SigPhi · Gregory of Nyssa

Opera (Patrologia Graeca vol. 44 — incl. De hominis opificio, De vita Moysis)

Page 47 of 127

ΡΘΙΙΘηἀΐ πογθυπὶ ΟὈ] νἱοπἰδ, ρτοροηίίυγ πο ἷ8 ργῶ- «ὀρ! τορογαιίο, ἰάφυθ ἰπ ἀυουυδ ρβ4]πιῖ5. ᾿ (οπίεβϑϊοηΐβ γοθδ, οὐ πὰ ρβαἸπ)0 ργξροπίίυν "δ, Πῶς ἀοοδπιαγ: Οὐπὶ βεουπάϊιπι Βογιρίαγ. εὠποι δια πδώ ἀυρίεχ εἷϊ οἰφηϊβοδιὶο ΠΟΙ β5: 0018:πηοά0 δηΐπὶ ρ60- οδίογυπι, 4αυᾷ5 δαϊη πἰπιιι8, ργο δι! ορθῖ πιοάο φγἃ- τἰαγυσι δοιἰοηθπα δἰβηίβοδί: νἶ6 υἴγοαιια δἰ εδίυ δὰ νἱίδπι δχ. υἱγιθ ἀρρπάληι πιλημ οίμημγ;᾿ Ρχοίδ- εἶο δηΐμι. ραοοδίογυπι βοραγαϊ η08. 6ἱ ἀϑάποϊ!, ἃ τηδν 18, βἐμϊμπφιυα, ργοιρίδ ἀρθπαὶϊ ξγδιίδβ, δυροὶ οἰἶδι φραϊϊλ πῃ οἱ θδρθνο θη απ θοποίδοίογβ ογβἃ 1106 φυὶ θειμεδοΐα πιθιηοτὶ εἰ ργδία πηεπίρ γδείρίυμί. Ῥραίπιμς ἰφίταγ. οὐ εἰλυ!υδ,, «[π|. ἐομξβδίφ θη, να Βμῃς ἴῃ πιοάνιῃ ργομοβίίυβ δδῖ, υἱ δὶ ρμαςοδιὶ π|6- τοογὶα ιο δηξαὶ, ΡΘαἰιοηι. ἀχμίδιομδπι᾿ ΕΪΝ - 5υ8- ἀδαι; 4υοά εἰ δὰ ἰὰ ᾳυυά πηο]ϊι5 6βί, υἱῖδ ἰδηάδὶ οἱ Ργοβοῖδι, 8:86 εἰν] Πγπναπιαιιδ ΡῈ γ φγδιϊαγυπι δοίξοπεπι δὰ θουπι᾿ 18π| βδποίαπι Ρτοροβίτιπι εἴβεῖαι.

« ἙΠΌΙ ν βοὰ ἐ οοἸυηπῳ: ἱμδβοτγίριϊο,» οἱ Πυὰ: 4 Νὰ σοΓΓΙΠΙΡΔΒ: » βῖίνγε οοῃ)υηρίίπι,. δἰ, Β6ΡδΓΔῚ εἴηι αἰϊφυΐϊνυθ, Ρ58]Π5 ᾿Π5ογ Βφη ΌΓ, φοΠβ πὶ ὁ0η- ὕηεηῖ. βοοίδηδα: Ἰοπφϑηἰ πη 8118: ἡ μἃ απ: «Νὰ ΠΟΥΓΌΠΙΡ4Β, » θεν ἀϊβ νοσ. 681, Ργο θα ηι18 ἀγηιϊο- ΓΙΠ, Πα ᾿ἰγυοίάει ϑδυ]επι.

Αἱ « αὐτο!» βεὺ «. δοίαμπηπας ἱπβοτίριΐο,. Σ μοτίϑιαις δϑυι )υδιοάϊ γοσδπ), ἴῃ ποιοῦ, νοϊὰξ 'π ΘΟ υπηηἃ ἱποϊἀοηήδπι 6886, υἱ. εἴ. ἴχ δἰ πλ} 0.8. τονυ8, 5ὶ 4υΐδ. οϑδυβ δ υ] οη θη) οι|5 4υΐ πρ5 οοηιτίδίανὶἙ, οχοὶ- ἰεῖ, - σορίβαιίομα πιδινἀδίιιπι {Π0ὰ οπάδα) νοίϑεϑ τεἰθρϑηυβ, θοαυς δὰ ραιϊοπβίδηι οἱ ᾿Ἰοηφϑηϊπιϊιδιοπι ἐπηρείαπι ἀπίπι! ἀεἤεοίαιηυδ, Αρουνδιίογο πὶ δυίδηι ΒΟΡα πὶ Οπιρίαπὶ Θαρ] οδιίαπθπι ἱπδιϊταθίμυβ. ἰὰπὸ οὐπὶ δ το ᾳιδγιπὶ ἰηβογ ριθηιμ οΟηϑἰἀογδιϊοηθαι Γοαϊεγίπι8."

ΘΟΑΡΌΤ ΥἹΙ.

4 , Θἰδρὶεἰεμάυπι δμΐπ ἤυπο ο8ί, 40.818 ΠΟΙΙΟΏΘΏ ΥῸΣ « Αἰ!εϊυΐα » δυδ)εοίαπι παοαὶ; φι πηι!τὶς ρεδίπνὶβ Ἰοοο ἱπβουὶριοηἷ5 ργερομίιυν. Ε5ι ἰμίτυν « ΑΠ16] υἷ4."» ΜΠ γ8.10 8 φομιογιδιῖο, δά Ἰαυάο5 δαὶ ἀεοδηίδηθδβ δυ- ἀϊξογεπι ἐχοϊτδπ8, υἱ ῥγοΐπάδ ἰάδπι εἱΐ 6}05 5ἰφηϊ - οϑίαπι, φυοὰ «]δυάδία θοπιΐπυιη. » Νδπι υδὲ ἰῃ ϑογὶ- Ῥίυγα πᾶς ΥῸχ μδβδίυγ: « 1υλυάαις Βοιπίπυπι, » ἰδ] Βερεγϑίοο '᾿βδγ ε ΑἸ]οἰ υἷα, » ἰάδωι Ἔχρυγίπητυτ: ηἰδὶ [ογίο γογθῦπι 06 ἐποφὶϑ δυρόγηδΣ ΕΠ Ῥβδ!πιοάϊμο, ΝΣ) τοδι δβιδι, ἱπάϊοδη8 {ΠΠ4πὶ 6586. ἰδ άπ [6]. γαῖα δηΐπὶ ἀρυὰ. ΗΘ] γος ᾳυοδιϊλπι εχ ἀϊνογβίβ υοουυ δ, εἰ ἰρδυπιὶ « ἰδ, »᾽ ἰρβυπιι « 4|{6[1],.» δι ἀ6πὶ βἰρηὶ- βεληὶ. Νϑαυα πιΐγογὶ 8 δὶ ἰ8, 4υὶ γεοῖυβ ο885ι15 ἀἰοίειΓ, Βυ)αδπιοάϊὶ εἰ1 'π μος γοσᾶθυ]ο: ΠΟῚ ΘΠΪΠῚ ΠΊΟΓΕ πο- "8 Ῥρδ!. χοιχ, 1. 6 Ρεδ]. οχ. ΟἹσ!, οἷς, 15) Καί 4Δἀὰ. οὐ. 14) Διά οἵν. οὐ.

ι5 Ἐγρυ σχονται; οὐ. 160) Του δά. οἀ.

« γίνεται. Ἔστι τοίνυν τὸ « τὴν ἀνάμνησιν τῆς ἐντολῆς, ὁ λόγος ἡμῖν ὑποτίθετας, ἐν δύο ψαλμῳδίαις τοῦτο πριῶν.

Ἐν οἷς δὲ ἡ ἐξομολόγησις πρόσχειται, ταῦτα παρὰ. τῆς φωνῆς διδασχόμεθα" Διπλᾷς οὔσης ἐν τῇ Γραφιχῇ συνηθείᾳ, τῆς κατὰ τὴν ἐξομυλόγῃσιν᾽ σημασίας, καὶ νῦν μὲν τὴν ἐξαγόρευσιν, αὖθις δὲ τὴν εὐχαριστίαν ἐνᾶςιχνυμένης - ἐνταῦθα χατ' ἀμφοτέρας τὰς ἐννοίας πρὸς τὸν ᾿χατ᾽ ἀρετὴν βίον. χειραγῳγούμεθα. Ἥ τε γὰρ ἐξαγόρευσις χωρισμόν τε. χαὶ ἀλλοτρίωσιν τῶν, χαχῶν ἀπεργάζεται, τό τε ' πρὸς τὴν εὐχαριστίαν πρόθυμον πλεονάζει (15) τὴν παρὰ τοῦ εὐεργέτου χάριν ἐπὶ τῶν εὐαισθήτως δεχομένων τὰς εὐποιίας. Πρόκειται οὖν ὁ ψαλμὸς «ε Εἰς ἐξομολόγησιν ν οὕτως, εἰ μέν τις ἁμαρτίας ὑποσμύχει σε μνήμη, συμδουλεύων τὸ διὰ (14) τῆς μετανοίας καθάρσιον. Εἰ δέ σοι πρὸς τὸ χρεῖττον εὐοδοῦται ὁ βίος, βεδαίαν σοι ποιεῖ διὰ τῆς πρὸς τὸ Θεῖον εὐχαριστίας τὴν ἀμείνω προαί- ρεσιν.

Ἢ δὲ ε Στηλογραφία, ν καὶ τὸ ε Μὴ διαθείρῃς, ν εἴτε μετ᾽ ἀλλήλων, εἴτε χεχωρισμένως τισὶ τῶν ἐπι- γραφῶν ἐφευρίσχαιτο (18), συμδουλὴν περὶ τῆς χατὰ τὴν μαχροθυμίαν ἀρετῆς περιέχουσι. Τὸ γὰρ « Μὴ διαφθείῤῃς, » τοῦ Δαυΐδ ἐστιν ἡ φωνὴ, χωλύοντος τὸν ὑπασπιότὴν χρήσασθαι κατὰ (16) Σᾳοὺλ τῇ πληγῇ.

Ἡ δὲ τῆς « Στηλογραφίας » διάνοια, τὸ δεῖν οἷόν τινι στήλῃ τῷ μνημονιχῷ τῆς ψυχῆς ἐγχεχαραγμένην ἔχειν τὴν. τοιαύτην φωνὴν, ὡς -ἂν ἐπὶ τῶν ὁμοίων͵ πραγμάτων, εἴ τις περίστασις πρὸς τὴν τοῦ λελυᾶπγ- χότος ἅμυναν τὸν. θυμὸν ἡμῶν διαναστήσειεν, ἀνα-.

