π6πὶ Ἰοοοτὰπ) δἰμηϊ βολνοῦὶ!; Βααυθη 8 ΥΘΓΟ γ6Γ- ἢ μυὶδ Ἰοοογυμι ἰποο 45. Οὐπῇ ἃυίοη) ἰΟΥΓΙβομᾶβ οἱ δ ϊο5 ποπηΐηινι ποπλὶπαὶ, βοοογηὶδ οδγηδ] 8 δὲ 007- Ρογοῖβ γοθυ5 δι] οῖο8, οἱ ἃ τγταίοης αἰϊεπδιῃ νἱίδπ) ἀερθηίθβ, 80 [5 4υΐ βαίνδηιυγ, εὐ δι φασι οἰ δγ8- αἴδγειη ἢδίαγο Ὠυπηδη85 ἴῃ 86 ΟΟΠπί ΠΘμὶ: Ὀγοργίι8 γΕΓῸ ΒΟΠλΐ 5 ΟΠ ΓδοίοΡ οϑὲ δἰ μα 40 ουπὶ Ὠ6ο. Αἱ ᾿η40. 25 οἷγοᾶ ρϑιρογιίδίθιῃ οἱ αἰνὶ 1188 πιᾶχίπ)6 ΕΘΏΘΓΆ}15 οδιι88 681 γαγίΒ οἱ π}0}Π0γπν}8. | 15 αἷ- νογβί(αι δ, φυξ 'θ Ποπιπυπὶ ὨΘρΟ 8. οἰυσεβοῖι, Κὶ υΐδ ἰδίδ, 4υὶ ἰμ 1411 ἂο ἰδιηῖο δυάίίογίο οοποίοηλ- τον 3. 406 418, 48) αι! ἴπ 56} ρ50 Θϑίδιαν 586 ἰ0- οὐϊαγαιη φαριοη Δαν οἱ γιά δηιίδι ἢ οι αἱ γοτὸ δυο 16, 4 ΔΡοῖ Βρί τἰτα πη 5 ρ θηεἶδ6 οἱ ᾿η1 6] ]θείυ 5, οχἰπηίδαι ἰβίδη) φγαι δ, 4085 αχ διΐθηίδ στὰ οἱ πη6- ἀϊιδιίοης ρῥγονθηίι. Νόη δηΐπὶ ργὶι15 αἰχὶς 86 δρθγίγα ο8, 4υ8πὶ ἱποϊανογὶὶ δι γὸπ) δὰ 86 ΥΠΊΟΠΘΙῊ {Π15, αὶ εἱ βυφξεγαραὶ οπιηΐα. ἰπαπὶϊ δνΐπν: « Οδ πιδυπὶ Ἰοφιδίαν βαρίεηιΐδιι), οἱ πιϑαϊιδίϊο οοτὰ 8 προ ργυ- ἀδιιίδιη, » 561 ᾿πι6δοίυπι: ρΓΪπηυ 406 « ἰηοἰ π8-- Ρνο «π᾿ ραγδθοίδην δυγοπὶ πηθᾶιῃ, » οἱ ἰῦπο 4 8ρ6- τίαπι ἴῃ ρῥβαϊαγο ργοροβιμοπθηὶ τθᾶπι. » Ου ἱψὶ- τὺ οὶ ἰδία ργυάεηιία, εἱ φῃοα ρτο 6 πιὰ 56 ρτορο- 5:93 Νοὴ νἱάϊξ, ἰπᾳυΐϊί, θεοὶ ογθϑίιγα π|λ δ ουὐυ5 αἰεὶ εἰεοιοπδιη, οἱ (βδίδιυ ΠΑΡΓΑΙΟ πλαπα! Γθο ΘΒ οομάϊιϊ, δε ρεοοδίυπι [ἰδυλ!απὶ ἢΠ]8π οἱ ΡΙΘΏΔπὶ Ἔχβυ!διϊοη 8 ἀΐθηι οἴθοῖα ΠΟΪ5 ἀϊοιῃ ἰπο νὴ 5 οἱ ἦιι- 5. ΟΔΕΘΌΝΙ! ΝΥΘΘΕΝΙ 5. ΟΔΕΘΌΝΙ! ΝΥΘΘΕΝΙ ἀϊεὶϊ!, φιιδπὶ μοίογδπιυβ πο {ἰπιυΐ586, ἢβἱ β6γρθῆβ, ἃ ὁλχῷ ταῖς ποιχίλαις τῶν παθῶν φολίσιν φοδερῶς ἐπιφυΐ οαἰοῦπθο ποϑίγο ἰπϑίἀϊδίυγ, ουὰς ποπιθι ἰηΐφρίσσων πανταχόθεν χαὶ τραχυνόμενος.
4υϊία5, υπάϊφιια νἱᾶπὶ νἱϊ8 ποῦΐβ οἰγουπιδερ᾽ 886ῖ ΡΓΟΡΓίο 0 ΓΟϊδίι οἱ σγγυ, οἱ υδιῖϊβ Ῥϑηδί δ θ 0) φυδεὶ 54υδιη 8, ΘΓΡ 0} ἀδρδοῖα ππάϊᾳιο ᾿πίγοπάθηβ δὲ ᾿ΒΒΟΓΓ ΘΒ ΘΠ 8.
Βεϊπάς ρβαίπιο ἰῇ ἀυλ8 ρᾶγίθβ. ἀϊδβίγίυυϊο., ἷπ ργαδ αυϊάεπιὶ ρᾶγίθ οοηϑιϊδιπὶ ἀδὶ, πὸ δά ἅ}10Π| χυδαάδπι ᾿ἰθδγαίογαπὶ γοϑρίοἰδηὶ; ἤθ406 Θηΐπι ἴγᾶ- τοῦ, ἰπφυῖ!, τοάϊπηοὶ, πδς αἰἴιι5. φυϊβρίδι ᾿ιοπιΐυπὶν β6ὰ φυλαὶ ῥργὸ βδῖρβο δχογδθὶ!, δἱ « ἀδάογίί θ60 νἱδοδίίοιιθηι, οἱ ργοιϊα πὶ γι οιηριϊοηΐθ ΔΠἾΠ128 δι128.» Ουοά φᾳυϊάοπι ὁοηβ}1 ἰοοο δά ᾿ΠΠογυπι δι! ρογυ πη σοαγφυδπάδῃι ἀϊοὶ!, φαΐ [Γι βιγὰ Ορογᾶπ ᾽π ᾿ς Υἱτᾶ οοπδιπηΐ, 5ιἀϊαπιᾳυθ ἴῃ ἱπίγυοίυ 518 ΓΕΡυ5. ΡῸ- παηϊ. Ουλπὶ γγὶ 8 ἰἸΔθοτῖθιι5 5686 [Δἰϊξαηὶ ΒΟπιΐη65, 4ιυλϑὶ 56ΙΏΡ6Γ υἱοίυγὶ δϑβθηΐ; φαλπι ργοοι] ἃ} 1}5 οορφίιἀι10 οοΥγγυριϊοηἶ5, φυς πηογίθπι ουπι ζαῖιγ, αι φυοιίάϊα ἀμ οομ]05 8008 υἱάθῃϊ 4}108 πηογίθη 68, φυοάφῃε εοΥἰ55ϊπληπὶ εἴ νοὶ 55᾽ ΠΕ1Π| 500} π οἱ ἰμ- δἰ ρίδηι:5 ἀγριιπθιαπιὶ 65ι, 4αΐ ποβεϊπηι 86 ροϑβὶ πᾶπο Υἱΐδπὶ 415 ἀὐν! 8 [85 το] οἴ ΓΟΒ, δεῖ 808 δυΐοπὶ ἰῃ δϑρι!!ογὶβ ἦπ ρογρθίμ πὶ ΠΙΔΌΒυΓΟΒ, αυΐ ποπιΐηδ δι ΡῈΓ Υἱδηλ 50} 0Γοπὶ ἰῃ σΟΘΪΟ ΠΟ ἀοδοτίρβογυηὶ; 564 οἰπὶ ἰῃ ἰογγα ἤδεὶ οοίθυγο5 οὰ- Ρογθηί, (δοογυ πὶ βοῖρ805 ἰῃ σΟἰθϑιὶ ἢ}14 εἰν Δι6 οὗ - ΒΟΌΓΟΒ οἱ 5ἰπ6 ποπιῖηθ. ἢογιπὶ Οπι πὶ Ολ0188 αὶ, αιιοά ΠΒοπο ργοργί απὶ ϑιμιπὶ ἢΟΠΟγαπ ποη ἱπιο } }χαῖ, 864 δὰ Ὀγιΐλ5 γο]ρίλι65 Θροηία 518 8686 Δ) οἷαί, οὈποχίυβ κυ}45 οἱ νεηιγὶ, ᾿ἰ546 4υδὲ γεπίγο 00η- βοαυυπίυτ, δογάϊυυ8. δα ρδγβ8 δϑὲ ργίπις ἀϊ νι ϑἰο- πἶθ. Πυΐυ5. ῥβα]ϊ, ΘΙ αυλ ρᾶτβ δὰ 4}18 γόργομδη- βίοπθαι οἱ δοειιϑαίί ποι αἰγὶ φὶ᾿: γυγβύβααο ἰἰδάθιη νοῦ 8 ἸΘΓΠΙ παῖαγ ογϑίῖο: ν᾽ οἱ οθῖ ἢος πΠΟΌΪ5 'η- βἰπυδί Ῥγορβεῖα, ργηδπὶ οδυβ8π) τπηλ]Ϊ ἰῃ πιυπά πη ἱπργαϑϑὶ [586, φυοὰ ΒΟπΟ γα 5 οἱ ἃ γαϊΐοπα 116- πἰβ ουρίἀϊ δι10ι15 51 π|18 5[1 οὔξοιι5 Ἰυπιδπίϊβ; Οὐ πὶ δυΐαπι οοπίγα πιλ] πὶ πηρἀϊοῖηα ρᾶγδία ΠΟὈΪ8 οϑφοῖ 40 60, 4υἱ Δ ΠῚ βΘηι8 Π 56 ΥἸοογἶὰ πτοία 8 Υἱβιιαν!; ΒΟΠΉΪΠ05, ἀδβοῦίυ ΓΌΓΘΙ8. 00 ρϑϑδίογο, πιοῦιὶ ραβοθπὰοβ 56 ἰγϑάπηῖ, ποη δὰ οοἰδβιϊα ρὰ- Ὀυ]α, 86 δἀ ἰἠΐοτα οπάεπίοβ, ἰπίογι οὐθ8 [οι]. Βιοῖν ὀπὶπι: ε ϑίουϊ ΟΥῸ8. ἰπ ἰπίδγπο ροϑἰεἰ δι, 1|0Γ5 ἀδράβοοθὶ 605.» 516 ἄδηϊο μδΓ ροοοδίι πη) ἱπ- οἴταν Ομ νίο 6᾽05 ἀἰρηϊαι5, αὐ: ΠΟ 3 ἀϊνίηο θ6- ποίοῖο οὐιΐεἶι, οἱ δ νἱίδιη σαι] οπ 5 ἐσ ρογίοῃ ἰης- ΒΔ1ΪῸ ὁχοῦίτγ: οπὴπα οπΐπὶ ἢΠυἀ, φυοι ἀχίγα γε γαπὶ ἐδιϊοιοπὶ δὶ, Γϑιοηἶ5 ἀδϑι) {110 651: ργΟρΓΪ πὶ Ὑ6ΓῸ ᾿υμηδηι! 6δι γα Οη6 οἱ πηθῖ8 ΘΆΓΕΓΘ.
