fiori^ adfcrt Cui scntentiae nc quis obiiciat illa, quae eguntur Ub. IV. cap. i.: Etenim cum poasunua ah Jt^n^ nio Mumtum aut a Graccho ponere exemplum, videtur e^ee arroganlMj ilia r^elin^uere, ei ad sua devenire, Nequc coim ultinia loci fauius verba indicaut auctorem muitis PRAEFAT. D£DICATOIUA. kud ' lecaKs iiJi ^stMtem a GraccJii et Ennii «KempRs, ut ad inferiota Micjendus sit temnora, cvm^ sic Oioero ipse potaisset lo^i, adeoque et alius detate ipsi compa^, Bttde pateC, ea referri posse ad aetri a Cicc^oniafHi ao^ tate noo remoti ezempia, a qnibus abstinuisse Tidctur, Qt Qttinctilianus lib. III. cap. i. etiam testatur, ae pepercisse nomtfiibtis et exemplis yiventimi, quia ven^ torum eyat*) laudi corum lempus,^ quum ad postcros ▼irtos duret, neque invidia pei^eniat: quam caussam edam esse^ existinfo, cur auctoritate et exemplis Cice- ronis, cuims recens nimis erat memoria, non «tatur liic auctor, tcI eodem tempore vel paullo po^t eius aiOTtem scribens, <I^4 c«^«roquin postcribris acvi Rho- toribtts et Grammaticis frcqueivtiori in usu est, tft (^inctiiianus aliique passim fecerunt; nisi dicamus, ^ Ciceronis mentioncm dissimulassc hunc scriptorem, quia iliios de Inventione libros passim descripsit. £t his qoidem argumentis alios hactenus usos i^oro, qucfn* adBiodum viris doctis inter illa, quibus Ciccroni redle hos libros adimont, obscrvatum dubito, auctorem kxxvi bunc aliod opuis suom tdriiM GrammaticaB memorare lib. IV. cap. la.: ^atc qua raiione pitare pojfsimusy^ Jrie Grammaiiea <lilucide dieemHMf ut pro di$cemus tx MSS. praeferunt Groterus et Graevius, qui recte notat diktciA discere locutionem Latinis ignoratam, scd di-^ Imeide dicere, vc?l docere, usitatissimam essc. Sic enim et Kb. I. cap. ty. Sedulo dedimua operam^ t4t breuiter et dilucide, quibue de rebue adhuc dicendum fuU^ dice'» remus, l|'a rem dilucide narrare lib. I. cap. 9. et dilu^ eide loqui |ib. II. cap. 3. In primo tibro ioquUti eumue de exordio ctc. nec phiribue uerbie, quam neoesee fuit^ nee minus dilucide^ quam te 'tfelte exietimabamus. Lib. I. de Inv. c. 33. Sed quia non eatis alicui fidebitur diiu^ eide demonstratum, et alibi. An igitur hi ad Hercnni- om libri auctorem habcnt Ciccroncm? cuius opus ^r- tis Grammaticae ignotum pcnitus cst, neque enim ita deperditum illud Cacile cxistimandum est, ut nulla scripti huins Grammaticl Ciccroniani superessent vcsti- gia Inter Fragmenta illorum, quae amisimus, aut nus- quam eius apud aliqucm Grammatlcorum vclerum ex- staret mentio.
*) AectjiM eeeet f ut in oratiooc obl«qu«. Meliu» etiam euum ttm" puSy quo<l QuinalUtna. 1. c. po»uii.
xuw PEa^RI BURMABTWI JSECUIT©!