«Υινώσχοντες, τῇ διάνοίᾳ τὸ χωλντικὸν τοῦ φόνου πρόσταγμα, «καὶ. αὐτοὶ (17) πρὸς μαχροθυμίαν τὸν θυμὸν χατευνάσωμεν. ᾿Αχριδέστερον δὲ τὸν περὶ πούτων (8) λόγον εἰς αὖθις διαληψόμεθα, πρὸς τὴν. τῶν λοιπῶν ἐπιγραφῶν θεωοίαν ἐπαναδραμόντες.͵ ᾿ΠΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ'..

- Χρὴ γὰρ χαὶ τὸ ε ᾿Αλληλούϊα, » ὅ τί ποτε σημαῖ- νει, κατανοῆσαι, ὅπερ πολλοῖς τῶν ψαλμῶν ἐπιγραφὴ ᾿Αλχηλούϊα, ν παράχέλέυσις μυστιχὴ, πρὸς τὴν τοῦ, Θεοῦ ὑμνῳδίαν τὴν ἀχρὴν ἐπ- εγείρουσα, ἕνα τοιοῦτον ἧ τούτου (19) τὸ σημαινόμενον, Ρ ἡ ὅτι «ε Αἰνεῖτε τὸν Κύριον" » ἐν οἷς γὰρ μέρεσι τῆς ἁγίας Γραφῆς αὕτη πρόσχειται ἡ φωνὴ λέγουσα, « Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, » διὰ τοῦ «ε ᾿Αλληλούϊα » ἐν ταῖς Ἑδραϊκαῖς γραφαῖς τὸ τοιοῦτον σημαίνεται. Ἢ τάχα μᾶλλον γνωρίζει ὁ λόγος οὗτος τῆς ὑποχειμένης (90) ψαλμῳδίας. τὴν ᾿ δύναμιν, λέγων αὐτὴν αἶνον εἶναι Θεοῦ. Ποιχίλως᾽ γὰρ ἐχ διαφόρων ὀνομάτων κατά τινα συμθδολιχὴν σημασίαν τῆς θείας φύσεως δηλου- μένης ἐν ταῖς Ἑδραίων φωναῖς " ἕν τῶν᾽ σημαντικ (47) ΚΚαὶ αὐτοὶ] αὐτῇ, οὐ. (18) Τούτον δά.

(19) Τοῦτο, ἐά.

(20) Ὑπερχειμένης, οὐ.

δι5 ΙΝ ῬΘΑΙΓΜΟΒ.

.’

κῶν περὶ Θεοῦ ὀνομάτων παρὰ 'Ἑθραίοις φησὶ (391) Ἀ 5ίτο ΓΟΓΠΔηΐυ ἃρυά Πεῦτοβ ποπιῖηᾶ; βοὰ ἀϊνουκαὶ τὸ «εἴα, » τὸ δὲ (22) ε ᾿Αλληλοῦ » αἶνος νοεῖται. Καὶ μὴ θαυμάσῃς, εἰ τὴν λεγομένην εὐθεῖαν ἐν τῇ ᾿πτώ- σει τοῦ ὀνόματος τὸ τοιοῦτον σχῆμα τῆς φωνῆς ταὐ- τῆς ἐνδεέκνυται. Οὐ γὰρ πρὸς τὴν παρ᾽ ἡμῖν συν- ήθειαν τυποῦται χαὶ παρὰ τοῖς Ἑόδραίοις τὰ ῥήματα, ἄλλ᾽ ἕτερος τύπος τῆς παρ᾽ αὐτοῖς ἐχφωνήσεως τῶν ὀνομάτων παρὰ τὸν ἡμέτερον. Οὕτω γοῦν τὸ τοῦ προφήτου ὄνομα, ἡμεῖς μὲν κατὰ τὸν παρ᾽ ἡμῖν τύ- πον ἐξελληνίζοντες, «ε ᾿Ηλίαν » φαμέν. Ἡ δὲ παρ᾽ Ἕ θραίοις εὐγλωττία τὴν εὐθεῖαν τοῦ ὀνόματος Ἡλιοῦ λέγει. Οὕτως οὖν χαὶ ἐνταῦθα, ὅταν (95) τὸν αἶνον ἐπ᾽ εὐθείας πτώσεως σημᾶναι βούλεται, τῶν Ἑδραίων ἡ γλῶττα ε ᾿Αλληλοῦ (24) » χατονομάζει. ᾿Επειδὴ δὲ (85) ὁ αἶνος εἰς Θεὸν πάντως τὴν ἀναφορὰν ἔχει, τὸ δὲ « ἴα ν ἕν τῶν ἑρμηνευτιχῶν τῆς θείας φύσεώς ἐστιν ὄνομα, ὅλον χοινῇ «ὃ: « ᾿Αλληλούϊα » αἶνος Θεοῦ ἑρμηνεύεται. Ὅταν τοίνυν τοῦτο τὸ ῥῆμα. ΤΟΝ γραμμένον ἣ τῆς ψαλμῳδίας, νοητέον ἂν εἴη, τὸ δεῖν πάντως τὸ ὑποχείμενον εἰς δοξολογίαν ἀναγα- γεῖν (26) Θεοῦ. Οὕτω τοι καὶ τοῖς τελευταίοις μάλι- στα τῆς βίδλου τῶν ψαλμῶν αὲ πολλαὶ τῶν τοιούτων ἐπιγραφῶν ἐφευρίσχονται, δι᾽ ὧν ἔστιν ἐννοεῖν, ὅτι τοῖς ἤδη πρὸς τὸ τέλειον φθάσασι τῆς χατ᾽ ἀρετὴν πολιτείας, χαὶ διὰ τῶν προλαδόντων τῆς ψαλμῳδίας ταγμάτων κατὰ τὴν νοηθεῖσαν ἐπ᾽ αὐτῶν θεωρίαν ἐχχαθαρθεῖσιν ἁρμόζει τὸ αἰνεῖν τὸν Θεόν" χαὶ ἐν τούτοις εἶναι, ἐν οἷς χαὶ ἢ τῶν ἀγγέλων φύσις εἶναι͵ πεπίστευται. Οὔτε γὰρ ἐχεΐνων μεμαθήχαμεν ἀσχο-.

λίαν ἄλλην τινὰ (37), πλὴν τοῦ αἰνεῖν τὸν Θεὸν, οὔτε «οἷς κατ᾽ ἀρετὴν τελείοις ἕτερόν τι σκουδάζεται, ἢ «τὸ τὴν ζωὴν ἑαυτῶν αἶνον εἶναι Θεοῦ παρασχευάσαι. Ἐπεὶ τοίνυν οἱ τὴν ἐπιγραφὴν ἔχοντες τοῦ « ᾿Αλλη- 5ΆΠ| ἃ ΠΟΒΙΓΆ ΤΑ ΤΙ ΟΠΕηι οἱ ρυγᾶπὶ Πα υδηὶ ῥγοίεγεπαϊ γοοεβ. Νδηι οἱ ργοριιθίϑ ποπιθῃ πο5 φυΐάεπι δὰ ὥγω- ἐ8πὶ ΓΔΠΟΠΘπῚ Οἰογπιδηί 68, « δἰ ᾽δπὶ ν Δρροὶ]απιὰδ: Αἱ φῥγορτγίοίαβ ᾿πφυα Ἠδογϑίοα ἱπ οδδὺ τϑοῖο Ηρα ἀϊοῖο; ἴα ἰρίτυ οἱ ἷπ Ῥτοροϑϊο; ᾿4υδηὰο Ἰδυιάεπι Τοοῖο οᾶ81 βἰφηϊῇοαγα νυν, ᾿ ρσηῖς Ἠδθγθόγαπι Ἰΐη- ἔυδ, « Δ)161υϊα. » αὐτὰ δυίεπὶ ᾿α08 δὰ Ὀοθπι Γο]8- Ὁ εἰοποπὶ μα θοαὶ, ἢ άχυθ ε ἰδ,» 5'1 ἀπιιπὶ δχ ποηιὶ- πἴθυ5, φυς δὶ παίυγαπι ἀδοϊαγαπί, ἰοίαν δἰπιυ] τον. Ουλπάο ἰίαψυθ νὸχ ἢϊδῈ ᾿δ!ἰουΐ ρβϑ!ηο ΡΥ - βεγὶρίδ δβὶ, οοφίμᾶγα ορογίοϊ, ἰὰἃ φαρὰ δυρνάϊιαν, δῇ θεῖ ἰαυάαϊίοποια οἱ ργωάϊοϑιϊοποη ἀθοογα. Θυΐνηδ ἰπβογίριϊοπίθυβ πεῖ! οσ ροβίγοιαϊβ ροιβδίπηααι Ῥ58]λῖβ. μι} 08 ᾿ἰδγὶ ἱπδί ξαϊαπίιγ; χ αυΐϊνυδ ἱπίο!. ᾿ἰρίιηαδ., Βογυπι, 4υΐ 78π| δὰ ρογίϑοι οπΐθ ουϊπιεα Δβοδηάογυηΐ ἰπαυθ ρυβοδάδηι 05 Ῥβδιογυπὶ ρδΓ- αἰθὰς, δεουπάυπι ἀχριϊοδιοηόη ἀδ 8 ἰγδαϊίδαι, οχρυγραῖ! δυηῖ, συμ} 6586, θαυηὶ ἰδυἀϊθυδ ρτο- βοαιυΐ, δἱ 1) δ νϑγβαγὶ, ἰπ αυΐθυβ οἰἰδπὶ δηρεῖο- σαπὶ παΐυτα νεγβᾶγὶ ογάϊτυγ. ΝΘ406 δπΐηι δοπιροῦ- ἴυπὶ ποδὶΒ 6ϑὲ 4] 18π| ΠΟΛ Π) 6586 ΟΟΟΙ ΔΙ ΟΠ6πι, 4ιιδπὶ ἰδυάατο θειπι. Νουα ἂὮ 115 φυυᾳυθ᾽, φυὶΐ Ὑἱδπὶ δὰ Υἰγίμε5. ΠοΥπιᾶπὶ Θχίρογα βίυάθηι,,᾿ Αἰϊυὰ είς, φυδπὶ οἱ Υἱέᾶτα δυᾶπὶ οἰοϊαπὶ 4πϑ81 ρεγθηπο οὶ Ἰδυάθω. Οὐαὶ Γρ0, 4υΐ » 4ο υἷα »᾿πϑογρίυπι ἨΔΌΘηϊ, οπλπ68 ργοροπιοάυπι ἴῃ υἱεἱπιᾶ Ῥβαϊ ΠΡΌ πὶ ᾿β6οιίθη6 Γορογίϑηδιν, ρεγβρίου ἱπιο ρίαν, ροβῖγο- τῇ 8 Π| ῬΒΔΙΠΌΓΕΠῚ 56 ο.Ἰ0η6Π1 5. ΘΓ ΟΓΟ ΠῚ 6886 ΟΠΙΗΐ ὁχοοίβα ρῈῦ Ῥβδ]π|08 ϑοδηβίομθ, υἱροίδ ἴῃ 4 τρᾶχ πηλπὶ ραγίαπι δὶ 1808 οοπ ποία, τοὶ ΘΟ ΟΓ- “ταιΐο λά σοποοίογὰπάδϑ αἰγὶ ηἰ Νυπι! ηἷβ Ἰάυάσα.

