1ι οὖν ἂν εἴποιμεν πρὸς ταῦτα; Ὅτι τὸ μὴ με- φιμνᾷν οὐ τὸ μὴ ἐργάζεσθα! ἐστιν, ἀλλὰ τὸ μὴ προτη- λῶτθα. τοῖς βιωτιχοῖς πράγματι" τουτέστι, τὸ μὴ ποιεῖσθαι φροντίδα περὶ τῆς εἰς αὔριον ἀναπαύσεω:, ἀλλὰ πάρεργον αὐτὴν εἶναι νομίζειν. Ἔνεστι γὰρ γαὶ ἐργαζόμενον, μηδὲν εἰς τὴν αὔριον θησαυρίζειν, χαὶ ἔνεστιν ἐργαζόμενον, μηδὲν μεριμνᾶν. Οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστι μέριμνα χαὶ ἐργασία. Οὐδὲ γὰρ ὡς τῷ ἔργῳ θαῤῥῶν ἐργάζεταί τις, ἀλλ᾽ ἵνα μεταδῷ τῷ χρείαν ἔχοντι. Καὶ τὸ πρὸς Μάρθαν δὲ εἰρημένον οὐ περὶ ἔργου καὶ ἐργασίας ἐστὶν, ἀλλὰ περὶ τοῦ δεῖν χαιρὴν εἰδέναι, χαὶ μὴ τὸν τῆς ἀχροάσεως χρόνον πιὸ; τὰ σαρχιχώτερα ἀναλίσχειν. Οὐ τοίνυν εἰς ἀρ- γίαν αὑτὴν ἐμδάλλων, ταῦτα ἔλεγεν, ἀλλὰ προσηλῶν τῇ ἀχροάσει. Παρεγενόμην, φησὶν, διδάξων ὑμᾶς τὰ δέοντα " σὺ δὲ περὶ ἄριστον ἐσπούδαχας; Ὑποδέξα- σθαί με βούλει, καὶ πολυτελῃῇ παρασχευάσαι τράπε- ζαν; Ἑτέραν παρασχεύασον ἑστίασιν, τὴν μετὰ προ- θυμίας ἀχρόασίν μοι παρεχομένη, χαὶ τὸν τῆς ἀδελ- φὴς μιμουμένη πόθον. Ὀῦτε οὖν τὴν φιλοξενίαν χω- λύων ταῦτα ἔλεγεν " ἄπαγε πῶς γάρ; ἀλλὰ τὸ μὴ δεῖν ἐν ἀκροάσεως καιρῷ περὶ ἕτερα -ἢσχολῇσθαι. Τὸ δὲ λέγειν, Μὴ ἐργάζεσθε τὴν βρῶσιν τὴν ἀποῖ- «ἱυμένην, [360] οὐ τοῦτό ἐστιν αἰνιττομένου, ὥστε δεῖν ἀργεῖν " καὶ γὰρ καὶ τοῦτο μάλιστα ἀπολλυμένη βρῶσίς ἐστι" (Πᾶσαν γὰρ τὴν καχίων ἐδίδαξεν ἡ ἀργία)" ἀλλ᾽ ὥδτε ἐργάζεσθαι καὶ μεταδιδόναι. Τοῦτο γὰρ οὐχ ἀπολλυμένη βρῶσίς ἔστι λοιπόν. Εἰ δέ τις ἀργῶν γαστρίζοιτο χαὶ τρυφῆς ἐπιμελοῖτο, οὗτος τὴν βρῶσιν ἐργάζεται τὴν ἀπολλυμένην " ὥσπερ εἴ τις ἐργαζόμενος τὸν Χριστὸν τρέφοι, καὶ ποτίζοι, χαὶ ἐν- δύοι, οὐδεὶς οὕτως ἀναίσθητος χαὶ ἀμαθὴς Ῥᾳ ὡς εἰπεῖν, ἀπολλυμένην βρῶσιν ἐργάζεσθαι τὸν τοιοῦτον, δι᾿ ἣν τῆς βασιλείας ἡ ἐπαγγελία τῆς μελλούσης χαὶ τῶν ἀγαθῶν ἐχείνων. Αὕτη γὰρ μένει διηνεχῶς ἡ βρῶσις. "Ἄλλως δὲ, καὶ τότε δὲ ἐπειδὴ τῆς μὲν πί- ὅτεως οὐδένα λόγον ἐποιοῦντο, οὐδὲ ἐσχόπουν μα- θεῖν, τίς ὁ ταῦτα ἐργαζόμενος, καὶ ποίᾳ δυνάμει, ἕν ὃΣ μόνον ἐδούλοντο, γαστρίξεσθαι μηδὲν ποιοῦντες, τὴν τοιαύτην τροφὴν εἰχότως βρῶσιν ἀπολλυμέννν 4 ϑανῇ!. μὴ μεριμνᾶτε, φησὶν...διαλῦσαι. ΡΒ 5401], καὶ μενιώξης.
5. ΤΦΌΛΝΧΙΒ ΟΠ ΎΒΟΘΤΟΝΙ ἈΠΟΠΙΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΊΙΝΟΡ, ἐχάλεσεν. ἼἜἜθρεψα ὑμῶν τὰ σώμχτα, φησὶν, ἵνα ἀπὸ τούτου τὴν ἑτέραν ἐπιζητήσητε τροφὴν, τὴν μένουσαν, τὴν τρέφουσαν ὑμῶν τὴν ψυχήν ὑμεῖς δὲ πάλιν ἐπὶ πὴν γηΐνην τρέχετε. Διὰ τοῦτο οὐ δυνίετε ὅτι οὐχ ἐπὶ ταύτην ὑμᾶς ἄγω τὴν ἀτελῇ, ἀλλ᾽ ἐπ᾽ ἐκείνην τὴν οὐ κρόπχαιρον παρέχουσαν ζωὴν, ἀλλ᾽ αἰώνιον, τὴν οὐ σῶμα, ἀλλὰ ψυχὴν τρέφουσαν. Εἶτα ἐπειδὴ οὕτω μέγα περὶ ἑαυτοῦ ἐφθέγξατο, χἀὶ ἔφησεν αὐτὸς δώσειν αὐ- τὴν, ἵνα μὴ πάλιν ἀὐτοῖς προστῇ τὸ λεγόμενον, ἀξιό--- κισζον τὸν λόγον ποιῶν, ἐπὶ τὸν Πατέρα τὴν χορηγίαν αὑτῆς ἀνάγει. Εἰπὼν γὰρ, Ἣν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀγθρώπου δώσει ὑμῖν, ἐπήγαγε, Τοῦτον γὰρ ὁ Πατὴρ ἐσφρά- γισεν ὁ Θεός " τουτέστιν, ἐπὶ τούτῳ ἔπεμψε ταύτην. ὑμῖν χομίζοντα τὴν τροφήν. Δηλοῖ δὲ χαὶ ἑτέραν ἐρ- μηνείαν ἡ λέξις. Καὶ γὰρ καὶ ἀλλαχοῦ φησιν ὁ Χρι- ατός᾿ Ὁ ἀχούων μου τοὺς «λόγους, τοῦτον ἐσφρά- γισεν ὁ Πατὴρ, ὅτι ὁ Θεὸς ἀληθής ἐστι" τουτέστιν, ἀπέδειξεν ἀναντιῤῥήτως " ὃ δή μοι δοχεῖ καὶ ἐνταῦθα ἡ λέξις αἰνίττεσθαι. Οὐδὲν γάρ ἐστιν ἄλλο τὸ, ᾿Ἐσφρά- γσεν ὁ Πατὴρ, ἀλλ᾽ ἣ ἀπέδειξεν, ἐξεχάλυψε διὰ τῆς. αὑτοῦ μαρτυρίας. "Ἔδειξε μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς ἑαυτόν" ἐπειδὴ δὲ πρὸς Ἰουδαίους διελέγετο, τὴν τοῦ Πατρὸς. μαρτυρίαν εἰς μέδον ἤγαγε.