ΟΑΡΌΤ ΧΙ.
ογυηι Οπιηΐδ 485 ἴῃ ρ88|π|0ὼ βυπί, 5151} 8}πῸ νΙ 6 ργοβθαυΐ, οἱ Ομ] ΠΠΟΓΆΓΘ, ΘῈ ρΟΥνΔΟΔΠΟΙΠῚ [Γυδγῖ!, οὐ 68 4υθ5 οπ)588 βυηΐ, (Δ0} ἸΔΌΟΓα δχ 118 4φυ ἀϊχὶ πι8 ροβϑοίπὶ ἱπποίθβδοογα, υἱ Ῥγοϊπάθ πο ΔΥ] τοῦ ὀγαιϊοηοπι ἰοηφίυβ ργοί γα ποι ἀδΠ| 6556, Πἰδὶ [ογία ᾿ἰυὰ ταπιαπιπιοάο γαροϊθηάιιπ 5[1 οχ ᾿ΐδ, φυτ λπι διργὰ ἀϊβριιίαία δυηὶ, πιάσιυτ Βανί επὶ ἴῃ Βυπιδηθπι) Θ6Πι18. υἵγζοψιδ ποῦ Βοποῆσυπι 6886, ἴυῆς 50 ΠἸσθῖ, οὐπὶ δδἰμθην ποβιγαπὶ ΘΓ ΒΥπιθοϊα ηὐυμβάλπι οἤοτγιπαὶ οἱ ἀυπηῦτγαὶ, δὲ ἴὰπὸ οαπὶ Βομιΐ- μἶθιι8 μιοήάτπῃ ροπλιοιεῖα; ἀαπιομδιγαῖ: ουἱ δργορία ἝΪτα διχῆ διελθὼν πᾶσαν τὴν ψαλμῳδίαν, ἐν μὲν τῷ πρώτῳ μέρει, συμθουλὴν χατατίθεται, τοῦ μὴ πρὸς ἄλλον βλέπειν τινὰ λυτρωτήν " οὔτε γὰρ ἀδελ- φὸς λυτροῦται, φησὶν, οὔτε ἄλλος τις ἄνθρωπος, ἀλλ᾽ ἢ αὐτὸς ἕχαστος ἑαυτὸν ἐξαιτήσεται " ἐάν γε ε δώσει τῷ Θεῷ ἐξίλασμα ἑαυτοῦ, καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώ- σεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ. » Ὁ βούλεται συμόουλὴν πρὸς ὑπεροψίαν τῶν μάτην σπουδαζομένων γενέσθαι τὴν σπουδαζομένην ἐν τῷ βίῳ τούτῳ κατὰ τὸ μάταιον ἀχολουθίαν. Πῶς ἐν ἀνοΐτοις διάγουτι χόποις οἱ ἄν- θρωποι, ὡς ἀεὶ ζήσεσθαι προσδοχῶντες: Πῶς τὴν διὰ τοῦ θανάτου καταφθορὰν οὐχ ἐλπίζουσιν, οἱ τοὺς πρὸ αὐτῶν ἀποθνήσχοντας βλέποντες; χαὶ ὅτι ἄφρο- νές εἰσιν ὡς ἀληθῶς, καὶ ἀνόητοι, οἱ οὐχ εἰδότες, ὅτι μετὰ τὸν τῇδε βίον ἄλλοις χαταλείψουσι τὸν πλοῦ- τὸν αὐτῶν " αὐτοὶ δὲ τάφοις εἰς τὸ διηνεκὲς παροική- σουσιν, οἱ τὰ ὀνόματα αὑτῶν οὐχ ἐν οὐρανοῖς διὰ εἷς ὑψηλοτέρας ζωῆς ἀπογράψαντες, ἀλλ᾽ ἐν τῇ γῇ γενέ- σθαι ὀνομαστοὶ ποθήσαντες, ἀνωνύμους ἑαντοὺς ἐν τῇ ἄνω πόλει ἐποΐησαν. Τούτων δὲ πάνταν’ αἴτιον, τὸ μὴ συνιέναι τὸν ἄνθρωπον τῆς ἰδίας τιμῆς, ἀλλὰ πρὸς τὰς χτηνώδεις ἡδονὰς ἐχουσίως χατασυρῆναι, λαιμῷ χαὶ γαστρὶ, καὶ τῷ μετὰ γαστέρα ῥύπ᾽ρ γενόμενον ἔχδοτον. Τοῦτο τῆς πρώτης διαιρέσεως τοῦ ψαλμοῦ τὸ μέρος. Τὸ δὲ λειπόμενον ἐν ἄλλοις ἔχει τὴν χατ- ( ηγορίαν. Πάλιν δὲ εἰς τὸ αὑτὸ ῥῆμα περαιοῦται ὁ λόγος. Ἰοῦτο, οἶμαι, φιλοσοφούσης ἡμῖν τῆς προφη- τείας, ὅτι τὸ πρῶτον αἴτιον τῆς τῶν χαχῶν εἰσόδου, τὸ ἀποχτηνωθῆναι τὸν ἄνθρωπον τοῖς ζωωδεστέροις παθήμασιν. Γενομένης δὲ ἡμῖν ἐχ χάριτος τῆς θερα- πείας τοῦ τοιούτου χαχοῦ διὰ τοῦ ἐπισχεψαμένου οἰχτιρμῷ τὸ ἀνθρώπινον, πάλιν ἀφέντες τὸν ἀγαθὸν ποιμένα, ὑπὸ τοῦ θανάτου ποιμαίνονται " οὐ πρὸς τὴν οὐράνιον, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐν ἄδου νομὴν ἑαυτοὺς ἐπι- χλίναντες, πρόδατα τοῦ ἄδου γενόμενοι. Φησὶ γὰρ, ὅτι, « Ὡς πρόδατα ἐν ἄδῃ ἔθεντο, θάνατος ποιμανεῖ αὐτούς. ν Καὶ οὕτως ἐχ δευτέρου γίνεται πάλιν διὰ τῆς ἁμαρτίας ἡ τῆς τιμῆς τῆς χατὰ χάριν ἡμῖν γε- νομένης ἀναισθησία, χαὶ πρὸς τὸν ἄλογον βίον χατα- φορά. Πᾶν γὰρ τὸ ἔξω τοῦ ἀληθινοῦ λόγου γινόμε- νον, ἀλογία ἐστίν, “ἰδιον δὲ τοῦ χτήνους τὸ ἄλογόν τε χαὶ ἀνόητον.
ΚΕΦΑΛΑΙ͂ΟΝ ΙΓ".
Τὰ δὲ καθ᾽ ἔχαστον τῶν ἐν τῇ ψαλμῳδίᾳ δι᾽ ἀχρι- θείας ἐπὶ λέξεως ἀναγράφειν, περιττὸν ἂν εἴη, πολ- λῆς εὐχολίας οὔσης τῷ βουλομένῳ διὰ τῶν εἰρη- μένων καὶ τὰ παρεθέντα χατανοῖται. Ὥστε οὐδὲν οἶμαι δεῖν μηκύνειν διὰ πολυλογίας τὸν λόγον" ἣ ποῦτο μόνον ἀναγχαῖόν ἐστιν ἐπανα)λαδεῖν ἐχ τῶν προεξητασμένων, ὅτι δι᾽ ἀμφοτέρων εὐεργετεῖ τὴν ἀν- θρωπίνην φύσιν ὁ μέγας Δαδὶδ, δι᾽ ὧν τε προτυποῖ συμδολιχῶς τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ δι᾽ ὧν ὑποδεί- χνυσι τοῖς ἀνθρώποις τῆς μετανοίας τὸν τρόπον, οἷέν τινα τέχνην ἐπιθάλλων τούτῳ τῷ κατορθώματι ξιὰ ΙΝ ΡΘΑΙΜΟΚ.