Secl iam diutius foi-te *), quam fas erat, de au- ctore horum ad Herennium Rhetoricorura Tua tempora me moratum fuisse vereor, Amplissime' Sweersi, quae Ciceroni perperam adscripta esse^ Te mihi adsensurum iion dubito, meque satis ex voto refujtasse argumenta illorum, qui vel TuUi^, vel Cornificio, vel alji cui- « curaque scriptori, levibus nimium coniccttiris innixi, ea adsignarunt.^ Rcliquum i^^itur Tibi videbiiur esse, ut yerum ac.genuinum ^betorici buius foctus parcntem indagatum a me., certisque notis et indiciis probatum exbihcam, ^uodiure Tuo eju^cre posses. Id qui pra^ stare valebit **), magnum mibi Apollinem forc agnos- cam, partim quia nulla Rbetorum vel Grammaticorum veterum nobis supersunt monumenta, quae eumdem ve)^ similem auctorem prodant aut demonstrent, partim quia non alia huius scriptoris ad posteritatem pervene- runt opera, c quibus ve^ ad liquidum deduci pbssit. Ciceronem sane ipsum non csse, sed Ciccroniano ta- men aevo vixisse, vel paullo pQst eius obitum hacc ii- teris mandassc, ac promdc ad inferiora tempora miai- me detrudcndum esse, non infirmis rationibus me ostendisse opinor; scd nomine suo auctorem ignotum uxvu e situ cxcitare, atque ex tenebris hisce in lucem protrabcrc, cum a quoquam fieri posse dcsperem, sa- nius et modestius vidcri, ut ignorantiam candide pro- fiteamur ^ quam vagis vel tcmerariis coniecturis et ha- riolationibus orbi erudito illudamus, mecum iudicatu- rum 1 e au£uror. Hac igitur parte deficere et claudi- care malo nanc qualemcumque nostram coromentatio- nem, quam operam me ludcre, et irritum laborem perdere; quapropter faciliorem mihi peniam deprecatio^ niit arbitraoor fore, ut fcre cum Quinctiliano prooem. Inst. Orat. loquar, quod, cum inler diversas ei quas- dam etiam inter 8e contrariaa t^irorum eruditorum opinio^ nes difficilia esset eleclio, ei non inveniendi nova^ at certe de illia iudicandi ^ partee mihi eumserim, Quod si Musis non omuino aversis mihi succcssissc censueris, de aliorum suffragiis, bcncvolis an iniquis, minus sol- licitum me rcddcs. Ad altoram itaquc Epistolae huius partem, scd multo brcviorem, qua novac huius cditio- nis ralionem Tibi me redditurum promisi, accedo. ^ Quam sub exitum scculi proicimc clapsi cgrcgiam Ciceronis cditionem^ suis cl oplimorum commcntato- PRAEFAT, DEDICATORIA, XLr nim aninladversionibtis instructam, inckoavit Cefebcr>p> riinus •) loh. Georg. Gracvius, ad finem a viro prae-* daro non fuisse elaboratam, merilo dolemus. f^am Epistolas tantum ad FamiHares et Atticum, libros de Olficiis, Catonem Maiorem, Laelium, Paradpka et Somnium Scipionis, tum Orationum Yolumina absol* visse eunn non nescis; obstante fato, ne et reliquis pri- mam admoveret manum, aut supremam imponerct: quorum tamen nonnulia notis suis adornata et editioni girata reliquisse, et iam typographo suo commisisse raeviom suspicor, ' quae aliquamdiu illic delituerint^ et post utriusque obitum alio, ni fallory aberraverint. Illam ccrle sortem subiisse incditas hactenus **) has in libros IV. Rhetoricorum ad Herennium, et in partem Libronim de InTenlione, mihi patuit ex schedls earum autographis^, quas duobus fasciculis comprcbensas ante paucos abninc annos quum venales nostra in urbe ex* poni viderem ab obscuro quodam vilium libellorum ta- bemario inter nescio quas futiles quisquilias, nihil cum literala eiasmodi merce commune nabentes, quibuls loco non suo sed valde alieno immlxtae vagabantur, cas iure emtionis adquisitas ab interitu vlndicaveram. xxxviii Sed ne solus invento hoc thesauro fruerer, illas in pablica rei literariae commoda typis describendas, et Graevianam Ciceronis edilionem, insertis aliorum nolis iilum in modum, quo Graevius ipse priora curavcrat, et haec quoque in schedis suis dt^erenda not^verat, hoc volumine augendam csse exisiimavi, praesertim cum Rhetorica ad Herennium, et de Inventione, ^ non edita fuerint a viris inter Anglos eruditissimis, Davlesio, Pearcio, Ih. Bentleio,^ Toolvo et Cockroanno, qui Graevianae edltloni reliqiia Clceronis opera ct curas snccedancas ***^ eadcm forma addiderunt; ratus me gratiam non exiguam ab elegantiorum literarum culto- ribus hoc munere initurum, simulque operam non in- atilem, neque a statione mea publica alienam nava- turum studio eloquentiae, cuius egregla praecepta uter- que hic libeUus complectltur.