δ'. Μάθωμεν τοίνυν, ἀγαπητοὶ, ταῦτα αἰτεῖν τὸν. Θεὸν, ἃ ἄξιόν ἐστι παρ᾽ αὐτοῦ αἰτεῖν. Ἐχεῖνα μὲν γὰρ, ὅπως ἂν τύχῃ, τὰ βιωτιχγὰ λέγω, βλάδην οὐδε- μίαν φέρει. Αν τε γὰρ πλουτήσωμεν, ἐνταῦθα μόνον’ ἀπολαυσόμεθὰ τῆς τρυφῇς " ἄν τε εἰς πενίαν κατακέ- δωμεν, οὐδὲν πεισόμεθα δεινόν. Οὔτε γὰρ τὰ λαμπρὰ" τοῦ παρόντος βίον, οὔτε τὰ λυπηρὰ εἰς ἀθυμίας χαὶ ἡδονῆς λόγον ἔχει τὴν ἰσχὺν, ἀλλ᾽ ἑχάτερα εὐχατὰ- φρόνητα, καὶ μετὰ πολλῆς παραῤῥεῖ τῆς ταχυτῆτος, Διὸ χαὶ ὁδὸς χέχληται εἰχότως ἅτε παροδεύοντα, χαὶ ἐπὶ πλεῖστον μένειν οὐ πεφυχότα- τὰ δὲ μέλλοντα ἑκάτερα ἀθάνατα μένει, τά τε χολάσεως, τά τε τῆς βασιλείας. Ὑπὲρ ἐκείνων τοίνυν πολλὴν ποιώμεθα σπουδὴν, ὥστε τὰ μὲν φυγεῖν, τὰ δὲ ἐλέσθαι, Τί γὰρ πῆς ἐνταῦθα τρυφῆς ὄφελος; Σήμερόν ἔστι, χαὶ αὖ- ριον [201] οὐκ ἔστι" σήμερον ἄνθος λαμπρὸν, καὶ αὔριον χόνις σχεδαννυμένη " σήμερον πῦρ χαιόμενον, καὶ αὔριον τέφρα κατασδεννυμένη. ᾿Αλλ᾽ οὐ τὰ πνευ- ματιχὰ τοιαῦτα, ἀλλ᾽ ἀεὶ μένει λάμποντα, καὶ ἀνθοῦν- τα, χαὶ φαιδρότερα γινόμενα καθημέραν. ᾽Ο πλοῦτος ἐχεῖνος οὐδέποτε ἀπόλλυται, οὐδέποτε μεθίσταται, οὐδέποτε λήγει, οὐδέποτε ἐπάγει φροντίδα χαὶ φθόνον χαὶ χατηγαρίαν, οὐ σῶμα ἐξόλλυσιν, οὐ ψυχὴν δια- φθείρει, οὐ φθόνον ἔχει, οὐ βασκανίαν ἐπισωρεύει,. ἅπερ ἅπαντα ταῦτα τῷ πλούτῳ πρόσεστιν. Ἡ δόξα: ἐχείνη οὐχ εἰς ἀπόνοιαν αἴρει, οὐ φλεγμαίνειν παρα- σχευάζει, οὐδέποτε παύεται, οὐδὲ ἀμαυροτέρα τἰνε- ται. Ἡ ἄνεσις καὶ ἡ τρυφὴ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς πάλιν μένει, καὶ αὕτη διηνεχὴς, ἀεὶ ἀχίνητος οὖσα χαὶ ἀθάνατος " οὐχ ἔστι γὰρ πέρας αὐτῆς χαὶ τέλος εὑρεῖν..
Ταύτην, παρακαλῶ, ποθήσωμεν τὴν ξωήν. “Ἂν γὰρ. ποθήσωμεν αὐτὴν, οὐδένα τῶν παρόντων ποιησόμεθα λόγον, ἀλλὰ χαταφρονήσομεν τούτων ἀπάντων χαὶ χαταγελασόμεθα, χἂν εἰς βασιλιχὰς αὐλάς τις ἡμᾶς εἰσελθεῖν χελεύῃ, οὐχ αἱρησόμεθα ἐκείνην ἔχοντες τὴν ἐλπίδα - καίτοι τούτου οὐδὲν μαχαριώτερον εἶναι δοχεῖ, ἀλλὰ τοῖς χατεχομένοις τῷ τῶν οὐρανῶν ἔρωτι καὶ τοῦτο μιχρὸν καὶ εὐτελὲς χαὶ οὐδενὸς ἄξιον λό- γου. Πᾶν γὰρ ὃ τέλος ἔχει, οὐ σφόδρα περισπούδα.- στον" πᾶν ὃ παύεται, χαὶ σήμερόν ἐστι, καὶ αὔριον οὐκ ἔστι, χἂν σφόδρα ἢ μέγα, σφόδρα μικρὸν καὶ εὐκαταφρόνητον εἶναι δοχεῖ. Μὴ τοίνυν τῶν φευγόν- των ἀντεχώμεθα, μηδὲ τῶν καραῤῥεόντων καὶ ἀπερ- χομένων, ἀλλὰ τῶν μενόντων χαὶ ἀκινήτων, ἵνα καὶ αὐτῶν δυνηθῶμεν ἐπιτυχεῖν, χάριτι χαὶ φιλαθῥοτ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾽ οὗ χαὶ μεθ᾽ ο τῷ Πατρὶ ἡ δόξα, ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, χαὶ εἰς τοὺς αἰῶνα; τῶν αἰώνων. ᾿Αμῆν.
φοίίμνα τείνων ασα!θ, εἰ ορεγεηιϊπὶ πιαπίϑιιδ υεϑίνἷδ, κι λοηπεεῖς απιϑμίοἰῖς αὐ δος φωὶ [οτἷς εἐμπι| (1. Τί 648, ἀ. 410. 11}; δἱ τυγβυπι, μὲ {μγαϑαίμγ,, αὶ πο [μγείμν: πασὶς απίεπι ἰαϑοτοῖ ορέγαπάο πιαπῖθε5 εἰιΐδ, τι παϑεαὶ ππκάε ἰγϊδμαί πεςεεεϊαίόπι μαϊϊεπιὶ ( Ερίιο6. ἃ. 28). [Π|6 βδυΐϊις πο 51 π|ρ|Ἰοἰ [6 Ὁ ργαοῖρίι οροτγατὶ, 56 οὐπ (8πῖο Ἰαῦοτγα, υἱ δυννεηίδιυν ἱπάϊφεπιϊ. ΕἸ ΔἸ} 0] αυο- 4" αἷι, ΝεἼεεςϊαἰἴϑιι. πιεὶδ,, εἰ ΘΟΥμηι φιιὶ πιδοιιηὶ ἐμπί, πεἰπὶ σιγαδοτιπί πιαπιι ἰδία (Δεῖ. 40. 54). Εἰ (ο- τἰμ! ἢ 15 ἀΐσεθαι: Ομ ἐεί ἐγθ0 πιέγοθς πιθα ἢ 1 ευαπ- φείϊαι ρτασίοαπς, εἰπε διπηρίμ ρόπαπι ἐυαπιεί νι (1. ὅοτ. 9. 18). Εἰ ἴπ οἰνίταίοπι 1Π18π| γθηΐθηβ, Μαησ δἷι ἀριά Αφιήΐαπι εἰ Ῥτιεοϊαπι, εἰ ορεγαθαίιι. Εταπὶ ἐπὶπι ξεεπο[αείοτία ατιΐδ ( Αει. 18. 2). Ηας οοπίγα ἀἷ- εἴυπι ἰΠυὰ Ρυφιαγα πιοχίπιθ. υἱἀθηιυγ: ᾽Δη}) 5010119 τείεγαιυγ.