᾿λούϊα, » πάντες σχεδὸν τῷ τελευταίῳ τμήματι τῆς ψαλμῳδίας εὑρίφχονται (28), σαφῶς ἔστι κατανοῆσαι. ὅτι πάσης ὑπέρχειται τῆς ὑψηλῆς διὰ τῶν ψαλμῶν ἀναδάσεως τὸ τελευταῖον τμῆμα τῆς ψαλμῳδίας, ἐν ᾧ τὸ πλεῖ- στον Θεοῦ αἷνός ἔστιν, ἤτοι εἰς τὸ αἰνεῖν τὸν Θεὸν παραχέλευσις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄.

Λείπεται δὲ ἀπὸ (39) τῶν ἀνεπιγράφων τὴν αἰτίαν, ὥς ἔστι δυνατὸν, χατανοῆσαι. Τὰ δὲ ἐν τῷ μέρει τούτῳ παρ᾽ ἡμῶν εὑρισχόμενα, ἐν τῇ δοχιμασίᾳ τῶν ἐντυγχανόντων προχείσθω, ἣ δέξασθαι τὰ ἡμέτερα, Ὦ πρὸς μείξονα θεωρίαν προσάγειν αὐτῶν τὴν διά- νοιαν. Ταύτην τοίνυν τὴν διαφορὰν ἐν τοῖς ἀνεπιγῤά- φοῖς κατενοήσαμεν. Τοῖς μὲν γὰρ αὐτῶν ἀντ᾽ ἐπι- γραφῆς ἣ (20) ψαλμῳδίας γίνεται ἐπίνοια, ἐφ᾽ ὧν χοινὸν χαὶ παρ᾽ Ἑδραίοις καὶ παρ᾽ ἡμῖν, τὸ μὴ εἶναι ἄλ- λην ἐπιγραφὴν τῶν ὑποχειμένων, εἰ μὴ ταύτην μό- νήν τὴν τοῖς ῥητοῖς ἐμφαινομένην διάνοιαν. Τοῖς δὲ λοιποῖς ἐπιγραφαὶ μέν εἰσιν ἐχχλησιαστικαί τε χαὶ μυστιχαὶ, καὶ τῆς κατὰ τὸ μυστήριον ἡμῶν (54) εὐσεδείας σημαντικαὶ, ἀλλὰ τοῖς Ἔ δραίοις οὐκ εἰσὶ, (41) Τισί, οἀ.

(283) Καὶ τό, οά.

ΘΑΡΌΤ ΥΠ.

Βυροτγαβί, υἱ αυοδὰ Υἱγαβ [εγυηΐ, γδιίοποπι 11105 ταπὶ ἀἰδαυ ΓΆΠ8, 4υΐ ἰῃϑογίριϊης οαγοηῖ; 4188 γάγο δος ἴῃ ρᾶγίο δἰογοπιβ, ᾿[υἀ οἷο ᾿Ἰδοϊογαπ) οϑημ- "αἰ εἰπιιβ΄, ὧἱ νοὶ ποβῖγα ργο θη εἰ τϑοϊρίαπι, νοὶ δὰ πιδΐογ δχοορί[δηἀὰ ἰπάυδίγίδπι βυδπὶ οοηνεγ- ἰδηϊ, ΤΙΔΠΟ ἜΡφῸ π᾿ ῥβὰϊπιὶβ, ᾿πβογίριϊοπδ᾽ ογεηῖ- θυβ. Οἰεγεηιίαπι ΓΟρΡΟΓΪ ΠΠ8., 4υΐα ποηπα}8 1060 ἰπϑογί ριον β 6βὲ 'ρβ8 (οἱ }5 ρβαἰπιὶ βοηίοηιία, 4υΐ- 'Ῥϑαδ 6ἱ ἀρὰ πο5, εἱ δριιά Ηδυγοθοβ σοπιηιπα οϑὶ, οἱ 4114 ἰπβογὶ ρει οη6 4128 δοαιιηΐαγ, ποη ἰδ ξηΐδηδοοἰοβἰΔβίίοδ οἱ πηγβίϊοβ, πιγβίογἰαυθ, ψυοὶ δὰ ποβίγα ρίεἰδι}5 ἀϊϑεϊρὶϊπαπὶ ρεγεποῖ, οἰφηϊςδ- 21) Τινά οπ!. οἀ. ᾿ Ἐνευρίσχονται, οἀ. 49 ΚΕ Ὁ: αἰΐφυοι ουδὰ.

δι) Ἡμῖν ᾿εὰ, δ5ι5 5. ἀΚΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΘΕΝΙ ἰεῖςεβ, δια ἀρυὰ ΠΕΡΓΕΟ5 ποῦ διπί, σοπυθηΐθηίο᾽ Α χατὰ τὴν γεγενημένην ἐν τῷ Εὐἀγγελίῳ κατ᾽ αὐτῶν Υἱ δ! ἰοοὶ 11 ἴῃ Ενδηρφοὶίο δάνοῦθιιβ 'ρ505 δεοιιβἃ- τἰοπὶ: ε« Ουοηΐδην ἰΘσ6πὶ ἰυἱογυηΐ, υἱ 51 φυΐβ οοηῇ - ιοαίυν ΟἸγβίυιη, Θχῖγὰ βυπαφοραπὶ β8ι"7, ) Ουδδοι!η- 406 ἰξίτατ ἱπβογίριίοποϑ ἰρβὶ δηἰῃγϑάνογίογιπι οὐπεὶ- π6ΓΕ ἀδιηομβίγ δι ομ θη) αι ὰπηάϑπι πιγϑίο τ] οπϊηἰςεἷ, 1Π|45 τερυάϊαγαηι. ὁυᾶ ἀδ οδιιβὰ δεοιγαίς οἰΐδπὶ γοῦῦα, αυς ἰδοιϊοηΐ ἱμβογ (ΟΠ 5 οοοἸ 6βἰ ΔϑίλοϑΒ ὈΓδ- ἤχᾶ δῖ, πιοπδηῖΐ, οἵ δοηϊγ [1106 ποίδηϊ,, ᾿νυ118- μιοάΐ ρϑϑίμ)ο9 ἂριιὰ Ἠδῦγωοβ ἱπβογιῥιϊοπίθυ8 οἀ- γογα. Πυης ἴῃ που! οχροϑβίιο Ῥβδὶπηογαυπι ἀϊδογκατηγορίαν, ε Ὅτι δόγμα ἔθεντο, Εἴ τις ὁμολογήσειε τὸν Χριστὸν, ἀποσυνάγωγος γένηται. » Ὅσας τοίνυν ἐχεῖνοι τῶν ἐπιγραφῶν κατενόησαν, ἔνδειξίν τινα περιέχειν τὸῦ μυστηρίου, ταύτας οὐ παρεδέξαντο, Διὸ καὶ παρεσημήνατο δι᾽ ἀχριδείας ἐπ᾽ αὐτῶν τὸ ποιοῦτον ὁ λόγος τῇ ἀναγνώσει τῆς ἐχχλησιαστιχῆς ἐπιγραφῆς προστιθεὶς (58), ὅτι παρ᾽ Ἑδραίοις ἐστὶν ἀνεπίγραφος. Τῆς τοίνυν διαιρέσεως ταύτης ἐν τοῖς ἀνεπιγράφοις προεχτεθείσης, καιρὸς ἂν εἴη δι᾽ αὐτῶν τῶν ῥητῶν δοῦναι τῷ λόγῳ τὴν μαρτυρίαν.

παΐας, 4υϊ ἰηδογίριϊοπα ποι ῥγασῃόίδη! αν, ἰδπηρυδ ἐσίθο τ υἱάφίι, υἱ ἰὰ 4ιοὰ Ἀ586δγυ, ἱρϑἕϑ ῬϑΑἰ που γο 5 ΘΟὨΠΓΠΙΘΏΝ5.

5 Ἐχξο ργίπηβϑ οπηηίυὐῃ ροδὶπηθδ ἰῃ σοῦ ριοπ6 οὐυλ ποὴ δδθυΐῃ; παπὶ 40} 51 ἢπ|δ δογαπν,, αὺυδ ἰη ἢ] ἀϊευπίαν, πιδληϊεείαθην οδὲ ἰδειογῖρυθ. δὶ πδιοαῦς γεϊαὶ ἱπιγοσποειο δὰ ρὲ ϑορειίαπι ὀρ γἰτπ8]6π|, 58- ἄδῃς αἱ ἃ πιλῖ!ο Γοεοάδλιηπβ, εἰ δά θοησ δοοδάβδ- ταῦβ, οἱ υἱ ργό υἱὴροδ δά 5" υδίηεπι δὶ οδηΐοηΣ ἄλπαιβ.