τῆς πεντηχοστῇς ψαλμῳδίας, δι᾿ ἧς ἄλλη νίχη χατὰ Α [Δεἴο οἱ Ἰλυάδθ!}! ορέτί, νϑὶυϊ διίθαν φαδδνίδωι δὰ - εοὔ ἀντιπάλου ἡμῖν ἑτοιμάζεται. Τὸ γὰρ εἰδέναι τῶν καχῶν ἑαυτοὺς ἐχχαθαίρειν, τῆς διηνεχοῦς χατὰ τοῦ ἐχθροῦ νέχης παρασχευὴ γίνεται καὶ ὑπόθεσις. ᾿Αδια- λείπτου γὰρ ἡμῖν οὔσης ἐν τῷ βίῳ: τῆς πάλης τῆς γενομένης πρὸς τὸν χοσμοχράτορα τοῦ σχότους τού- ἐ του, χαὶ πρὸς τὰ πνευματιχὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις " ἐπειδὴ ἕν μόνον ἀντιπάλαισμα, χαὶ πρὸς πᾶσαν πειρατηρίου προσδολὴν ἔχομεν τὴν μετά- νοιαν, ὁ τοῦτο ἐν ἑαυτῷ χατορθώσας, διὰ παντὸς νιχητὴς γίνεται τοῦ ἀεὶ προσπαλαίοντος. Μετὰ τοῦτο δὲ χαὶ ἡ ἱστορία ἐν ταῖς ἐπιγραφαῖς τὸ ἀναχόλουθον ἔχει, ἀλλ᾽ ὃ νοῦς πρὸς τὴν ἀχολουθίαν συνήρτηται. Πολὺ γὰρ᾽ μεταγενέστερον τὸ χατὰ τὴν Βηρσαδεὲ χαὶ τὸν Οὐρίαν ἔργον, τοῦ χατὰ τὸν Ἰδουμαῖον τὸν Δωήχ ἔστιν τὸ διήγημα. Τοῦτο μὲν γὰρ ἐν ἀρχαῖς τῆς τοῦ Σαοὺλ τυραννίδος ἐγένετό, ἐκεῖνο δὲ μικρὸν πρὸ τοῦ τέλους τῆς τοῦ Δαδὶδ βασιλείας συνέθη. ᾿Αλλ᾽ οὐ μέλει τῷ Πνεύματι λόγῳ τῆς χρονιχῇς τε καὶ σαρχίνης τῶν πραγμάτων τάξεως. Τί γάρ με τοσοῦ- τὸν ὀνίνησιν ἐν πρώτοις τὸ χατὰ τὸν ᾿ἸΙδουμαῖον μαθεῖν, καὶ μετὰ ταῦτα τὸ χατὰ τὴν Βηρσαθεὲ δι- δαχθῆναι; Τίς ἀρετὴ διὰ τούτου; ποία πρὸς τὸ χρεῖττον ἀνά- ὅασις; τίς πρὸς τὴν τῶν ὑψηλῶν ἐπιθυμιῶν διδα- σχαλίαν; εἰ δὲ μαθὼν τὰ ἐν τῷ πεντηχοστῷ μυ- στήρια, ὅσα χατὰ τὸ βαθύτερον περιέχει ὁ λόγος, καὶ μετ᾽ ἐχεένου τὸ πρὸς τὴν χατάλυσιν τοῦ ἀντιπάλου δοθὲν ἡμῖν φάρμαχον διδαχθείην, ἐν τῷ τῆς μετανοίας λόγῳ, ὥστε διὰ τούτου με πάντοτε νίχῃ τῇ κατὰ τοῦ ἐχθροῦ συνεθίζεσθαί τε καὶ ἐγγυμνάζε- σθαι, σχόπησον ὅπως προσθαίνω χατὰ τὸ ἀχόλουθον τῇ ἐφεξῆς ἀνόδῳ, νίχην ἐκ νίχης μεταλαμδάνων. ᾿Αναγνώσομαι δέ σοι τῆς ἱστορικῆς ἐπιγραφῆς τὴν ἀχολουθίαν ἔχουσαν οὕτως " «ε Εἰς τὸ τέλος συνέσεως τῷ Δαδὶδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴχ τὸν Ἰδουμαῖον, καὶ ἀν- αγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ, χαὶ εἰπεῖν αὐτῷ, Ἦλθεν Δαδὶδ εἰς τὸν οἶχον ᾿Αδιμέλεχ. » Δι’ ὧν διδάσχομαι, ὅτι τοῦτο μὲν εἰς τὸ τέλος τῆς νίχης ἄγει, ὅταν σύνεσις χαθηγεῖται τοῦ βίου, καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ μεγάλου Δαδίδ. Καὶ τότε μάλιστα λυπῶ τὸν Δωὴχ τὸν τῆς ἐμῆς σωτηρίας τύραννον, ἐν τῷ οἴχῳ τοῦ ἱερέως γενόμενος, καὶ ὅταν ἡμιόνων ὑπηρέτης, μηχέτι μοι χατὰ πρόσωπον συμπλέχεσθαι δύναμιν ἔχων, λάθρα χατ᾽ ἐμοῦ τὴν ἐπιδουλὴν ἐξαρτύεται, τῷ χατ᾽ ἐμοῦ φονῶντι, τὴν παρὰ τῷ ἱερεῖ διαγωγήν μου χατα- μηνύων. Δῆλον δ᾽ ἂν εἴη τίνες εἰσὶν αἱ ἡμίονοι, ὧν ἐπιστατεῖ οὗτος ὁ Ἰδουμαῖος, ὁ τὴν ἄγονον βουχολῶν φύσιν, ἐν ἧ τοῦ Θεοῦ ἡ εὐλογία τόπον οὐχ εὗρεν, ἥ φησιν ἐξ ἀρχῆς τὸν πληθυσμὸν ἐντιθεῖσα τῇ χτίσει, ὅτι, « Αὐξάνεσθε χαὶ πληθύνεσθε. » Οὐ γὰρ ἐκ θεοῦ ὁ πληθυσμὸς τῇ χαχίᾳ " ὡς οὐδὲ ἐξ ἀλλήλων ἐστὶν ἡ τοῦ γένους τῶν ἡμιόνων διαδοχὴ, ἀλλ᾽ ἀεὶ χαινοτομεῖ τὸ ζῶον ἡ φύσις τὸ μὴ ὃν ἐν τῇ χτίσει δι᾽ ἑαυτῆς παρασοφιζομένη, καὶ παρεισάγουσα. Δῆλον δὲ πάντως διὰ τῶν εἰρημένων ἐστὶ πρὸς τίνα σχοπὸν βλέπει ὁ λόγος. Εὶ γὰρ πάντα ὅσα ἐποίησεν ὁ Κύριος καλὰ ἀϊτ ρος ρβαϊ πιυτν φυϊπαυδροβίπνπ), α1|0 8118 υἱοὶ. τα σοπίγα δάγογβδυ βίη 018 ργραγαῖαν. ΝΟ558 δηΐηὶ βοίρβυπι οχρυγξάγα, οοαϊὶ ἰῃ ργραγαίίομθιν οἱ ϑυθπιπἰβιγαυϊοποηι ρογροίυς υἱοιογί ἂὺ δία τορογίαμί. Ναπὶ ον ἰῇ πᾶς γῆ ἴηἀεβίμθηΐθη) - Ἰυσίδπ) δυδοίρογαε ἀδβδβπιυ8 δάνθι ϑι15 θγΪ ποῖ ρθαι το αυγαγυτῃ ΒΆΓΌΠῚ, οἱ δάψογϑιϑ βρ᾽ γι (18}18 πϑαυΐιῖ28 ἰπ δ] βίῖθυβ, σαι υηϊοᾶπὶ ἰΔηία!η γοβίβίθηὰϊ ῬΔι[οΠ6πι, ΠΟΠΊΡῈ ρΟηϊϊοηείδιη, οἱ φυϊάεπὶ 8.1 ΟΠ δῖ Βοϑιῖβ ἰηνδάθης!8 ἐπηργοβϑίομοπι ΠᾶΡΘΆπλι8, ΟΟΓΙα 4υἱ {Π|Π4 γεοίβ υξΐίαν, [5 ἢϊ ραγροίυυ υἱοίοῦ ρογροίαὶ ποβίγὶ δάνογβαγι!. Οδίθγιπι Ὠἰβίογί 'π.ν15 οἰΐδπὶ 408: βοαυυπίαν, ΟΓΟ ποὴ σοπδῖδι, 56 ἀ 8010.8 86:8118 δρίο οτγάϊπα σοπηθχιβ οἱ αἰδροκίιυ8 651. Νδπι ἰὰ ᾳυοά οὐπι Βείμβαβθδε οἱ δία δροίἀϊε "7, Ἰοῆφο ρο- βίογίυ5 δὲ, 4υ8πὶ ἐΠπὰ ἀ6 Βοος Ἰάυπ,δο,. ψυΐα που ἰμΐ το ἰγγϑηηϊ αἰαὶ ϑ805 δοοίαϊ!; ἱΠΠυ ρᾶῦ]ο δηῖὰ ἤποῦ γορηὶ θαυ μὰ δ: βεὰ (δερογα 5 οἱ φαγῃδὶ δ τογαπὶ ογάο ϑρί γί[υἱ ϑαποῖο ποη 6ϑὲ ουγῶ. ()υἱὰ δηΐπὶ υ1Π21|8 ἰηὰθ δά πιὸ γεάϊγοϊ, δἱ ρῥγίπιυω αυϊάθαι ἐάοσογοῦ θα, ΄υῶ οὐηι ἀυηοὸ οοηίίρογυηϊ, ρμοβίοα ὰ, φυδ οὐτι ΒΟ ΒΆΡΟ6 3 θυ Ρὲγ 8 υἱγίαβ πλ!