta; et nos non cognoscet amplius.
Ps 73:10 Usquequo, Deus, improperabit inimicus? irritat adversarius nomen tuum in finem? Ps 73:11 Ut quid avertis manum tuam, et dexteram tuam de medio sinu tuo in finem? Ps 73:12 Deus autem rex noster ante sæcula: operatus est salutem in medio terræ. Ps 73:13 Tu confirmasti in virtute tua mare; contribulasti capita draconum in aquis. Ps 73:14 Tu confregisti capita draconis; dedisti eum escam populis Æthiopum. Ps 73:15 Tu dirupisti fontes et torrentes; tu siccasti fluvios Ethan. Ps 73:16 Tuus est dies, et tua est nox; tu fabricatus es auroram et solem. Ps 73:17 Tu fecisti omnes terminos terræ; æstatem et ver tu plasmasti ea. Ps 73:18 Memor esto hujus: inimicus improperavit Domino, et populus insipiens incitavit nomen tuum. Ps 73:19 Ne tradas bestiis animas confitentes tibi, et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem. Ps 73:20 Respice in testamentum tuum, quia repleti sunt qui obscurati sunt terræ domibus iniquitatum. Ps 73:21 Ne avertatur humilis factus confusus; pauper et inops laudabunt nomen tuum. Ps 73:22 Exsurge, Deus, judica causam tuam; memor esto improperiorum tuorum, eorum quæ ab insipiente sunt tota die.
Ps 73:23 Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum: superbia eorum qui te oderunt ascendit semper. Ps 74:1 In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph. Ps 74:2 Confitebimur tibi, Deus, confitebimur, et invocabimus nomen tuum; narrabimus mirabilia tua. Ps 74:3 Cum accepero tempus, ego justitias judicabo. Ps 74:4 Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea: ego confirmavi columnas ejus. Ps 74:5 Dixi iniquis: Nolite inique agere: et delinquentibus: Nolite exaltare cornu: Ps 74:6 nolite extollere in altum cornu vestrum; nolite loqui adversus Deum iniquitatem. Ps 74:7 Quia neque ab oriente, neque ab occidente, neque a desertis montibus: Ps 74:8 quoniam Deus judex est. Hunc humiliat, et hunc exaltat: Ps 74:9 quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto. Et inclinavit ex hoc in hoc; verumtamen fæx ejus non est exinanita: bibent omnes peccatores terræ. Ps 74:10 Ego autem annuntiabo in sæculum; cantabo Deo Jacob: Ps 74:11 et omnia cornua peccatorum confringam, et exaltabuntur cornua justi. Ps 75:1 In finem, in laudibus. Psalmus Asaph, canticum ad Assyrios. Ps 75:2 Notus in Judæa Deus; in Israël magnum nomen ejus. Ps 75:3 Et factus est in pace locus ejus, et habitatio ejus in Sion. Ps 75:4 Ibi confregit potentias arcuum, scutum, gladium, et bellum.
Ps 75:5 Illuminans tu mirabiliter a montibus æternis; Ps 75:6 turbati sunt omnes insipientes corde. Dormierunt somnum suum, et nihil invenerunt omnes viri divitiarum in manibus suis. Ps 75:7 Ab increpatione tua, Deus Jacob, dormitaverunt qui ascenderunt equos. Ps 75:8 Tu terribilis es; et quis resistet tibi? ex tunc ira tua. Ps 75:9 De cælo auditum fecisti judicium: terra tremuit et quievit Ps 75:10 cum exsurgeret in judicium Deus, ut salvos faceret omnes mansuetos terræ. Ps 75:11 Quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi, et reliquiæ cogitationis diem festum agent tibi. Ps 75:12 Vovete et reddite Domino Deo vestro, omnes qui in circuitu ejus affertis munera: terribili, Ps 75:13 et ei qui aufert spiritum principum: terribili apud reges terræ. Ps 76:1 In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph. Ps 76:2 Voce mea ad Dominum clamavi; voce mea ad Deum, et intendit mihi. Ps 76:3 In die tribulationis meæ Deum exquisivi; manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus. Renuit consolari anima mea; Ps 76:4 memor fui Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus. Ps 76:5 Anticipaverunt vigilias oculi mei; turbatus sum, et non sum locutus. Ps 76:6 Cogitavi dies antiquos, et annos æternos in mente habui.