Ῥοςίᾳυδια δυίοπι ἐπ ἰῥεὸ θοδιϊαάηἷκ γί ποὶρὶῸ τοὨἶἰ διιμ8, ιἱ 4} ἱπηρίοιϑί6 (ἀἰοοἰβίϑηνδ, μΐης υὲ ἃὉ δᾶ ᾿Ιρογαιθαν, ργοίεγι πο 8 ἰπβοπαίφὰς βεουπάυ8 Ρβϑίωνιιβ ΘΥ̓ΆΠφο ἰουτθ πιγβίου ὑπ, υἱ ργοίμ δ Ὀγίπιι8 Ῥδαϊηνιε οἷ: ᾳυοἀδαιπ)οάο ἰπδοτριϊο δοουπάϊ. Εχρο- δΪ οπἰπλ πδιϊυϊδίθ δοουπάυτη ΟΔΓΠΘιη οὐυς, 4υ] [10- ὀΐα ργορέθε ποῦ οδίυ5 65ὲ (ηλπὶ 1ΠΠἀ « Βοιθ ») ΡΔΓΒ τοροῖὶς ὁδὲ}, φυὶ δΟΏΡΕΡ ἐσ Ῥαίγε, οἱ ἰῃ Ῥδιγὸ ΕἸ: {μις δεῖ, ὁξ θευβ. 5ιτημΐφυα ὀχρίϊοδϊ τοβαυπὶ οἱ ἐμρογί ἰῃ 605 41 500 ἱπιροτγίο δηίοᾶ πόῃ δγδηΐ, αἱ 92 ἀ6 ἐδι3ᾶ, φυοὰ θ60 ΠΟΒ βεγνίγοηϊ, φεπίὶ θα 8 Δπηυμπμεγαθδαίαγ, δυὶ ᾿αγ]8ὶ οἱ ἀχίοβθβ, νοὶ ροίι8 ἰηϊᾳαϊ, ὁ0 φιιοῴ ἀϊνίβαπι ἰοφοπῦ ποη τϑοίρογεηὶ, δεὰ ᾿πζυ ἃ 86 δρίϊοογθη: ζυξυπι δάϊθιῃ νοίϑὶ ῬΓδ - φορίυτη: Ηἰς δυίεπι ἴῃ τοζαμπ ἀιοαφυρ, φυσι Θπιηιθ8 51:- Ῥετγοιηϊποί,, δβοϊτίβ, ἤυπι {ΠῚ φυΐ οἹ'τι 5'π θοπηῖηο γίνερδηι, πγοάρα ἢ ρος ἤάθιν ἰδ ἢ πὶ πα ποάϊα δειίίυς οδί, 6ἱ 4υΐ ΓῸΧ δΙΡῈΣ [ΠΠ08 οοηδίϊ 5 Θοΐ,, 4υἱ εἰ ἱρεὶ τεμδιὶ οἱ τεροδ (δειὲ ευπὶ, ἰῃ 408}8 νἱΓΡΆ ἔογγοα, ἰοῦ 681, ἰδλπιι 2 } 18 1114 ροϊοηῖία, ἰὰ ἀιοὰ γγοδῖγο οἱ ἰανθυτ) ἐγαΐ οοπίδγθῃβ, ἰη ἱποογγυριλπι Ἰδίυγδηι 608 ἰγδῃδία!ϊ, ἐμηυΐψιο ἀοουΐὶ, ἰῃ Πάυςοἰδ ἔσᾳα θευπηὶ μοι απο πὶ δἰΐδιη 6886. αὐπι ἰρίϊυΣ ας, φυλῃ οχροδιιὶ, εἰἱ ῥβαϊιωὶ βρευϊδηιϊιίδ, ἰδίεξγυπι 88. οὐ Ποῖ, 4} νοϊμοτῖῖ,, ὁχ ἰρϑὶ5 ἀἰν!ηἷδ ὙοΓὈΐ8 Ῥιοῦατα ορίηΐοηθα δὲ οχρ δηδίί ΟΠ 6Ππὶ ὨΟδΙΓ8Πὶ, Ἧυ!η 68 ηὺρ ἀἰϊχίπηυβ, αἰνῥπίμια ἐυιδρίγαιίο νοοῖ 4υ8- ἄτοηι, Βοϊίᾳυ! μςξδπνὶ ἱπβογ ριοηΐθυ5 σάσρηῖθ5, υχίϑ ΕΔ 42 βυργὰ ἰγδάϊάϊανιβ, ϑγηδβορα φυϊάρη Ηδ- Ῥγαόγμη), ποθὴ ἘφοΙ δἰ -[λοὶ ἰδ]65 διιοΐ, ἰῃ ομμηΐθυ5 Θηἰπὶ ταρογίγα δὶ ἰηδογί ριίοποπὶ 4] 4ι85), φυϑπηὶ 7}0- Δ᾽ Ζοϑη. ιχ, 99, (338) Προστεθείς, οἀ. ἘΝ ννησιν, οὐ. (54) Ἐν οπι. εὐ.

, Ὃ Ἐροξεταγμένος τῶν ὅλων ψαλμὸς ἐπιγραφῆς οὐχ ἐδεήθη. Φανερὸς γάρ ἔστι τοῖς ἀναγινώσχούσιν ὁ τῶν λεγομένων σχοπὸς, ὅτι εἰσαγωγικὸς πρὸς φι- λοσοφίαν ἐστὶν, ἀποστῆναι τοῦ ζλαχοῦ δσυμδουλεύων, χἀὶ ἐν τῷ ἀγαθῷ γενέσθαι, χαὶ ὁμοιοῦσθαι τῷ Θεῷ κατὰ δύναμιν.

νΑλλ᾽ ἐκειδὴ τὸ μὴ δεῖν ἀσεδεῖν, ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ μαχαρισμοῦ προετάχθη, ὁ δεύτερος, ὅπως ἂν ἕξω τῆς ἀσεδείας γενώμεθα, ὑποτίθεται τὸ εὐαγγελιχὸν προαναφωνήσας μυστήριον" ὥστε τρόπον τινὰ ἐπι- γραφὴν τοῦ δευτέρου ψαλμοῦ τὸν πρῶτον εἶναι" λέ- γει γὰρ τὴν διὰ σαρκὸς ἐχεῖ γένεσιν τοῦ (25) σήμερον ἱιὲὲν γεννηθέντος δι’ ἡμᾶς {χρόνου δὲ μέρος ἐστὶ τὸ « σήμερον ); ἀεὶ δὲ ἐκ τοῦ Παέρὸς καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ὄντος Υἱοῦ χαὶ Θεοῦ. Τὴν τε βάσιλεϊαν ἐπὶ τῶν ἀδασιλεύτων, οἷ διὰ τὸ μὴ δουλεύειν Θεῷ, ἐν (54) ἔθνεσιν ἦσαν χατειλεγμένοι “ αὐτόνομοϊ τίνες ὄντες, μᾶλλον δὲ ἄνομοι, τῷ τὸν θεῖον μὴ παραδέξασθαι νόμον, ἀλλ᾽ ἀποῤῥίψαι ἀφ᾽ ἑαυτῶν τὸν ζυγόν" ζυγὸν δὲ λέγει τὴν ἐντολήν.

Τῆς δὲ τοῦ ἐκαντὸς ὑκερχεϊμένης βασιλείας, χαὶ ἐπὶ τούτοις ἐλθούσης, οἱ ποτὲ ἀδέσποτοι, Θεοῦ χληρονο- μία (58) γίνονται διὰ τῆς εἰς τὸν σήμερον γεννηθέντα πίστεως " τοῦτον λέγω, τὸν χαταστάντα βασιλέα ἐπ᾽ αὐτῶν" χαὶ αὐτοὶ γεννηθέντες καὶ βασιλεῖς γενόμε- νοι. Ἐφ᾽ ὧν ἡ σιδηρὰ ῥάδδος, τουτέστιν, ἡ ἀτρεξτάς δύναμις περιθρύψαδα τὸ γήϊνόν τε καὶ ὀστράκινον, εἰς ῦ τὴν ἀκήρατον φύσιν μετεστοιχείωσε, διδάξας δὲι μόνον ἐστὶ μαχάριον τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ (56) πεποιθέναι. Ταύ- τῆς δὲ οὔσης τοῦ ψαλμοῦ τῆς διανοίας, ἣν ἐξεθέμην, ἔξεστι τῷ βουλομένῳ δι᾽ αὐτῶν τῶν θείων ῥημάτων δοχιμάσαι τὴν ἡμετέραν ὑπόληψιν, εἴπερ ἐφαρμόζει τὰ παρ᾽ ἡμῶν εἰρημένα τῇ θευπνεύστῳ Γραφῇ (57). Οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἀνεπιγράφων κατὰ τὸν προαπο-- δοθέντα λόγον ἡμῖν, τῇ συναγωγῇ τῶν Ἑδραίων, οὐ τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐχχλησίᾳ, τοιοῦτοί εἰσιν. Ἐπὶ πάντων γὰρ ἔστιν εὑρεῖν τινα πάντως ἐπιγραφὴν, ἘΞ ΘΙ ΣΝ ΘΠ α Δ ἘΞ τὴ δι] ΙΝ ΡῬΒΑΙΜΟΒ.

δι8 ἣν ὁ Ἕδραῖος οὐ δέχεται διὰ τὸν τῆς εὐσεδείας λό- Α ἀφοῦ 20ῃ Γοοίρί! οὗ μἰοιδὲὶν αυς ἴῃ 68 ἰδίεὶ γϑιϊογον, καὶ ἣν ὑπὸ ἀπιστίας οὐ παρεδέξαντο. Εἰσὶ δὲ οἱ τοιοῦτοι ψαλμοὶ, ὡς ἐν χεφαλαίῳ μὲν εἰπεῖν, τὸν ἀριθμὸν δύο καὶ δέκα, ὡς δ᾽ (58) ἂν καὶ ἀχριδέστε- ρον τὰ περὶ αὐτῶν ἐχτεθείη, καὶ τὴν τάξιν τῆς ἀχο- λουθίας ἐφ᾽ ἑχάστῳ γνωρίσωμεν" ὁ δεύτερος καὶ τριαχοστὸς, καὶ τεσσαραχοστὸς καὶ δεύτερος. Καὶ (59) ἐπὶ τούτοις ὁ ἑδδομηκοστὸς, εἶτα ὁ τρίτος μετ᾽ αὐτὸν, καὶ μετὰ τούτους ὁ ἐννενηχοστός. Εἶτα (40) ὁ δεύτε- ρος, Καὶ καθεξῆς ἕως τοῦ ἕχτου, καὶ πάλιν ὁ (4) ὄγδοος χαὶ τελευταῖος ἐν τοῖς ἀνεπιγράφοις (48), ὁ ἐχατοστός τε καὶ τρίτος. Ἡ μὲν οὖν τάξις τῶν παρ᾽ Ἑ δραίοις ἀνεκιγῥάφων ψαλμῶν αὕτη. Τὴν δὲ αἰτίαν τοῦ μὴ παραδεχθῆναι παρ᾽ αὐτῶν τὰς ἐπιγράφὰς ταύτας, οὐχ ἄλλην οἶμαί τινᾶ παρὰ τὴν εἰρημένην εἶναι. Μᾶλλον δ᾽ ἂν ἡμῖν ὁ περὶ τούτων λόγος εἰς ἀπόδειξιν ἦλθεν (ἀδ), εἰ δι' ὀλίγων τινὰς τῶν ἀνεπι- γράφων ψαλμῶν ἐξ ἐπιδρομῆς θεωρήσομεν (44), ὡς ἂν ἡ χατηγορία τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνωμσσύνης δι᾽ αὑτῆς τῆς (45) τῶν ῥητῶν θεωρίας τὸ πιστὸν ἔχοι.