*) Velehrtj apnd mclioria aevl •criptoret tIx ftliter, qii»m de ho- jniooin freqneuti», Atque ita «pnd Ctceronem de amiclt. 12. ccf leberrimi dies dictintur ab lioininum frequentia celebratiasimi. Flinius auiem 34, 17, 7. celeberrimum arit Crammaiica dizit* Poeiae pro crebro u»iirpaaae invcnrantur.
•*) Hucusquc vel adhuc, ***) Curas succedaneas qno «pnau b. I. dizerit BniiDaDnua, inceriniti* O^ipae, perituli succedaneUm »Yi PETRi BURMANNI SECUNDl ConteKtum iUorum Cjceronii operam; <Itiae ipse edidit Graerius, ad splendidam et emendaCissimam Fe- Iri yictorii editioncm, quae Florcntiae apud lunlas an. €i3iDLXti. prodiit, et hodie rarissima atque inpauco* rum manibus est, conformavit. Ylctorio enim prae ceteris salutem Titamque debet Tullius^ adeo ut eius iospitator dici mercatur. Non tamen religioni duxit GraeviuS) aliquando ab ea recedere, ubi vel sana ra-* tioy vel codicum praestantissimorum aucloritas id sua-* derct. Haec vero opuscula Rbetorica ad sex codices antiquos recensuit, quofum Erfurtensis omnium opli* mus et Tcterrimns est, cuius ope plurimas labos, quae praecedentes foedaverant editionos, etiam aliis CJtero- nis operibus feliciter abslersit. Illius codicis usum ha-- buit^ a Fred. Bened. Carpsovio, Senatore Lipsiensi doctissimo, et loh. Tentzelio, ducum Saxoniae domus Grotbanae Historico, scriptisque eruditis claro. Vid. Tieocori et ^Sikii Bibliotb. Nov. Libror. T. V. p. 688, et 689. ubi Orationum editio Gracviana recense^tur. Allcr est Duisburgcnsis, quem olim Fr. Fabricii fuisset toties Grnlcro laudatum, putat ad lib. II. cap. 16. pa|(. 87, Deinde Puleaneumt Cauchianumt suqm quo-< quc codiccm, et praecipue Pitbocanum, adbibuit, quo* rum primus a CFaudio Puteano, eruditione et bonori- bus illuslri quondam inter Gallos nro« socupdus » loh.
XXXIX CauchiOf Ultraiectinae olim civitatis ornamento in- signi, quartus ab egrcgio illo et de literis tam prae- clare merito Pctro Pitbopo nomcn habet. Ab Eduardo nempe Bernardo, Oxoniensi, non vulgaris doctriuae viro, habuit ciemnlar edilionis Argcntoratensis Lain- binianae, in qua Pithocbs Orationes et alios Ciccronis libros cum membranis manu exaratis contulerat, et mi- noris Grjrphiaqae an. iSSo., cuius margini idcm adnota^ verat varlas lectiooes ex duobus IVISS. exccrpt^^s, iu- tcr quos codiccs optimus erat, cum quo Gryphianam composuerat *); ut discimus ex Graevii praeiationibus ' prululiMe inT«niuDtnr ICii de eo, qui pro alio succedlt ciilpae, pe-> riculo. Couira luntiniu 38» 6, 3. succedttneum regi diiit, qut •ubniJMU* fit regi, {bcdert vel pacto aliquo) hoc eat qui iofe- riorii fii digoiiatia cl quaai aecuqdua ab Hlo, poieAtati fortaM« «liain aubicctua. Eafceot i^itur curae succedaneas ootae Tiliores et /uiiioria pretii. 