[ιαϑοταπάμπι, ἐεὰ εἰπε δοἰ ἰοϊμαϊπο. --- Οὐ ογο τεβροπάεθίπιυϑ 7 ΝΟΌΠ 6586 501οἷτπ|ΠπῈ ΠΟΙ) δἰ φη οὶ, ἃ ἰϑθογθ οοβθᾶσγε; 56], ἢυ)ὰ8 πιηϊ γοθιι8 ΠΟη ]185- ξεγο, ἰά 6οῖ, ποθὴ 6586 50] πὶ ἀδ ογαδιΐηα αυϊοία, δεὰ ᾿ἰατι οὐταιη 5: ρΟΓΥ ΔΘ.ΠῚ ρα 4γ6. Ῥοϊοϑὶ δηΐπΠῈ αυΐ ορεγδίογ ποὸη ἦτ ΟΓΔΒ.ΪΠ0πὶ 1658 ΌΓΙΖΆΓΘ: ροΟίοδὲ αὐἱ Ιαδογᾶϊ ποη 501] 105 6586: ΠΟῚ ΕὨἰπὶ ἰα ρ50πὶ δϑὶ οὐγᾶ εἰ ορεγϑιίο. Νοη αἱ ορεγὶ οοηβάδηβ αυ}8 δρεγείυγ, 5εὰ υἱ ἀεὶ εξοηιΐ. Ουοἀ ἀυϊθπι 4 Μαγι δηὶ οϊοίιαγ, ποῦ ἰϑθογαπὶ οἱ ορογαιοποπὶ γοϑρίοἷΐ: βοὰ τοπιρας σοποίἀογαπάυπι 6556 δίϑιυ!., ΠΘαι6 ουποίοηί8 τεπιραβ οἶγολ στη ϊὰ ἐσ ρεπάεινάϊιπι 6858. Νοη ἰρί τυ 1.-πὸ ἀϊεῖ!, οἱ ἐπ ἀεδίἀϊαπὶ ἢΠΠ81 οοπ)]οἶαὶ, 56ἀ υἱ τἀ «διιϊδπάσπι οοηγογίδι. γοηὶ, ἰβαυ!., υἱ γῸ8 πορο588- τὶα ἀοοξατῃ; ἰὰ ἀ6 ργδπάϊο 50}οἷϊα 65 Ἷ ΜῈ υἱβ δχεὶ- Ρέγε, εἱ Ἰδυϊδπι ράγᾶγα πιοηβλη ἢ ΑἸΐαπὶ Ράγὰ Εἶδιιπὶ, τηοὶβ διίοηὰα βεγπιοηΐδυ8,, ΒΟΓοΥυὶ5 ἀδϑίἀογίαπι ἱπήϊα- το. Νοὴ εγξοὸ ποβρι (Δ! }Π|8.6 ΘΟ 6; ἀρ 5ῖ:, ἰὰ π ἀϊ- καίαγ; 564 ἀοοσεῖ ἀοειγίῃ:5 ἰἀπιρογὰ οδίογα ουταπάα πο ἐ556. Ουπὶ ροττὸ ἀἰοὶϊ, Ορογεπιϊπὶ πον εἰϑιηι φαὶ Ῥετῖ!, ἤθη 5ἰφιϊῆολι, ἴα ἀαϑἰἀϊὰ 6556 υἱτεπάυπι: ἰδ επὶπι τολχίπιο οἰθαβ οϑὲ αυΐ ρεγὶί, ( Οπιπόηι αυΐρρα πιαπιίαπι ἀοοαῖ! ἀοείάϊα ἷ Εεοἰϊ. 58. 439]}; δοὰ ἱπάϊοαὶ ὀρεταπάυπι οἱ ετορδηάιπὶ 6558. ΤΟ ΡΟΓΓῸ ΕἾ 05 ποῃ ρεγί!. 81 φυὶβ ρόῦτο Οἰΐοβυβ ὑθηιγὶ αἱ ἀεο} 15 ἀεάϊιυϑ 5ἰι. ἰδ. ορογδίυγ εἴθυπι φαΐ ρετῖϊ; σΟηΙΓᾺ δὶ 45 ὁΧ Βθοτε δυὸ εἰθυπι, Ροϊπγι, γϑβίθπὶ ΟΠ γίϑιο ἀδαοτῖ!, ἤαης πειὸ πο πιϑηι5 αἷολὶ ὁρογατί οἴθυπὶ 4υ] ρ6- τἶι,, εὐ͵]ωβ εἰδὶ οδυ58 ργοαϊ ἴτυν τόβηυπι,, ῬΓΟΠ υη- τας 112 νοια. ΠΙς εἰθυβ ίογηππι πιᾶποί. Τυπς αυ͵ἱὰ } ποϊ πὶ Πἀοἰ γαιϊοπθαι Δ πο ΓΘ, ΠΘα06 ἀΐδεογο 5δῖα- ὀσεταπι 4υΐβ ἵμς [εοἰ55οῖ, 4υὰ μο(εδίδία, 56ἀ ἰὰ ὑπυπὶ καγδῦδηι αἱ πἰ δ} ορεγαπάο νϑηίγοπὶ ἱπηρίογοπὶ; [06 αἰῃπδηϊυπι αγο νοσῶν οἰδυπὶ 4υἱ ρογ!. Οογρογὰ τερίγα, ἱπχυῖϊ, δηυϊγιτί, οἱ Βίης Αἰἴδπὶ αυϊγεγοῖς εἰολπὶ πιδποηΐο πὶ, 40: ΔΠΪπΊΔΠὶ ὙΘΒΊΓΆΠι ὁΠπι{}ἶγαῖ: γος δαΐδων Γυγδιμη 2 ἰογγοηδπὶ ουγΓ ἰ8. 1άδ0 ποη διε ἰσί εἰ πα ποπ δὰ {Π]Απὶ γο8 ἀθοεγα ἱπηρογίβειαπι, βεὺ νἀ {Π12π| ποῦ (εορογαποᾶπι,, 41:5 Υἱίδη) ργθθαὶ αἰετωδία, 4025 Ὠ0Ω (ΟΓΡΌ5, 5βοά δηϊπηδη αἰαὶ. δοϊπάθ 4ιἰᾶ τολξαίθος ἀδ 56 ἰοφυυΐι8 [ἀογαϊ, ουπὶ ἀΐςεγεῖ 56 ἀλίυζυπι; μα ἰίεγατῃ πος ἀΐοίο οἴεπἀογοπίυγ,, υἱ ἱρ5] ΙΝ ΦΟΛΝΝΕΝ ΠΟΜ}. ΧΕΙ. αἱ. ΧΕ.
᾿άθιη [δϑογοὶ, ἀοηιϊ δὲ Ραίροηι γοίδγϊ. Ουπ ἀϊχὶς- δρὲ δηΐπι,, (λείοηι ΕἸ εις ἀοπιϊπὶς υοδὶς ἀαδὶ!; Βα 01}, Ἡης εν Ῥαΐοῦ δἰφπαυὶ! Ποῖ: ἤος δϑὶ, Ῥγορίθγοα τηϊϑὶ! φαΐ μυπς ν 5 εἰ θαπὶ [ἀργοῖ. Ουοά 4]}16Γ ροιαοῖ ΘχρίἸοαγί. Ναιη 4} φυοηυα ΟΠ γἰβίυϑ5 ἀϊοῖε; Ομὲὶ ἀει- αἷι δΕΥΠΊΟμ65. μιθ08., ἰμιπο οἰσπαυϊ! Ῥαίον, φιία θθε, σοταῖ ἐδ ( Φοαπ. ὅ. 55); Ποὺ οι, δι) βία ϑϑίοπαϊι; 4 ᾳφαοά πρἰβ οἱ ἷο νι Δοῖαν βυθϊπάϊοατὶ, ΝΗῚ δηΐδι Διϊυὰ εδι, δίσπαυϊ! Ῥαίον, χιὰπη οϑιεηάίι,, γανοίαν!ς (6510 0 500. 86 διἷπὶ ἶρ56 οβἰαπάϊι; φαΐα γοΡὸ δι- ἀπ08 Δ]οαυδυδίαν, Ῥαιγὶβ (οϑεἰπιοίυπι ἴῃ πιοάϊαπι δὐάυχῖι.
2. Α ἢὲο φιῶ ρεοίογε εοπβοηίαπθαηι 6σὶ, Ῥείθμ- ἄμμι. Ῥταεοπίϊηι τόγαπὶ υαπα6. Επιίυτα ἱπιπιογίαίία διπί, δἰυε διιρρίϊεῖα, εἷυδ ρνωπιῖα. ---- Ὀ᾿δοιημι5. ἰ[ἃ- ΄τι6, ἀϊοοιΐ, 11 ἃ 60 ρείογε 4185 8} [0 οοιϑδηΐδ- ὨΘΙΠΊ 65 Ρείογθ. ϑιϑουϊαγία ϑηΐπ., 4ῃΟ4υ0 πιοάὺ δοοϊάδηιϊ, πἰ8 αὔδγυπι ποοιπηοηι!. Νϑιη 5ἱ ἀϊαυϊ- ταν, Ὠἰς ἰδηΐυπι ἀ6}| 615 (ΓΘ ΠΊῸΓ: 81 ἴῃ ρϑιιρογίδίοι ἱποϊἀδαγίη8., ΠῚ 1] πιοί 6511 ρδιϊ πιὰ γ. ϑῖνα ργύβρογα, δίν ἰγίϑιία δοοίἀδιδ, νη πῸ}Π πὶ δὰ νο]ρίαῖοπι νοὶ (τ ϑ( ἐπὶ παθθηϊ,, βοά υἱγάφυθ σοι οη)ποηδα,, υἱ αιαΣ αυλπὶ οοἰογγίπιθ ἰγδηβοδηῖ. [160 856 υγο Υἱλ νοοϑῃ- (υγ, φυοά ργίογοϑηί, πθο ἀΐα πιλποδηϊ. Εαΐυγα γογο " υΐγάαυ ἱπηπιογίδ ἴα δυηΐϊ, ἴΔπὶ δυρρὶϊοἰαπι, 4υλπὶ τ6- ξηυπι. Οἴγοδ ΒΟ ΠηΔβηΔΠῚ ρΡΟΓΏΤΏυ5 50] 10] ἀ᾽Π6η)., αἱ {Π14 Γυρἰαπιὰθ., ᾿ς δβϑθαιδπλν. Οἱ ά δηΐπὶ 1}- ἰαι}5 ἐχ ργῳβομίυυ5 ἀοΙ οἰΐ5 7 Ποάΐδ ϑιιῖ:, οΓῶ5 ἅνὸ - ἰδθσπι: Ποά 6 [05 ϑυηϊ 5ρ] Θά ἰ ἀυ.5, ΟΓᾶ5 ογυηί |ν]5 ἀϊβρουῦβυβ: μοάϊβ ᾿ση 15 ἃΟΟΘ 5118, ΕΓΔ5 Οἷ"Ἶ5 οχϑιϊ ποία 5. ϑρίγυλ ἃ νογῸ ποὴ Πυιβπλοάϊ βυηὶ; 804 56 ΠΊΡΟΓ αἰαγῃ οἱ Ποτῖ.8, δίᾳυο ἴῃ ἀΐ65 βρ!6παϊἀΐογα δναιϊυπῖ. Ὠϊ υἱτα 1155 πυπιχιηι ρογαυμ, Ὠυπηφιι3π) (ΓΔΒ ἘΓΏ ΤΕ, τοὶ οαβ58η|, δυπιαυλπι 50} ταἀΐπαπι, ἰην ἀΐαπι οἱ 68- Ἰυπιηΐλπὶ αὔσογυηι., ΠΟΠ ΘΟΥρΡυ8 ρεγάυηϊ, πΠοη δι πηϑιὴ σογγυπίραηι, πο Ἰϊνόγοιῃ νοὶ ἰην ἀϊδπὶ δι ἐγδῃυηι; αυ8 οπιηΐδ ἴῃ μΐβοο γορογίυηίυν ἀΐν} }15. ΟἹονία {14 ποι ἴῃ ΔΥγΓοψαπιίαπι Θχίο 1, ποη ἰὐπιογοπὶ ῬΑΓὶξ. πυπιηυᾶπι εοδ8αϊ, γ6] οὐβουταίυγ. Ουΐο5 (46 ἀο[εἰ5 ἴῃ οὶο ΡεΓροίυς πιδηθηΐ, 86 ΠΊΡΟΓ ἱπιπιοία εἰ Ἰπηπιοῦ4|08 δἰῃθ υἱἱο ἤπα νοὶ ἰογπιῖπο. δπς,, οὔβθογο,, Υυἱίαπὶ ἀ6- βἰἀδγθπιιβ. 