᾿δπειδὴ τῷ ἐξ οὐρανῶν ἐπὶ τὴν γῆν ἐλθόντι χε- λεύει ὁ ψαλμὸς ἐπαγάλλεσθαι, λέγων, ε ᾿Αγαλλιᾶσθε, δίχαιοι ἕν Κυρίῳ, » ὡς τοῦ παντὸς ἐπιστατῶν (45), χαὶ ἐξ οὐχ ὄντος τὸ πᾶν εἰς τὸ εἶναι παραγαγὼν, καὶ συντηρῶν (46) ἐν τῷ εἶναι τὰ πάντα’ οὗ τὸ πρόσ- ταγμα οὐσία γίνεται. Αὕτη γὰρ τῶν θείων ῥημά- τῶν ἡ ἔννοια, ὅτι ε Αὐτὸς εἶπε χαὶ ἐγεννήθησαν (47), χ αὐτὺς ἐνετείλατο καὶ ἐχτίσθησαν. » Οὗτος μακάριον ποιεῖ τὸ ἔθνος τὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ στηριζόμε“ νον, ἡμᾶς λέγων τὸ ἔθνος, οἷς ἡ ἐλπὶς τῆς σωτηρίας πὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἐστιν, ᾧ συνονομαζόμεθα οἱ πε- πιστενχότες. ε Ὅτι ἐξ οὐρανοῦ ἐπέδλεψεν ὁ Κύριος, χοῦ ἰδεῖν πάντας υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἔχ τοῦ ἐτοί- μου κατοιχητηρίου αὐτοῦ (48). ν Κατοιχητήριον δὲ αὐτοῦ ἕτουμον τὸ ἀεὶ ὃν, τὸν Πατέρα ὠνόμασεν, οὗ τὸ εἶναι ἀεί ἐστιν, οὐχ ἔχ τινος γενόμενον, ἀλλὰ πάν- ποτε ἕτοιμον" χαὶ οὗ ξενιζόμεθα, ὅτι ἐξ ἐχείνου τοῦ (49) χατοιχητηρίου τοῖς τῶν ἀνθρώπων υἱοῖς χα“ παμίγνυται, Υῇὸς ἀνθρώπου γενόμενος, διὰ τὸ πε- “πεῖσθαι, ὅτι αὐτός ἐστιν « Ὅ πλάσας χαταμόνας τὰς χαρδίας ἡμῶν (50). ν» ΕΓ γὰρ ἐκείνου πλάσμα ἡ ἂν- θρωπίνη φύσις, τί καινὸν ἐχ τοῦ μυστηρίου μανθά- νόμεν; Ὅτι ὁ Δεσπότης τῆς φύσεως εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν" ἀλλ᾽ οἱ ἐπιγραφὴ οὐχ Ἔστιν, οὐδὲ ὁ ἥλιος τῷ μὴ βλέποντι. “Ὅθεν τὸν χατὰ σάρχα τοῦ νόμου δρόμον, ὃν ε ψευδῇ ἵππον » λέγει, καὶ (51) πᾶσαν τὴν σωματώδη τῶν ἐνοολῶν κατανόησιν (τοῦτο δ᾽ ἂν εἴη ὁ γίγας), ἄχρη- στὸν εἰς σωτηρίαν κρίνομεν: χαθὼς διαδάλλει τὰ Δ Ρρα). σχχη, 1 84.

38) Δ᾽ οπι. δά.

9) Καί οπι. οὐ. Ἢ Καί «ἀά. εὐ. 41 εωρήσωμεν, οὐ. 49) Τῆς πῦρ ου.

τ ΠΡΏΝ, 4θ8 8 ῬΙΓΟΡΙΟΓ ἰηδβάεἰἑαιδιη ᾿ἰραὶ τορβάϊδηι. Ἠν)υροοφάϊ Ῥελὶπηΐ ἴῃ ὉΠ ΥΟΡΒΒΙ δύηϊ ὀυοάθείπι, (αι δυπιπιαῖϊηι πυΠΠΕΥα δὴ ἀΐεαπι, 400 οἱ Δοοιγδίαδ, αυῶ δὰ δἰβρυϊοβ ρεγι ποοϊ, ὀχριϊἰσοδίυν, κἰσνυϊαυθ δα υΒ} μοὶ ογάο οἱ ἀϊδβροβίτἰο ἱῃποίοβοδι }, βεῦιρδ, εγϊοοδίηα5 βοουηάθβ, οἱ φυδάγαβοδίπιι5 δεσιιβάυ8. Ῥοδί Βο5 δορί υδροδίπηιβ,, εἰ ἰοΥἰἰὰ5 Δ ἰβίο. Ῥοεδί4 ποηλβθοθίπιυδ, ἀοίπά6 δοουηᾶπθ Δ0 Ποὺ υδ486 δὲ βεχίυπι. Βυγευϑ οεἰάνυβ, Οἱ υἱτίπιυδ πίον {Π|05 4υὶ ᾿πβογίρίιοπα σάγθί, οοηιθδίπιι5 ἰοτιΐυ5. Ηως ἰσίτυν εδὶ δ6γ1685 Ρβδἰπποσι, 4υἱ δρυὰ ἨδυΥ05 ΒῈ5 ἰν:- δοῦρε! οπίθι5 ἰηδ σηϊυπίυν, Οαυβδπὶ ΟἿ ποη ταεὶ- Ρίδιηϊ ἰδί48 ᾿προυὶριίσπθδ Αἰΐδπ) ΠΟ Δ ίιγου 6866, υδη οἄτω 408 δυρῖὰ ἃ π|8ὲ δϑἀυοίδ 86. δρὰ οἰδυίοῦ οἱ ἀϊ!υοίάϊοῦ μι} 08 τοὶ ἀδιησῃείγαιίθ οὶ, δὶ μβδιιοὶο φιοδάδιῃ ρβϑ! 08 ἱπβογριϊουΐβ ἐχροσίδδ, αυδεὶ ἰῃ {τδηϑοῦγδιι ἱπδρίοἰ Δῆμ, Εἰ ΓΒΡΡΟΙΕηδίο οἱ δοουε- εἶο, ᾳυδπὶ ἰ ρεγῆάοβ οἱ ἱποίμίοπίος ἡβάφοβ ἰηδιΐ- τυΐϊπιιιδ, ΟΣ ἰρ68 γδγθογθι οἱ δοηίδηϊέδεθπι οοπδ6- γαιίοας σοπῆριμδέων, Πέθπμφι δὲ} οϑης δὶ. γρηίοαιὶ ἱφίταν δὲ δαϊο ἰδ ἰδῦγδο [νοὶ ρϑϑ) δι δρρίδυάογε μ8 ν γὈ}8: ε Εχβυϊ δία, "5. ἰ θοσιίπο, 9 δ᾽ δρρίδιάϊι6, ἰδηχυδπι ὑπ! γ γβὶ [2115 Ὠυ 08 πιοάογᾺ- τοῦ, φυΐϊ ἐσ οἰ Β]}0 οπμηθ φυοά 68,, Δ. 6656 οὐυχίξ, εἰ οὔνηΐᾶ ἰῇ 800 6586 ἐξὐπδοΓΥαί, οὐιδ ργϑοορίθπ) 6δί τορι) δυθοίδηι8. ἤξες οὨΐπ ποιίο βυ )ἠοίτυΣ ἀϊνί π 8 1118 γευθὲβ: ε 1ρ66 ἀἰχὶ! οἱ (ΔοίΔ βιηὶ, 'ρδα πηδηάδυίὶ εἰ εὔοδα βυηΐ, » Ηϊς βϑδιδπὶ [Δοἰἱ βεπίδι, φυδὲ πομηα Ὁ ἰρβίυβ ηἰδῖυν, πο ῥὲγ βϑηίθτι ἰπι6 5628, φυΐθυ5 8Ρ685 δα] υἱἱ58 ἰπ ποηιίῃθ (γί διΪ μοβὶία, φυΐφιια ομῖπ εγοὐίάΐπιι5, ἃ Οἢγίβιο ποπιδη δοοορίαγυβ. « Θυοπίαηι ἂς οαἰο τοοροχὶϊ δοπιίηιι8., υἱ Υἱάοδί οἴ 6 8 ἢΠ109 Βιοπιίπαηι,, 46 ργϑρδγαῖο μδθί δου! 8055.» Ῥγξρα- Γαΐ οἦὰ5 παρθίϊδοι! πὶ, φυοάηι8 96 ροΓ 6δὲ, Ῥᾶ- ἔγαπὶ ΔρρΕ αν}, οὐ 8 6886 δοιηροῦ 6δὶ; αυΐρρα φιιὶ ΘΧ πυ}10 δἰ. ροηΐίυ5, δοὰ δϑιῆρογ ργδρδγδίιιωι 6ϑὲ Βος Βεανιϊδουϊπν; ἤϑαυ8 ΔΡογγα θέμα β, δὶ ογθάδιυβ ουπι 6χ ἴΠ|0Ὸ ργραγαίο παβρὶίδου]ο ἀδϑοεθπίρθῃ), ΔΙϊ5 Ποπιῖπυπὶ ἀφγγεφαῖαπι 6886, [Δοίυπι Ποπιίηΐθ ΕΠΙαα,, 60 φυοὰ ποθ ὶβ οαγίο ρεγϑυδϑυπὶ δἰῖ, ἰρβ8πι 6858 4υ] «ε βιιχὶϊ εἰ} αι }Δν οογὰϑ ἱρβογυτ. » 5ἱ θη ΐπὶ ἰρϑίυβ ἤφινδπίυπι θ5ὲ ᾿υπιᾶπ παίυγα, Ἰη6Γἶ 0 4υ:- ταὶ φυΐ8. Ουΐά πονὶ δος τηγϑίογίο ἀἰδοϑπιυ Υ ΠΠυἀ Ἑδραῖοι αὐτὸν οὐκ ἐδέξαντο. Διὸ τούτοις ἡ Ὁ νἱἀεἸΐοει, Βοπιίπαπι παμίγα ἱπ ῥτορτί γεπίβ86, εἰ Ὁ} Ἡοθνὶϑ γοοορίυπι ποπ 6886. Θυοοίγοι ᾿πβογίρεὶσ 119 018, υἱ ἢθς 8οὶ {ΠΠ1, φυὶ ηἰμὶ! νυνἱάει. ὕὕμάα Θυγδιπὶ ἰασὶΒ βοουπάυτπι οαγποῖι, 406) « [2180 6 πὶ δαυαπὶ ν ποπηΐπᾶὶ, δἱ ομλποιι ἐ|13Π} ΘΟΓΡΟΓΔ ΘΠ ΠΙΆ Π 4 ἀαίογυπι ἱπ|6}ΠΠἸφοηιΐατ, χυδ [στ 8815 Πποτῖ( ἢ 6 κὶ- 49) ᾿Ἑτοίμον δὐὰ. εὐ. 50) Αὐτῶν. οἀ. δ1) Κατά ᾳφυίάδοι οοιξὰ, 5. ΟΒΕΘΌΒΗ ΝΥΒΘΕΝῚ; ᾿ 8,88, πὴδι δὰ βδϊ υἱθαι ὀθηίογσο ὁπ ἰοδπι8.: ᾿γουΐ οἱ Α τοιαῦτα ὁ Ἑαλμῳδὸς δι᾽ αἰνίγματος λέγων" ε Ῥευδὴς οἶμρθ86. Ῥραϊιπογαπι βου ρίοῦ 13}1 ξηϊριηδία ψυοάδηι ἀγδάμοϊ!., ουπὶ αἷὲ: « ΕΔΠδχ οαυυ8 δὰ βϑίυι 681, οἱ εἰξαβ βοὴ βαϊνδυίϊυν ἰη πυμὶυἀΐπα νἱγίυλ 8 δι, » Βορρ οἰθπίθα τ6ΓῸ ἰῃ οιπὶ, 4 ᾿Πθαγαὶ ἃ πιο δι}- πιλ8 ΠΟδΙΓΑΒ Ρ6Γ οὐἰδδίθαι αἰ θιπὴ, (φυριπδάπιοάυπι Ῥεορίιεῖα ἀΐοὶ!: « Οου!ὲ θοαὶ ΘΌΡΟΓ. πιϑιυθη.65 δυπη, δὲ ἴῃ οἷβ αἱ Βρογδῃὶ δι ροῦ πιϊβογὶοογάΐϊδ οἦυδ, πὲ Ἰἰθογοὶ ἃ πηοῦίο δηΐπιὰδ θογυπὶ., οἱ [αὶ 608 ἰ") “.