3ed Buri«ianoua vi<letur proprie dixisae curtts succedanea*, quae priorttin iuterpretnm nobia anccederenc, h. e* adderentur, Sed dob idoiaea auctoritate nititur dictio. *) ObacoiA kue Tcl Boa §Ml* perpeoaa ei cogitata, Exapectarea aote Cfceroifis OnHioiics, 4^ llbros dt Offitiif • Piihoe^ oiD Tfro et tflias Ciceroiii& edidones, praeter daas istas Lambinianaiii et Grjrphianam r ad Telostos' codiccs ex-< 2jsse oportet, quoniaM possidco et ipse *f) exemplar itionis Wecheiianac^ Francof. iSgo., cuius ioinus V. complectitor opera Philosophica, Acad. Quaest., dc Fi^ nibusi Tuscutan. Dispul.) de Nat. Dcor.^ deDivin.^de Falo, de Legibus, de Ofiiciis, Catoneiiif Lacliuoi, Paradoia et domnioro Scipionis, ciusdem P. -Pilhoei manii cum MSS. coUata^ et ad tomum VI.^ adscriplas ▼ariankis scripturae differentias ad tres priores libros Epistolarum ad Familiares. Inter vetustaa editioncs, quibas usus est Graevius, eminet prae ceteris Mediola- nensis an. lioS. ut de Cratandri, Victorii, Caroli et Roberti Stephani, P. Matautii, et aliorum nihil ad- dam, quarum in notis saepe meminit. Hecte vcro suis observationibus praemisjt notas Dion. Lambini, quaa nesdo cur. in sua editione omiserit Gronorius; licct enim Lambino passim iniquior sit Grutcrus, merito tamen eius in Ciceronemlabores laudat Lipsius lib. I. Var. Leci. cap. lo. Fulvii quoque Ursini pauculas notas non negligeiidas notaverat, quas ex reliquis eius ad Ciceronem notis, Antverpiae apud Christoph. Plan- tin. i58i. editis, excerpsi. Lambinianis praeterea ad- di(Kt optimas lani Grutcri, tot aliis in Iiteras nostras meritis incljti, quem licet haud raro reprebendat Gro^ nofiiis^ illis tamen non facile carcre vellent homines literati, quum plurimis iisoue optimis codicibos fuerit Qsus. Sex enim consuluit ralatinos, quonim secun^ dos, quartus, et sextus ccteris crant antiquiores; pri- mom ver4 secundumque tertio mcliores fuisse notat ad lib. (nificatioDf in, qui fiierit ille coUex ) «equitur auiem uihil aliud, qunm, quod luodo dixit, cbllyuin fuiMe CQin illo GrypliiaQam editioufm. Aliud liAud du- ^« iu ineote babebat tcripier. *^) Salteia dlceBdumt Quontam ^ ipM pQ€4id€0, DigitizedbydOOQlC ti,Yin PKTRI BURMANNI SECUNIH eii, et'Ex<xrptb' ek codd^ Gemblacensj, EF|>btlrdeosi« Brailerensi, ac chartaceo Suffridi Petri; i|t initio no- taram monet Gruterus. EuEodem^ hunc admratum cri- ticum aliis Ciceronis opcribus casli^andis admovit Grae- vius, qui in praef. ad Epist. Famil. ' testatur se ab Am- plissimo loh. Sixio habuisse editionem Lambinianam cum libris vetustis collatam a lano Gulielmio, et cum Palatinb codicibus a Grutero, quod idem exemplar re- censelur in Catal. Biblioth. Sixian. inter codd^. MSS.
»ag. iio. Horum etiam observationibus adiunxi lacobi Tronovii^ notas 9 qui in Bhetoricis his emcndandis duos insignioris notae codices adhihuit, Florentinum et Oxo- niensem, quem Laudianum vocat ad lib. I. dc lav. cap. 24.7 nonnullas etiam codicis Traiectini variationes, et notulas paucas his subiectas videbis, quas^ ^ditioni Gronovianae an. 1691., quam typographis exprimeAdam dedi^ adleVerat Celeb. Arn. Bralccnborchius.