Ps 76:7 Et meditatus sum nocte cum corde meo, et exercitabar, et scopebam spiritum meum. Ps 76:8 Numquid in æternum projiciet Deus? aut non apponet ut complacitior sit adhuc? Ps 76:9 aut in finem misericordiam suam abscindet, a generatione in generationem? Ps 76:10 aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira sua misericordias suas? Ps 76:11 Et dixi: Nunc cœpi; hæc mutatio dexteræ Excelsi. Ps 76:12 Memor fui operum Domini, quia memor ero ab initio mirabilium tuorum: Ps 76:13 et meditabor in omnibus operibus tuis, et in adinventionibus tuis exercebor. Ps 76:14 Deus, in sancto via tua: quis deus magnus sicut Deus noster? Ps 76:15 Tu es Deus qui facis mirabilia: notam fecisti in populis virtutem tuam. Ps 76:16 Redemisti in brachio tuo populum tuum, filios Jacob et Joseph. Ps 76:17 Viderunt te aquæ, Deus; viderunt te aquæ, et timuerunt: et turbatæ sunt abyssi. Ps 76:18 Multitudo sonitus aquarum; vocem dederunt nubes. Etenim sagittæ tuæ transeunt; Ps 76:19 vox tonitrui tui in rota. Illuxerunt coruscationes tuæ orbi terræ; commota est, et contremuit terra. Ps 76:20 In mari via tua, et semitæ tuæ in aquis multis, et vestigia tua non cognoscentur. Ps 76:21 Deduxisti sicut oves populum tuum, in manu Moysi et Aaron.
Ps 77:1 Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei. Ps 77:2 Aperiam in parabolis os meum; loquar propositiones ab initio. Ps 77:3 Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis. Ps 77:4 Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes ejus, et mirabilia ejus quæ fecit. Ps 77:5 Et suscitavit testimonium in Jacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis: Ps 77:6 ut cognoscat generatio altera: filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis, Ps 77:7 ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant: Ps 77:8 ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans; generatio quæ non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus ejus. Ps 77:9 Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli. Ps 77:10 Non custodierunt testamentum Dei, et in lege ejus noluerunt ambulare. Ps 77:11 Et obliti sunt benefactorum ejus, et mirabilium ejus quæ ostendit eis. Ps 77:12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Ægypti, in campo Taneos.
Ps 77:13 Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre: Ps 77:14 et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis. Ps 77:15 Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa. Ps 77:16 Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas. Ps 77:17 Et apposuerunt adhuc peccare ei; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso. Ps 77:18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis. Ps 77:19 Et male locuti sunt de Deo; dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto? Ps 77:20 quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo? Ps 77:21 Ideo audivit Dominus et distulit; et ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israël: Ps 77:22 quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari ejus. Ps 77:23 Et mandavit nubibus desuper, et januas cæli aperuit. Ps 77:24 Et pluit illis manna ad manducandum, et panem cæli dedit eis. Ps 77:25 Panem angelorum manducavit homo; cibaria misit eis in abundantia. Ps 77:26 Transtulit austrum de cælo, et induxit in virtute sua africum. Ps 77:27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
Ps 77:28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum. Ps 77:29 Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis: Ps 77:30 non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum, Ps 77:31 et ira Dei ascendit super eos: et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit. Ps 77:32 In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus ejus. Ps 77:33 Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione. Ps 77:34 Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum. Ps 77:35 Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est. Ps 77:36 Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei; Ps 77:37 cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento ejus. Ps 77:38 Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam. Ps 77:39 Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens. Ps 77:40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto; in iram concitaverunt eum in inaquoso? Ps 77:41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt.
Ps 77:42 Non sunt recordati manus ejus, die qua redemit eos de manu tribulantis: Ps 77:43 sicut posuit in Ægypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos; Ps 77:44 et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent. Ps 77:45 Misit in eos cœnomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos; Ps 77:46 et dedit ærugini fructus eorum, et labores eorum locustæ; Ps 77:47 et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina; Ps 77:48 et tradidit grandini jumenta eorum, et possessionem eorum igni; Ps 77:49 misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos. Ps 77:50 Viam fecit semitæ iræ suæ: non pepercit a morte animabus eorum, et jumenta eorum in morte conclusit: Ps 77:51 et percussit omne primogenitum in terra Ægypti; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham: Ps 77:52 et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto: Ps 77:53 et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare. Ps 77:54 Et induxit eos in montem sanctificationis suæ, montem quem acquisivit dextera ejus; et ejecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis; Ps 77:55 et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël. Ps 77:56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia ejus non custodierunt. Ps 77:57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum: quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum. Ps 77:58 In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt. Ps 77:59 Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël. Ps 77:60 Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus. Ps 77:61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici. Ps 77:62 Et conclusit in gladio populum suum, et hæreditatem suam sprevit. Ps 77:63 Juvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatæ. Ps 77:64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduæ eorum non plorabantur. Ps 77:65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino. Ps 77:66 Et percussit inimicos suos in posteriora; opprobrium sempiternum dedit illis. Ps 77:67 Et repulit tabernaculum Joseph, et tribum Ephraim non elegit: Ps 77:68 sed elegit tribum Juda, montem Sion, quem dilexit.