μἱ σοι ρΑΓΆγοία ἢ φυ: Δα Ἰηθ ]ογὰ δϑοθηβίο 4υς ἀοείγί πα δὰ βυλϊπιϊογυηι ουρίἀϊιδίοιι ἢ 5ἱ σὑϑεῦοὸ ἀΐβοην ἰῇ αυϊηηυδροδβίηιο ΡΒΆ}120 πηγϑίθυὶδ, 4028 ἰῃ 60 Δ]κ 118 Ἰδίεπὶ, εἰ ροβίδα δ δνεγβίοῃθη δάνθγβαγὶὶ ἀδίιμ ποΐβ τηρἀϊοϑηηθη- τη ἐπ 110 ροηἰ δ 188 ΒΟΥ 0η6 ἱπίο! βαπι, υἱ μεῦ ΠοΟ ΠΙΘ Β6ΙΏΡΟΓ Υἱοίογία ΘΟπίγα ἰιοβέθηι ἀϑϑυείδοίϊδιι, δἱ ἴῃ 68 Π|6 Θχϑγοοδπι, τΐγυπὶ ἀϊοίι 651, 4ιιἂπι ΔρΡῖ0 οἱ δομυθηίθηίθ ογάϊπὸ δοσεάϑη δὰ βοαυδηίθηι Δβοθη- 8ι1η], Υἱοιογίδπι οχ υἱεϊογία γρρογίδηβ. [οζ8ηι νΘΓῸ το] ἰρβϑπι Ἰηδίογί οὐδ ᾿μβογί ρι!Οη}8 56γί πὶ, α125 510 μδθδὶ: «Τὴ ποπὶ ἱπιοὶ ἰεοῖυ8 θανὶά, ᾳφυδπάυ νοηΐ! οος ἰἀυϊηόδυβ; οἱ δππυηιϊαν! ϑδυ οἱ αἀἰχίὶ: Υεηϊῖ Ῥανὶἁ ἰπ ἀοιυπ ΑἸ ἱῃιδ]οοῖ.» Ουϊθὺ8 ἀοοθιπαΓ, αὖτ δὰ ἤπδηι νἱοϊογίϑ ρογυθηϊγὶ, φυδηά0 ἱπί6!!6οἴι15 νἱΐδηι γοξὶϊ βοουπάυπι δ᾽ νυ ΐπθιη πα φπὶ θαν] ἀΐ8, ἰυαᾳιθ πιαχίπιθ ἰγ δι εἰα ἃΠ|οὶ Ῥοθς 5841υ118 Ἰῃθ8 μοβίθπι, ᾳυδπάο ἴῃ ἀοπιὸ 588οθγάοί 8 Ὑθγβογ, οἱ ᾳυδηάο τϑι]ογυπὶ [Δπλυ]8 ἢθη Διηρ 5 ἀρογίς οἱ Ραϊαπι πιθοῦπι σοηργθαὶ δυάαὶ, 5θὰ οὐουϊα οθηῖγα 6 ἰηδι ἀϊδ8 (οχὶί, ἀσμι ἱπάϊοαὶϊ οἱ 4υ] οὐάθπι πλ ὶ ποῆη. ἰᾳυοῖ ρΟῦΓῸ αυΐηδμ δηλ παρ], φαΐθὺ5 516 Ἰάυπιδυβ ργϑθϑὶ, φυὶΐ ἱπίδουπάδηι ᾿Π|4πὶ Βαίυγϑιῃ Ῥαϑεῖι, ἰπ ᾳυὰ Ιοουπὶ πο ἰιαθοὶ οὶ Ὀοπαάϊοιίο, 4ιιδην Ῥγοία δ Δ ᾿τΐ110, οὐπὶ οΓοδί ΓΑπὶ Υἱ 5686 τουϊεριϊοληἀϊ ἀομδγαὶ [νἷ8 γθγ 5: ε Ογθβοίίθ οἱ πιὰ]- εἰριϊοατηϊηὶ 3.» Ναὶ πιυ ρ!οαιῖο πιλ} {1 ἃ θ60 ποι ρτοβοϊβοίιιγ, ΠΔ 406 πο 16 ΘΧ 56 ΤΩ αἴ110 Ὠ}810- Γὺπι φΘΠ115 πΆβΟἾΠΠΓ, 564 πδίυγα ΒΟ ΡΟ, πΟΥΔ 4υ8ἃ- ἀδιῃ γϑιϊοπα ῥγοφθμπδιὰὶ ἰὸς δίῃ), ἰά υἱάοἰΐοοι, 4υοὰ ἴῃ παίαγα ποη δδί, βυορίθ ἱμρθηΐο 4ιδὶ οοπι- το ηἰϑοθη8 οἱ δυρογίπάυορηβ. Εχ ἀἰϊειῖ5 δυίθπι Οπ2- πἷηο ρογβρίοιπι ἀγΌ ΓΟ, φυογβαπι ἰἰδδς ἰοπάαὶ 5. ΟΒΕΘΟΆΒΙΙ ΝΥΘΘΕΝΙ δ ογδῖϊο: δὶ δῃΐπὶ οἰπηΐα χυϑ Βοπιίπυβ [δοἰϊ, θοπᾶ Α λίαν, ἡ δὲ ἡμίονος ἔξω τοῦ καταλόγον τῶν ἐν τῇ γδὶ δ βυηΐῖ, τηυἱυ8 ὙθΓῸ ὄχίγα ΘΘηδυ πη οἱ ΟἰΔ5861:} δογηι 6βί, 4188 ἰῃ ογθϑίίοπθ διιμπί σοπάϊία, ρεγβρὶ- συμ β8ηὰῈ ἢϊ, Δα πιδ| Πᾶπὶ ἀδπιοη βίγαπάδηι ποπλθιὶ Πος ἃ 5δογὰ δἰβϑίου' ἃ υδυγρδίιη 6886. Νεᾳυθ 4 θ60 ἰφίτυς βυθδιδηι πὶ μδθδὶ, πθῆυδ οὐπὶ ἤϊ 60 τηοὰὺ 4υο ἤϊ, βυθοῖ. ἰρβ6 δ᾽ δὶ βδγ ϑυυπν 505, βἰθηἴδιπ δα 580] σοηβογυδιϊοπθ. ()υδπιαἀπιοάαπι δ Ἶ ἢ] πιι}10- Τὰ Π| ὨδίυγΑ 56 |058Π| ΡῈ 56, ρ88Π)| ΠΟῺ ΟΟμβαγναΐ, δὶς πϑᾷιια τι] }{1|ἃ βόΐρβᾶπι ἀυγᾶπὰο σΟΏΒογυαγα ροὸ- 1οδῖ, δε ὰ ρόγροίυο δχ 8|10 φυορίαπι ὀχοτίϊαγ, φυληὰο 114 Ἔσοθῖϑα δἱ σν Ἱ}8 ἀπ μηδὲ ποϑίγω ρᾶγ5 δὶ οὐ- Ρἰἀἰιαιδην ᾿ογγεῃθβ οἰ ἰγγδι θη 818 ΘΟηΪ απ οἰἰοηἰ5 ἀὁ- Ἰαθίτυν. Εγφο δ ἰθπίβεπα 1116 Ποσθζ, πυπίίυ5 5415 εομπῖγα Ὀαυΐάδπι, ἱπίεουπαϊ σγορὶβ τηυ]οταπι ραβίον, Αἰϊυ8 ποη 68[, 4υδῃ) Π18118 Δη6 1.8, 4} Ρ6Ρ γαγὶαβ Ῥθοσδῖ! δδοιίίοπθϑ, φθηι5 Βυμηδηυη) δ4 566 ]6ΓᾺ Ῥορίγῃὶ, αυΐ φυδηάο νἱά δεῖ! ἃ] χυ6πὶ 6886 ἰῃ ἀὐπιο ὙΟΥΪ βδοθγάοιβ, δι ΠΊ4 0.6 51{π|08 τη ]ογαπιὶ ρογου- ἴθγθ ποαυΐϊνοῦ!ι, ἴσπὸ πυπιίδὶ ἰά ρεϊπεὶρὶ πηϑι 1185 δρ᾽ γἰδυ8 Ορογϑηι 5. ἴῃ {118 αἰ Πιδηιία. 1116 δυΐθπὶ 4|1|8 γδάΐοϊ δὺ8 δοῖΐβ, υὧἱ οἰννα {γυοι [6 γὰ ἰῇ ἀοηο Βοπιΐηϊ, [1058 οοπίγα ᾿γγδηηυπὶ ἰπϑι τ ΒΕΓΠΊΟΠ68, 4008 ἰῃ ρ54|π|0 δυσί νἱπη8, οὐ} 81}: « Ουἱὴ φίοτῖα- γἶ8 πῃ τ) } 118, αυΐ ροίθῃβ 65 ἴῃ ἰηἰαυΐιαι6 ἢ Ουι5 Ἰΐηφυδ εβῖ, δίευϊ πογυδοιιία δουῖΐᾶ,» 5ρο] 88 608, 4005 τεἰἰρογὶῖ, ΠοπΟΓῈ δὲ ἀδοογα ογηΐυτη, δρβοΐῃ- ἀθηβᾷυς βερίθιῃ [1108 ΟΔρ᾿ΠΟτυπὶ ἤαχι8, ἴῃ φυΐθι5 ΟἸηΐἷ8 Υἱγῖι8 τϑϑίἀθιὶ. 1.6 5,Ἠ ὄρίποσ, δχ 'ρβθο χτίσει γεγονότων ἐστὶν, δῆλον ἂν εἴη, ὅτι πρὸς κακίας ἔνδειξιν τὸ ὄνομα τοῦτο ὑπὸ τῆς ἱστορίας παρείλη- πται. Οὔτε ἐχ θεοῦ οὖν τὴν ὕπαρξιν ἔχει, οὔτε γενο- μένη ὡς γίνεται διαρκεῖ τῇ ὑποστάσει πρὸς τὸ ἴδιον. Ὡς γὰρ οὐ συντηρεῖ δι' ἑαυτῆς ἑαυτὴν ἣ τῶν ἡμιόνων φύσις, οὕτως οὐδὲ ἡ καχία μένει κατὰ τὸ διηνεχὲς αὐτῇ φυλασσομένη, ἀλλὰ πάντοτε γίνεται ὑπ᾽ ἄλλου ζωογονουμένη, ὅταν τὸ εὐγενὲς, καὶ γαῦρον τῆς ἐν ἡμῖν φύσεως, χαὶ ταχὺ, χαὶ ὑψαύχενον πρὸς ἐπιθυμίαν τῆς ἀνώδους τε χαὶ ἀλόγου συζυγίας κατ- ολισθήσῃ. Ὁ τοίνυν ἀλλόφυλος ἐχεῖνος Δωὴχ ὁ τοῦ Σαοὺλ κατὰ τοῦ Δαδὶδ γενόμενος ἄγγελος, ὁ τῆς ἀγόνου ἀγέλης τῶν ἡμιόνων νομεὺς, οὐχ ἂν ἕτερος εἴη παρὰ τὸν πονηρὸν ἄγγελον, τὸν διὰ τῶν ποιχίλων Β τῆς ἁμαρτίας παθημάτων τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν πρὸς τὸ χαχὸν ἐφελχόμενον " ἵν᾽ ὅταν ἴδῃ, ὅτι ἐν τῷ οἴχῳ τοῦ ἀληθινοῦ ἱερέως ἐστὶν, ἀδυνατῶν πλῆξαι αὐτὸν τοῖς τῶν ἡμιόνων λαχτίσμασιν, τότε χατα- μηνύει πρὸς τὸν ἄρχοντα τῆς πονηρίας τοῦ πνεύμα- τος τοῦ ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας. Ὁ δὲ ἐῤῥιζωμένος, ὡς ἐλαία χατάχαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, ἐχείνους ποιεῖται χατὰ τοῦ τυράννου τοὺς λόγους, οὺς ἐν τῇ ψαλμῳδίᾳ ἠχούσαμεν, λέγων " «Τί ἐγκαυχᾷ ἐν χαχίᾳ ὁ δυνατὸς ἀνομίαν, οὗ ἡ γλῶσ- σα ὡσεὶ ξυρὸν ἢχονημένον, ν οἷς ἂν ἐπαχθῇ ἀποσυ- λοῦσα τῶν τριχῶν τὴν εὐπρέπειαν, καὶ τὰς ἑπτὰ τῶν βοστρύχων σειρὰς, ἐν αἷς ἐστιν ἡ δύναμις ἡμῶν, ἀποτέμνουσα. Νοεῖς δὲ πάντως ἐχ τῆς ἑδδομάδος τῶν βερίθηϑυῖο ὨΙΠΊΘΓΟ, ΒΡ ΓΙ (8] υ τὰ οἰ πο πογὰπὶ 56η- (ἃ πνευματικῶν βοστρύχων τὴν ἕννοιαν, καθὼς Ἡσαῖας δύην, ργουΐ νἱ αἰεί ἰβαῖδ8 8 ρι} Πογπηθὼ βρ γί ἐι15 ξγδιϊαπὶ δηυπιογαὶ ᾽; υ! 008 ἀὐθ8ο 1855, αὐ ϑαιηϑοπὶ ἁροίαἷε ν᾽, δαχυΐαν οευ]οταπι ἰμιογιυ8. οἱ ρογαϊϊο, 7λιῆαυδ (θιμυ ] θη 115 οἱ ΘὈτῚ 8 4}1Θηἰ σοι δ θυ υτί απὶ εἰἠβείτυν. ᾿ Ῥοδί!