Ceteram quia Graevius notas suas^ et quas iis inserui variantes veterum cbdicum lectiones, tantum perduxerit ad lib. I. dc Inv. oap. a3., £ato forie*) prae- ' vcntus ne et rclianas adtexcret, non improbaturum Te confido, quod dcfcctus huius sarciendi et suppiendi caussa subiunxerim Animadvcrsiones loh. Micb. JBruti, f^etitas ex editione Lugduncnsi apud Ant. Gryphium iSyd. ormae minoris; quia nullam earum rationem habucrat Gracvius, neque ilias in sua edilione exhibuerat Gro- novius, dignas profecto, quas Lambini et Gruteri no- tis inseraissent; nam iu contcxtu ad tres vetustos Gry- Shianos aliosqne codices et antiquas editioncs emen- ando occupantur. Mcminit earum ipse **) lib. III. Epist. pag. 284.. et Lambin. ad lib. II. de Invent cap. 54.. laudatque Brutum magno ingenio et doctrina praedi- tum P. Viclorius lib. XX^II. Var, Lect.. cap. 1 3. et virum percruditum atquc acerrimi iudicii vocat Grae- vius ad Cic. lib. I. ad Att. epist. 11., quorum enconiiis XLi nihit officcre potcst maligna (Tcbhardi morositas, qui Brutum hunc ut baron^m sive.fatuum ac stultuui Ixo- minem pcrstringit ad Cic. V. Tusc. cap. t. sed ubi vide Daviesii notas. Sane Gebhardus provindam sibi a Gru~ *) Ne palef rectc dici h, ], forte, Et eDjm coniectur*. **) Grac'' pius? Aa Gronovius? An Brutus? Uoc euim obicuruiu r«li- quit BurmauDua. Scilicet Jirutut iDtelligitur, quod patet cx epiiftolarum eiua commemoralioue, Sed ita «cribeudum erat, ut hoc etiam aUter pateret.
PRAEFAT. DEDICATORIA. xux tero demandatani in^ Cicerone ad vetustos^ libros casti- gaodo rectius ct maiore cum laude administrassct, st plos studii posuisset in emendatc scribendo, auam in Tellicando Lambino, Aldo, aliisque se longc aoctiori- bos, ut notat Graeviu^ jn pracf. ad Epist. ad Familia- res. Fuerunt etiam, qui Brutum in suis ad Cicero- nem notis nonnulta Lambino surripuisse criminati sunt, sed a qua calumnia falso sibi intentata ipse se purgat operosa ad Lambinum epistola intcr Epistolas Bruti, nbi Mg. 602. et 6o3.» ed. Berol. rationem exponit^, qua in eoendo commentandoque Cicerone versatus sit, et quomodo Hotomanni^ Sigonii, Mureti, Facrni, ipsi- usque Lambini notis fuent.usus^ ita ut nihil sibi ipse de alieno sumserit, ingenuo animo Jaudans, quorum curas probarety ct cum nullius contumelia in quibus-* dam dissentiens. Hae certe Jiotae in Rhetorica ad He- rennjumY et de Inventione, Brutum ab hac sinistra sospicione facile libcrant, in quibus Lambini saep^ com laude mcminit, sive cius coniecturas admittat sive repudiet, cmendationum nimiarum vcl coniecturarum lemere invectarum parcus ipse et abstincns. Criticos enim nimis audaces odisse Brutum patct ex eius Epi- stolis lib. UL p. 3^6. quemadmodun) fastidiosos Cice- ronianos etiam valdc aversabatur, ut docct Epistola ad Bargaeum lib. V.^ pag. 590. et scqq. Fuit autcm hic Brotus, nam merito non suo faodie fere obscurior cst, natione Venetus. Venctias enim patriam suam vocat in Adpend. Epist pa^. iiajj., ex familia antiqua oriun- dus, qui adolesccns ratavii literis operam dcdit prae- cipae sub Lazaro Bonamico, cui summa nccessitudinc cooiunctus fuit, ut et*) Mediolani Aonium Palearium, Pisls Petrum Ang. Bar^acum,^ Viennae loh. Sambu- ciim, et alibi viros eruditiqne insigncs habuit amicis- simos: sed dcin fortunae iniuria et iniquitate, nulla tamen patriac culpa^ nequc ullo suo dcdccore exclusus fuii loco, qucm maiorcs eiiis per trccenlos fcre annos tenuerant, ut queritur in opero^a ad Paul. Theupo- lum Epistola, a quo ad scribcndam patriae urbis Vc- netae historiam compulsus erat,^ quae exstat in Adpcnd. Ejpistolar. Bruti pae;. 1068. et inter Epistolas clar. xui Viror.ab ipso Lugduni cditas^ IJb. L pag. 176. Hinc ^^ per £uropam percgrinationibus omncm fcrc vi^ *) Diceadam folt: nec minu4y vel potiua itemque.