Ps 77:69 Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in sæcula. Ps 77:70 Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium; de post fœtantes accepit eum: Ps 77:71 pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam. Ps 77:72 Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos. Ps 78:1 Psalmus Asaph. Deus, venerunt gentes in hæreditatem tuam; polluerunt templum sanctum tuum; posuerunt Jerusalem in pomorum custodiam. Ps 78:2 Posuerunt morticina servorum tuorum escas volatilibus cæli; carnes sanctorum tuorum bestiis terræ. Ps 78:3 Effuderunt sanguinem eorum tamquam aquam in circuitu Jerusalem, et non erat qui sepeliret. Ps 78:4 Facti sumus opprobrium vicinis nostris; subsannatio et illusio his qui in circuitu nostro sunt. Ps 78:5 Usquequo, Domine, irasceris in finem? accendetur velut ignis zelus tuus? Ps 78:6 Effunde iram tuam in gentes quæ te non noverunt, et in regna quæ nomen tuum non invocaverunt: Ps 78:7 quia comederunt Jacob, et locum ejus desolaverunt. Ps 78:8 Ne memineris iniquitatum nostrarum antiquarum; cito anticipent nos misericordiæ tuæ, quia pauperes facti sumus nimis.
Ps 78:9 Adjuva nos, Deus salutaris noster, et propter gloriam nominis tui, Domine, libera nos: et propitius esto peccatis nostris, propter nomen tuum. Ps 78:10 Ne forte dicant in gentibus: Ubi est Deus eorum? et innotescat in nationibus coram oculis nostris ultio sanguinis servorum tuorum qui effusus est. Ps 78:11 Introëat in conspectu tuo gemitus compeditorum; secundum magnitudinem brachii tui posside filios mortificatorum: Ps 78:12 et redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum; improperium ipsorum quod exprobraverunt tibi, Domine. Ps 78:13 Nos autem populus tuus, et oves pascuæ tuæ, confitebimur tibi in sæculum; in generationem et generationem annuntiabimus laudem tuam. Ps 79:1 In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus. Ps 79:2 Qui regis Israël, intende; qui deducis velut ovem Joseph. Qui sedes super cherubim, manifestare Ps 79:3 coram Ephraim, Benjamin, et Manasse. Excita potentiam tuam, et veni, ut salvos facias nos. Ps 79:4 Deus, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus. Ps 79:5 Domine Deus virtutum, quousque irasceris super orationem servi tui? Ps 79:6 cibabis nos pane lacrimarum, et potum dabis nobis in lacrimis in mensura?
Ps 79:7 Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris, et inimici nostri subsannaverunt nos. Ps 79:8 Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus. Ps 79:9 Vineam de Ægypto transtulisti: ejecisti gentes, et plantasti eam. Ps 79:10 Dux itineris fuisti in conspectu ejus; plantasti radices ejus, et implevit terram. Ps 79:11 Operuit montes umbra ejus, et arbusta ejus cedros Dei. Ps 79:12 Extendit palmites suos usque ad mare, et usque ad flumen propagines ejus. Ps 79:13 Ut quid destruxisti maceriam ejus, et vindemiant eam omnes qui prætergrediuntur viam? Ps 79:14 Exterminavit eam aper de silva, et singularis ferus depastus est eam. Ps 79:15 Deus virtutum, convertere, respice de cælo, et vide, et visita vineam istam: Ps 79:16 et perfice eam quam plantavit dextera tua, et super filium hominis quem confirmasti tibi. Ps 79:17 Incensa igni et suffossa, ab increpatione vultus tui peribunt. Ps 79:18 Fiat manus tua super virum dexteræ tuæ, et super filium hominis quem confirmasti tibi. Ps 79:19 Et non discedimus a te: vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus. Ps 79:20 Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus. Ps 80:1 In finem, pro torcularibus. Psalmus ipsi Asaph.
Ps 80:2 Exsultate Deo adjutori nostro; jubilate Deo Jacob. Ps 80:3 Sumite psalmum, et date tympanum; psalterium jucundum cum cithara. Ps 80:4 Buccinate in neomenia tuba, in insigni die solemnitatis vestræ: Ps 80:5 quia præceptum in Israël est, et judicium Deo Jacob. Ps 80:6 Testimonium in Joseph posuit illud, cum exiret de terra Ægypti; linguam quam non noverat, audivit. Ps 80:7 Divertit ab oneribus dorsum ejus; manus ejus in cophino servierunt. Ps 80:8 In tribulatione invocasti me, et liberavi te. Exaudivi te in abscondito tempestatis; probavi te apud aquam contradictionis. Ps 80:9 Audi, populus meus, et contestabor te. Israël, si audieris me, Ps 80:10 non erit in te deus recens, neque adorabis deum alienum. Ps 80:11 Ego enim sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti. Dilata os tuum, et implebo illud. Ps 80:12 Et non audivit populus meus vocem meam, et Israël non intendit mihi. Ps 80:13 Et dimisi eos secundum desideria cordis eorum; ibunt in adinventionibus suis. Ps 80:14 Si populus meus audisset me, Israël si in viis meis ambulasset, Ps 80:15 pro nihilo forsitan inimicos eorum humiliassem, et super tribulantes eos misissem manum meam. Ps 80:16 Inimici Domini mentiti sunt ei, et erit tempus eorum in sæcula.