[Ἀπ16 ν») υἀ ργοίογίπιμδ, ε Απί πιὰ ποβίγᾶ. βιιβιϊ ποι ὶ -θοιίηυπι, 4υ] ἐχ (115 Πο8 ἰηϊαθέυγ,» οἱ ε: Εἴαι, Ῥοιηΐπα, πνἰδογίοογάϊα ἰμ8 δυροῦ ἢ08, 4υδιῃδύπιο- ἀυπι βρϑσαυϊ πη ἰῃ 16. » τ βογίριίοπθηι. Βυγθὺβ ΟὟ δαπιθδπὶ Γαι ΟΠ6 ΠῚ ρ5δ] νυ δ Β ᾳυδάτγαφοδίπιυβ δοουπάα5 ἀρυὰ Ηθυτδο05 ἰδοῦ ριίοπ6 ΠΟΩ ργ:ποίαίυγ. Ὁβιοβϊ, Δρθ ΓΟΓ, ᾿ρ88 υϑγθόγιηι -ροδἰανὶ βογίθδ, πηγϑίογι! ἴῃ Ρ581π|0 "θα ὀχρὶ!οαιΐ, δοδ, 48] δεῖς. ἀδίες μι ἀϊοι} δυπὶ, σρδξο8 ΠΘἢ 6556, Οοβονίδιαν βδπιηδα; υἱ Γεποναῖδ ᾿υνοπίυο ἱπιγο- οδπη5 84 Δ}1816. δε δυάξδυπι πυὰ ἰυ}5 τοὶ αὐτὰ ιδηφί!. ΝΟ δηΐων Τοπουδσὶ δε86 Ῥδί᾽υν τη δία γϊ δὰ" ινεἰ8 βοῦ δυραῦηδηι γοβοπαγαϊίοιι θη).

Ἰυϑογίριίο ρβδῖπι! βαριροβίπι!, υτ8 ἴῃ οὐ πο πα Ἐεοϊοδἴδε δῖα μαθδῖ: ε Ῥτο Π}1|8 ϑοηδύαν, οἱ ρυϊογιηι ολριϊνοταπ), » 80 ἨΌΓοδ 5 Οπιηΐπο ργϑί γᾶ δϑῖ. (υ- }ι15 σαυδβᾶ οἴαγο ᾿ἰηυεῖ, Νδιη οὐπὶ ἰπ [Ν8 ἰΔηι ρογβρὶ- εὐἃ 5ϊηῖ ἀ6 ΒοηΐΠ0 ποϑίγο ογδοιΐα, οοαγρυΐαν δι- ἀποτγααι ρεγἤαϊα εἰ ἱπογθάυ} 1848, υἱροία αᾳυΐ ποϊϊηὶ ἴδηι τη δη]Π]}65ίᾶπι ἀ6 τηγϑίογὶο Ὧος ἀσοίγῖπαπὶ γοοὶἕππος εἰς σωτηρίαν, καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ. » Βλέποντες δὲ ἐπὶ τὸν ῥνόμενον ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν διὰ τῆς οὐρανίας τρο- . φῇς (καθώς φησιν Προφήτης, ὅτι (53) « φθαλμοὶ . Κυρίου ἐπὶ τοὺς φοδουμένους αὐτὸν, (55) τοὺς ἐλπί- ιζοντας ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ῥύσασθαι ἐχ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λιμῷ »), φαμὲν ἐχεῖνο, ὅτι « Ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενεῖ τῷ Κυρίῳ, τῷ ἐξ οὐρανῶν ἡμᾶς ἐπιδλέψαντι. ν Καὶ, ὅτι « Γένοιτο, «Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ᾽ ὯΠη χαθάπερ ἠλπίσαμεν "ἐπὶ σέ. Ὁ: Διὰ ταῦτα τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ ψαλμοῦ τούτου ὁ Ἑδραῖος οὗ δέχεται. Πάλιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὁ “πεσσαραχοστός τε χαὶ δεύτερος τοῖς Ἑ ραίοις ἐπιγραφὴν οὐκ ἔχει, δεικνῦντος, οἶμαι, τοῦ λόγον, ὅτι τὸ “ : ἐν τῷ ψαλμῷ τούτῳ μυστήριον τοῖς Ἑδραΐζουσι χατὰ ᾿πὴν αἵρεσιν ἀπαράδεχτον ἦν. Εἰσελεύσεσθαι γὰρ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐπαγγέλλεται, νέος γενόμενος. ᾿Αλλὰ τῷ Ἑδραίῳ τοῦτο οὐχ ἔστιν. Οὐ γὰρ δέχεται τῷ μυ- ᾿στηρίῳ τῆς σωτηρίας διὰ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως ἀνα» Ἐν δὲ τῷ ἑδδομηχοστῷ τῆς ἐχχλησιαστιχῆς ἐχδό- ᾿σξὼς ἐπιγραφὴν ἐχούσης, ε« Ὑπὲρ τῶν υἱῶν Ἰωνα- δὰμ, καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων, » παρὰ τοῖς ῬἙόδραίοις τοῦτο σεσίγηται. Ἡ δὲ αἰτία σα- ᾿ φὴς (55), ὅτι φανερωτέρας «ἧς εἰς τὸν Κύριον προφητείας ἐν τούτοις οὔσης, ἡ ἀπιστία τῶν ᾿Ιουδαίων χατηγορεῖται, ὡς δέξασθαι τὴν φανερὰν τοῦ μυστη-᾿ Ρερδ. Θυσπιλἀπιοάυπι δπίπι {Π1 φαΐ οου 5 ἰαθογαηῖ, ᾿φίου διδασχαλίαν μὴ δυνηθέντων. Ὥσπερ γὰρ οἱ τοὺς νοὶ αἰΐεοι[οη6 || ἰδηοηΐυγ, φυα Δαιι88 πβεΐυ5 ἀϊοϊαγ, ΠΟΑυ6 βοϊδγὶ 5 γδὰϊὶ δο ββΊ 0η6Π), πθ αι οοπδρθοίυπι ἢ δῆτε Το οΓάγα ροϑϑυηί, βοὰ ᾿γθιηιἷς δι ρα ΓΟ 118, ἢ} αυΐάεπι πιδῖα αὔδοι! ὁο0}08 ἃ τδάϊ]8: {ΠῚ υϑγο, φυὶ Δ΄4υδπὶ πησίυυηϊ, 840 δαυδ ἱπίυϊα ἀνογίυπὶ: ρᾶγὶ πιοᾶο οἱ δυάξογυπι ἱππργοὶιᾶς 5}Π6πιῖο νοῦ λίθοι γὸ- ῬΓΟΒαί, 60 φυοὰ ἀϊνῖπα ρτοεϊοαϊ!οηΐ 5 ρ]υγίδιη οοηἢ- ἰετὶ ποῖϊς. ΤΠ 1οοὲ ΡΟΥΓΟ ὃχ ἱρϑὰ ρβ881π|ῖ βούΐθ ργορῇῃδ- τα {Π1|08 ἀγοᾶπϑ ΘΟ ΠΟΒΟΘΓΘ. θ οἷ ΘΠ πὶ ᾽η ΡΒΆ]ΙΩῸ βορίυδραοδίμιο, οὐι18 ἱποοτίριϊο 6βι: « δ6 ῥγογίθι5 “φαριϊνί5, » ἰδ λπὶ ἐσ Ῥογβοπὰ σαρίἑνογιι, Ο.Π} 4118 υδάδιη 5001] Δ η115 ΟΥΑΙ οἱ ὀοπβεοπίδῃοδ, απ ἰ]- ὀφθαλμοὺς νοσοῦντες, ἣ οἱ (56) τῷ πάθει τῆς ὑδρο- φόδης περιπεσόντες, οὔτε τῆς ἀχτῖνος οὗτοι (82) τὴν προσδολὴν, οὔτε τοῦ ὕδατος ἐχεῖνοι τὴν ὄψιν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποφέρουσιν (58), ἀλλὰ μεμυχόσι τοῖς βλεφάροις, οἱ μὲν ἐμπαθεῖς τὰ ὄμματα τῆς ἀχεῖνος χωρίζονται, οἱ ὃ ὑδροφοδοῦντες τῆς τοῦ ὕδατος ὄψεως. Τὸν αὐτὸν τρόπον, χαὶ ἣ τῶν Ἰουδαίων κακία ᾿ διὰ τὸ (89) μὴ θέλειν ὁμολογεῖν τὴν δόξαν τοῦ θείου χηρύγματος, ἀπαράδεχτον ποιεῖ διὰ τῆς σιωπῆς τὴν ἀλήθειαν. ΓἜξεστι δὲ χαὶ δι᾽ αὐτῆς τῆς (00) ψαλμῳδίας ἐπιγνῶναι τὰ τῆς προφητείας αἰνίγματα. Λέγει . γὰρ ἐν τῷ ἑδδομηχοστῷ, ἐν ᾧ « Περὶ τῶν πρώτων "ΤἸυά: « Ετῖρα πὸ ἄδ μνπὰ ρβοοδίοτ 5, 486 πιδπι οοη- Ὦ αἰχμαλωτισθέντων, ἐστὶν ἡ ἐπιγραφὴ, ὡς ἐκ προστᾶ Ἰεξ6 πὶ ἃβ6Π|15 οἱ Ἰηἰφηῖ. » Οαΐθυ5 γογθὶβ ἀοβφηδὲ ἍΠΠυπη, υΐ νἱ ἴλην ποβίγδῃ ἴῃ οαριΥἱ δίεπ) τοδὶ, Εἰ δεαυθηίίθειβ νου θὶ5, ροδί φησ μ5 δὰ ἐοηδοίαιίο- τπιθῖ ϑοξοπιπιοάδιαβ συοθ68, γδύϊαπν οχ οαρεϊν δια βου! "ἱῖ, οὐ) αἱϊ: ε ΘυδηίΔ5 οβίοηἀϊς(Ἶ τ ῃ] ἐγ θ0]- ἸἸοΠ65, πηι} 185 αἱ πι8}85, οἱ ΘΟ ΓΒΌ5 Υἱνὶ ἤσαϑι} ἢ16, εἰ δ6 ΔΌΥ5615 [6 ΓΓῆ ἰΐογυι γε ιχὶβι1 πῖδ, ἸΏ} Ρ|1ςἀδεὶ πιδεπ! Ποεη πὶ (υδη) ΒΌΡΟΓ πι6, οἱ σοηνογειιβ ς0η- δοίϑιυδ 68 π16. ν» (ἸΔΓῖτ18 νθ 09 οχ πηδρηὶ ῬΑ] ἀθοιτὶ πὰ (52) Ὅτι οπι. εἅ.

58) Ἔστιν λάά. οἀ. Οἱ οἴῃ. εα.

ὠπου τοῦ αἰχμαλώτου ὁ λόγος, ἄλλα τέ τινα πρέ- ᾿δοντα τῇ τοῦ ἱκέτου φωνῇ, χαὶ ὅτι « Ῥῦσαί με ἐχ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐχ χειρὸς παρανομοῦντος χαὶ ἀδικοῦν- τος" » τούτοις τοῖς ὀνόμασι τὸν αἰχμαλωτίσαντα ἡμῶν. τὴν ζωὴν ἐνδειχνύμενος (61). Καὶ ἐν τοῖς ὑπολοίποις μετὰ πολλὰς τὰς παραχλητιχὰς ἐχείνας φωνὰς, τὴν ἐχ τῆς αἰχμαλωσίας γενομένην ἐπάνοδον διασημαίνει τῷ λόγῳ͵ ἐν οἷς φησιν, ὅτι εὍσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ χαχὰς, χαὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησά: (51) Οὗτοι οπι. 6.

(58) ἐπέ φεοϑουν αυϊάδλπι οοὐὰ. 59) Τοῦ, οὐ ἕω Τῆς οτν. δὰ.

(61 Ἐλδεσινοι νὸς; εὐ.

ΪΝ ῬΒΔΙΜΟ5.

Ἴιε, χαὶ ἐκ τῶν ἀδύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με, Α ξορποξούπηυ,, φιθπιοὰο ὁχ δὐγεοὶβ γοἀυοδίυν, φιΐ.

ἐπλεόνασας ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν μεγαλωσύνην σου, χαὶ ἐπι- στρέψας παρεχάλεσάς με. » Τοῦτο δὲ σαφέστερον ἐχ κῆς τοῦ μεγάλου Παύλου διδασχαλίας νοήσομεν, πῶς ἐχ τῶν ἀδύσσων ἀνάγεται ὁ τῷ βάρει τῆς ἁμαρτίας ταθελχυσθεὶς εἰς τὴν ἄδυσσον διὰ τοῦ χατελθόντος δι᾿ ἡρᾶς εἰς τὴν ἄδυσσον. Περὶ οὗ φησιν" ε« Μὴ εἴπῆς ἐν τῇ χαρδίᾳ σου, Τίς ἀναδήσεται εἰς τὸν οὖ- βανόν; τουτέστι Χριστὸν χαταγαγεῖν. Ἢ τίς χατα- δήσεται εἰς τὴν ἄδνσσον: Τουτέστι, Χριστὸν ἐχ νε- κρῶν ἀναγαγεῖν. » Ὅθεν γὰρ εἰσῆλθεν εἰς τὸν χόσμον ὁ θάνατος, ἐκεῖθεν πάλιν χαὶ ἑἐξωχίσθη. Δι᾽ ἀνθρώ- πὸν εἰσῆλθε, δι᾽ ἀνθρώπου χαὶ ἐξοιχίζεται. Ὃ πρῶ- Ῥοπάοτα ρεσοδῖΐ ἰῃ ργοίμπάαπι ἀδίγδοίι 681, ἐδ υὰ ἰπηυΐε: « Νδ ἀΐοδβ ἰν οογὰθ ἴιο: ()υἱς ἀροδινίει ἰμ εαἰαμ ἢ φυοά οδι Ομ γίδια ἀδιίιοαγθ. Αμὲ 4ι5 ὧδ. βοοβδάφι ἴῃ δογβϑιιῃ ἢ Ηος εδι Οἰνγίβιι ἃ μιοτγίι!ς γουοοΆΓα Ν᾽. ν [766 οηἰπη ἱπίγοίνί! ἴῃ πηυπάυπὶ ππΟΓΕ, ἱπᾶὰδ ἱξογυτ εἰοςία οοι. Ῥὲγ μοιιποηι ἰηϊγανί!, μοῦ Βοπιΐπθπη οἰΐδηὶ εἰϊοϊϊυγ. Θυγίμλι8 ᾿ρθιπο δάϊιαι Βιογιΐ ραϊείδοί!; μὲῖ βαουηάιϊιπι νἷϊα γοὐιείιαν, οὐ} ἰμργεδδυς ὩΡΟΙ ἰοποῖη πιοτιῖβ εἰήοϊι. Ργορίογ μος ἐϊι Δυγβδιιπὶ πιοῦγ18 ἀοδοθπαϊ! ρ6 Ὁ ραβοίομεπι, υἱ δδοιμη δὰ διιρθγῃὰ γθιισογοὶ δὴν αυΐ ἐπ ργοίιπάσμν ὁογ- Γυεγαί.

φος ἄνθρωπος ἤνοιξε τῷ θανάτῳ τὴν εἴσοδον διὰ τοῦ δευτέρου ἡ ζωὴ ἀντεισάγεται, ἧς ἡ εἴσοδος ἀφανι- φιιὸν τοῦ θάνάτου ἐργάζξετα!. Διὰ τοῦτο ἐν τῇ ἀδύσσιν τοῦ θανάτου, χατεχομένου τοῦ αἰχμαλώτον ὑπὸ τοῦ θανάτου, χατέδῃ διὰ τοῦ πάθους εἰς τὴν ἄδυσσον ταύτην, ἐφ᾽ ᾧ τε συναγαγεῖν ἑαυτῷ πάλιν ἐπὶ τὰ ἄνω «.) βύθιον.

Ταῦτα γὰρ δι᾽ ἀχριδείας ἢ μεγάλη τοῦ ᾿Αποστόλου φωνὴ διεσάφησεν, ἄλλὰ τε πολλὰ περὶ τούτων εἰπὼν, φησὶ χαὶ τοῦτο’ ἰ Ὥσπερ ἐν τῷ ᾿Αδὰμ πάντες ἀπο- θνήσχομεν" ὀὕτως ἐν ἐῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιη- θησόμεθα (δ8).» Διὰ τοῦτο τῆς ἐπιγραφῆς « Ὑπὲρ τῶν φερώτων (65) αἰχμαλωτισθέντων ν γίνεσθαι τὴν διὰ σαρχὸς οἰχονημίαν τοῦ Κυρίου βαώδης, βύουσι τῆν ἀχοὴν Ἑδραΐοι, καὶ τὴν ἐπιγραφὴν οὐ προσίέν- ᾿Οὕτως ἐν τῷ ἐννενηχοστῷ τὴν αὐτὴν εὑρήσεις αἱ- αἰαν τοῦ μὴ παραδέχεσθαι τοὺς 'Εδρᾳίους (05) τὴν δηλωτιχὴν τῆς τοῦ Χριστοῦ θεοφανείας ἐπιγράφήν. Ἡμῖν μὲν γὰρ ὁ μνημονευθεὶς ψαλμὸς, « Αἰνός ἡ ἐστιν «δῆς.» Πᾶς γὰρ αἷνος εἰς Θεὸν τὴν ἀναφορὰν ἔχει.

Ηδς δοουγαίθ πιδβηυβϑ Αροβίο!β ραϊδίδο, υἱ εἱ Αἰΐα πιυ} λα, οἱ ργίθν ορρίογα ἐἸ} πὰ: « Θυδινδἀπιοάυα 'ἰν Αὐϑηὴν ον δδ ἸΠΟΥ 8}, δἰ ἴῃ Ογίθῖο οἴνηδα υἱν διθηγ 5...» Οὐυοοίγοδ συμ ποῦ ριϊο,ε ΡΓΟ οἂρ- εἰνὶβ, » οἰδγαὰ νσδθὲ Ἀηπυμείδι θοιηϊῃΐ ποριγὶ ἢ ολγΠ 6 εομυμπίδιη οἱ ἀΐρθηβαι παι, δι γοβ οδίυγδηι }86- ομὶ, ἱπβογρευμόμη6 γοὐεἴυης.

5:6 ἰῃ μορδβθδίπιο ρ88{1Π0 68: ἀθη) ΓΟροΓ τ οδυ- 881η, Υἱ δ! 166: ᾿πϑογὶριοηαπὶ ἀἰνίπ ἀρμαγιεἰοπὶς Ομείβεὶ π᾿ οᾶγιδ ϑΚ Ποδέγίοθιν, Αραὰ πὸ οί Ργϑαϊειυβ μϑα μμ8 ἰϊα ᾿ᾶνοῖ: «805 ἐδ οἱ,» Νδῶν οππηἶβ ἰδυ8 δὶ θουη) γείογιγ Αἰ Ἠδθγὶ ἰδιιάθωι Οἱ δὲ Ἑ δραῖοι σιγῶσι τὸν αἶνον, καὶ τοῖς ἀϊνόῦσι τὸν Ο τειίεθηϊ, Βοιπίπαπιχι ἰδ ἀΔῃι} 0.5 ἰδ ἰἢ ἔα ρον Κύριον σιγᾷν ἐγχελεύονται. Κωλύειν γοῦν (66) ἐπ» χειροῦσιν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς παῖδας αἰνεῖν ἐπὶ ταῖς εὐποιίαις τὸν Κύριον, χαθὼς στηλιτεύει αὑτῶν τὴν ἀγνωμοσύνην τὸ Εὐαγγέλιον. Αὐτὰ δὲ τοῦ αἴνου τῆς ὠδῆς ταύτης τὰ ῥήματα, περιττὸν ἂν εἴη διὰ τῆς θεω- ρίας ἀποδεικνύειν, πρὸς τὸν Κύριόν βλέποντα, γυμνό- τερον αὐτῆς τῆς λέξεως πῶν γεγραμμένων τὴν τοιαύ- τὴν ἐμφαινούσης διάνοιαν.

Ὁ δὲ μετὰ τὸν πρῶτον χαὶ ξννενηχοστὸν, ἔχει πε πάλιν ἐν τῇ ἐπιγραφῇ φανερώτερον, οὗ χάριν φέύγει ὁ Ἰουδαίΐξζων τὴν τῆς ἐπιγραφῆς συγχάτάθεσιν, Φη- εἰν γὰρ ἡ λέξις οὕτως" « Αἶνος ᾧδῆς τοῦ Δαυΐδ, εἰς τὴν ἡμέραν ποὺ Σαδδάτον, ὅτε κατῴχισται ἣ γῆ. » Τίς γὰρ οὐχ οἷδε τῶν παραδεδεγμένων τὸν περὶ τῆς εὐδεθείας λόγον, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τὸ Σαδδᾶτου, τὸ κατὰ τὸν θάνατον ἐνηργήθη μυστέῤιον, ἀκριδιὼς χατὰ τὸν νόμον ἀχινήτου μείναντος (67) ἐν τῷ μνήματι χοίτης ἐκείνου τοῦ (68) σώματος; Καὶ τὴν ἡμέραν ἐχείνην, ὅτε χατῳχίσθη ἢ γῇ ὑπὸ τοῦ οἰκιστοῦ ἡμῶν, ὃς διὰ (03) Ζωοποιησόμεθα, εἀ.