D L PETRI BURMANNI SECUNDI tam consumsit, quartim partem describit in Epist. ad Vesp. Gonzag^am ibid. pag. loo— lo^. His vero adsi- duis concursationibus fessus recessum quaesivit in Lau- rcntiano, villa prope Lucam et Pisas,^ ubi in otio li* terato aliquamdm moi^atus est, ut colligo ex eius -Epist. ad Sylvium Vonicum pag- 3ii.,et aia., aut in Andreae Duditii, ad quem scriptus est liber IV. Epistolarum^ villa Paschoviana, ^ optimae Bibliothecae adparatu in* structa, cuius, dclicias describit llb. IH. pag. 3aa. et 323. In exteris enim rcgionibus, Hispania, An^Iia, Gallia^ et Germania pcrcprinatum fuisse patet ex eius EpistoHs pag. 593.; in Galliae autem urbc Lugduno ex officina celebris *) Typograpbi Antonii Gr^nii praeter opera Ciceronis, notis suis emendata, Epistolas clarorum vi- rorum, ^is passim immixtis, edicUt an. i56i. de qnua- rum editione ipse agit Brutus in epistola ad Lanibin. in Adpend. Epist. pag. ii38. ed. Berol. Istas vero Epi^ stolas bonae frugis plenas esse, et nonnullas veterum scriptorum emendaliones pohtinere,^ sed editionem istam Gryphianam hodic rariorem, videbis in nolis Patrui mei ad Tom, L Syllog. Epist. pag. 109. ubi Lipsius de Bruti Epistolis, quarum una centenis **) Lipsianis, li- cet eruditisi ote^antior est, iniquissime iuditat. Ex illa vero Lugdunen^i editione desumtae sunt Bruti Episto- lae j quae in rarissima Cracoviensi an. 1 583. deside* rantur, et titulo Adpendicis leguntur sub finem editio- nis Berolinensis aiK 1698. quam a viro Amplissimo loh. Fred.^ Cramero curatam essc patet ex Graevii praefat. ad Cic* Orat pag. 9. licet in Adpendice nonnulla occur^ rant ***) 1 gtiac iam antea in operc ipso fuerant exlfi* bita, ut insignis epistola ad Petr. Ang. Bargaeum, quae in Adpendice est pag. 1099. etseqq. paucis variatis cdita | erat Iib. V. Epist^ pag. 583. ad p- 592. et quae ex Bruti lib. L de Instauratione Italiae leguntur ih Adpcnd. pag. 1072 — 1081. ubi luculenta yenetiarum, seu patriae suaef), descriptio est, eadcm quoquc iam anle edita erant pag. 611 — 63 1. ex cuius opcris libro II. proli- xura,ft). fra^entum cxstat pag. 1007. ad p. 1061. qnae xim omnia etiam inter Epistolas clar. Vir. a Bruto edi- tas conspiciuntur lib. I. a pag. io5. ad pag. 168. Lug^ duni qao^e edidlt Historiam Florentinam an. i56i. ho^ die rarissimam, de qua legi meretur Franc. Luisini epi- stola ad Brutum inter clar. Vir. Epist. lib. I. p. aag. et 33o. ez qua facile refutatur, id Quod alii adfirmant, hano Bruti Historiam Florcntinam minime honorificam fuisse ilomui Mediceae. Alii quoque in ea culparunt, quod ab alta Dimis et fabulosa antiquitate res repctieriti sed quam censuram rei Romanae Scriptorum, Bembi Historiae Venetae, M. Ant- Sabellici, aliorumque exemplo rc- tudit P. Ang. Barjg^aeus epist. ad Brutum inter easdem cjaror. Viror. Epist. lib. I. pag. aa^. et scqq. Ex GaU iia Basileam se contulit, ubi multam experttis «st hu« manitatem Theodori Zvingeri, cui Theatrum mtae hur*, manae intcr ingentium Voluminum auctorcs nomen de- dit Basilea in Transilvaniam an.