Ps 80:17 Et cibavit eos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos. Ps 81:1 Psalmus Asaph. Deus stetit in synagoga deorum; in medio autem deos dijudicat. Ps 81:2 Usquequo judicatis iniquitatem, et facies peccatorum sumitis? Ps 81:3 Judicate egeno et pupillo; humilem et pauperem justificate. Ps 81:4 Eripite pauperem, et egenum de manu peccatoris liberate. Ps 81:5 Nescierunt, neque intellexerunt; in tenebris ambulant: movebuntur omnia fundamenta terræ. Ps 81:6 Ego dixi: Dii estis, et filii Excelsi omnes. Ps 81:7 Vos autem sicut homines moriemini, et sicut unus de principibus cadetis. Ps 81:8 Surge, Deus, judica terram, quoniam tu hæreditabis in omnibus gentibus. Ps 82:1 Canticum Psalmi Asaph. Ps 82:2 Deus, quis similis erit tibi? ne taceas, neque compescaris, Deus: Ps 82:3 quoniam ecce inimici tui sonuerunt, et qui oderunt te extulerunt caput. Ps 82:4 Super populum tuum malignaverunt consilium, et cogitaverunt adversus sanctos tuos. Ps 82:5 Dixerunt: Venite, et disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israël ultra. Ps 82:6 Quoniam cogitaverunt unanimiter; simul adversum te testamentum disposuerunt: Ps 82:7 tabernacula Idumæorum et Ismahelitæ, Moab et Agareni, Ps 82:8 Gebal, et Ammon, et Amalec; alienigenæ cum habitantibus Tyrum. Ps 82:9 Etenim Assur venit cum illis: facti sunt in adjutorium filiis Lot. Ps 82:10 Fac illis sicut Madian et Sisaræ, sicut Jabin in torrente Cisson. Ps 82:11 Disperierunt in Endor; facti sunt ut stercus terræ. Ps 82:12 Pone principes eorum sicut Oreb, et Zeb, et Zebee, et Salmana: omnes principes eorum, Ps 82:13 qui dixerunt: Hæreditate possideamus sanctuarium Dei. Ps 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam, et sicut stipulam ante faciem venti. Ps 82:15 Sicut ignis qui comburit silvam, et sicut flamma comburens montes, Ps 82:16 ita persequeris illos in tempestate tua, et in ira tua turbabis eos. Ps 82:17 Imple facies eorum ignominia, et quærent nomen tuum, Domine. Ps 82:18 Erubescant, et conturbentur in sæculum sæculi, et confundantur, et pereant. Ps 82:19 Et cognoscant quia nomen tibi Dominus: tu solus Altissimus in omni terra. Ps 83:1 In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus. Ps 83:2 Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum! Ps 83:3 Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini; cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.
Ps 83:4 Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos: altaria tua, Domine virtutum, rex meus, et Deus meus. Ps 83:5 Beati qui habitant in domo tua, Domine; in sæcula sæculorum laudabunt te. Ps 83:6 Beatus vir cujus est auxilium abs te: ascensiones in corde suo disposuit, Ps 83:7 in valle lacrimarum, in loco quem posuit. Ps 83:8 Etenim benedictionem dabit legislator; ibunt de virtute in virtutem: videbitur Deus deorum in Sion. Ps 83:9 Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam; auribus percipe, Deus Jacob. Ps 83:10 Protector noster, aspice, Deus, et respice in faciem christi tui. Ps 83:11 Quia melior est dies una in atriis tuis super millia; elegi abjectus esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis peccatorum. Ps 83:12 Quia misericordiam et veritatem diligit Deus: gratiam et gloriam dabit Dominus. Ps 83:13 Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia: Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te. Ps 84:1 In finem, filiis Core. Psalmus. Ps 84:2 Benedixisti, Domine, terram tuam; avertisti captivitatem Jacob. Ps 84:3 Remisisti iniquitatem plebis tuæ; operuisti omnia peccata eorum. Ps 84:4 Mitigasti omnem iram tuam; avertisti ab ira indignationis tuæ.