αδο ἀδβονιἷ: 6᾽ 5, φυὶ ἴῃ τη} 18 ροίοη8 εϑβί, ποίδλδ οἱ ργοργίειδιθϑ: φιοηΐδπιὶ « Πθιι8 ἀδβίγυοὶ Βυπο ἴῃ ΠΠΠ6πὴ: πὰ πο γοτὸ δυο οἱ οἱ δι σγαθὶι δατα ἃ αἰνίπο παθίϊδει!ο,» οἱ ἀδ τόγγὰ υἱνδηιιπι οχβοὶῃ- ἀεῖ τ Δ} }π {ΠΠ|Πι8 εἰ Δοογ α118 γϑάϊο68, αἱ ἰὰ φϑηυβ 8|1ἃ, φυδ ρβϑ!πηυβ 1|16 ἰο10 δυ0 ἀδουγϑα σοπιρί δεῖ, - τιν, 84 δυπιάοπι ἤηδπὶ δραοοίδηίία; φυΐθυβ σοπδίδη- 1:2 οἱ βιδθ} 185 δογαπὶ ρογίοἰλαΓ, φυθσπιδα πηοάτπι ἀἰνίμι8 δἱὲ Ἀροϑβίοἰυβ, φυΐ «τδὐϊοδιΐ ϑὰπιὶ ἴῃ ἤάδ. Εβρο δηΐων, ἰηφυΐι, ἰληαυδῶ οἰἶνα (γα γα ἴῃ ἀυπιο εἰ πιοῖ, βρεγανΐ ἴῃ πιϊβογιοογάϊα Πδὶ ἴῃ ββου!απ),» εὐ υἱἵτα Π06 δραίϊυπι, ςὉ18 Πιδηβαγα δϑὶ ἰπΠη 185, αυοΐ νοςσᾶΐ «βου ]ογαπι θυ] πΊ.ν» Βα] 4υ 6 86 60 ρεγρδίυδϑ βγαι 5 δοι ὕγυπὶ ρΟΙοοίυγ, οὐπὶ αἷς: «Οοπῆϊεθον ι0] ἴῃ ϑϑου]απη:» τὰ δηΐπὶ [δοἶϑεί πὶ ἀΐρῃα φτδιΐατυπι δοιίοπθ, « δἱ Ἔχβραοίδθο.» πεῖ, «ΠΟΠΊΘἢ ἰπῈΠ|:» ΒΟΠ8 681 δηΪπὶ 886 Θχβρθοίδίϊο Βϑηοιἶ5 ἐυ5. ()δπιδἀπιοάμπι δυϊδη) ἀϊγογθὶ οοἱοτὶς ΒΡΙΟΠΟΟΥ Οἢ {ἰποῖυγα ναγὶθ αἴθ, νυνὶ 8 ᾳυδεὶ Πογὶ- λ»18 ἀϊξιίποῖξ, βοηβῆη δὰ ἀϊνδγοι πη ΘΟΙΟΓΘΙῚ ἰγαηϑίϊ, ᾽ρ889 δυυγᾶβ σοἸοι πη δἰἰδγηδπία [υἱφογα εἶτα Ρίεῖυ- ΤΆΩΒὶ δὶ οἱ Υἱάδγα δϑί Ὀβδἰπ)ὶ ἢυ}ι19 56 818 6χτὴν ἑπταχῇ γινομένην τοῦ πνεύματος χάριν ἀπηρι- θμήσατο" ὧν ἀποτμηθέντων, καθὼς ἐπὶ τοῦ Σαμψὼν συνέθη, ἕπεται τῶν ὀφθαλμῶν ἡ ἀπώλεια, καὶ τὸ ἐπιγέλαστον εἶναι τοῖς ἀλλοφύλοις, ὅταν μεθύωσιν.
Ἐπάγει δὲ μετὰ τὸ εἰπεῖν, δι᾿ ὧν ὑπογράφεται τὰ τοῦ ἐν χακίᾳ δυνατοῦ ἰδιώματα " ὅτι « ὁ θεὸς τοῦτον μὲν καθαιρήσει εἰς τέλος “ τέως δὲ νῦν ἐχτιλεῖ χαὶ μεταναστήσει ἀπὸ τοῦ θείου σχηνώματος, » χαὶ ἐκ τῆς τῶν ζώντων γῆς ἀνορύξει τὰ τῆς πονηρίας αὑτοῦ χαὶ πικρίας ῥιζώματα, καὶ ὅσα τούτοις κατὰ τὸ ἀκό- λουθον περιέχει ἣ ψαλμῳδία, πρὸς τὴν αὐτὴν διάνοιαν βλέποντα " δι᾽ ὧν κατορθοῦται τὸ βέδαιον, χαθὼς εἷ- πεν ὁ θεῖος ᾿Απόστολος, τῶν ε ἐῤῥιζωμένων ἐν τῇ πίστει. Ἐγὼ γάρ, ν φησὶν, ε ὡσεὶ ἐλαία χατάχαρπος ἐν τῷ οἴχῳ τοῦ Θεοῦ μου, ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἕλεος τοῦ θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα » χαὶ τὸ ὑπὲρ τοῦτο διάστημα, οὗ μέτρον ἐστὶν ἡ ἀπειρία, ὅπερ « αἰώνων ὀνομάζει αἰῶνα.» Ἐν τούτῳ καὶ τὴν εὐχαριστίαν χατὰ τὸ ἀΐδιον τῷ Θεῷ προσοίσειν χατεπαγγέλλεται λέγων " « Ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰῶνα. » Σὺ γάρ μοι τὰ ἄξια τῆς εὐχαριστίας ἐποίησας. « Καὶ ὑπομενῶ, » φησὶ, «τὸ ὄνομά σου. » ᾿Αγαθὸν γάρ ἐστιν ἡ ὑπομονὴ τοῖς ὁσίοις σου. Ὥσπερ δὲ ἡ πολύχρωμος αἴγλη ἐν διαφόρῳ τῷ τῆς βαφῆς ἄνθει λεληθότως πρὸς τὸ ἕτε- ρόχρουν μεταδαίνει, προσφυῶς τὰς ἄχρας τῶν χρω- μάτων αὐγὰς ἀλλήλαις χαταμιγνύουσα - οὕτως ἔστιν δ0ῦ ΙΝ ΡΘΑΙΜΟ5.
ἰδεῖν τῆς ψαλμῳδίας ταύτης χατὰ τὸ ἄχρον τὴν τοῦ Α ἰγοιμΐ χυλϑβὶ γάϊιπν, ἰπἰτ0 βοφυξηι 15 ρβα]πιὶ "", ἰπνοήματος ἀχτῖνα, τῷ προοιμίῳ τῆς τοῦ παραχειμένου ψαλμοῦ λαμπηδόνος, δι᾽ ἀχολούθου προσμιγνυμένην " ὥστε λανθάνειν τὸ μέσον τούτων, αὐτομάτως τῆς διανοίας ἀπὸ τούτου πρὸς τὴν ὑποχειμένην ψαλμ- ῳδίαν χαταμιχθείσης. Ὁ γὰρ ὡς ἐλαία κατάχαρπος ῥιζωθεὶς ἐν τῷ οἴχῳ τοῦ Θεοῦ, χαὶ τὸ ἑδραῖόν τε χαὶ ἀμεταχίνητον τοῦ κατὰ τὴν πίστιν στερεώματος ἐν ἑαυτῷ βεθαιώσας. καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ θείου ἐλαίου δι᾿ εὐχαριστίας τῇ ἀπειρίᾳ τῶν αἰώνων συμπαρατείνας, θυμῷ χρῆται χατὰ τῶν ἀφραινόντων, ὧν χεφάλαιον τῆς ἀφροσύνης, τὸ τὸν ἀληθινῶς ὄντα, τὸν ἐπὶ πάν-- των, χαὶ ἐν πᾶσιν, τοῦτον μὴ εἶναι λέγειν. Τοιούτων γὰρ, φησὶν, καὶ τοιούτων ὄντων ( πρῶτον τοῦ Θεοῦ δείχνυσι τὴν ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων προμήθειαν " ἐφ᾽.
οὗ τὸ τῶν ἐλπίδων βέδαιον οὕτως ἀμετάθετόν ἐστιν, ὡς μὴ χάμνειν τῇ ἀϊδιότητι τῶν αἰώνων, τὸν πόθον συνεχτεινόμενον), πῶς « λέγει ὁ ἄφρων ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ" Οὐχ ἔστι Θεός; διεφθάρησαν χαὶ ἑθδελύ- χθηδαν, » ἐν τοῖς τοιούτοις τῆς διανοίας ἐπιτηδεύ- μασιν.