51 δε ἱπὶ ᾿ρϑᾶπὶ ΟΡ ΔΠΊ.18, 1 ]8π| ρΓα86η- εἰαπι ταϊϊοηθῖι ΔΘ Ὀἰπλ5, δοιὰ ἤς οἷα 5ροΓη6- 08 οἱ ἀογί οἰ ΐπιυ5. Ἐπαπιϑὶ φυΐβ πο5. ἴῃ τορίδιῃ δνοοδῖ, φυο πἰ δ} Ὀεδίϊυ5 δα βιϊπιδίυγ, πιοὴ Δημ!6η1.18, 1211 παπιρὸ [1 506; πλπὶ ἰἰ8., 4υΐ οαἰ δϑίϊππι ἃπιογο ἐλριΐ ϑυηι, ἰὰ νἱϊα εἰ ἢ }υ5 ργει! τορυϊλίυν. Ουἱά- ᾳυϊά απἷπι ἤπεπὶ μαθαῖ, πο δάπιοάυπι ἐἀχρείομάυπι δὶ: υοά εαεϑαὶ, οἱ ποάϊα δβῖ, οἱ ἐγὰθ ἀβϑίῃὶ!, οὐἰδη)βὶ πηαχίτηι ἢ), ροτυδπὶ πιϊπ στη οἱ ΘΟ ΘΙΏΠ6Ι}- ἄν υἱάειυγ. Νὰ είν 6 αυδ Πιφίτηι οἱ ἀ!αθυίυν, δ6ἃ ατμ5 ἱπιπιοία πιδηθπὶ 86 ο, 6 ΠΊῸΓ., υἱ }1Δ οοπδεαιι Ῥοββίπηυδ., στγαια οἱ υοιϊρηίίδι6 ϑοπιίΐ Ὠοϑιγὶ ὅθι Ομγίϑιϊ, ροῦ φυδπὶ οἱ εὐπὶ 4υο Ῥαιγὶ φιοτία,, βἰπιυϊψυυ ϑρίγίτυἱ δαποῖο,, ἤυπς οἱ ΒΕΠΊΡΕΓ, οἱ ἴῃ βου] βίβει- Ἰογυην. ΑπΊοιι.
«ΑἸ ΒΑΌοιὶ: 660 ἱμδο α [60 υἷα νοσανίμν,, υἱα (αἰα, υἱα- ἤτπι6 ἀπηιπιδία οἴ πηῃονῖθ5 μίεπα. Εἰμμνα ὑθγΟ.
5. ΤΟΛΝΝΙΒ ΟἸΛΥΘΟΘΤΟΜ ΑΛΟΙΠΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.
ὔλρ. 6. ν. 98. δίχογιιπὶ εγρὸ αὐ εὐπὶ; ()υἱά [{ποῖε-- γιδ, μι Ορεγοπμιγ ορεγα θεῖ} 49. Εἰ αἰπὶ! εἰς Ζέδιδ: Ποο εδἰ οριιδ Βεὶ, κι οὐοαιἷς ἐπι διπὶ ητιϑηὶ πιϊδῖ! ἡ6. 580. δἱπονιμι ὁγ46 εἰ: Οιιοά εγ40 ἰμ [πεὶς δίφπιηι, μὶ τἱάφαηιμε οἱ ἐγοάαμμια εἰδὶ ῦ φιϊα ορεγατὶς ὃ 1. δίῳ ρογιιϊεῖεδ. ---- ΝῚΒΙΙ φυ]ο ἀαίογίυ5, π1 (ὰτ- νἷαβ. ἤρα οὐμαδυπι δἱ ογαβϑυπὶ ἰηβ ΕΠ ΠῚ, ἔσο ολΓδ- Ἰεῖπ δηΐπδηι τοάαϊι, ᾿ς Θχοθοδί, Π60 5:1} ΓΟΒΡΙΟΘΓΘ. Δνἰιπδάνογιθ χιοπιοίο [κες δυΔαῖ5. δοοίἀοτῖηί. (απὶ οὐΐπι συ}:8 ἐμ] εδιι 68, Βαβοι σία 5ο απὶ ἢ] ΝΠ] 6 βρί τὶ - ταδία οοφίίαγοηΐ, ται} ε15. 1108. Ο]ιγἰϑιυ8 νογ}5 Θχοί (δὶ, δογίπιοηΐα οἱ ἰπάυϊσαπιία ῥ᾽ οηἶβ. ΝΌαῸ6 ἰΔπΊεη δἷς ἐχτ αἰδοῖα, 56 δάϊνις μυπιὶ Ἰδοοηὶ. Απίπηνηι 806,, ἀυθος ἀἴχαγαι οἷϑ: Θμ γι πιὸ, ποπ φπῖα τἱαϊδιὶ εἴσηα, 864 φιῖα πιαπάμιοαειὶδ εα ραιεῖδιιδ, 6, δαίαταιὶ ἐδιϊδ. Τποδϑδῖ! ἢΠ|05 ἀγφυθπίο: οδίθπαϊ! αυθμαπὶ 5]} 6508 χυπστοιθα, ουιὴ αἰϊ, Ορεγθιιϊαὶ, πο οἴϑμπι φαμὶ μετ!: αὐαῖι ῥγαπιίαπη μυῖ5 νουυἷξ, 85.464 φεὶ μογπιαηοὶ ἐπ υἱίαηι αἰογπαηι: ἀοϊηάο δογαπὶ οὔϊοσιίοη! οοουγτῖε, ἀΐσοι ὁ 86 ἃ ῬαΐΓα 55 πΊ 6556 (α). Οὐ͵ὰ ογσο 11 Οιυαϑὶ νἷ- Η δυ ἰβϑθηῖ, Ομἑά Ἔγο [απεΐοπιις, Ἰπαυΐυμι, με! ορότε- ἡ ογότα 1) εἰ} ΠΟ ρογγοὸ ἀΐσοθάαπί, ποη αἱ ἀΐεσύγθηι οἱ [ἀσογοιί, αἱ βοαυδηιία οσἰοηάμηι; 56 ε Τυγδι5 δὰ εἰναπι ρει υθηάσμ ἰυἀυσογοηϊ, οἱ ἄθηιιο ϑα! γα ΓΟη 7, Ουϊά ογροὸ Ομ γίβιυβ ἢ ἢος ὁδί οριις Δ) εἰ, κι ογεααιὶς ἷπ διιμν φιιεηι ηιἰδὶ! |6.. Δ 1586 1}: Οκοά δίσπμπι [ἀεὶς, ει υἱάδαηιιδ εἰ σγοάαημις 2 51. Ῥαϊγθδ πυδίτὶ ἠιαπάπεαφογι! πιαππα ὧι ἀδδογίο. ΝῚ]} [118 ἰῃϑὶ ρ θη ι18, 18} δίυἰὰ5. Οαπὶ δἰξηυπι δάϊυς ἴῃ ὁα15 ο586ι, Δ6 δὶ ἡυἷ- Ἰυπὴ (δοίη 6δβϑοί, ἀΐσαυθαηι, Θμοα δἰσπμηι [αοἰδ Ὁ ἤδαυο ἰρϑὶ οριἱοποπὶ δἰριὶ γο παθαμ!; 506 Ρυΐδηϊ 86 δὰ π6- εὐαϑ5:ἀιθῖη {Ππππ τοἀυοσίυγΓοΚ 6556, αἱ ποη Δ] υἃ δἰβηιπὶ [λοογοῖ, 4υᾶπι αὐο πιλλογυπη δυογιπὶ (ΘΠ ροΥί 8 ποίαν 651. 