(05) Πρώτων οἱ". οά.

(04) ΠΙροσδέχονται, εἀ.

(0Ὁ) Τοῖς Ἑδραΐοις, εἰ. Ῥατμοι. κ. ΧΕ, γῶν, Εἰρηΐπι οἱ ριιθιῸ5 ἴῃ (οπιρὶο Βοπιΐηαι ΟὉ "Ὲ- πρί οἷα Ιαυάμηι65., σΟ ΐθαγα σοηδηίυγ, ργουϊ ἔνδῃ- οὐ πὶ ἀ6 ἢᾶς {Πογιπὶ ἰηβὶρι θην, νοΐ ᾿ς ἐ0]0πι- 2 ἰποΐδᾶ, 1οϑ(1Ποαϊυγ "᾽, ϑυρογ αι πὶ νοΥο [Ογι ἃ 6815 ἰμεγῖξ, αἱ ἴρβα ἰϑυιὰϊβ σδηιὶοἱ μι} νόθα, ρδδ ὄοπς δἰ ἀδγδιίοιιθ δἰ! οῦυπι, οβίθηθογο οοὐγ 44 θομιπυπι δρθοίδγα, οἰπὶ ἰρβ8 ὁὀεβου ῥιϊοιῖβ ἀϊιίο δι ογαιο ρἰδηΐιδ5 οἱ οἰλγίυ μη ὀεμβυιῃ Γεῤίώ- δβοηίεϊ.

Νοἠαφόδίανς ϑ8θοι πάθας διΐδην Δ 4υἱᾶ [ἢ ἰπξὲνὶ- Ριϊσπδ πιάπίὶ [6518 μα! κα ἴδγι., ῥύσῤιθέ ἀπό δυάπκυ5 ἱπβοτγὶριϊοπόπι {Πᾶπὶὸ ΠῸΝ δότηϊ!. 516 ὀπΐπι δὰ νογθυϊῃ 06!: ε« [,λ05 ολπιοὶ )ανί ἃ ἰὴ Ὁ ἀϊειῃ βαϊνθαῖ, αυληὰσ δΠιπάδϊα οδὲ ἰογύα. » Ουΐς δηΐπι ας 118, 4] ρἱοίαι}8. ἀἰδοῖρ! πα ἱπιθιηΐ δαηι, μθβοϊῖ, ἀΐ6 ϑδῦμαι:, {Π06 οοη!ἕα τυόγίέιη πιγβῖθ. τη ρογδοίι μη 6856, ἱπη 0 Ὁ} ττδηθηΐα δος Ἰοφὶϑ ρέφβογριίυποπι,, ἴῃ ΟὈΒΝ ΐ δορυ!οῦὶ ΘΟΥβοῦθ 1103 Θυὶβ ἰΐδιν μϑδοὶξ, αυδὲ δὶ} ἀΐεβ, αυδηὰο ἴεγγα. ογαλία οἱ [πάλ Θδὶ ἃ σοιάϊιούέ πυδιύο, ἀϊ νοῦς 8 Μαιῇ, χχι, Ἴ, 8.

ιθ6δ) Γάρ, εἀ. (67) Ἐπὶ τῆς οηϊ. ἐά, (08) Τοῦ οπι. αὐ.

ΔἹ 5. ΟΠΕΘΟΜΒΙΙ ΝΥΘΘΕΝΙ δὲ τοπὰο παθὶ δι! ηΐ8 ποδίγας Ἔν ΓβΌΓΕΠῚ, ΓιΓβ5 ἰὰ ψιοὰ Α τὸ (09) χαταλῦσαι τὸν χαθαιρέτην τῆς ἡμετέρας 8010 δαιδίαπι ογαὶ, οχ [Ὁ Δ πιθη115 Τοϑί 1} Ενϑγ- - 80} ϑιι(6πὶ ΠΟΒΙΟΥ ΠῸΓ5 δγδῖ, 48} ἴΠῸ Θυδοι αν], ἀυληπο πορὶβ αυϊάοπιν τοαυΐεβοαγα, οἱ ϑ4}0) 41} πὶ δϑεογὰ νἱ δου δῖα, πδηθη8 ἴῃ 410 δγαὶ ἴος0,, ἰπιπ]0- λ} 9. Μογιὶς γεγο ροϊοηιίαπι ἀθθο!]ανὶ!, βοῖρ80 ν]8ΠῈ δ. 6ΓΗ Π5. ΟἸπηΐθι18 πιογίυ8 δὰ ΓΘΒΙΓΓΘΟΟΠ6ΠῚ ΟΧ τουτίβ. 56 ποη γϑοὶρὶῖ 58 θαι νὴ γβίαγίαπν ᾿πἰ π|ῖςι}5 ογοἷς Ομ γίϑιὶ. ΟυδργΟρίῈΡ οἱ ἢ ς ἰαυδειίο δριιὰ ρϑο5 ἴπβογὶριίομα σαταὶ; πὸ Θηΐπὶ σοηοοαυπῖ ᾿Πης 6556 δοιηΐηυπι, αυΐ οὐ βεΐρϑυπι ΠΟθΐ5. ΠΟΙ Οτην85- δδῖ, ποϑιγδπαιό ΦΟΠΓυϑίοποπι ἴῃ [ΓὍΓΙΏΔ ΘΘΓΥΪ ἰπ- ἀυΐθδβοι, τυγϑυ5 γορηδν, οἱ ργοργίυπι ἀδοογαπὶ ἴῃ - ἀυΐι, οἱ ροιϊοπιίαπι 5.0] εἰγουμιἀοόϊι, Ῥοιαπε!ἃ νΟ]Ὸ δἱ ἄδοον ΕἾΝ, Ῥϑίθγ δϑι. ἢ ἀϊββοϊαΐδινν ρϑούδῖο πδίυγαδιη ἰἴδτυτ σογγοῦοΥ ΑΥἱΐ, υἱ Π6 ἀΠΉρ 115 δὰ ρ6α- οϑίυπι ἀο᾽α δγοῖιγ,, πα4 6 ῬγΟΟ6}5. 1118, 402 ἴῃ Ῥοδίοδίο οχβίβίυμι, δρίιαγοίαγ; λυ] 4416 4114 αἰ ν᾽ πῶ σταῖς Βεπαῇεϊα, οὑπὶ ΡῸΓ ἐδ σπιδῖα ἀδοληίδϑϑοῖ, Πυτίοβ φυοβιϊλπι ν8}46 βοιδηῖθβ ἱπύποῖ!., Ἐνδηρο- 088, υἱ ἀὐθίιγον, νοῦδϑ ἀδβίρπδηβ. Εἰ αι Ορυ8 6βὶ δἰπφυϊα, 4υ85 ἰπ ρβαϊπηοῦΐα βογὶ ρα βυηϊ, ρούϑααιὶ; οὐμν πὰἃ 5'. ᾽ῃ ἀἰν 5 ἀϊειῖ5 ἀν 18110, αυΐῃ τοίᾶ {4 Βγινποιία πὶ ἢ πὶ οοιημοῖαί, αυἱ ἀϑοθηάὶῖ ἴῃ ᾿υηΠδίοης, φυΐ το5ι᾿πιοηΐᾶ 808 ἸΘρ εἰπιᾶ οΟΠ ββίοηθ ἰἰγπμδῖ, φυὶ βδηειβοδιίοπα 5μ᾽ γί {18 Ῥγοργίδι) Εδς- εἰοβδίς ἀοπιυια ἰηεϊφηϊγὸ ουηϑίίτυι ἢ οἰχήσεως, πάλιν τὸ ἐρειπωθὲν ἐξ ὑπαῤχῆς ὥχοδόμη- σεν; Ὁ δὲ χαθαιρέτης ἡμῶν ὁ θάνατος ἣν, ὃν τότε τατήργησεν, ὅτε ἡμῖν μὲν σαδθατίξειν (10) ἐδόχει; μένων ἐν ᾧ ἦν τόπῳ ἀχίνητος. Τὴν δὲ τοῦ θανάτου χατηγωνίζετο δύναμιν, ὁδοποιῶν δι᾽ ἑαυτοῦ τοῖς τε- θνεῶσι πᾶσι τὴν ἐχ τοῦ θανάτου ἀνάστασιν. ᾿Αλλ᾽ οὗ δέχεται τὸ τοῦ Σαδδάτου μυστήριον ὁ ἐχθρὸς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ. Διὸ χαὶ οὗτός ἐστιν ὁ αἶνος παρ᾽ αὐτοῖς ἀνεπίγραφος. Οὐ γὰρ συντίθεται ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Κύριος, ὃ (71) καθ’ ἡμᾶς ἑαυτὸν σχη- ματίσας, καὶ τὴν ἡμετέραν αἰσχύνην περιδαλλόμε: νος (72) ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. πάλιν ἐδασίλευσε, καὶ τὴν ἰδίαν εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, χαὶ τὴν ἑαυτοῦ περιεδάλετο δύναμιν. Δύναμις ὃὲ καὶ εὐπρέπεια τοῦ Β Υἱοῦ ὁ Πατήρ. Οὗτος λυθεῖσαν δι᾿ ἁμαρτίας τὴν ἀνθρωπίνην (75) φύσιν, πάλιν στεῤῥὰν ἀπειργάσατο" ὡς μηχέτι αὑτὴν πρὸς καχίαν ἀπωσθῆναι, μηδὲ τὸν ἐν ἁμαρτίχ δέξασθαι (74) σάλον. Καὶ πολλὰ (75) ἄλλα δι᾽ αἰνιγμάτων ἀνευφημήσας τὴν χάριν, ποτα: μούς τινας μεγάλα ἠχοῦντας τῷ λόγῳ προστίθησι; τὰς (16) τῶν Εὐαγγελίων, ὡς οἶμαι, λέγων φωνάς: Καὶ τί χρὴ τὰ καθ᾽ ἕκαστον διεξιέναι τῶν ἐν τῇ ψαλμ-., ῳδίχ γεγραμμένων, οὐδεμιᾶς οὔσης ἐν τοῖς θείοις ῥητοῖς ἀμφιδολίας τοῦ εἰς ἐχεῖνον βλέπειν τὴν ὑμν- ῳδίαν, τὸν ἀναδάντα Θεὸν ἐν ἀλαλαγμῷ, χαὶ τὰ μαρ- τύρια αὐτοῦ διὰ τῆς ἀγαθῆς ὁμολογίας πιστώταντα, χαὶ τὸ ἀγίασμα τοῦ πνεύματος τῷ ἰδίῳ οἴχῳ τῆς Ἐχχλησίας ἐμπρέψαι παρασχενάσαντα;