^ iSy^- discessissc Bru«* tum, verosimile est, honorificentissima conditione evO'- catum a Stcphano Bathorio, istius tum rcffionis Ar- dionte, ut patet ex eleganti eius epistola Stophano huic scripta lib. X. Epist. pag. 84- et scq^. et hunc bicn- njo post Poloniae Rcgcm crcatum, cuius honoris fasti- gium ipsi gratulalur lib. I. Epist i. ct a., illuc secu- tos est, commodam habitationem^ nactus in Arcc Craco- viensi, et /eodem flistoriografphi Regis^PoIoniae, qtio antea Transilvaniae Principis, titulo ct munere orna- tus, ut res Dacicas et Pannonicas describeret Cuius operis saepissime meminit in Epistolis, ut lib. I. p. 177. lu). H. pag. ao5. 206. aai. 328. 229. lib. HI. pag. 294. ^ 3i5. et 345. et lib. IV. pag. 5ii. Sedi Histonam hanc Bruti Dacicam et Pannonicam umquam edilam dubito, cnius se libros XII iam jconfecisse scribit lib. I.Epist S. 80. Brutum ccrte Regis Poloniae Historicum et isiliarium scribere tantum meditatum fuisse Histori* am Hungaricam et de Stcphano, dicit Rciner.^ Reincc-* dus in Epist. Hist pag. 42. Huc forte *) etiam spe- ctant Philippi Callimachi libri III de vita et rebus ge- stis yiadislai, Hungarorum et Polonorum Rcgis, quos edidisse BruTum ex iisdcm eius Epistolis liquet Post olitnm verb illius Stephani Bathorii, Polpniae Regis, dA. 1587. cum adsumtus esset in comitatum Gulieimi S. Clcmentis, Legati Regis Hispaniae Philippi ad Ru-- dolpbum II. Imp., regnum Poloniac reliquit lam septua- S^iuurias, operamque suam deinceps addixit Imp« xur *) Fortauei ▼«! potiiu ita: Hue etiam speetant, epimor, ecf.
DigitizBd by VjOOQIC LU PETRI BURMANNI SECUNDI Maximilianb Y Sacrae Cacsareae Maicstatis Hisloricj ti- tnlo insignitus. Hoc loco positus Orationcm conscripsit de Ernesti Archiducis Austriae, totiusque^ Austriacae familiae laudibus, quae Le^ato isti Regfs Hispaniae de^ dicata legitur post Bruti Epistolas in editione novissima Berolinensi. Constituisse etiam post Laziuin scriberc ^ de Imperatore Ferdihando patet ex lib. HL Epist. p. aSg. In his vero regionibus vitae exitum invenisse Brutum^ mihi credibile fit, licet de tempore, quando e vivis excesserit, aut loco, ubi defunctus fueril, vix constet» Ceterum praeter haec scripta Bruti paulo ante enume- rata, quae vel odidit vel meditatus fuit, etiam merao- rat in Epistolis lib. HI. pag. 2184.. notas suas in Ho^ ratium, cum Lambiniahis cxcusas, quae exstant in sola rarissima editione Yencta Pauli Manutii an. i566.; in lul. Caesarem quoque Iibellum variarum lectionum edi- dit, quas se dedicasse Andrcae Marino scribit in Ad- pend. Epist. p. iiai. et illae quidcm habcntur in Cae- sare lungermanni ed. J*rancof. 1606. sed praeter has varias lectioncs adomavit etiam Caesaris Commentarios multis animadversionibus emendatos, adiecto volumine uberiori ^ quo^ voces et locutiones Caesaris omnes, re- rumque descriptiones, ad supellectilem faistoricam aliis suppeditandam illustraverat,^ quem librum Basileae edere, et Transilvaniae Principi inscribere in animo se habuisse^ scribit lib. H. Epist. p. aao. Sed 'haec de £itis scriptisque Bruti huius notata sufficiant, quae ope- rosius recensere paraveram, eumque in fineni Epistolas illius ^diligenter perlegere et excerpere iam inceperam, sed impetum hunc repressi, postquam incidissem in Neocon et Sikii Biblioth. Novor. Libr. Tom. HI. an. 1698. Y ubi pag. 559. ad pag. 568. adcurata satis de Bruti vita ac scriptis instituta est recensio, quae si con- feratur cum illis, quae congessit Baylius in Lexico Cri-* tic. et Histor. Tom. L pag. 687. et seq., videbis omnia fere ex solis Bruti Epistolis desumta et electa, sedhaud pauca, hic a me commemorata, omissa essei unde si- mul tamen liquet, quam utiles et necess^riae ad fata virorum eruditorum indaganda sint eorum episto- lae,^ quas hodie a plerisque tam fastidiose contemni ac negljgi, saepe ^Te, Sweersi, mercis huius literariae studiosissime, iure querentem et mecum indignantem memini.
PRAEFAT. DEDICATORIA. un Nofis vero Brud additas yel praemissas foiie *) xiv oonnullj exspectassent Manutianas, quia illas sin^ulis Ciceronis,^ quae edidit, voluminibus ad finem subiece- rat Graevius, ma^is profcicto, quod ipse fatctur, ut tjppgraphorum opinioni ac voluntati, quam animo suo, morem mvitus gcreret. Nam in Praefat. ad Libros de OfBciis testatur, Aldum praetcr variantes codicum MSS. lecdones nihil de suo promsisse, sed omnia illic de^ scripsisse ex H. Wolfii et Xysti Betuleii notis; ideoquc eas, quia Manutiani nominis famae non resdonderehtt omissas maluisset: quemadmodum idem AUlus alibi }[uoque aliorum messem excantavit **), et in sua ad* uHum Caesarem scholia omncs loh. Rhellicani observa- tiones, nuila eius mentionc facta^ transtulit; sic et in hos Rhetoricorum libros omnia eum cx Toxita derivasse, in Praefatione sua, quam ex schedis cius exhibui, admo* nuit Cracvius, qui dedicationi Aldinae praemittendam notaverat dedicationem Toxitac, et suae praefationi sub- iiciendanx Antonii Riccoboni- a loh. Mar. Matio Brixiano Befensionem, ex opere Riccoboni de Usu artis Rheto- ricae pag. 667. et seqg. ut ct libris de Inventione ad- iungcre Blarii Victorim Scholia proposucrat, quod pa- tet ex Indice Intcrpretum TuIIianorum post eius Prae* ' fat. in Epist. ad Famil. Scd cur ista practermiscrim, rationem in superioribus dedi. Utinam yero pro com- inentatione Manutiana haberemus Salmasii notas, quas in Auctorcm Rhetoricorum ad Herennium, ex codicibus vetostis a se cmendatum, promisit ad TertuIIian. de Pall. pag. 199.9 quac tamen non mcmoranturin Catalogo anecdotorum Saimasii scriptorum, Epistolis eiiis prac-^ 6x0 y ut alia plura a Yiro magno promissa illic nc- glecta sunt Egregia dcnique ct pulcDcrrima accessione editioni huic nostrae coronidem imposuit Vir cclcberri- mus et eruditissimus Franciscus Oudendorpius, qui pro summa amicitiae nccessitudinc ultro mihi concessit, et ad finem subiungi permisit notas suas in utrumque hoc Rhetoricorum opus, quae ad sex codiccs Leidenses et editionem Mediolanensem an. i474< atque Omniboni