Φθορὰ γάρ ἔστιν ὡς ἀληθῶς, χαὶ διάλυσις τοῦ συνεστῶτος, ἣ τοῦ ὄντως ὄντος ἀπόπτωσις. Πῶς γὰρ ἄν τις ἐν τῷ εἶναι εἴη, μὴ ἐν τῷ ὄντι ὥν; Πῶς δ᾽ ἄν τις μένοι ἐν τῷ ὄντι, μὴ πιστεύων τῷ ὄντι, ὅτι ἔστιν: Ὃ δὲ ἀληθῶς ὧν, Θεός ἐστι πάντως, χαθὼς τῷ με- γάλῳ Μωσεῖ ἡ ὀπτασία τῆς θεοφανείας μαρτύρεται. Ὁ οὖν ἐχθάλλων τῆς ἑαυτοῦ διανοίας τοῦ Θεοῦ τὸ εἶναι, ἐκ τοῦ ἐχεῖνον μὴ εἶναι λέγειν, ἑαυτοῦ τὸ εἶναι διέφθειρεν, ἔξω τοῦ ὄντος γενόμενος. Διὰ τοῦτό φησιν, Ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐξέχλιναν, « εὐθὺς ἠχρειώθησαν οἱ πάντες,» οἷόν τι σχεῦος ἀπόδλητον, χαταγνωσθὲν ἀχρηστίαν. Τὸ δὲ τῷ καλῷ ἄχρηστον, τὴν πρὸς τὸ χαχὸν ἐπιτηδειότητα, διὰ τῆς πρὸς τὸ χρεῖττον ἀν- αρμοστίας, σαφῶς ἐπιδείκνυσιν. ᾿Επεὶ οὖν διὰ ταῦτα ὁ Κύριος « ἐχ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀν- θρώπων διέχυψεν " » ὁ δὲ τοιοῦτος λόγος τὴν ἐν ἀν- θρώποις τοῦ Κυρίου συναναστροφὴν προμηνύει, ὅτε τοῖς προχαθηγουμένοις πρὸς τὴν ἀπιστίαν τοῖς ἱε- ρεῦσίν τε χαὶ Φαρισαίοις χαὶ γραμματεῦσιν, ἅπαν ἐπηχολούθησε τὸ ὑπήχοον " ἐχεῖνοι γὰρ ἧσαν οἱ τοῖς βλασφήμοις ἑαυτῶν ὀδοῦσι τὸν λαὸν σπαράσσοντές τε καὶ διεσθίοντες" διὰ τοῦτό φησιν, ὅτι ε« Ἔχεῖ φοδη- θήσονται φόδον, οὗ οὐχ ἣν φόδος, οἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου, » ὅμοιον πάσχοντες τῷ πά- Ὁ ἀενογαθαηΐ. ἕὰ ἀδ οἂυβὰ αἱΐ θει τῶν ὑδροφοδούντων. Οἷς εἴ πως δυνηθείη παρα- δεχθῆναι τὸ ὕδωρ, ἰαματιχὸν ἔσται τοῦ πάθους τῷ χάμνοντι ᾿ ἀλλὰ φοδοῦνταί πως τὸ ἐπὶ σωτηρίᾳ προχείμενον, χαὶ ἀλλοτριοῦνται τοῦ σώζοντος, φόδῳ τοῦ μὴ ἀπολέσθαι χατασχευάζοντες ἑαυτοῖς τὴν ἀπώ- λειαν. Οὕτως χἀχεῖνοι, τῆς πηγῆς αὐτοῖς ἐχδοώσης " « Εἴ τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρὸς μὲ, καὶ πινέτω, » τῇ λύσσῃ τῆς ἀπιστίας προχατειλημμένοι τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια, ἐφοδοῦντο φόδον, οὗ οὐκ ἦν φόθδος, τὸ ποτὸν τῆς σωτηρίας ἀποστρεφόμενοι, οὐχ εἰδότες, ὅτι ἐν γενεᾷ διχαίων ὁ θεὸς γίνεται, ὁ διδοὺς ἐχ Σιὼν τὸ σωτήριον τῷ Ἰσραὴλ, χαὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ 4ύδην ᾿υσογηθ ΟΠ βο4 θα αυλάδηι, ΔἸ] σοΘγὸ οἱ Ρογιηϊβοογὶ, 1 πιράϊυπι, ᾳιοΐ ἰηιογ ϊοἰλυγ, ποι ἃρραγοδί, ΒρΡΟΠΐΘ 81:18 δηΐπ)0 ἈΒ 80 δὰ βυγδοιᾶπι ῥϑαἰπιοάϊδπι ἀδ᾽αθθηίθ. (υἱ δπΐπι υἱ ΟἸἶνὰ (ἐγὰχ ἰπ ἄοιμο θοπιϊηΐ γαάΐςθβ ἤχ!!, ἰχυπφια ἱΠυἀ οἱ ἴτπα- πιοίιπι βάεἰ ἢτγημαπιδπίαπι δ[ δὲ οοπιραγδυῖ, οἱ αυΐ 8ρ6) ἀϊνὶ πὶ οἱοὶ ΡῈΓ ψγαιίϑγυηι δειοηαπι δὰ ἱπῆπηί- ἰδίοπι βου] ογὰπι δσίθηαῖι, 8 ἰγδουπαΐα ἰῃ ἰηδἰ ρίοπ- (68 Θχαγάβϑβοὶί, φυόγυπι 15 ρΊ ΘΠ 1:5 εαρι! 65ῖ, 4886- ΤΕΓῈ ΘΠ ΠΟῊ 6886, 4υἱ γΕ6ΓῈ 6δὲ, δἱ ΒΌΡΘΓ ΟΙΠΠ65 οἱ ἴῃ οπιηΐδυ5. ὔυπι Θηΐπὶ ἰοι οἱ (4}18 βἰπι, ἱπαυΐϊέ, οχ αυΐθυδ )εἱ παίυγα οἰ ρίαν (ρείπιυπι οὶ δγρα [ο- Πιῖη68 ἀξιποηβίγαὶ γον ἀθηιᾶπι, οἱ δραὶ ποϑίγθ γιμδηιθηίυπι δάθδο ἱπιπιοὈ 6 Γ ἱπε τα γ, ἃς πο (διϊφειυγ, αυδηὰο ἀεϑίἀδγὶο 8500 ἰοίυπι δ ίἰογηί αι. δι θίιυπη Δι ρ! οἴ}, φυοπιοάο « ἀΐοῖξς ἱπείριοπ 5 ἴῃ οογάδ βυὸ: Νϑῃ δδὲ θθὺδ 7 σοΥΡΌΡΙΪ δι}, οἱ δῦο- ΒΝ ΠΔ}065 δοιϊ βυπὶ,» ἴῃ (Δ θὼ8 σοὶ Δι! ΟηἾ5 5ιι8 διυ ἀ 15.
Υγα δηΐπὶ 6}08 υοὰ 5:}0818.11, οογγυριίο εἰ ἰη- ιογίι}8 οδί, ἀδοίάθγε ἃ 60 αἱ γὰγα δῖ. Θυοπιοάο δεηΐπὶ 4115 δι0 ἰῃ 6596 ἀτπγαεῖ, 4] πο εβϑὶ ἰῃ 60 αυὶ 681} Ουοπιοὰο 4ι}8 πιδηθδὶ ἰῃ 60 ΄4υἱ 68ῖ, 81 ποῃ ογοάδὶ οἱ ψυὶ εβὶ, φυοά 51} Ουΐ δυΐοιη γεγὰ οδὶ, ἰ8 οπμηΐπο θ6ι5 65ὲ: φιοῃϑάπιοάυπι οἱ πιᾶρηο Μογοὶ υἱβίο ἀἰνίπο ἀρραυ οι 8 ἐοβίδίυπ (δοἰ!. Ου] ἰρίευν ΟΣ 800 δηΐπιο 80οἷῖ 6886 Βεΐ, ἰ8. ᾿Ιος 'ρ80 φυοΐ Βοιπι 6586 ποξᾶϊ, ργοργίαπι δ πὶ 6586 ΘΟΓΓΟΠΙΡΙΙ, φυῖΐρρα δρδιϊαπίυβ 240 60 αυΐ 6βὲ: Οὐ ἰά ἱπηυὶΐ!, Ροβίᾳιιδμι ἃ θ60 ἀθοἸπανθγυνὶ, ἀδγερθηίδ « ἰπυ 8 [δοιΐ βυμὲ ΟΠ) η68, » τοὶτ νὰ φυοάλπι Δρ]θοίυπι, εοφηϊίρεαιιθ ἱπυθ|8:}5 74π| ἀδπιπαίαμ). Ῥογβρίοιθ αὐυΐοπι ΒοΓπῸ ἶα ἀοςοί, ἰὰ φυοά Ροη0 68ὲ ἱμαεῖ]6, πἰμὶ} δἰἰιὰ 6856 φιδηὶ δριϊτυἀΐποπι εἰ ργοροηβίοηθαι δὰ ρεοεδίνπ), ρΓΌρΙοΡ ἱποοηνθηϊθηιίαπι, 4υδηὶ [8- θδῖ οὐπὰ 60, φυοά 6δὲ γϑοίιηι οἱ βοποβίυμ. Ὠοιηΐ- μ05 ἰφίϊαν ῥγορίοῦ πο ε ἀ6 Θ]ὁ γεβροχὶβ δι} ρ6ῦ 4ϊΠ|05 μβοπλίπαπι. ν Θυς νοῦρὰ Βοιρἰπὶ ἱπίοῦ ΠΟΙ 68 οοπνογβαί μαι ἰμαϊεαηΐ, φυδπάο ργουηΐθ8 δὰ ἱπογοάυιδιαπὶ βδοογάοίοϑ οἱ ΡΠ ΔΓ β508, οἱ ΘΟΓθᾶ8, οὔῖπθ 80} δοουϊὶ δυηΐὶ: 111 οπΐπὶ δγαηΐ, ᾳυὶ ΒιΔβρμαπιὶβ 8}8 ἀδηιίθυ5. ρορυϊμ Ἰαπίδρθδηὶ εἰ :- « Ττγερίἀανογυπὶ αἰθογο, υδὲ πο ογαΐ {ἰπ|ογ, φυΐ ἀδνόγδηὶ ῥ᾽ θθθηι πλθᾶπ), υἱ εἰαπὶ ΡΔη18, » 41 ἰάδτ πιογθθ5 68ὲ οὑπὶ 115, φυΐ δφυδπι πιοΐα πὶ: 40] δὶ 4υὸ τηοάο ἃφυὰπι δἀτηϊίογα ροβδθηΐ, πιεἀϊοδιποπίαπι υἱᾳιιο αἰϊᾳφυοὰ βυι8 φαγί υἀϊηῖδ μαθογοηΐ, βοά πηδίυυηί οἃ 'ρδᾶ 4υς δά 5αἰυΐθηι βυηΐ ργοροβίία, εἰ Δ|16Π0 βδυηΐ δηΐ 0 ἈΡ 60 φιοὰ οοηβογγαὶ, πιδίαυθ πα ρογεδιΐ, ἰῃΐογς ἰλὰπὶ δἰ οἱ ογόδηι. 516 οἱ {Π|, οἰδηιδηῖα δι 608 [Ὁπ|6: « 5ὶ φυὶδ 5ἰίε, νϑηΐδί δὰ τὴ οἵ υἱθδὶ "5, » [ὍΓΟΓΘ ἰπογοάυ!αι}8 ἴῃ ἀηἰτηο ροίομ 15 ργοσουρδιί!, ἔγθ- Ρἰάαμαπὶ (ἰπηογὰ αὶ ποθὴ δγαὶ υἰπποῦ, ροίυιη βα με 5 Δδρεγηδεὶ, βοβοίθηίοδ ἐπ σΘηοΓδιίοη6 λιβίογυπι θΘὰ πα 5. ΟΒΕΟΘΟΒΙ ΝΎΒΒΕΝΙ 56, 4υἱ ἀδὲ ἐχ ϑίοη δαϊυΐδγε ἰϑγδοὶ; φυΐφιο οἃ- Α αὐτοῦ, ἀπὸ τοῦ πονηρῶς διὰ τῆς ἁμαρτίας ἐμᾶς αἱμυϊνιἐδίθι Ρἰθ.ν 15 διιδ8, 40 60 4υὶ Π08 ρῈγ ρϑοοδίυηι ἢἸΒΡΓΟΒΘ ἴῃ βογνίἑυΐδιι οΟυ)Θεἶξ, σαγδυ8 δὴ βρίρϑυπι ὁομνογιῖξ, φυϑῆο ὑϑγιιβ [ϑγϑοιϊμα δὲ δρὶ γἰἰυδ]ὶβ. 78- οοὉ μυβεεἰ8 ὁ( Θχϑι! ϑείοῃα γερίθίιγ. ϑθηβυς ἰρίτυν ΡΒΔ]ιω], σφιδηίαια αυϊάοπ) ἰπνεβιίψαγα ροίυΐ, ρδὺ ᾿μβᾶ Ἀβδβηηὴλ υϑῦθᾶ, 8 δδί, φιδπὶ αἰχὶ, οὐπβαῦθ Π0α 86 ϑιι: ΟΟΠΥ̓ΘΗΪ᾿ ἱπβογίρεῖο ρβαἰπιὶ. Νάπι ῥα] πιὶ ογὰ- (ἰοηθιῃ 6886 δρἰηἰοίιπι (οϑίδίυ ἰμβογίριῖο, δῦ “Βογαμη ἴῃ ἰπίφίδοιι οοπιροβίζιπι. «ἴῃ ποίη » διἶπ, ἱπαυΐ!, ὁ ρσὸ Μδϑίδιν, » φυοὰ ε ρδγῦ σβογιιβὰ » ἐπίορργοίασί Ἰίοει. Ῥεο. 0 « ἰπ ἔπδπι, » δ[ ἰηξαγ- Ῥγδίοβ γοάάϊάθγυηὶ: ε δρί ἰοϊυπλ, νος οϑὶ, ε 68 Γ- ΒΏ6ῃ Υἱοϊοῦί. » ἴβυγβι9. ἰηδίιιϊα οκάϊπθ ουγσϑιβ ογδιίοηϊβ ῥὑγο- δτέδβυβ, ζοωβαωέξδμβθθ οορὶιαιοηΐ θυ δογυπι, ααυὶ Ργοἤείυπι, δοροιηπιοάδι πἰδίογίδ δεηἰ πιδία οὲ ἰῃνο- Ἰμογϑ, φυδπάο β|8 δάνεγβυβ ποβ θοδς {6 [4ι- Ἀιδδι5. ΠΟ ον, ἱπ βεῖρθο διιθίρυδπι [Π8π), οἱ ἴῃ ἀυρ! εἰ οοπῆπ!ο ροδίιδηι πηι ]οταπὶ πδίαγδπι μαβοθης. Ὀιοίατη δι δυιίδπὶ οἱ βϑυργα, ρεδεδίιπι Ῥογ πος δη1π)8] βἰβηί βολτὶ: φιοιμαἀπιοάιυπι δηΐπ ρϑοσαίαπι ἔγυοίαϑ. 6δι ᾿ἰφπὶ Πἤτις ἴῃ αἱγιπφυα ρϑνὰ δὲ δηςί-.