1100 ἀΐδυηι: Ῥαίτγος ποείγὶ πιαπἀμσαυογμηί πιαπηα ἴηι ἀοδουίο; 00 πηοά0 56 {ΠΠπΠ|ηὶ Ἔχο ἴα ΓΟ5 65:6 Ρυδηΐ685, Ὁ] Βη)αδπιοάϊ βίβηυη (αοθγοι, πο [1105 φλγηδιοῦ ἀ]ογα ροϑβοῖ. (Ὁ ΟἢἷπΊ ποη αἰϊυά οχ ρῥτίο- τἰθυ5. δ᾽ 9}8 σοπιηιθιηογαγιμ: οἰδὶ πη ἃ (πη ς (ΛαιΆ [υἱββοηῖ ἰπ ρΥρίο, ἴῃ πιᾶγὶ, ἰη ἀδβαγίο; 50ι} 8011} ἡπαηπα ρΓΡΟΙογιηΐ 7. ἀπηθη αυΐα νοι ῖβ ἐγγαμηΐάς ἀἀ- τποάυτη τη υδηῖυγ ἢ Αι οπτοάο δυΐοπὶ γ05 απ ργορἢα- 1ἈἈπὶ {Πλππὶ νορδϑι18, 41} Γαφοπὶ ἰρϑυπὶ ΘΟπϑί θγὸ νὸ- 1ι5ι}5, αυΐα δίσηηπι νι ογδ 115, Πα ΠΟ Δ6 δὶ ἐ (Δ οἔιιπὶ δἰϊ, ἰησγαι οἱ ρογῇαϊ ἐδιῖ5, οἱ βἰφῆμπ) μοι. 115, ραγαβὶ - τογηηὶ οἱ σαιπῖηι [Δ η}6! ΘΟΓιΙ ΠῚ νΟΟ θη} οἸη {(6 ἢ [65 ὕ ἡ 6 νοδὶβ πηλη πὰ διἰπηϊγαι οι α5ι, οι ΔΠΙ ΠῚ νοϑίγ ἀν ῆ- εἰς "3 Εἰ δάνεγία ἱγοηίδην. Νοη ἀἰχογιπὶ, Ογ565 ΠΙος [μεἷϊ οἴφοιπι, τὰ αυϊά [λςοἰ5 7 ηο 4ΠΠπι} σΟ ποι γδη!; βαὰ ποιοῦσα δαἀϊιηοάσιη δοπιροΙϊληι, αἰμιη ἀχϑρδοιλη» (ὦ) οΟἰδυια ὁθαηίυν συΔὶ αιο μυΐάτοηι Ομ γίβίιπι χ 50 πιύιμ5ο δἱ ὁχ διοίογι δι ργοργία ΙΟΠῺΪ: φιοα οἰϊδπηδὶ νθ- τη 6 5501, εἱ 5:66 αἰεὶ! ΟΠ γγβοβίσπιϑ, ΟΠ Υἰδίυβ ἰἀπηθη ἐϊ- Ἰοῦαπι ἐπι Ὀ οἰ ΠΠἐϊϑιϊ 56. διιοιμογϑη5, οὐιην ἠοάυπη [6015 6 501 αἰν[ιυιαίοι βυιᾶπι πλὰνΠΒϑιδηαΐ, 5886. ἃ Π00 οΐ Δ1Γ6 ἡ 5 1 ἀἰσοθαϊ, αυοα αὐϊά θη νοτίβο ππὶ ογαὶ; 56 (86 6- ᾿χκὶὶ {τυ 56 οι ῥαιΓΙ5. πο, 506 σι σιοαυδ δυοιογίια! 8 ὑμογμ, Ἡος ἰρϑαπι ποῖα ἴαοἰΣ, οὐμὶ 88 ἃ ΕΓ Ὠ 5ΒΌΤ 1 Κων]. Ἰοκὶϊν τππῖς τοῦ ὶδ ἡποπηα α(ἰιἰγαιδονὶ θ6ι. 5 )αηι ΠΟΙ} αγἰμια τὐδίν πα ἀδποιι.
168. Νόαιε οἰΐλπι αἰχογαμί, Που ᾿ος ἴδοὶὶ τὰ τοτὲ αυϊά (τοἷ5 ἢ η6 Υἱάδγθιλαγ {Ππ|πὶ 9.60 Θχαηιαγὸ ποῆυδ Μογβειη πιοπιογῶηί, πὸ υἱἀθληι Πα Ογθα (λσοΓα; 56 ἴῃ πιράϊο ἰὰ ροβυδγιηῖ, ἀϊσεπίος: Ῥαίγε, ποδιτὶ πιαπάμοαυδτιη! πιαπηπα ἰπ ἀοδεγίο. Ῥοίογαὶ τογι ΑἸ γίβιυβ ἀΐςογο, Μ4}1ι5 ἤσης τ ΓΔΟΌΪαΠὴ οὐϊάϊ, φυλιι ΜοΥδ65, πος Υἱγρᾷ, πΠ66 Ῥγοολο6 ορὰβ ᾿να}»6ο, 86ι οἠηπἰα ἃ χηδΐρ50 [δοἷ: φιιυἀ 5ἱ πιᾶπηᾶ σοῃιηπιοιπογδίὶς ἐ066 ρᾷποπὶ γΟ]ἷ5 μιοθυΐ. Υάγαμ ποθὴ ἴθ πὸ ἰρὰ τ ΟΓΑΣ [18 Ἰυφιοπάϊ, δα ἀμαπὶ συγ αῖ, υἱ {Π|05 δά 5} τἰ τυ] πὶ οἰθιιπι ἀθάποογοι. Εἰ νἱὰθ χυληι ἱπηπιοις: οἰπῇ ργυάρηιία γοαροηάοαι: 232, ΝῸπ Μουξος ἀφαϊε το δὶδ ραπεπι (6 ειδίο, δε Ῥαίον πιδιιδ αι τοϑὲς μαπεηι ἃ οαἰο νότιηι. Οαγ πθη ἀἰχὶ!, Νὺπ Μόυ865 ἀοὐϊ!, 5ὸ 60; 504. ργῸ Μογβ6 Ποιιπὶ, ῬΓῸ ΠΙΔΏΠΔ ΒΟΙ ΡΒ 00 501} Ουἱὰ πηλ! τα ονδὶ δυάίογυπι ἱπιυ δα! ἢ Ι85., οἱ ὁ Βα 4ηομ 1 05 Ποῖ. Εταπὶπι τοι {ΠΠ05 1}ἰ5 γογυΐϑ οολιὶ θυ}, (Διηοῖϑὶ ἐμ 0 ἀΐχογαι, ματγίἐς πιο, ποιι φπῖα υἱ αἰδιὶς δίσπα, 866 φιιῖα σοπιθαϊοιϊς οα ραμῖθιιε: οἱ διιίιτα, ἐδιῖδ. Ουΐὰ γεγο ἰὰ φυϑγεθδηι, ἰη βαχυσημθυ5 φυσι ἶμ805 οογγαχίί, πθῆυ8 ἰαπιθη ἢ} ἀοδδιϊθγυηι. Ὑόγης εὐπὶ ΘΑΠΊΔΥ Δ Πῆ5 56 Δηυλπὶ ἀδίαγαπι ρΟ]Ποογαίαγ, ΠΔ ἴγαι} ΠΟῚ ΠΙΟΠΊΟΓΑΥΪ,, 86 ἢ Ἰοαιιυῖι5 δὶ: δὶ δείγι φιιὶδ 6εὶ φιιὶ ἀεὶ! εἰδὶ, Τα παϊλιὶ δίθογ 6, [μι [ογείίαπ μοίϊεει αὐ ἐο, εἰ ἀεαάϊδεοί (δΐ ἀφιιαπι υἱυαμι; οἱ τιγβὰς, Αγι φμαμὶ 640 ἄαϑο; πο τοπλ δὰ Ῥαϊγοπὶ. ΠΠ|ς νοὶ ῬαιΓΟΠῚ ΠιΟΠΊΟΡΑΙ, υἱ ἀΐδοας φιδιία οϑϑοὶ ϑαπιδγί (δι Πιἀο58., χιλία Δι πογυπὶ ἱπίθαο 145. Νοιι ογρο « ΟΕΟ τηληηδ οΥδὶ: φυοπιοάο ἱρί(υγ ἀδ σα] ἀἰεῖτι 6556 Ουοπιλἀπιοάιη γοίμογος οαἰϊ ( Ῥεαὶ. ἃ. 9}, ἃ οἷϊ δογίριιγα; ἃ6 συγδαπι, ΕἸ ἱπίοπαῖ ἀ6 εαἰο θομι πιι6 (διαὶ. 11. 14}. Ῥάποπν δυίθπι γϑγιπὶ νοσαὶ ἢ]: Ὡ0Ω 404 [ιδυιη 6596. πλ!ΓΆΟαΪαπὶ ἀ6 πιαηια, οι] αι εἶδ 06 ΠΥ̓ΡΗ5 ΟΓΑΙ, ΠΟ ἰμδᾷ νογῖίαθ. Οὐϊη τοὶ ΜΟΥ͂ «15 πνθιν 5561, ΠΟη 56 11 ρυτοιυ ι; ποηάλιπὶ οι] ἴρϑθμιν Μυγϑὶ δηιοίογουδηι, ἱπηο Μογβαπι δὐλιυς πιο) τοι Ρυϊάθαπι. 160 οὐ εἰνίββει, Νοα Μουες ἀεά. ποι δάροῖ!, Επο ἀ0, 56 Ραίγϑιη ἀαγο ἀΐεὶι. Τυιι ἢ 8α ποὺὐϊδ ραιδι ἰνμπο αὐ πιαπἀμεαπάιϊπι. Δάϊνῃς δηὶ ΤΕΠῚ 6856 Β015110ΠῈ ρυΠυληϊ, φιΐ 5. νομίγοια ἱπυρία ἐχβρθοίδραι: ἰἀείτοο οἰ(ἰι5 δοουγγογαηῖ. Οὐ οτ Οἰηϊδιυυ Ὁ ΠΙῸ5. ρϑυ αι) ογίβοιβ δα εῖς: δὅ. Γὰ, δεὶ 6εῖ γιιὶ ἀφεοοπαϊι 46 εαἰο, εἰ ἀαἱ υἱίαηι πυυαιάο; υὶ δυύαε]5 τληΐππη, δα πηΐνο 0 οὐυΐ, ἱπηυῖι. Ναας εἱ γ) εἴτε οἰἰναπι, 564 νἱίδηι ἀἰοἰὶ ΑἸ ίδγαπὶ οὲ ἀϊνοῦγβα γηδην δυΐθπλ ἀἰοί!, αυΐα Οπλπο8. τηογιαϊ ογαῦϊ. ᾿ς νόγο Ἀά}ς ἐογγς δα γθηὶ ἃς ἀΐευηι: 5. θὰ πὸ μμπὸ μαπόηι. Ατφαϊ! δυΐδηι {105 αιοι φυαπιάϊαᾳ 56η! [δι 5:15 6Ἀ Δ η1υΓ 6586 ΠιΘηΒ.ΠΊ, ἀσοιγγογίπξ: Οἱ δυΐοπι ἀἰάἀϊσσγιιηι ΠηΘη58Π1 6556 50] Γἰυα] πὶ, 8 ΠῈ. ἀροσύδμ; ἀϊσίηυο: 38. Εσο διθρι μαπὶδ οἷα: φαὶ σὲ αὐ πιδ, ποι δδμν δὶ; οἱ ψιι ΟΥ̓ΘΑΪ ἐπ η6, ποι δἰ εἴθί πὶ σιανι. 0. 566. ἀϊχὶ υοϑῖς, φιια εἰ υἱαϊεῖῖς τις, δἰ 1 οΥΓΘΩ ἰς Ἠ}.
2 ρμα πιόμί6 (ἰιγίδίιι5. διιιηι (σοι ἱπιοιΐμπα ἃ πΕΊΉ. αεεἰρὶ Ψμακὶς αἴσεγοῖ. βαπῖς οἷα φιιϊά εἰϊ. τ᾿ 11ος 9ολιῃο5 δυραγίι8 ἀΐοοτα ργνογίογαι: Θμοά πορὶί ΄ 21 ἸΝΖΘΟΆΑΝΝΕΥ ΗΌΧΜΠ,. ΧΕΥ͂, αἱ. ΧΊΙΥ, πππππππρππππππππΠπΠρΠῆππππΠρἘὌορετοοε πες εξ ϑσξἔΠροξξἔὌἔοςς[ο...: τς ΟΜΙΔ Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν" « Τί ποιῶμεν ἴνα ἐργαζώ- μεθα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ; » Εἶπεν οὖν αὑτοῖς ὁ Ἰησοῦς" « Τοῦτό ἐστι τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ, ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. ν Εἶπον οὖν αὑτῷ « Τί οὖν ποιεῖς σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; Τί ἐργάζῃ; ν α΄. Οὐδὲν γαστριμαργίας χεῖρον, οὐδὲν αἱσχρότερον. Τοῦτο παχεῖαν ποιεῖ διάνοιαν, τοῦτο σαρχιχὴν ποιεῖ ψυχὴν, τοῦτο πηροῖ, καὶ διαδλέπειν οὐχ ἀφίησιν.
Ὅρα γοῦν χαὶ ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων τοῦτο γινόμενον.
Ἐπειδὴ γὰρ πρὸς γαστριμαργίαν χεχήνατσι, καὶ ὅλοι τῶν βιωτικῶν 4 ἦσαν, καὶ οὐδὲν ἐνενόουν πνευματιχὺν, μυρίοις αὑτοὺς λόγοις ἐνάγει ὁ Χριστὸς χαὶ χέν- τρον ἔχουσι χαὶ φειδώ χαὶ οὐδὲ οὕτως ἀνίστανται, ἀλλ᾽ ἔτι κάτω μένουσι κεέμενοι. Σχόπει γάρ. Εἶπεν αὑτοῖς, Ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀ.1.1) ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων, χαὶ ἐχορτάσθητε. "Ἔπληξε διὰ τοῦ ἐλέγχου" ἔδειξεν [262] ὁποίαν δεῖ ζητεῖν τρο- φὴἣν, εἰπών - ᾿Εργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀποιῖ- «1υμένην᾽" ἔθηχεν αὐτοῖς τὸ ἔπαθλον, εἰπών" ἸΑ.1.1ὰ τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον" ἔπειτα τὸ προσ- τστάμενον αὐτοῖς " ἐθεράπευσεν, εἰπὼν ἀπὸ τοῦ Πα- τρὸς ἀπεστάλθαι. Τί οὖν ἐχεῖνο:; Ὥσπερ οὐδὲν ἀχη- χοότες, Τί οὖν ποιῶμεν, φασὶν, ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ; Ταῦτα δὲ ἔλεγον, οὐχ ὥστε μαθεῖν καὶ πρᾶξαι (καὶ δείκνυσι τὰ ἑξῆς), ἀλλὰ πάλιν αὐτὸν ἐπὶ τὴν τῆς τροφῆς χορηγίαν ἄγοντες, χαὶ εἰς τὸ χο- ρέσαι αὐτοὺς προχαλέσαι ἐθέλοντες. Τί οὖν ὁ Χρι- στός; Τοῦτό ἐστι τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ, ἴγα πιστεύ- σητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. Οἱ δὲ εἶπον" Τί σημεῖον ποιεῖς. ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν; Οἱ “πατέρες ἡμῶν ἔξαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ. Οὐ- δὲν τούτων ἀναισθητότερον, οὐδὲν ἁλογώτερον. Τοῦ σημείου ὄντος ἐν ὀφθαλμοῖ: αὐτῶν ἔτι », ὡς οὐδενὸ: γεγονότο;, οὕτως ἔλεγον, Τί σημεῖον ποιεῖς; χαὶ εἰπόντες, οὐδὲ αὐτῆς τῆς αἱρέσεως τοῦ σημείου χύ- ριον ἀφιᾶσιν εἶναι, ἀλλ᾽ εἰς ἀνάγχην αὐτὸν οἴονται μεθιστᾷν τοῦ μηδὲν ἕτερον ποιῆσα!, ἀλλ᾽ ἢ τοιοῦτον, οἷον ἐγένετο ἐπὶ τῶν προγόνων. Διὸ δὴ χαὶ λέγουσιν" Οἱ πατέρες ἡμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ" διὰ τούτου νομίζοντες αὐτὸν ἐρεθίζειν, ὥστε τοιοῦτον ποιῆσαι σημεῖον, ὅπερ αὑτοὺς θρέψαι δύναται σαρχι- χῶς, Διατί γὰρ οὐδενὸς ἑτέρου τῶν προτέρων ση- μείων ἐμνημόνευσαν, καίτοι γε πολλῶν γενομένων τότε, χαὶ χατ' Αἴγυπτον καὶ χατὰ τὴν θάλατταν καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἀλλὰ τοῦ μάννα; ἄρ᾽ οὗ διότι σφόδρα αὐτοῦ ἐπεθύμουν διὰ τὴν τῆς γαστρὸς τυραννίδα; Πῶς δὲ οἱ προφήτην αὐτὸν λέγοντες χαΐ βασιλέα ἐπι- χειροῦντες ποιεῖν, ἐπειδὴ τὸ σημεῖον εἴδετε, νῦν ὡς οὐδενὸς γενυμένου ἀχάριστοι καὶ ἀγνώμονες γεγόνατε, γαὶ σημεῖον αἰτεῖτε, παρασίτων χαὶ χυνῶν λιμωττόν- τῶν ῥήματα ἀφιέντες; νῦν τὸ μάννα θαυμαστὸν ὑμῖν, ὅτε ἡ ψυχὴ ὑμῶν κατάξηρος ο; Καὶ ὄρα εἰρωνείαν.
Οὐχ εἶπον, ὅτι Μωῦσῆς τόδε ἐποίησε τὸ σημεῖον, σὺ «ἰποιεῖς; νομίζοντες πλήττειν αὐτόφ " ἀλλὰ τέως αὑτῷ μετὰ πολλῆς διαλέγονται τῆς τιμῆς, προσδοχίᾳ τῆς τροφῆς, Ἄλλως δὲ οὔτε τοῦτο λέγουσιν ἀ, ὅτι ὁ Θεὸς τόδε ἐποίησε " Σὺ τί ποιεῖς; ἵνα μὴ δόξωσιν αὐτὸν ἐξισοῦν τῷ Θεῷ " οὔτε Μωῦσέα παράγουσιν, ἵνα μὴ δόξωτιν αὐτὸν ταπεινοῦν " ἀλλὰ μέσον αὐτὸ τεθείχασι, λέγοντες " Οἱ πατέ, ἐς ἡμῶν ἔφαγον τὸ μάνγα ἐν τῇ ἡ ον]. κεχηνότες ὅλοι τῶν βιωτ. ᾿ Τὸ προσιστάμενον αὐτοῖς, ααηη ργόνα 1}8 Θταϊ. ΥἹ 0518 ποίϑι ἐπι ογμγοιδιϊοπὶ Τιδιΐπιθ βυδ)δοῖαμι. Κοιτ. δ Θατί!. ὄντος αὐτοῖς ἐν χερσὶν ἔτι. 5. Ἀν ΐ. ὑμῖν; οὐχέτι ἡ ψυχὴ ὑυῶν κατάξηρος. ἃ δαν. τρυγῆς" οὔτε οὖν τοῦτο λέγουσιν.