Ρἰιἶ6., φυοά Βοπαπὶ οἱ βιδίμπι δρρε!ίδίυγ: Βομυτῃ φυϊάοπι, αυοὰ ἰεγχαὶ ρεοοδέιαι νοϊυριδιὶς 6808, 401) ΟΟΓΡΟΡΙΘ ἀπιϊοὶ ἰσ60 Ὀθηΐ οογτὶρίυηι; τραἰυα) - Υ̓͂ΘΡΟ, φυΐα ἴῃ ἀπιάγυπι ὀχθᾶΐ ἤηθιῃ, φιοά πυπα υἢ Ῥνοπαπὶ εὐ ρυϊοδεαπι ἰδηίο βιιἀΐο αυςπίαν: βία οἰἴδιη νἱάατο ἰΐδεὶ υἱγίυβαυς πδίυγῶ, 64υὶ νἱἀδῆοος δὲ 4581ϊ, βυπηθ0} οἱ ποίδε ἰῃ 60, 48 4ὰ9 Ἰοσιοῦ Δι τλΑ,. ὧὐ ΡΥ πά6. ἰάθπμ ποι ΐμβ εἰς οἱ δίυιβ δὲ δϑίηυδ, ποη αυΐάδπι αἰνί βίτη υἴγυπιαυς, 80 βέπνι, ἰπ υπδηὶ ἀυρίϊοὶ Δηϊπιδ! ταν πδέυγα δὰ πουὶ ἢυ)ὰ5 8η 1108 }15 οοπδιἰυἱ απ οομηπίϑία εὲ οοπίυβδ. Ουδδάο ἐφίίυν Αἰθίοπα 116, ἀδ φυοὸ δρίπιι, -- ῬΆΠΏΟ. Ὠσδίγαιη ἃρθὰ δδοογάοίθηι οομπηηθγϑιο- Ἀθιη δἱ οοηγογβδιίοπθιῃ ἰηάϊολί, ἀδίηἀθ πο8 δδ), 4υν- πε τη εἰ8 σον δίον, οἱ ἴῃ ἱπίφαίίδια ρμο(δηιίϑτη οἱ νίγεθ ϑυ 88 οοϊθδαί, ἀϊνίπα ὁρ6 βυρογδυθρίῃιυβ οἱ ὁχ ἀοπιϊπαίίοπο ἀδιθρθανογίπιυβ, ππάϊαβαι8 οχ ἰογγὰ νἱχοπίίαπη να βου, [Δ011 οἰἶνα, μα ἰυ- ἀΐπθ (γυοίυυπι ἰᾳία οἱ οηιιδία, εἴ ρ6Γ Βρ6πὶ ἰδ Βδυπ δογτυβογαῖί, ἴῃς ΘΙ ΘθγΑ δἰ πι8. ἴῃ ἜΠοΟΓαοὶβ δάνογ- 808. ἀονίοιυ αν ἃ πο 5 Ποβίαπι δορί πἰςἶδ, ἴ πὸ πι6- χμαλωτίσαντος, πάλιν πρὸς ἑαυτὸν ἐπιστρέφων, ὅτε γίνεται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάματι ὁ ἀληθινὸς Ἰσραηλίτης, καὶ πνευματιχὸς Ἰαχώδ. Ἡ μὲν οὖν διάνοια τῆς ψαλμῳδίας, καθὼς ἔξεστιν εὑρεῖν διὰ τὸν προϊόντα τῶν λέξεων τῆς ψαλμῳδίας, τοιαύτη. Ἡ δὲ ἐπιγραφὴ τοῦ ψαλμοῦ συμδαίνει πρὸς τὴν διάνοιαν. ἜἘπινίκιον γὰρ εἶναι τὸν λόγον τῆς ψαλμῳδίας, ἡ ἐπι- γραφὴ σημαίνει, διὰ χορείας ἐν συνέσει γινόμενον “ « Εἰς τὸ τέλος » γὰρ, φησὶν, ε ὁπὲρ Μαελὲθ, ἡ ὃ « διὰ χορείας » ἑρμηνεύεται. Καὶ ἀντὶ τοῦ ε εἰς τὸ τέλος, ν ἕτεροι τῶν ἑρμηνέων ε ἐπινίχιον » ἐχδεδώχασιν.
Πάλιν διὰ τῶν ἀχολούθων προϊὼν ὁ λόγος, χαταλ- Β λήλως νοῖς διὰ τῆς προχοπῆς εὑρισκόμενος νοήμασιν ἐφαρμόζει τὰ τῆς ἱστορίας αἰνίγματα, ὅταν ἄπραχτος γένηται χαθ᾽ ἡμῶν ὁ Δωὴχ ἐχεῖνος ὁ Ἰδουμαῖος, τὴν ἐκαμφοτερίζουσαν τῶν ἡμιόνων φύσιν ἐν ἑαυτῷ νο- μεύων. Εἴρηται δὲ τοῦτο χαὶ ἐν φθάσασιν, ὅτι ἡ ἁμαρτία διὰ τοῦ ζώου τούτου σημαίνεται, Ὡς γὰρ αὐτὴ ἐπαμφοτερίζοντος ἐχεένου τοῦ ξύλου ἐστὶ χαρ- πὸς, ὃν χαλὸν καὶ πονηρὸν ὀνομάζει ὁ λόγος, χαλὸν, χαὶ διὰ τὸ χεχαλύφθαι τὴν ἁμαρτίαν τῷ τῆς ἡδονῆς δελεάσματι, ἣν ἀντὶ χαλοῦ μετέρχονται οἱ τοῦ σώ- ματος φίλοι" πονηρὸν δὲ πάλιν, ὅτι εἰς πιχρὸν χατα. λήγει πέρας, τὸ νῦν ὡς καλὸν σπουδαζόμενον " οὕτως ἔστιν ἑκατέρας φύσεως, ἵππου τε καὶ ὄνου, τὰ σύμ- ὄολα περὶ τὸ ὑποχεέμενον ζῶον ἰδεῖν - ὡς εἶναι τὴν ς ἡμίονον τὸ αὐτὸ καὶ ἵππον καὶ ὄνον, οὐ διῃρημένως ἑχάτερον, ἀλλ᾽ ἐν ἑνὶ τὰ δύο, τῆς διπλῆς τῶν ζώων φύσεως πρὸς τὴν. τοῦ ζώου ἀπεργασίαν καταχρα- θείσης. Ὅταν τοίνυν μηνυτὴς γένηται τῷ τυράννῳ τῆς παρὰ τῷ ἰερεῖ διαγωγῆς ἡμῶν ὁ ἀλλόφυλος ἐχεῖνος, ὃν ἐνοήσαμεν, εἶτα ἡμεῖς τὼ ἐν καχίᾳ καυ- χώμενον, καὶ ἐν ἀνομίᾳ χεχτημένον τὴν δύναμιν, διὰ τῆς θείας συμμαχίας χαθέλωμέν τε τῆς δυνα- στείας, χαὶ προθέλυμνον αὑτὸν ἐχ τῆς γῆς τῶν ζών- τῶν ἀναῤῥ'ζώσωμεν, ἐλαία γενόμενοι τῷ πλήθει τῶν καρπῶν ἀγαλλομένη χαὶ βρίθουσα, χαὶ διὰ τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος δυναμωθέντες χορεύσωμεν κατὰ τοῦ ἡττηθέντος τὰ ἐπινίχια " τότε χατὰ λόγον τοῖς ὑψη- λοτέροις προσθαίνομεν, ὄντως χατὰ τὴν ἐν τῷ λσματι φωνὴν, ε ὄρη διαπηδῶντες χαὶ βουνοῖς ἐφαλτῖιο φτδάυηι δἀ Δ! ἰογὰ (δοίθπιις, νογα, αἱ ἰῃ Οδηιὶ- ἢ λόμενοι. » θυΐϑπαπι ἱρίίυν ἰδίας πιοὸΠ8 δβὲ, δὶ χυθπὶ σης οτ Ρτίουῖὶβ πιοηι8, 4υλϑὶ ποιίοηΐθι5, τοβαϊ αὶ ἀθηῦο 8114 υἱοίογία, οἱ 8} ΠΥ̓πι πὶ βιιρογ υἱοϊογί ῥοῦ ἱπῖοὶ- Τξοπιίδπι αν ἀϊ οοη[εςτὶ ᾽ Ουΐ ἴαπὶ ὑθ πὶ πιονεφηὶ, ΠΟ Βυπί 8η)008 ἀδ ζγθξα πιυ!ογιπ), 86 πιο Ζιρθογαμθ, αχυΐ δηρυθιϊα8 ἀγεπιῖβ εἰ δ ἰου]οβὶ ἐγδηβίίυ ουϑίάθης, εἰ φυάπάο παχυευηί ργΌΒίθ τα ποϑίγῦπι ρ6 Ὁ δΔησυδβίϊα8 {1185 ἰ6Γ, {Γ5(65 οὐ δα υἱοπι ἨΟδΙΓΆΠ), ῬΓΟΒρΡΟΤΟΒΩ 6 βυισοσββιι5 δυδάμπηι. [πηπἰξ σηϊ: ε [ῃ ἤπϑπι ἰμιε!]δοίιι5 ἰῃ οαγιι εἶ υ58 θαγὶά, ν᾽ Ολμῖς, κ᾿, ὃ.
ν᾽ Ολμῖς, κ᾿, ὃ.
Τί οὖν ἐστι τοῦτο τὸ ὄρος ἐφ᾽ ὧν νῦν ὁ λόγος ἐκ τοῦ προτέρου ὄρους τῶν νοημάτων: μεθάλλεται ἄλλη νίχη πάλιν, καὶ ἄλλοι ἐπὶ τῇ νίχῃ ὕμνοι διὰ συν- ἐσεὼς τῷ Δαδὶδ χατορθούμενο:; οἱ δὲ. χινοῦντες τοὺς ἀγῶνάς εἰσιν οὐκέτι ἡμιόνων ἀγέλη, ἀλλὰ Ζηφαίων ἔθνος. Οἱ τοῖς στενοῖς τῆς αὐχμώδους διαδάσεως προχαθήμενοι, ὅταν χωλύσαι τὴν διὰ ςοῦ στενοῦ πο- ρείαν ἡμῶν ἀδυνατήσωσιν, τὸν ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν λυπούμενον᾽ «Εἰς τὸ τέλος » γὰρ, φησὶν, ε συνέσεως ἐν ὕμνοις τῷ Δαβὶδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζηφαίους, χαὶ ΙΝ ΡΒΔ1ΜΟ5.
δ7υ εἰπεῖν τῷ Σαοὺλ, Ἰδοὺ Δαδὶδ κέχρυπται παρ᾽ ἡμῖν. να δυπὶ γϑοΐβδεηε Ζίμιᾳί, οἱ ἀϊχίϑβοης δὰ βδυὶ!: οοθ ἸΙάντως δὲ ὁ τὴν ἱστορίαν οὐχ ἀγνοῶν, οἷδεν στενὸν καὶ αὐχμώδη τόπον ἐν τῷ μέρει τούτῳ μνημονενόμε- νον. Διὰ δὲ τῆς ἀπεστενωμένης διόδου, τὴν εὐαγγε- λιχὴν τῆς βασιλείας ὁδὸν ἐνοήσαμεν, ἣν κωλύουσι μὲν οἱ Ζηφαῖοι, τοῦτ᾽ ἔστιν, τὸ ἀλλόφυλον τῶν δαιμό- νων ἔθνος, οἱ ὑπηρέται τῆς ἀντικειμένης δυνάμεως " εὑρίσχουσιν δὲ οἱ ὀλίγοι οἱ τὴν πλατεῖαν ἀποστρεφό- μενοι. Ἔχει δὲ ἡ λέξις τῆς ἱστορίας οὕτως “ « Οὐχ ἰδοὺ Δαδὶδ κέχρυπται ἐν Μασερὰ παρ᾽ ἡμῖν ἐν τοῖς στενοῖς ἐν τῷ βουνῷ; » ἀληθῶς γὰρ τῇ στενῇ ταύτῃ οἱ χατὰ Θεὸν ζῶντες ἐναποχρύπτονται. Δείχνυσι δὲ παύτην ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡ Καινὴ Διαθήχη,, δι᾽ ἧς ἔστι πρὸς τὴν ἀχροτάτην τοῦ ὄρους χορυφὴν ἀνελθεῖν, ἣν βουνὸν ὀνομάζει ὁ λόγος τῆς ἱστορίας. Ὅταν οὖν τὴν θανιὰ διυφοοπάϊιυ 6ϑὶ ἀρυὰ πο5 ᾽". » Οὐγηΐῃο δὺ- ἴοπ) ἰ8 φιι ἰδίογί5 ἰσπᾶγιιδ ΠΟ δβὲ, ργόθο νἱάοὶ, ῬῸΓ δηρβυεξίυπι εἰ ἃγθηΐθ ἰοθοίη), ουὐὰ5 Ἰιὶς δὲ Τρθηιο, οἱ Ρ6Γ ἰΓαηβίϊυπι δλίθο δὰ ρεπειγδηίίυπι αἰ Ποἰ οι, ονδηρθιίοϑη) {ΠΠὯπὶ Γεζη οὐἰ651}5 βαπιΐ- ἴλη ἰηι 6 Προ πίδηι 6586, 408 πο8 αυϊάοπι ΖίρΠδὶ Ργο θοηῖ, ος οί, δἰἰδπίζεπα ἀφπιοπιὰ παιΐο, τοϊη δι εἰ δἀνογβαγία ροίθϑίδιβ. ηνοηΐυμί. γεγὸ δὰ Ῥϑυοὶ {1}, φυὶ Ιαϊδπὶ νἱδπὶ ἀνεγθδηΐωγ, δῖ. δυίΐίθηι Βιἰβιοῦτία 8686 8 πᾶγγαιΐο δὰ υδγθυπι ϑθεὶ: « Νοηπα 6668 αν ὰ ἀρθϑοοιπάϊευς 68 ἰπ Μαθογὰ δριὰ ὯΟΒ ἰη δηφυπι) 8, ἰη ΟΠ }6 7 » γθγα θη ἴῃ δηριιδίᾶ ᾿ς νἷἱὰ δρβοοηάδυπίυγ, 4] νἱΐαπι )60 δοπθοηΐα- ποϑηλ ἀπουμξ. Ηδπο υἱϑῖη οβίδιάϊι ἠοθὶ8 Νονυπὶ στενὴν ἐχείνην ὁδὸν ἀνεμποδίστως παρέλθωμεν, Ζη- Β Τεϑιαιπδηίαιη, ουὐυ5 μαπαίϊοἷο Δ Βα ργδηναπι πηθηι8 φαῖοι τῷ τυράννῳ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν καταμηνύουσιν. Ἡμεῖς δὲ τῷ ὀνόματι τοῦ σεσωχότος, τὴν δυ-.
ναστείαν τῆς εἰς τὸ καλὸν χρίσεως ἡμῶν ἀνατίθεμεν λέγοντες" « Ὁ Θεὸς, ἐν τῷ ὀνόματί σου σῶσόν με, καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου χρινεῖς με.» Τὸ γὰρ γενόμδνον, ὡς προσδοχώμενον, ὑπὸ τοῦ λόγου διεσχημάτισται, οὕτω «ἧς Γραφῆς τῆς χατὰ τὸν χρόνον ἀχριδείας ὑπερορώ- σῆς. Καὶ γὰρ τὸ ἐσόμενον ἡ προφητεία πολλάχις ὡς παρῳχηκὸς διηγήσατο, χαὺὶ τὸ γεγονὸς, ὡς προδδο- χώμενον. Ὡς καὶ ἐν ταύτῃ τῇ ψαλμῳδίᾳ χατὰ τὸ πέ- ρας ἰδεῖν. Οὐ γὰρ εἶπεν, ὅτι «ε ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου ἐπόψεται " » ἀλλ᾽ « ἐπεῖδεν ὁ ὀφθαλμός μον,» δι᾽ ὧν ταῦτα μανθάνομεν, ὅτι τῷ Θεῷ. οὔτε τι παρῴχηχεν, ἀλλ᾽ ἂν τῷ ἐνεστῶτι τὰ πάντα ἐστίν. Ὥστε χᾷἄν τοῦ παρῳχηχότος. καὶ τοῦ μέλλοντος. περὶ τῆς θείας δυ- γάμεως ἔμφασίν τινα ἔχῃ τὰ ῥήματα, τοῦ ἐνεστῶτος οὐχ ἐξῆλθεν ἡ ἕννοια.. Λέγει τοένυν πρὸς τὸν Θεὸν ὁ "τῆς αὐχμώδους τε χαὶ στενῆς ἐπιδὰς, χαὶ φυγαδεύ- σας τὸ τῶν. Ζηφαίων συγχρότημα, ὅτι Ἐν τῷ σῷ ὀνόματι γέγονεν ἡμῖν ἡ σωτηρία, καὶ ἐν τῇ δυναστείᾳ σου ἡ ἐν τῷ χαλῷ χρίσις τὴν ἰσχὺν ἔχει, καὶ εἰς ἀεὶ ταῦτα γενήσεται. Καὶ προσχαλεῖται ὑπὲρ τούτων τὴν θείαν ἀκοὴν πρὸς τὴν τῆς εὐχαριστίας ἀχρόασιν, λέγων τῶν ἀλλοτρίων. τὴν ἐπανάστασιν, καὶ τῶν ἐν χαχίᾳ χραταιῶν τὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ζήτησιν, ὧν οὐ προηγεῖται Θεὸς, ἀλλ᾽ ὁ ἐχ τοῦ ἐναντίου νοούμενος. Διὰ τοῦτο γάρ φησιν’ Ἐχεῖνοι μὲν ε οὐ προέθεντο τὸν. Θεὸν͵ ἐνώπιον αὐτῶν» ἐμοΐ δὲ ὁ Θεὸς βοηθεῖ, ὁ ἐπαναστρέφων τὰ χαχὰ τοῖς τῆς καχίας εὑρεταῖς, ΠῚ