ΙΑ ΜΕ΄.
ἐρήμῳ. Καὶ ἐνῆν μὲν εἰπεῖν, ὅτι Μωῦσέως μείξονα ἐθαυματούργησα νῦν, οὐ ῥάθδου δεηθεὶς, οὐχ εὐχῆς χρείαν ἐσχηχὼς, ἀλλὰ πάντα ποιήσας ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ " εἰ δὲ χαὶ τοῦ μάννα μέμνησθε, ἰδοὺ χαὶ ἄρτον ὑμῖν παρέσχον. ᾿Λλλ᾽ οὐχ ἣν ὁ καιρὸς τούτων τῶν λόγων νῦν, ἀλλ᾽ ἕν ἣν τὸ σπουδαξόμενον, ἐπὶ τὴν πνευματι- χὴν αὐτοὺς ἀγαγεῖν τροφήν. Καὶ ὅρα τὴν ἄπειρον σύνεσιν, πῶς ἀποχρίνεται" Οὐ Μωῦσῆς ἔδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἀ.1.1᾽ ὁ Πατήρ μου δίδω- σιν» ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐραξοῦ τὸν ἀληθινόν. Τί δήποτε [305] οὖν οὐχ εἴπεν, Οὐχ ὁ Μωῦσῆς δέδωχεν, ἀλλ᾽ ἐγώ" ἀλλ᾽ ἀντὶ μὲν Μωῦσέως τὸν Θεὸν, ἀντὶ δὲ τοῦ μάννα ἑαυτὸν τέθειχεν; Ὃτι πολλὴ ἣν τῶν ἀκουόντων ἡ ἀσθένεια" καὶ δῆλον ἐχ τῶν ἑξῆς. Καὶ γὰρ χαὶ οὕτως εἰρηχὼς, οὐδὲ οὕτως αὐτοὺς χατέσχε, καίτοι γε ἀρχόμε- νος ἔλεγε, Ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀ.1.᾽ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων;, καὶ ἐχορτάσθητε. Ἰαὶδτι ταῦτα ζητοῦσι, χαὶ διὰ τῶν ἑξῆς αὐτοὺς διωρθώσατο, χαὶ οὐδὲ οὕτως ἀφίστανται. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ὅτε τῇ Σαμα- ρείτιδι ὑπισχνεῖτο δώσειν τὸ ὕδωρ, ἐμνημόνευσε τοῦ Πατρὸς, ἀλλ᾽ οὕτω πως εἶπεν" Εἰ ἤδεις τίς ἐστιν ὁ “έγων σοι, Δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ἤτησας αὐτὲν, καὶ ἔδωχεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν " χαὶ πάλιν, Τὸ ὕδωρ ὃ ἐγὼ δώσω " καὶ οὐ παραπέμπει πρὸς τὸν Πατέρα. Ἐνταῦθα δὲ τόῦ Πατρὸς μέμνηται, ἵνα μάθῃ; πόση μὲν τῆς Σαμαρείτιδος ἡ πίστις, πόση δὲ τῶν Ἰου- δαίων ἡ ἀσθένεια. Οὐκ ἄρα ἐχ τοῦ οὐρανοῦ ἦν τὸ μάννα" πῶ; οὖν ἐχ τοῦ οὐρανοῦ λέγεται; Ὥσπερ Πετειγνὰ τοῦ οὐρωγοῦ, φησὶ» ἢ Γραφή καὶ πάλιν, Καὶ ἑδρόντησεν ἐξ οὐραγοῦ ὁ Κύριος. Ἄρτον δὲ ἀληθινὸν χαλεῖ ἐχεῖνον, οὐκ ἐπειδὴ ψευδὲς ἦν τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ τοῦ μάννα, ἀλλ᾽ ὅτι τύπος ἦν, οὐχ αὐτο- αλήθεια. Μνησθεὶ; δὲ Μωῦσέως, οὐχ ἑαυτὸν ἀντέθη- χεν ἐχείνῳ᾽ οὕπω γὰρ αὐτὸν προετίμων Μωῦσέως, ἀλλ᾽ ἔτ: περὶ ἐκείνου μείξονα δόξαν εἶχον. Διὰ τοῦτο εἰπὼν, Οὐ Μωῦσῆς δέδωχεν,, οὐχ ἐπήγαγεν, ὅτι ᾿Εγὼ δίδωμι, ἀλλ᾽ ἀντ᾽ αὐτοῦ τὸν Πατέρα φησὶ διδό- ναι. Οἱ δὲ ἀκούσαντες, λέγουσι πάλιν, Δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον φαγεῖν. Ἔτι γὰρ αἰσθητόν τι πρᾶγμα ἐνόμιζον εἶναι, ἔτι γαστρὸς ἀπολαύειν προσεδόχων" διὸ γαὶ ταχέως προσέδραμον. Τί οὖν ὁ Χριστός: ᾿Ανά- γωνο αὐτοὺς χατὰ μιχρὸν, ἐπάγει. Ὁ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταδαίγων ἐκ τοῦ οὐραγοῦ, καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ" οὐχ Ἰουδαίοις μόνον, ἀλλὰ χαὶ πάσῃ τῇ οἰχουμένῃ, φησί, Διὸ χαὶ οὐχ εἶπεν ἁπλῶς τροφὴν, ἀλλὰ ζωὴν ἑτέραν τινὰ χαὶ ἐνηλλα- γμένην ἴ, ὥστε δηλῶσαι, ἐπειδὴ ἅπαντες ἔσαν νε- νεχρωμένοι. Οἱ δὲ ἔτι χάτω νεύουσι χαὶ λέγουσι" Δὸς ὑμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. Ἐλέγχων δὲ αὐτοὺς, ὅτι ἕως μὲν αἰσθητὴν ὑπώπτευον εἶναι τὴν τράπεζαν, ἐπέτρεχον᾽" ὅταν δὲ ἔμαθον, ὅτι πνευματιχὴ τί; ἐστιν, οὐχ ἔτι, λέγει πάλιν" Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς " ὁ ἐρχόμενος πρός με, οὐ μὴ πεινάσει " καὶ ὁ πισ- τεύων εἰς ἐμὲ, οὐ μὴ διφήσει πώποτε. ᾿Α.1.1" εἶπον ὑμῖν, ὅτι καὶ ἑωράχατέ με, καὶ οὐ πιστεύετέ μοι.
β'. Οὕτω καὶ Ἰωάννης φθέγγεται: ἄνωθεν προλαδών " Ὃ οἷδε.1α.1εἴ, καὶ ὃ ἑώρακε μαρτυρεῖ, καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς “1αμδάνει. Καὶ πάλιν ὁ Χριστής " Ὃ οἴδαμεν «ωλοῦμεν, καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμ. δάών»ετε δ, Τοῦτο δὲ ποιεῖ, προλαμθάνων αὐτοὺς, χαὶ “ ΒΆΝ]. ἐνάγων, ΜοΓΕΙ. ἀνάγων, τηο] 8, αἱ (ὩΠΟΡ. Τ᾿ 5ς. Μογαῖ. 54}. ρϑι επὶ νδγίαι ἴῃ αἰοιίοπθ. δ ϑανί, μαρτυροῦμεν, χαί οὐ πιστεύετέ μοι, οἱ οἷς Μ'ς4.. ποῃ ρϑιιεὶ, ΑΔ οὐπὶ ΔίογΘ]. οἱ οὐπὶ Εναμσο 0 οὐκο, Τομσοι τ μὲ.
δειχνὺς ὅτι οὐ ταράττει “ὃ πρᾶγμα αὐτὸν, οὐδὲ δό- ξης ἐφίεται, οὐδὲ ἀγνοεῖ τὰ ἀπόῤῥητα τῆς διανοίας αὐτῶν. οὔτε τὰ παρόντα, οὔτε τὰ μέλλοντα. Ἐγώ δἷμε ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. Μᾶλλει λοιπὸν εἰς τὴν τῶν μυστηοίων ἐμθδαλεῖν παράδοσιν. Καὶ πρῶτον περὶ «ἧς θεότητος αὐτοῦ [264] διαλέγεται λέγων. ᾿Εγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. Οὐδὲ γὰρ περὶ τοῦ σώματος τοῦτο εἴρηται (περὶ γὰρ ἐχεΐίνου πρὸς τῷ τέλει λέγει " Καὶ ὁ ἄρτος δὲ, ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μου ἐστίν)" ἀλλὰ τέω; περὶ τῆς θεότητος. Καὶ γὰρ ἐχείνη διὰ τὸν Θεὸν Λόγον ἄρτος ἐστίν" ὥσπερ οὖν χαὶ οὗτος ὁ ἄρ- τος διὰ τὸ ἐπιφοιτῶν αὐτῷ Πνεῦμα ἄρτος οὐράνιος γίνεται. Ἐνταῦθα δὲ οὐ χέχρηται μάρτυσι, καθάπερ ἐπὶ τῆς προτέρας δημηγορίας εἶχε γὰρ αὐτὸ μαρ- τυργῦν τὸ ἔργον τῶν ἄρτων, χαὶ τέως ὑποχρινομέ- νους αὑτῷ πείθεσθαι. Ἐκχεξ δὲ ἀντέλεγον χαὶ ἐνεχά- λουν" διὰ τοῦτο ἐνταῦθα χαὶ ἀποφαίνεται. Οἱ δὲ ἐπειδὴ προσεδόχων ἐστιάσεως ἀπολαύσεσϑαι σαρχι- χῆς. μένουσι, καὶ οὐ ταράττονται:, ἕω: 8 ὅτε μετὰ ταῦτα ἀπέγνωσαν τῆς ἐλπίδος. Πλὴν οὐδὲ οὕτως ἐσί- γησεν ὁ Χριστὸς, ἀλλὰ χαὶ πολλὰ ἐντρεπτικὰ λέγει. Οἱ δὲ, ἡνίκα ἤσθιον, προφήτην αὐτὸν λέγοντες, ἐν- ταῦθα σχανδαλίζονται, καὶ τοῦ τέχτονος χαλοῦσι υἱόν “ ἀλλ᾽ οὐχ ὅτε τοὺς ἄρτους ἤσθιον, ἀλλ᾽, Οὗτός ἐστιν ὁ προφήτης, ἔλεγον, καὶ ἤθελον αὐτὸν ποιῆ- σαι βασιλέα. ᾿Εδόχουν μὲν οὖν ἀγαναχτεῖν, ἐπὶ τῷ λέγειν αὐτὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ χαταθεδηκέναι" τὸ δὲ ἀληθὲς, οὐ τοῦτο ἣν τὸ ποιοῦν τὴν ἀγανάχτησιν, ἀλλὰ πὸ μὴ προσδοχᾷν ἀπολαύσεηθα: τραπέζης σωματιχῆς. Ἐπεὶ εἰ ὄντως ἠγανάχτουν, ἐχρῆν ἐρωτᾶν χαὶ πυνθάνεσθαι, πῶς ἄρτο: ζωῆς ἔστι, πῶς ἐχ τοῦ οὐρανοῦ χαταθέθηχε" νῦν ὃὲ τοῦτο μὲν οὐ ποιοῦσι, γογγύ- ζουσι δέ. Καὶ ὅτι οὐ τοῦτο αὐτοὺς ἐσχανδάλιζε͵ δῆλον ἐχεῖθεν. Εἰπόντος γὰρ ὅτι Πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον, οὐκ εἶπον, Παραχάλεσον ἵνα δῷ" ἀλλὰ τί; Δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον. Καίτοι οὐχ εἶπεν, ὅτι Ἐγὼ δίδωμι, ἀλλ᾽, ὅτι Ὃ Πατήρ μου δίδωσιν. Οἱ δὲ ἐπιθυμίᾳ τῆς τροφῆς καὶ αὐτὸν ἀξιόπιστον εἶναι ἐνόμισαν πρὸς τὴν χορηγίαν. Οἱ τοίνυν ἀξιόπιστον εἶναι νομίσαντες πρὸς τὸ δοῦναι, πῶς ἔμελλον μετὰ ταῦτα σχανδαλίζεσθαι, χαὶ ταῦτα ἀχούσαντες ὅτι ᾽Ο Πατὴρ δίδωσι; Τί οὖν ἐστι τὸ αἴτιον; Ἐπειδὴ ἤχουσαν ὅτι φαγεῖν οὐχ ἕνι, πάλιν ἠπίστησαν, χὰὶ προ- Θάλλοντα: δῆθεν τῆς ἀπιστίας προχάλυμμα τὸ ὑψη- λὸν εἶναι τὸν λόγον. Διὰ τοῦτό φησι, Καὶ ἑωράκατέ 4:8, καὶ οὐ πιστεύετε" τούτῳ μὲν τὰ σημεῖα αἰνιττό- μενος, τούτῳ δὲ τὴν ἀπὸ τῶν Γραφῶν μαρτυρίαν. ἙἘκεῖνγαι γάρ εἶσι, φησὶν, αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ" χαὶ, Ὅτι ἤλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου, καὶ οὗ ἰαμθδάνετέ με' καὶ, Πῶς δύνασθε πι- στεύειν, δόξαν παρὰ ἀλλήλων» ἡλαμδάνονγτες; Πᾶν ὃ δίδωσί μοι ὁ Πατὴρ, πρὸς ἐμὲ ἥξει, καὶ . τὸν ἐρχόμενον πρός με, οὐ μὴ ἐκδάλω ἔξω. “Ὅρα πῶς πάντα ποιεῖ διὰ τοὺς σωζομένους. Διὰ δὴ τοῦτο καὶ ἐπήγαγεν, ἵνα μὴ δόξῃ περιεργάζεσθαι, χαὶ εἰχῆ ταῦτα λέγειν. Τί δέ ἐστιν ὅ φησι; Πᾶν ὃ δίδωσί μοι ὁ Πατὴρ, πρὸς ἐμὲ ἥξει, καὶ ἀναστήσω αὑτὸν ς τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. Τίνος δὲ ἔνεχεν χαὶ τῆς χοινῆς ἀνα- στάσεως, ἧς καὶ ἀσεδεῖς μετέχουσιν, ὡς ἐξαιρέτου δώρου μέμνηται τῶν πιστενόντων εἰς αὐτόν; Ὅτι οὐχ ἁπλῶς ἀναστάσεως μέμνητα:, ἀλλὰ τῆς τοιᾶσδε ἀνα- στάσεω:. Πρότερον γὰρ εἰπὼν, Οὐ μὴ ἐχδάλλω αὐ- τὸν, χαὶ, Οὐ μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, τότε εἶπε τὴν [200] ἀνάστασιν. Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει: οἱ μὲν ἐχ- ΔΑΘΑΝ]. σαρχιχῆς. Διὰ τοῦτο οὐκ ἑταράττοντο, ἕως. Β ϑΑν]!. παρὰ ἀνθρώπων. « Αὐτὸ δα}. (υδὰ. τὺθ οἱ Βι"ν].
5. ΖΌΑΝΝΙΒ ΟΠΕΥΘΒΟΒΤΟΜΙ ΑΚΟΗΙΕΡ. ΟΟΝΘΥΤΑΝΤΙΝΟΡ.
δάλλονται, ὡς ἔστι μαθεῖν ἐχ τοῦ, Ἄρατε ἃ αὐτὸν, χαὶ ἐχδάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον " οἱ δὲ ἀπόλλυνται, ὡς καὶ αὑτὸ δείχνυται ἐχ τοῦ, Φοδή- θητε δὲ μα.1.1ο» τὸν δυνάμενον καὶ ὑυχὴν καὶ σῶμα ἐν γεένγῃ ἀπολέσαι. Ὥστε τὸ, Ζωὴ» αἰώ- γιοῦ δίδωμι, τοῦτο δηλοῖ. ᾿Εχπορεύσογται γὰρ οἱ μὲν τὰ φαῦ.1α πράξαντες εἰς ἀνάστασιν χρίσεως, οἱ δὲ τὰ ἀγαθὰ, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς. Ταύτην τοίνυν τὴν ἀνάστασιν ἐδίλωτεν ἐνταῦθα τὴν ἐπὶ τοῖς ἀγα- θοῖς. Τί δὲ βούλεται δεῖξαι διὰ τοῦ. λέγειν, Πᾶν ὃ δίδωσί μοι ὁ Πατὴρ, πρὲς ἐμὲ ἥξει; Καθάπτεται «ἧς ἀπιστίας αὐτῶν, χαὶ δείχνυσιν ὅτι ὃ μὴ πι- ατεύων αὐτῷ, τὸ θέλημα παραθαίνει τοῦ Πατρός. Καὶ οὕτω μὲν αὐτὸ γυμνῶς οὐ φησὶν, ὑφειμένως δέ" καὶ πανταχοῦ τοῦτο ποιοῦντα ὄψε: αὐτὸν, θέλοντα ἃεῖξαι χαὶ τῷ Πατρὶ προσχεχρουχότας τοὺς ἀπιττοῦν- πας, αὖὐχ αὐτῷ μόνῳ. Εἰ γὰρ θέλημα αὐτοῦ τοῦτό ἔστι, καὶ διὰ τοῦτο ἦλθεν, ἵνα σώσῃ πάντα τὸν χό- ὅμον ς, οἱ μὴ πιστεύοντες, τὸ θέλημα αὐτοῦ παρα- θαίνουσιν. Ὅταν οὖν, φησὶν, ὁ Πατὴρ ἐδηγῇ τινα," αὐδέν ἔστι τὸ χωλύον αὐτὸν ἐλθεῖν πρός με. Τοῦτο χαὶ προϊὼν λέγει, Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ Πατὴρ ξδιλκύσῃ αὐτόν. Ὃ δὲ Παῦλος εἶπεν, ὅτι αὐτὸς παραδίδωσιν αὑτοὺς τῷ Πατρί" Ὅταν γὰρ παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί. "Ὥσπερ οὖν καὶ διδοὺς ὁ Πατὴρ, οὐκ ἀποστερῶν ἑαυτὸν πρό- τερον τοῦτο ποιεῖ" οὕτω χαὶ παραδιδοὺς ὁ Υἱὸς, οὐκ ἐχθάλλων ἑαυτὸν τοῦτο ποιεῖ. Λέγεται δὲ παραδιδό- γαι, ὅτι δι᾽ αὐτοῦ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήχαμεν.