SigPhi · John Chrysostom

Opera (Patrologia Graeca vol. 59 — Homilies sobre l'Evangeli de Joan)

Page 90 of 180

μὴ ὅσον προσῆχε᾽ τὸ δὲ μὴ μένον, οὐδ᾽ ὅλως. ᾿Αλλ᾽ ὅμως ᾿ [448] καὶ τὸ χαθαίρειν τοῦ Υἱοῦ ἐδείχθη ὃν, χαὶ τὸ μένειν ἐν τῇ ῥίζῃ, τοῦ Πατρὸς τοῦ χαὶ τὴν ῥίζαν γεγεννηχότος.

β΄. Εἶδες πῶς χοινὰ πάντα, καὶ τὸ χαθᾶρα:, καὶ τὸ τῇς δυνάμεως τῆς ἀπὸ τῆς ῥίζης ἀπολαύειν; Μεγάλη μὲν οὖν ζημία καὶ τὸ μηδὲν δύνασθαι ποιεῖν. πλὴν οὐ μέ- 8 ΔΊοΓΟΙ. ἀπαγαγών. ΡΝΟΩΙΠ διδασχαλίας.

ἸΝ ΦΟΑΝΝΕΝ ΒΟΜΠ.. ΕΧΧΥΤ ἃ ΠΑΧΎ.

χρι τούτου ἴστησι τὴν χόλασιν, ἀλλὰ περαιτέρω προ- ἀγει τὸν λόγον. Ἐδιλήθη γὰρ, φησὶν, ἔξω, οὐχ ἔτι τῆς γεωργιχῆς ἀπολαῦον χειρός" Καὶ ξηραίνεται" τουτέστιν, Εἴ τι εἶχε τῆς ῥίζης, ἀποτίθεται" εἴ τινα χάριν, γυ- υνοῦται ταύτης, καὶ ἐρημοῦται τῆς ἐχεῖθεν βοηθείας χαὶ ζωῆς. Καὶ τί τὸ τέλος; Εἰς τὸ πῦρ βάλλεται. ᾿Αλλ) οὗ τοιοῦτος ὁ μένων παρ᾽ αὑτῷ. Εἶτα δείκνυσι τί ἐστι πὸ μεῖναι, καί φησιν: Ἐὰν τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ. Ὁρᾷς, ὅτι χαὶ πρὸ τούτου εἰχότως ἔλεγον, ὅτι τὴν διὰ τῶν ἔργων ἐπίδειξιν ξητεῖ; Εἰπὼν γὰρ, ὅτι Ὃ ἐὰν αἰτήσητε ποιήσω, ἐπήγαγεν᾽ ᾿Εὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντοιὶὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε" καὶ ἐνταῦθα, ᾽Εὰν μένητε ἐν ἐμοὶ, καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θε1ήσητε, αἰτήσεσθε, καὶ γεγήσεται ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ἔλεγε, δεικνὺς ὅτι οἱ μὲν ἐπιθουλεύοντες αὐτῷ, χαταχαήσονται, αὑτοὶ δὲ χαρπὸν οἴσουσι. Τὸν φόδον τοί- γυν τὸν ἐξ αὐτῶν εἰς ἐχείνους μεταθεὶς, χαὶ δείξας ὅτι αὐτοὶ ἀχαταγώνιστοι ἔσονται, φησίν’ Ἐν τούτῳ ἐδο- ξάσθη ὁ Πατήρ μου, ἵνα ὑμεῖς μοι γένησθε μαθηταὶ, καὶ καρπὸν ποιὺν φέρητε. Ἐντεῦθεν τὸν λόγον ἀξιό- πιστὸν ποιεῖ, Εἰ γὰρ εἰς δόξαν τοῦ Πατρὸς ἀνήχει τὸ χαρποφορεῖν, οὐχ ἀμελήσει τῆς δόξης τῆς ἑαυτοῦ. Καὶ γεγήσεσθε ἐμοὶ μαθηταί. Ὁρᾷς πῶς ὁ τὸν. καρπὸν φέρων, ἐχεῖνός ἐστι μαθητής; Τί δέ ἐστιν, Εν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ Πατήρ; Ἰουτέστι, χαΐρει ὅταν ἐν ἐμοὶ μένητε, ὅταν καρπὸν φέρητε. Καθὼς ἠγάπησέ μὲ ὁ Πατὴρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς. Ἐνταῦθα λοιπὸν ἀν- θρωπινώτερον διαλέγεται" τὸ γὰρ, ὡς πρὸς ἀνθρώπους « εἰρημένον, τὴν οἰχείαν ἔχει ἰσχύν. Ὁ γὰρ χαὶ ἀποθανεῖν ἑλόμενος, χαὶ δούλους ὄντας καὶ ἐχθροὺς καὶ πολε- μίους τοσαύτης χκαταξιώσας τιμῆς, καὶ εἰς οὐρανοὺς ἀναγαγὼν ἃ, πόσον ἐπεδείξατο μέτρον ἀγάπης; Εἰ τοί- νυν ἀγαπῶ ὑμᾶς, θαῤῥεῖτε" εἰ τοῦ Πατρός ἔστι δόξα τὸ χαρποφορεῖν, μηδὲν ὑποπτεύετε πονηρόν. Εἶτα ἵνα κἢ ὑπτίους ἐργάσηται, ὅρα πῶς ἐπισφίγγει πάλιν. Μεί- γατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ" τούτου γὰρ ὑμεῖς χύριοι. Πῶς δὲ τοῦτο ἔσται; ᾿Εὰν τὰς ἐντολάς μου τηρῆτε, φησὶ, χαθὼς ἐγὼ τοῦ Πατρὸς τὰς ἐντολὰς τετήρηκχα. Πάλιν ἀνθρωπίνως ὁ λόγος πρόεισιν, Οὐ γὰρ δήπου ὁ νομοθέτης ὑπὸ ἐντολὰς ἔμελλε χείσεσθαι. 'Ῥρᾷς ὅτι, ὅπερ ἀεὶ λέγω, τοῦτο χαὶ ἐνταῦθα δείχνυται διὰ τὴν τῶν ἀκροωμένων ἀσθένειαν; Πρὸς γὰρ τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν τὰ πολλὰ λέγει, χαὶ διὰ πάντων δείχνυσιν ἐν ἀσφαλείᾳ ὄντας, χαὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἀπολλυμένους, καὶ ὅτι πᾶν ὅπερ ἔχουσιν, ἀπὸ τοῦ Υἱοῦ ἔχουσιν, καὶ ὅτι,. βίον ἂν ἐπιδείξωντα: καθαρὸν, οὐδεὶς αὐτῶν περιέτται ποτέ, Σχόπει δὲ αὐτὸν αὐθεντικώτερον αὐτοῖς διαλεγόμενον. Οὐ γὰρ εἶπε, Μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ [49] Πατρὸς, ἀλλ᾽, ᾿Εν τῇ ἐμῇ. Εἴτα ἵνα μὴ λέγωσιν, ὅτε πᾶσιν ἡμᾶς ἐξεπολέμωσας, τότε ἡμᾶ: ἀφίης καὶ ἀναχωρεῖς" δείκνυ- σιν ὅτι οὐχ ἀφίησιν, ἀλλ᾽ οὕτως αὑτοῖς χεχόλληται, ἐὰν θέλωσιν, ὡς τὸ χλῆμα ἐν τῇ ἀμπέλῳ. Καὶ πάλιν ἵνα μὴ θαῤῥήσαντες, ὕπτιοι γένωνται, οὐ φησὶν ἀχίνητον εἶναι τὸ χαλὴν, ἐὰν ῥᾳθυμῶσιν. Εἴτα ἵνα μὴ εἰς ἑαυτὸν περι- στήσῃ τὸ πρᾶγμα, καὶ πεσεῖν παρασχευάσῃ μᾶλλον, φησίν: Ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ Πατήρ. Πανταχοῦ γὰρ τὴν ἑαυτοῦ χαὶ τὴν τοῦ Πατρὸς δείχνυσιν ἀγάπην πρὸς αὐτούς. Οὐχ ἄρα τὰ Ἰουδαίων δόξα, ἀλλὰ ταῦτα, ἃ ἔμελλον λαμδάνειν. Εἴτα ἵνα μὴ λέγωσιν, Ἐξεπέσομεν τῶν πατρῴων, ἐγκατελείφθημεν 5, γυμνοὶ καὶ ἔρημοι πάντων ἐγενόμεθα" Εἰς ἐμὲ, φησὶ, βλέπετε' ἡγάπημαι παρὰ τοῦ Πατρὸς, ἀλλ᾽ ὅμως πάσχω ταῦτα τὰ προκεί- Ἐ Ἀ]ΟΓΟΙ. πρὸς ἀνθρώπον. ἃ 54ν}]. ἀναγαγών. ΑἸ ἀνώγων. 4 ρι λτ ἐγχατελίπομεν.

μῆνα. Οὐ τοίνυν οὐδὲ ὑμᾶς διὰ τὸ μὴ ἀγαπᾷν ἐγχατα- Σιμπάνω νῦν. Εἰ γὰρ ἐγὼ ἀναιροῦμαι, χαὶ οὐ πο:οῦ- μαι τοῦτο τεχμήριον τοῦ μὴ ἀγαπᾶσθαι παρὰ τοῦ Πατρὸς, οὐδὲ ὑμᾶς θορυδεῖσθαι χρή. “Ἂν γὰρ ἐπὶ τῆς ἀγάπης μένητε τῆς ἐμῆς, οὐδὲν ὑμᾶς ταῦτα τὰ δεινὰ παραδλάψαι δυνήσεται εἰς τὸν τῆς ἀγάπης λόγον.

γ΄. Ἐπεὶ οὖν μέγα καὶ ἀκαταγώνιστον ἡ ἀγάπη, χαὶ οὐχ ἔστι ῥῇῃμα ψιλὸν, ἐπιδειξώμεθα διὰ τῶν ἔργων αὐτήν. Αὐτὸς ἐχθροὺς ὄντας χατήλλαξεν, ἡμεῖς φίλοι γενόμενοι μείνωμεν - αὐτὸς Ἦρξατο, ἡμεῖ; χἂν ἀχολουθήσωμεν" αὐτὸς οὐχ εἰς οἰχεῖον χέρδος ἀγαπᾷ (ἀνενδεὴς γάρ ἐστιν), ἡμεῖς χἂν εἰς τὸ συμφέρον ἡμῖν αὐτὸς ἐχθροὺς ὄντας ἐφίλησεν, ἡμεῖς χἂν ςίλον ὄντα ἀγαπήσωμεν᾽ ὡς νῦν γε τὰ ἐναντία ποιοῦμεν. Καθ᾿ ἑχάστην γὰρ ἡμέραν βλασφημεῖται δι᾽ ἡμᾶς ὁ Θεὺς, διὰ τὰς ἁρπαγὰς, διὰ τὰς πλεονεξίας. Καὶ τάχα τις ὑμῶν ἴσως ἐρεῖ" Καθ᾿ ἐχάστην ἡμέραν περὶ πλεονεξίας διαλέγῃ. Εἴθε καὶ χαθ᾽ ἑκάστην νύχτα ἐνῆν τοῦτο εἰπεῖν! εἴθε χαὶ ἐν ἀγορᾷ παραχολου- θοῦντα, χαὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης! εἴθε χαὶ γυναῖχας, χαὶ φίλους, χαὶ παῖδας, χαὶ οἰχέτας, χαὶ γεωργοὺς, χαὶ γείτονας, καὶ αὐτὸ τὸ ἔδαφος, καὶ τοὺς τοίχους ἦν δυνατὸν ταύτην ἀεὶ ῥηγνύναι τὴν φωνὴν, ἵνα χἂν μι- χρὸν οὕτως ἐνεδώχαμεν! Τὴν γὰρ οἰχουμένην κατέλα- θεν ἅπασαν τουτὶ τὸ νόσημα, χαὶ τὰς πάντων χατέ- χει ψυχὰς, καὶ πολλὴ τοῦ μαμωνᾷ ἡ τυραννίς. Ὑπὸ Χριστοῦ ἐλυτρώθημεν, καὶ τῷ χρυσίῳ δουλεύομεν. ἙἝἙτέρου τὴν δεσποτείαν ἀναχηρύττομεν, χαὶ ἑτέρῳ πειθόμεθα- καὶ ὅπερ ἂν ἐπιτάξῃ, μετὰ προθυμίας ὑπαχούομεν, χαὶ γένος, χαὶ φιλίαν, χαὶ φύσιν, χαὶ νόμους, χαὶ πάντα ἐγνοήσαμεν δι᾽ ἐχεῖνον. Οὐδεὶς ἀναθλέπει εἰς τὸν οὐρανὸν, οὐδεὶς ἐννοεῖ τὰ μέλλοντα. ᾽Αλλ᾽ ἔσται χαιρὸς, ὅτε οὐδὲ τῶν λόγων τούτων ἕσται χέρδα; 5. Ἔν γὰρ τῷ ᾷδῃ, φησὶ, τίς ἐξομοιλογή- σεταί σοι; Ποθεινὸν τὸ χρυσίον, καὶ πολλὴν παρέ- χει τὴν τρυφὴν ἡμῖν, καὶ τιμίους εἶναι ποιεῖ" ἀλλ᾽ οὐχ οὕτω;, ὡς ὁ οὐρανός. Τὸν γὰρ πλουτοῦντα καὶ ἀπο- στρέφονται πολλοὶ χαὶ μισοῦσι’ τὸν δὲ ἐν ἀρετῇ ζῶντα αἰδοῦνται χαὶ τιμῶσιν. ᾿Αλλὰ καταγελᾶται ὁ πένης, χἂν ἐνάρετος ἧ, φησίν. ᾿Αλλ᾽ οὐ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ παρὰ τοῖς ἀλόγοις" διόπερ οὐδὲ ἐπιστρέφεσθαι χρή. [00] Οὐδὲ γὰρ, εἰ χατεμυχῶντο μὲν ὄνοι, καὶ χατ- ἐχραγον χολοιοὶ, οἱ δὲ σοφοὶ πάντες ἐπήνουν᾽ ἀφέντες ποῦτο τὸ θέατρον, πρὸς τὰς τῶν ἀλόγων χραυγὰς εἴδομεν ἄν. Καὶ γὰρ ὅμοιοι χολοιῶν, καὶ ὄνων χείρους δ ϑυ. ἔσται χέρδος, τοσῖο, λίογα). ἔσται χαιρός.

ἀππωπε.ν σας 5. ΦΟΑΝΝΙ5 ΟΠ ΥΒΌΘΤΟΜΙ ΑΠΒΟΗΙΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.

41πιὶ οἱ τὰ παρόντα θαυμάξουτες. Εἶτα ἂν μὲν βασιλεὺς ἐπίγειος θαυμάξῃ, οὐδένα τῶν πολλῶν ποι:ἢ λόγον, χἂν πάντες χαταγελῶσιν " ἂν δὲ ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης σΞ: ἐπαινῇ, χανθάρων χαὶ χωνώπων εὐφημίας ἐπιζη- τεῖς; Τοῦτο γὰρ οὗτοι πρὺς τὸν Θεὸν, μᾶλλον δὲ οὐδὲ τοῦτο, ἀλλ᾽ εἴ τι τούτων εὐτελέστερον. Μέχρι τένος ἐν βορθόρῳ στρεφόμεθα; μέχρι τίνος βλᾶχας καὶ γα- στριμάργους χαθίζομεν ἡμῖν θεατάς; Ἐχεῖνοι τοὺς χυδεύοντας δύνανται δοχιμάζειν καλῶς, τοὺς μεθύον- τας, τοὺς τῇ γαστρὶ ζῶντας " ἀρετῆς δὲ καὶ κακίας οὐδὲ ὄναρ φαντάξεσθαι δύνανται. Εἶτα ἐὰν μέν τίς σε σχώπτῃ, ὅτι τοὺς ὑχετοὺς τῶν ἀμαῤῶν οὐκ ἐπίστασαι ἕλχειν, οὐδὲν ἡγήσῃ δεινὸν, ἀλλὰ χαὶ χαταγελάσῃ τοῦ τὴν ἀπειρίαν ταύτγν προδαλλομένον - ἀρετὴν δὲ ἀσχεῖν βουλόμενος, τοὺς οὐδὲν ταύτης εἰδότας, δοχι- μαπτὰς τούτων χαθίζεις; Διὰ τοῦτο οὐδέποτε φθάνο- μὲν εἰς τὴν τέχνην ἐχείνην. Οὐ γὰρ τοῖς ἐμπείροιξν ἀλλὰ τοῖς ἁμαθέσιν ἐπιτρέπομεν τὰ ἡμέτερα. Ἐχεῖ- νοι δὲ οὐ χατὰ τὸν τῆς τέχνης λόγον, ἀλλὰ χατὰ τὴν οἰχείαν ἀμαθίαν δοχιμάζουσι. Διόπερ, παραχαλῶ, χαταφρονῶμεν τῶν πολλῶν " μᾶλλον δὲ μηδὲ ἐπαΐνων ἐπιθυμῶμεν, μὴ χρημάτων, μὴ πλούτου, μηδὲ χαχόν τι νομίζωμεν πενίαν. Καὶ γὰρ φρονήσεως καὶ χα» τερίας, χαὶ πάσης φιλοσοφίας διδάσχαλος ἡμῖν ἢ πε- νία. Ἐπεὶ χαὶ ὁ Λάζαρος πενίᾳ συνέξη, χαὶ ἔστεζα- γοῦτο᾽ χαὶ ὁ Ἰαχὼδ ἄρτου μόνου ἐπιτυχεῖν ἐπεθύ - μει΄ καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἐν ἐσχάτῃ πενίᾳ ἐγεγόνει, χαὶ οὐχὶ δοῦλος μόνου ἦν, ἀλλὰ χαὶ δεσμώτης, χαὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον αὑτὸν θαυμάζομεν. Καὶ οὐχ οὕτως ἐπαινοῦμεν, ὅτε τὸν σῖτον διένεμεν, ὡς ὅτε τὸ δεσμι»- τήριον ᾧχει " οὐχ ὅτε τὸ διάδημα περιέχειτο, ἀλλ᾽ ὅτε τὴν ἅλυσιν οὐχ ὅτε ἐπὶ τοῦ θρόνου ἐχαθέζετο, ἀλλ᾽ ὅτε ἐπεθουλεύετο, καὶ ἐπωλεῖτο », Ταῦτα οὖν ἅπαντα ἐννοοῦντες, καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἀγώνων τούτων πλεχο- μένους στεφάνους, μὴ πλοῦτον, χαὶ τιμὴν, καὶ τρυ- φὰς «, χαὶ δυναστείαν " ἀλλὰ πενίαν, χαὶ ἄλυσιν, χαὶ δεσμὰ, χαὶ χαρτερίαν τὴν ὑπὲρ ἀρετῆς θαυμάζω- μεν. Τὸ μὲν γὰρ τέλος ἐχείνων, θορύξων γέμει χαὶ ταραχῆς, καὶ τῷ παρόντι συγχεχλήύρωται βίῳ " ὁ δὲ τούτων καρπὸς, οὐρανὸς χαὶ τὰ ἐν τοῖς; οὐρανοῖς ἀγαθὰ, ἃ μήτε ὀφθαλμὸς εἶδε, μήτε οὖς ἤχουσεν " ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν, χάριτι χαὶ φιλαν- θρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Ὁ Μογεὶ. οἱ αυΐπαᾳαα ἢ)55. ἐπωλεῖτο. 5.ν]. ἐπολεμεῖτο. ΑΙΝ καὶ τρυφήν.

[451] ΟΜΙΔΙΔ 0Ζ'.

Ταῦτα «1ελάληχα ὑμῖν. ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῃ. Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντοὴ ἡ ἐμὴ, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀ.1.λήλους, χαθὼς ἐγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς. α΄. Πάντα τὰ ἀγαθὰ τότε ἔχει τὸν μισθὸν, ὅταν εἰς τἔλος ἔλθῃ τὸ προσῆχον " ἐὰν δὲ ἐχχοπῇ μεταξὺ, ναυάγιον γίνεται. Καὶ χαθάπερ τὸ πλοῖον τὸ μυριαγωγὸν, ἐὰν μὴ φθάσῃ καταντῆσαι πρὸς τοὺς λιμένας, ἀλλ᾽ ἐν μέσῳ βαπτισθῇ τῷ πελάγει, οὐδὲν ἀπώνατο τοῦ πολλοῦ πλοῦ, ἀλλὰ χαὶ μείζονα εἰργάσατο τὴν συμ- φορὰν, ὅσῳ χαὶ πλείους ὑπέμεινε πόνους " οὕτω χαὶ αἱ πρὸς τὸ τέλος τῶν πόνων ἀναπεσοῦσαι ψυχαὶ χαὶ ἐν μέσοις ἐχλυόμεναι τοῖς ἀγῶσι. Διὰ τοῦτο χαὶ ὁ Παῦλος δόξαν χαὶ τιμὴν χαὶ εἰρήνην ἔλεγε συναντήσεσθαι τοῖς χαθ᾽ ὑπομονὴν ἔργων ἀγαθῶν τρέχουσιν " ὅπερ οὖν καὶ ἐπὶ τῶν μαθητῶν ὁ Χριστὸς κατασχευά- ζει νῦν. Ἐπειδὴ γὰρ ἀπεδέξατο αὐτοὺς, χαὶ ἔχαιρον ἐπ᾿ αὐτῷ“ εἶτα τὸ πάθος παρεμπεσὸν, καὶ τὰ σχν - θρωπὰ ῥήματα διαχόπτειν ἔμελλε τὴν ἡδονὴν, μετὰ τὸ διαλεχῦτιναι ἑχανὰ χαὶ παραμυθήσασθαι αὐτοὺς, φῆσί" Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ " τουτέστιν, Ἵνα μὴ ἀποσχισθῆτέ μου, ἵνα μὴ διαγόψητε τὸν δρόμον. Ἔχαίρετε ἐν ἐμοὶ, καὶ σφόδρα ἐχαίρετε, ἀλλ᾽ ἐνέπεσεν ἀθυμία. Ταύτην οὖν ἐξαιρῶ, ἵνα πρὸς τὸ τέλος ἔλθῃ ἢ χαρά" δειχνὺς, ὅτι οὐ λύπης ἄξια τὰ παρόντα, ἀλλ᾽ ἡδονῆς. Εἶδον ὑμᾶς σχανδαλισθέντας οὐ κατεφρόνησα, οὐχ εἶπον" Διατί γὰρ μὴ μένετε γενναῖοι; ἀλλ᾽ ἐλάλησα ὑμῖν τὰ παράχλησιν φέροντα. Οὕτω βούλομαι ὑμᾶς διαπαντὸς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀγάπτις τη- 5 εἰ δὲ ἰδρβῦπι πβονενὶ ἀουμποοτεῖ, αἷϊ: [π| πος εἰατὶ β- πίω εεἰ Ῥαίετ. Ὀὑυΐηνα Θηΐν οἱ δθινν οἱ Ῥδιγὶ5 γα ἤϊος διόγοηιν ἐδηνοηδιγαὶ. Νυη ΘΓ6Ὸ Γεθ δι θογιιπὶ εἰογία Ῥαδιγία ογϑῆϊ. κβά δᾶ ἐμ ἰρϑὶ δγδηί δοςερίιτί. Τιιπι "6 ἀϊσογοιῖ, Ἐς ραϊογιὶ5 ὁχοίἀΐμπι8., Ομ 8 παϑαι ἀδοογιΐχιο ϑυνηιδ: ἔπ 6, ἰμηυΐ, γαβρίεἰ! ἀϊίφον ἃ Ῥαῖγα, εἰ ἰλπιθιι Β-ὸ πιὸ ἤθη δάδαηιϊ, ρᾶ- τον. Νοὸ ογρο γυδ Γαϊ]υ0 ᾿μηη6, 404 το5 ποη αἰ! - ἔτι. Νπι δἱ 6δζὺ ἱπι Ἔτι οί, π66 ἰὩπηδῃ ἰος ργὸ ἱμεὶ - οἷο Βαθοο πὴ ποὴ ἀθαγὶ ἃ ῬΔΙΡΟ, ΠΟ4Π6 νῸ5 ΠΡ θα τὶ Βαιν εβι. Νδπὶ βὶ ἰῃ αἰ! δου!οΠ68 πνθ πηβηοδιῖβ, μἶἘ [νας νοῦδὶβ ΠΟΟΘΓα πιδδ μοίογιηι, 42 ηἴυπὶ δι ἀϊδοιἰοποιη.

5. Ολπείας μὲν ογέγα αἰ Πφεάμε. Οομτα ταρίπαπι εἰ σναγμίανι. διὺ βπεμι Νιμιοτὶ ἰαμααίνν ρμαπρενίας. --- Θυΐα ἰφίίαγ πϑᾶξηα ἱποχριρινα} 8416 γα 6.1 αἰ] οοιΐο, μδὲ δᾶ ἴῃ τοῦ! ἐδ βοίπη ΘΟμ 5111. {12} ΡῸΓ ΟρΘΓᾺ Ἔχ ἰροαπιυ5. ἴρϑα πῸ5 ἱπἰ ΠηΙ005 5ἰἱ γεοοιο αν ᾿ ἢυ 8 διμίοἱ (ασιἱ, 14|65 ΠΙΔΙΘΆ8.: ἦρ586 σΟΡΙϊ, ΝΟ8 5161 δοαύδπυγ: ἰρε6 ποι δά ργοργίυμη δἰ υἱὲ ποσίν ἢ 6 ὶς (αυϊο δπΐωι ἰνθΐξει), πο8 βα θαι δὰ αἱ! δίοιη ποϑ8- ἰγῶπὶ: ρθε Βο5 ἰη 008 ἀϊοχὶ!,, 05 δα 6 πὶ δηηϊουπὶ ἀδίφοιμυς. Αἱ ἤμπης οὐηίγαγία [δείπηιϑ. Ουοι ἀΐ6 πδπι- αὐὲ Ῥγορβίεῦ 208 υἱδβρηθπιαῖαν οι}. ΟὉ γαρίηϑ8, οὐ νι ιἰϑηι. Εογία5θ6 νΘΓῸ 40 5} 121} γϑϑίγ τ αἀἰχονὶ!, Ουοι ας ἐς ἀταγὶἰω ἀἰςβογίβ. ὕ{ἱπῶπὶ δἰμ σι 5 4 416 ὠκούνυδ ἰά ᾿ἰσογοὶ: υἱἱπδην οἱ ἰῃ υγο 8εηιῖ, εἰ τά πες: πὶ ρΌΒ56Π): υἱἱηλπι πη0} ]6Γθ8, δηινὶεὶ,, (Π, Ξογνΐ, Φετίοοϊαβ, νἱοίηὶ, ἰρβυβιαιθ ρανίπνδδίυμπι οἱ ἢ:οῖο 5, ἴη δδη6 ροϑδοπὶ ΘΓΌΠΊΡΟΓΕ γΟΟΘΠΊ. υἱ ραυυ γομ ἶ - ικεγοιωυβ. ὑτνεπὶ πδπιηθς ἰοἰυπι ἰπναϑὶὶ 6 ἸΜΟΥΡΙ5., ομνηϊαπη]θθ Οἀεἰἰποὶ Δ Π|05., Ππιᾶρηᾷ ΘΓ ΠΩ ΟΝ Ό τγγδιηΐβ. Α ΟΝ γϑιο γεἀεπιρίὶ διιπηυδ, οἱ δ γῸ βογνί- ϑυ8. Αἰ ἀοιείναπι ργιοΐοαπιυ5, οἱ δ᾽} οὐδοαυ!- ἀττ; οἱ υϊάπυϊά ἐιιδδεγς αἰ χονῖον δυάίννυβ: 6- υἷς, δπιίοἰϑπι, πϑιυγπι, ἰεξεβ, δἱ οπιμΐι μγῸ [Π|0 οἰν ἐτἰ πείνας. Ναπιο γαϑμίοἱ! ἰὴ ςαἰαπι,, πουμν πηι γα δαρίι2ι. 8εἀ (ἐπηριι5 Ἔγῖ!, οὐτ πυΐυπι δγί! πόγμῖ νῈΓ- ῃογυν ἰυσγινν. Νάπν 15 ἐλίεγηο, -ἰπαιϊ,, φμῖς ἐον Κι6- δία δὶ (Ῥεαί. 0. 6) ἢ Θεβιἀογαυ δ 691 δυγύπιὶ, μι}- ὡδ]υ6 ποὺΐδ ργυΐογί ἀοἰϊείαθ, οἱ ποὶνὶδ ᾿νονογοιη εοουοί αι; 5. ποη ειπίυπι αυδίυηι οεἰυπ), δ νίιοια μαπι4μα 1με}ε οἰδγαηι οἱ ἀνογδδιμαν; υὐγίυ! 6 ῃγινθ- ἴωπὶ διίθι τενεγαπι εἰ Ποπογάπι. ΔΙ, μη Ἶ65. μᾶυ- μὲς ἀεγί θείων, οἰἰλαιδὶ νἰγίμις μειοὐϊ 8 5.1. Ὑθγμι φῦ) δριμὶ ἰνοιμίηεδ, 56 δρυΐ θ065 μἱ γδιΐονθ γ».:ιΠ}ε] ΙΝ ΦΟΛΝΝΕῈΜ ΗΌΜΙ,.. ΕΧΧΥ͂Π.. αἱ. ΕΧΧΥ͂Ι, 4 ΠΟΙ δυηῖ: υδγα Β’ϊ ουγαηιμδ. Νοάθα ομΐπὶ εἰ δδιηΐ οοηϊγα ποϑ τιν γοηὶ, αγδου! 6 δοοϊδηιαγαπὶ, βϑρ Θ 65 Υ ΓῸ ἰδ ιγθι Ομ 65, 06 Θι1880 ΘΟ 5658: δ υγυΐζογυπι οἰδπΊΟΓΟς Π08 ὙΘΓΙΟΓΕΠΙΙ13. ὅση} ΘΠ ἢ Βτδοι 8 δίμη 65 οἱ Δϑἰηἷβ ρ6᾽ογεθ ἰΐ 4υΐ ρῥτγαιβαιιία διϊπυϊγϑηιυγ. Οδγία 81 (ΓΟ ΓῸΧΣ (6 ἰδινίεὶ, νυ εὶ σαι ἰυάϊποπὶ 1 ομγα 5, οὐϊδηιδὶ [6 οπηποθδ ἀοτὶ- ἀδδηὶ: οἱ οὕ απἰνογδόγιπαι Ποιΐνι8 ἰ6 ἰδυθεῖ, δύ ιιο σδη πβγόγαν οἱ οὐἠ σιν ἰλυ68 φιαιγὶβ ᾽ ΤΆ]09 δηΐπν) 5:η1 ἰϑεῖ, δὶ οἰ} 60 σοι βαγοιίυῦ: ἰη0 δΐα υύσια Ὑἱ]ογθ5 δα ηϊ. Ονοιδ40 ἰῃ σα νογβαθίπιιν ἢ 4ηουβ4μη6 ραγαβίιο8 οἱ φυΐ ἀδάϊτο5 βροοίδίογοϑ ποεῖ 5 δβιδιυδηηι ἢ 1} ΔΙ θαίογαδ Ῥγουαγα ροβδιιῖ,, δ ίοθο5, Ιυγοθηθ8: Υἱγίυι6πι διιίαπὶ δὲ νἱιίιπὶ π6 ἷπ ΦΟπη 8 αὐίοιη ἱπιασίπαγὶ ναϊθιῖ. Οογιθ δἱ φυὶβ ἰ6 ἀογιἐοεὶ 40 ἸΟΓΓΙΒ 5.005 ἀΠΟΟΓΘ ΠαβΟΐῶ8., ΠΟ 586 [Ὁγθδ., ἧηο νἱοἰβοὶπι ἀθγίἀο8 ουμι, υΐ εὐ ἐν ἐδημοὐ! ἱπιμα- τἰιίδι Ἔχ ρσοῦγαὶ: οὐμν διίσπι νἰγιυ δῆ) Υἱβ ΘχοΓο ΓΘ, 605 η"] ἢ] πὶ ργογϑι8 ἱβπογϑιί, βρβείδίογε5 [19] Θοηϑ εἷς υυΐϑ ἢ ΕΔΙΓΟΡΙΘΡ πϑμμγα) θογυθηπιδ δὰ ἢ 8π 8 ᾽- 1δι!. Νοη διε μαγ εἰξ, 5ο ἰρηδγὶδ μοβίγα σοπιηϊεϊ- 05. “ΠῚ νϑσο πο δοουπάυπι Δι 8 γερο δ, βοὰ δοουπάπει ἱφπογαπιίαπι συδηὶ |Π4 οχρίογϑηί. (Δ ρΓΟ - Ρίογ, οὔβθογο, μευ ΐμθην ἀνδρί οἰαιια5, ἰπι0 πος 1.85 (65 ἀοδί ογαηνυβ, ποη ρΘοιἶα8, "ἡ ἀἰνί εἶα 8: η6ὲ μι8- Ἰμπὶ υϊὰ οχὶ εἰ νοπιας ρα μογιοιη. Νιμ ργαάαιι 5, ρϑεϊοι εἰ, οπμπίβηθια ΡΠ ΒΟ Ν,:8 Ἰπαρ δία μα β ΓΙ 85 ὁ6ι. δἰσυϊάσμιν αζάγυδ ἰη ραπρογία!α Υἱχὶϊ, οἱ σθγοι δι 8 6δ5ι: δου! ραῆυπὶ βοίδι ὀχροίοϊκε: ϑοκαρὶν ἰ 6χἰγειηλ ραμρογίϑια Π9} ΠΠ010 δοῦν, 5ιἐὶ αἰίδι σλρὲϊσ- γι ογῶὶ, ἰάροηυς ἡ αιῃ πα ξὶθ Ἰλιάδι; πάις ἰδ πεν γΠΊῸΓ Οὐπὶ ἰγυμηοπίσπι αἰςμεπϑεγοῖ, τ ΟΠ ἴῃ ολγοοΓα ἀὐβογεῖ, ποι ἰϊα οὐπὶ ἀϊμ οιηδ16 αἱ ΟἿΠπῚ 64- θη οἰησευαίην; πὸ ἡπϑηάο ἴμ 501:0 βϑάςραι., δοιὰ φιδρηεὶο ἰμδ 118 ᾿πηρείοαιιγ οἱ νουδοθαιυγ, ΐδο ᾿(α» 406 οιπῃῖε ξορί (6 5., ΠΘΘΙΟΙ, ΘΟΓΟΠΔ8 [1:5 ΘυγίΔΝἷ- εἶθυδ ραγϑίι5, πὸ οἷν. ἴα5, μβοιόγαπι, ἀοἰ εἰα8, ροίοη- εἰδπὶ,, δει! ραυρεογιδίθην, οδίθ3 5, νἱμοαία, ρα! μοι Ργὸ υὐγίμιξθ διιβοδθρίϑδη ἰωπμάθηιυβ. ἢΠογαιν ἐπ ἢ ς (υἷι 25. μογιυγιδιϊοπίθιι8 υ]οδη8 δοι, εἰ ἰδ μας τἰῖδ ἴο ἀοβίμυηι: ἱμηγπι νογθ ἰγυοίως, οαἰπὶ οἱ αἰοἰο5ιϊα θόμα, 404} 66 ΘΟι 5 νι, μος διγίβ οὶ. τἷι: 41 Π05 ΟἸΏΠ65 δέϑθῆμ: ουπίΐησαι, σγαιία οἱ ὑ6- πἰβηίίαιο θομηηὶ ποϑιρὶ δόδα Ομεῖϑιϊ, ουἱ φίοτία ἴῃ δίρουΐα διεουϊογαπι. Αἰοιι.

ΒΟΜΙΜΙΑ ΓΧΧΥῚ].

(εν. 15. ν. 11. ἤσε ἰογαμίκς εἰινιὶ υοὐΐς, κί σαμάϊπηι πεξρ ἐπ νοδὶς νισηέαί, εἰ δαπάϊμηι υὐδίγμηι εἰΐ μίε- πανὶ. 18. ΝῸς εεἰ γτγιοορίππε πιέμπι, κὶ αἰ φαιὶς ἱπ- σέχειν, δἰεκί ἀϊπὶ υοε.

4. Θινεΐα δυμπα της πιογοοδίΐδηι Πα] ον, διπὶ ἀο ἷ- τὰπι ἤποπι Ομ ΟΠ ΠΕ: ὶ ἱπιογεϊ ρίδπιγ, ἰπς πδι}- (γτιφίυπι 65ι. Εἰ βίου! πῶνΐν, ἱππυσιογὶβ Θμ 1812 πιϑγοῖ- δυς, κἱ ἶ 2 μογίαπι ΦΡρη]εῦῖ!, 56} ἐμ πνοδἶο ρμοΐασο ευὐπιογρλίατ, Π} ἐσ ἴσια πανί ραιίοπα ᾿μογὶ γαίογι, το ἐο πηλογοῖι μα σα] απλϊδίοπι, 410 ΡίΠΓ65 5118- εἰηεἶι ἰαδογοδ: 5:5 πὶ π|ὰ8 4:8 δη6 ἤπεοπι ἀδοϊάπϊ, 6 ἴω πηοάέία σογι τ πἰ [15 τυϑηϊ. ἰάοο Ῥδυ 5 σ᾽ οτίαιν, Ῥετλοι. ὅκ. ΠΧ.

Ποπογοῖν οἱ μϑ οι ἐὐπκδίηΐ 605 εἰεϊί, ηεΐ δοουη πηι μοποόγαῖν Ομυγι θη εἶν οατγαμ (ἤοπι. 2. 17). Θηοι οἰἴδην ππης ΟἸ γι ϑιυ.5 ἀἰδοὶ ρα} }5 ἐπε. ΘΟ δεν ᾿ τ Ἦ]ὺβ δεραρογῶί, οἱ οἃ 4“: τὸ {ΠΠ| χαν δὶ ογαμὶ, ἀνά 6- 46 μι55ΐο, (γἰβιίασιις γογθὰ δαμάϊυπι ἱμιογοορίυΓα Ἔγδηῖ; ροδίφυλαι {Π05 ῥ᾽ υγίυ5 Δ οφυμι5 σοπβο 281|3- ηπυ {πάγιῖς ἀϊοῖι: ας ἰσχιπίμε διιπι τοῦδε, αἱ σαναϊεπὶ πιδιπι ἱπ σοϑὶς πιαπεαί, εἰ φαιιαδμνι υοδίτιιπ ἰμι ρί θαι; Ἰιος ακ᾽, Να ἀϊδοοάδιϊ5 ἃ πιὸ, πθνα ἃ ουγϑὺυ ἀδϑἰ5ιδιἷν. Ὁ αν ὶ εϑιΐὶβ ἔην πιθ, εἰ διϊπιοάσμ σανίϑὶ, δοιὰ ἱποί «τε ἴ. λης οὐϊεΐο, υἱ ἰη ἤἥπο φηιάϊαπι γδηἶδί; οϑῖδι- ἀ6η5 ργιθβοιεϊα ΠΟη 6856 ἰμοῖι! ἀΐσπη, κοῦ ροί[ι5 [15 Ὁ 96 εἶα. Υο5 υἱάϊ ρογιγθϑίοβ; πον Θομ!δυνρϑὶ, πδς οὐχὶ, (ιν βιγοηυΐ ποη πιδηοιὶϑς ᾽ 56 Ἰο 018 δύ.) 6ῃ, 40 νος ουηβοίαγὶ μοκβοηΐ. 56 γὸ8 νυ] ΒοιροΓ ἴῃ πᾶς ἱ- νβυϊίοπα βογναγο. Αἰ] ϑιῖ5 46 γοβπο; ραν δὶ 6δι15. ὕι δια ραυάϊανη νϑβίγιμ ἰμιρἠδαλα, ᾿ππο αἰχὶ νοἱνῖδ.

Νοι. ροίοεῖ 6886 αἰϊεοιϊο θεὶ δἰνι6 αἰεειίομ Ῥτοαϊπιὶ.---- ἽΠ0ε εεί απίδηι ρτιδοσρίμη, μὲ ἀἰἐφαιὶε ἱμυίοθηι, εἴομι αἰ εαὶ υοδ. ὙΠ δη" θ6ἱ ἀἰΘοιϊοινδιη σαι ποβίγα σοιηρὶ Ἰσδίδιν, οἱ ἡυηϑὲ οδίεια δημδχδπι. [60 41πὍπ|0 ἀθ0 ἀεὶ! ργαοο- μί8, αἰϊψιδηάο πθην: πϑῆμς δηΐπὶ ρΟΙο5ι 4] Δ] (ογαπὶ φοσδρίϊ, Δ] 16γᾶπι ποη μιλθ6γα. ΔΙ ]υδηάο ἀἰοῖ!: 1π μθ6 (ἐπεὶ γγορῆοια: μενον (Μαιμι. 93. 40): αἰϊαηϑινο, θνα- ἐμπιη ϑι δ μὶ [ἀοΐαμ! νοὐϊς ἱοπείπεδ, εἰ υο8 εἰς {πεῖ! (]ἰα.1. 19).ΠΠ:|6 68ὲ δι μη ]ὸχ δὲ ργορ)ιοίαι. Εἰ, Ρίοιμμάο Ιορὶς ἐεἰ ἀϊεοιΐο (Βοηι. 15. 10). Θπυά οἰἴδιῃ μιῖο ἀϊεῖ!. Νῆπι 5] Ἰπαπθτο οχ (ἀἰοοιίον 6 ρμοιμάει, αἰ! οι 0 διβδιῃ ἐχ Ργιροορίογιμ ουδογυδιίίοπο, ργποαρίμ ὙΟΓῸ 65,, υἱ αἰ! ραινηβ ἰηνίοοπι; πηλμαγο 'ῃ θ60 εχ ἀἠ!εοιίοπα ππι- ἀμ διιγ. Νόψυθ εΠοοιΙοποπι βοΐ ἀϊοῖ!, 5868 οἰΐαπι θά δἰσι σαὶ: δίομε αἰ οχὶ νος. αγβαβ οβίοηα!, κούθα ἢ δα πο δχ οὐΐο, Βοὰ οχ ἀἰϊοειίοπα ογίγὶ. Τὰ{π6 1π6 πιηρῖ5 ποῖγαγὶ δᾶ ΟἿ οαυβαπὶ ΟρΟΥΙΘΙΩΙ. Ργυ νοὐἷβ δε δηλ δπὶ τιολπ) ροπο. ογιπὶ Πυ5 408 πὶ ἰϊα Ἰοαυήταν; 56 δυργα οὐ ορηννοτα ραδίογθῃι ἀ6- δυσὶ ιι; ἢΐς τόγος οι δἀϊιοποῖ {Π1|05, δὲ αἰδοιίοια μιακηϊάϊποπι οϑίαηα!, βείρϑιιπι {115 81 ἀοοίαγαι. ΟἿ διιῖθμν αὐΐιο αἰ δοιίοπ δαὶ αι ἐα} Ουὐα μος οδὶ αἰ- φοἰρυϊογιιη ἰμάϊοίνπι, ἰὸς νἰγιιίοπι ἰονοί. Ἰἀδο Ραυ» Ιὰ8 ἀὁ ἢ] Ἰνας ἀϊοὶ!, υἱροία νοῦ Οἰνγίδεὶ ἀϊδβοίρυ 5, ημἱ ἤΐαιν ὀχρογίγοιαν. 14. γος απρϊεὶ πιοὶ δεἰδ. δαπὶ πνοὴ ἀἴσανι υο8 ξεῖυοδ: 1ὅ. φιίῖα δογυν8 μϑεοῖ! φιϊά [α- εἶαι ἀοπιΐμιις ο]ες. Ἐος απιϊεὶ πεἰ δ; ημῖα οπιπὶα φμία πιαϊοὶ α Ῥαΐ, ἐ πιθο, ποία [εεἰ νοϑὶδ. ΟΝ ἀγρο αἰϊ, Μμ α μαϑόο νοὐΐς ἀΐεοτθ, δεά ποι μοι ἐβἰἰς ροτίαγ πιοάο (3 οπι. 10. 19 Οὐμπν ἀϊεῖι, θνμία μα ακαάϊοῖ, νυν} αἰ ναὶ! εἰκε ἤσαν, χύδην αυοι ἢ ἢ} αἰΐθαι ἰοχυδίμγ; 56} ἡ ἃ Ραῖνὸ δυάϊνιι. Οεἷ2 νονὸ {Π 4 μμαχίπις δηνίοἰ εἴα: ε895 νἰἰθίαν, δ ἀτοὰηα ἀἰευπίιγ; ᾿ς {πυαη6, ι- ηπἶι, ἐἰὐφηδεῖ οϑεὶς φγαια. αὐτὰ νϑγὸ ἐἰοὶ! Ονενέα, ἐνιο}- ᾿ψας 68, 41:8 διιάΐγο 1|]105 ορογίαυαι. Ὠοίπ ς ΔἸ 1 εἴς βογὶ μον γυΐσαγα αι ἱο ἰα: δίσηυαι. Θοάπδηι Πα 7 106. Νον τος τνῈ οἰοφὶδιὶς, ἰδ], ὁ6α 660 εἰοηὶ το5. Ἐπ νο- “να Δι οἰτἴδι ἐγάοιβ ηυϊεεῖν!. ΝΟ΄ν6 ἰος 5415 Πι- νη, βοὶ, Ῥοφωμὶ θο8, ἰῃααὶ!, 14 68, ΡΙπηϊανὶ, μα δες (λάμες ἴῃ πιοίαμρίιοτα Υἱ 15 μαγϑίβιίι), ἰὰ οβι, {οτίοιις ἀππημὶ, οἰ [γμείμνι αἢεγαιῖα, εἰ [γμσίπιδ 6810 Πιανθπί. Ο μοι} ἱ [πεῖ πιλπθαῖ, πιυΐο πιαοῖβ νο5. ΝῸ Θη μη νυ ἀπιανὶ ἰλΐμπι, ἰπηυὶϊ!, 56 τπαριΐβ ἡτοχης "6 - ποβοῦδ οὔδοοὶ, δια ἰδυγάγυπι ραἰ πο 5 νοοιΓῸ5 ρΓὸ- 4. Υἱάςξη" χυοὶ πηοὰΐδ αἰ ῥοίἑομαπὶ βιιδηι οδι θη αι Υ͂ οὐλὴ ϑ6ΟΓοίΆ Δρογὶί, οὐπν ργίοῦ λὰ διηἰοἰἰδιη δοουγιῖ, οὐ πηηφη ἰρδὶ5 οὐ ίογι θα ποἤοία, οἱ 1114 απ ράβ8ι15 6βὶ ργὸ ἰΠἰξς βαβιίηνίι. Ηΐπο οϑιοπαάϊι 56 ραγροίῃο πϑι- ϑηγαιη ἐπὶ {Π| 5 Γταοίυϊη δι ϑουτί5. ᾿ρβ05 επΐπὶ δυχὶ- Ιἶο δὰ [γυσίιῃ (ἀγοινά πὶ ΟΡ ἰαθδηι. {71 φιθάοιιημια Ρειϊον ἐς ῬαιΓΘΙΆ ἱπ ποηλῖνθ πιθο, ἀδὶ υοὐΐδ. Αἰ] 6}115 8ἃ 400 μοϊίμιν εὐϊ, Δ οΓα: 8ἷ γογῸ ἃ Ῥαῖγὰ μοι τ Γ, ΟἿΓ ΕΠίαΣ ἰὼ (Ἀοῖ 1 ὕ1ΧΆΓ ἀϊξοιθ ποη τΐπόγοι οέϑα ΕἸ ἢ, ς. ΦΟΛΝΝΙΒ ΟἸΗΥΒΟΞΤΟΜΙ ἈΒΟΠΊΕΡ. ΟΟΝΘΤΆΝΤΙΝΟΡ.

41. ΠΠπ4᾿ ἰοφιμῖνα διηι υοϑῖα, μι αἰ ραιὶς ἱπσιέοι; εἶ 65ι, Νοῖῖ ὀχργοῦγϑηϑ ἰπθο ἀἴοο, τὸ δι ΐπλδι πηθᾶπ ρομογο, ᾿6 μὲ ογο δὶ νὸ8 ΔοσιΓΓί856, δ υἱ Δι δηνϊεϊ εἴτι νο8 ἱνάσοιπι θα 6 4φυΐϑ ρεγβοχυμιίοινθι ἃ περι ΐ8 ΡΔΠ, οἱ ἀσχργοῦυγαεὶ ἀυγυπὶ ογαὶϊ οἱ ἰη: οἱ ἐγο θέα, ποι μΌ5501 οὐἶδπ) 5: ποπε δι πηι ὁ 6 ΐοοΓα; ἰάδο ἔπνη- τπογίς ργα πη δδὶν δὰ ἰος γοηΐ!, ροβίψιδι δι πηθῖν [}- Ἰόογαν ἀοπμ θα γαι, οἱ ὁχ θυπύδι πιοηϑίγανογαι ᾿κθς ῬΓὸ {115 [μςἴ8 6556, εἱ 6ἱ 4|1 4}: [3π| οβίδπάογαι. Οἰινίβίνις ἀἰδελρμίοα πιμέἰς πιοάϊδ σοπεοίαίμτ. ---- ϑίσυς δπἷπι ἀϊχὶς ποη του βοὴ ἀοϊεηύυπι, 56 οἰΐδη) κ8ι:- ἀδιάμπι, φυρεὶ ἰνοι ὡ( βα γῶν; ποι δὲπι υἱ γε πω ὁ Ὁ γαῖ ΠΝ ος 56 ἴὭΠΟΓα ἀἰεὶῖ!, 56 αιοιὶ "ΠΠ 5 γα 6 διῃα- τοὶ: ἰ(8 οἱ ὲὶς ο“ δά νυ πι, ποη ἀοϊοπάωμι οςδα. Ετ δινμιμύνογία 40. μαοῖο ῥγοῦεῖ ἐἰυά. Νοὴ δπίνι αἰχίι: δοῖο γθηὶ 6556 το ϑίμιν, δοὶ μγορίογ πὰ με μὶ 58:15:}616, αιιΐα ῬΓΟΡΙΘΓ πΐ6 ρει πηλ!. Νοιιάπ!π ὁπίεν πο Βα [ἰεἴοιδ Θομ "οἰ αἰ ἷ5 συν [5801: ΠὉἌργο, τ Ὁ ιν 155:} {Π|4, δἰίδιῃ ργορονῖ. Θυδηι ἢ Θυοἱ ργίοτὶβ νἱγς ἀμε158 'νος 6ὐδεῖ γχζαινοηίπι, οἵ συ!Γ8 ἀοϊδιδαμ 65- 861, πο ΄υοι! πῆς οὐϊυδὶ 5115, 864 δἰ ἀ ἰφαγεπιϊηὶ. Ποςα δου διῃ δυ ἐπ ἶσαί, οἴ αἷΐ: 49. δί 4ε πιμπάο ε456- εἷς, πιμη άμις φιοά δίμμι ὁεεεὶ εἰϊ σεγεῖ, ᾿ἰλημ δἰ ἀϊ!ἶφο- τοπνἰμΐ, ἐμ ργο τα ι15 ᾿πἸείατν ργιευαγοιβ. θοὸς φεΐα Ἰνΐ5 εἰοιῖβ αἰ ἢ} ργοΐεοογαί, δγαι ργυδοηυϊίυν: 40. Νοη ἐξ δεγυϊ 8 ἨΔ470Υ ἀοιμΐνο δμο. δὲ τ1πὲ γεγεεγκμιῖ δεμί, εἰ θοὸς ρεγεογμομίμγ. {ἰἰμῃς τιαχίπις οδέθι δ ἰρκὸθ (πη ἰιογοβ ἴογθ. θόμος οηΐηὶ Ομγίδιιι5 ἐν γα [με], οοπῖγὰ ᾿ρδυπὶ οὐγί θαι αν; ροβίηφιδη ΔΘ ἢ) Δ55ι ΗΠ ρῖι5 οδ᾽, δάνογδιιβ {ΠΠ05 ρυρπαίιηι 651. ἢ] ἧς φυΐλ μαποὶ οομῖγα τδΐαπν ΡΟρυ]) ἐοποαγίδιισὶ τυγαθαδιιον, ἰμβογυαι δι ΐη)08 ὀγὶρίς ἀΐσονβ. νας 6586 μιαχίηνα [- 154} οαυδδπι, {πο ἀὖ 1118 οἐἱο πϑθεγθμίαγ: 118 δπΐνι, ἰμαοΐ!, πν! ραβδίοηιμ ΘΟηβογίε8 δε εἰ8. Νυἢ ΘΡρΡῸ γε ταγνατὶ ορονγίοί; ποι ὁμἶπα πγ6 ροιΐογο5 δ 5; δα (πὶ, αἱ ἀϊχὶ, Νοὴ εδί δογῦμε ια)ον αἀοιμῖνο ὁμο. ἵπᾶάς ᾿οΓΙΪΆ Βοαυΐν σοηδοϊαο: 4φιοι ΡΑΙΘΡ θα δὐπὶ ἱρ5ἷ5 οὐπ- ἰὐππο]ϊα αἤίοίδιαν. 91. ἢ ας ομιμῖα [ἀεΐεπι τοϑὶς, ἰιναεῖ, Ῥτορίου ποπιδιὶ ἠϊθιιηι, ἡμῖα ποδοῖμη ἐπεὶ φμὶ τεΐδὶ! δ; ᾿ιος 6βί, ἢΠυπὶ αυόχηδ δοηπτυμο α αἰβοίν. Αὐ πα 1106 οπιιΐ νϑιΐα ἱπάϊσηοβ ργοπιῃι)5, αἰΐδαι αἴνει οοηβοϊα!ονδπὶ ἐν}5 γεγυΐβ: 39. δὶ πον τενίβεεηι, εἰ ἰο- γεμίμς {μίδδεηι εἶδ, Ῥεοσαί μη ΒΟῊΝ παϑέγοηι; οβιοῖμ ει5 ἶρ5058 ἱπίᾳιιδ ἰπ 56 οἱ ἰπ ἀϊξεϊμυΐος 6886 δοίαγοβ. ὥγ δ20 πὸ8 ἱπ ἰδ ἱμαπχίδι! πιαα ᾽ ἀπηοη ργιονιἀεῖ»ις Με} οἱ οὐΐα [οὐ δά έϊι: 95. Ονὲ η"ὲ οὐΐι, εἰ ῬΡαίτομι πιόμμηι οὐἱ!. Νοι ραγνιην Πἶπο 115 Βυ ΡΠ εἴτα ῬΓεσιννν:- ται. Ουἷα δὐΐιη υϑΐᾳφια οὐϊοπάείνν!, 586. μγομρίογ Β3- γα Ομγίβίυνι ρογβϑιμιὶ, 115 ὁπιμδπι ϑειίογοῦς ἐἰοἴεινβἰοπθη, ἰθος αἀἰχὶι. ΝαΠ διν δεΐηι ᾿ϑα νδεὶ ἂχ δι! Ομ θαι: νογθόγυπι ἀθοιγίηδιν ἱμρ5ῖ5 ργαθαΐ, οραγί νι νργῖα οομῆγηιανὶ βοουπάϊιη Μογδῖβ ἰοφοιι, 4 ἱπος ἐβεΐθεηι οἱ ἀΐσομι! οὐϊδμνρόγαγα μιθδὶ ὀπνμ 65, 4 η0 ἀἰςία εἰ δὰ ρἰυϊλίοπι ἀπουμπῖ, εἰ πιδϑιδ διι} ΓὩ] 18. τ ἐγαοι 15. Νέος 5ἰπιρ! εἶταν πιϊγαου]α αἰχὶ!, 56 πω] πθπιο αἴδι5 ραιγανὶ: οὐὐ5. ταὶ ἱμϑὶ (65168 Ἔγιηὶ οἰπὶ ἀϊσαογοπῖ: Νιωιπήμαπι ονιο εἰς αρραν μὲ! ἵν [ταεί ( Μαμι. 9. 551. οἱ, Α Ζασεαίο τοὴ ὁδὶ αμαάϊίιηι, φιοά γαῖα αμεγιιόγῆ! οὐκίος εατὶ παιὶ (βοαι. 9. 53): ἔΐεαν ἐδ κάχαγο, αἰ οἰ ρεἶν. Ἡχούσατε περὶ βατιλείας " ἐχάρητε. “ν᾽ οὖν πληρωθῇ ἡ χαρὰ ὑμῶν, ταῦτα εἶπον ὑμῖν.

Δὕτη δέ ἐστιν ἡ ἐντοιὴ, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀἁ.1.1ὴ- ἴους, καθὼς ἐγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς. ὋὍρᾷ: τοῦ Θεοῦ τὴν ἀγάπην συμπεπλεγμένην τῇ ἡμετέρᾳ, καὶ ὥσπερ σειράν τινα συνημμένην; Διὰ τοῦτο ποτὲ μὲν δύο φησὶ τὰς ἐντολὰς, ποτὲ δὲ μίαν " οὐ γὰρ ἕνι τῆς προτέρας λαθδόμενον, μὴ τὴν ἄλλην ἔχειν. Ποτὲ μὲν γάρ φησιν" Ἐν τούτῳ ὁ νόμος καὶ οἱ προρῆται κρέμανται" ποτὲ δὲ, Ὅσα θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄγθρω- ποι, τὰ αὑτὰ καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς. Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος χαὶ οἱ προφῆται. Καὶ, Πιήρωμα κγό- μου ἡ ἀγάπη " ὃ χαὶ ἐνταῦθα λέγει Εἰ γὰρ τὸ μεῖναι ἀπὸ τῆς ἀγάπης γίνεται, ἡ δὲ ἀγάπη, ἀπὸ τῆς τῶν ἐντολῶν τηρήσεως, ἡ δὲ ἐντολή ἐστιν, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους " τὸ μεῖνα: ἐν τῷ Θεῷ, ἀπὸ τῆς πρὸς ἀλλή- λους ἀγάπης γίνεται. Καὶ οὐχ ἁπλῶς ἀγάπην φησὶν, ἀλλὰ χαὶ τὸν τρόπον δηλοῖ" Καθὼς ἐγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς. Πάλιν δείχνυστιν, ὅτι οὐχὶ μίσους ἐστὶν αὕτη ἡ ἀναχώρητι:», ἀλλὰ ἀγάπη; ὥστε με μᾶλλον ἐχρῆν θαυμάξεσθαι ὑπὲρ τούτου. Ὑπὲρ γὰρ [483] ἐμῶν τὴν ψυχήν μου τίθημι. ᾿Αλλ᾽ οὐδαμοῦ οὕτω φησὶν αὐτό " ἀλλὰ ἀνωτέρω μὲν, τὸν ἄριστον ὑπογρά.. φων ποιμένα " ἐνταῦθα δὲ, ἐν τῷ παραινεῖν αὐτοὺς χαὶ δειχνύναι τῆς ἀγάπης τὸ μέγεθος, καὶ ἑαυτὸν ὅστις ἐστί. Τίνος δὲ ξνεχεν πανταχοῦ τὴν ἀγάπην ἑπταίρει; Ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ δεῖγμα τῶν μαθητῶν, τοῦτο τὸ συγχροτοῦν τὴν ἀρετὴν. Διὰ τοῦτο χαὶ ὁ Παῦλος τοσαῦτα περὶ αὐτῆς φησιν, ἅτε μαθητὴς ὧν γνήσιος τοῦ Χριστοῦ, καὶ πεῖραν αὐτῆς λαδών. Ὑμεῖς φίλοι μου ἐστέ. Οὐκ ἔτι ὑμᾶς «.έγω δού- «ἴους" ὁ γὰρ δοῦλος οὐκ οἷδε τί ποιεῖ ὁ χύριος εὗτοῦ. Ὑμεῖς φίλοι μου ἐστέ" πάντα Ὑὰρ ὅσα ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου, ἐγγώρισα ὑμῖν. Πῶς οὖν λέγει, Πολλὰ ἔχω 1έγειν ὑμῖν, ἡἀ.11) οὐ δύνασθε βωστάζειν ἄρτι; Οὐδὲν ἄλλο διὰ τοῦ Πάντα χαὶ τοῦ ἀχοῦσαι χατασχενάζει, ἣ ὅτι οὐδὲν ἀλλότριον φθέγγεται, ἀλλ᾽ ἣ τὰ τοῦ Πατρός. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο μάλιστα δοκεῖ φιλίας εἶναι τὸ τὰ ἀπόῤῥητα λέγειν, χαὶ ταύτης ἡἠξιώθητε, φησὶ, τῆς κοινωνίας. Πάντα δὲ ὅταν εἴπῃ, ὅτα αὐτοὺς ἀχοῦσαι ἐχρῆν, λέγει. Εἶτα χαὶ ἄλλο τεχμήριον, οὐ τὸ τυχὸν, φιλίας τίθησι. Ποῖον δὴ τοῦτο; Οὐχ ὑμεῖς μὲ ἐξελέξασθε, φησὶν, ἀκι ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς" τουτέστιν, Ἐγὼ τῇ φιλέχ ἐπέδραμον τῇ ὑμετέρᾳ. Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἕστη" ἀλλὰ καὶ, ἔθηκα, φησὶν, ὑμᾶς, τουτέστιν, ἐφύτευσα, Ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε (ἔτι τῇ μεταφορᾷ κέχρηται τῇ; ἀμπέλου)" τουτέστιν, ἵνα ἐχταθῆτε, Καὶ χαρπὸν φέ- ρηξε, καὶ ὁ χαρπὸς ὑμῶν μένῃ. Εἰ δὲ ὁ καρπὸς μέ- νει, πολλῷ μᾶλλον ὑμεῖξ;. Οὐ γὰρ ἐφίλησα μόνον ὑμᾶς, φησὶν, ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα εὐηργέτησα, παν- παχοῦ τῆς οἰχουμένης ἐχτείνων Α ὑμῶν τὰ χλήματα.

β΄. Ὁρᾷς δι᾽ ὅσων δείκνυσι τὴν ἀγάπην; τῷ τὰ ἀπόῤῥητα εἰπεῖν, τῷ πρώτως ἐπιδραμεῖν τῇ φιλίᾳ, τῷ μεγάλα αὐτοῖς χαρίσασθαι τὰ ἀγαθὰ, τῷ παθεῖν ὑπὲρ αὐτῶν ἅπερ ἔπασχε τότε. ᾿Απὸ δὲ τούτου δείχνυσιν, ὅτι καὶ παραμένει διηνεχῶς αὐτοῖς μέλλουσι διδόναι χαρπόν. ᾿Ανάγχη γὰρ τῆς παρ᾽ αὐτοῦ βοηθείας ἀπο- λαύοντας, οὕτω χαὶ χαρποφορῇσαι, Ἴνα ὃ ἐὰν αἰτή- σητε τὸν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν. ἵζ αἶτοι τοῦ αἰτουμένου ἐστὶ τὸ ποιῆσαι " εἰ δὲ ὁ Πα- κὴρ αἰτεῖται, πῶς ὁ Υἱὸς ποιεῖ; Ἵνα μάθῃς. ὅτι οὐχ ἐλάττων ὁ Υἱός. Ταῦτα.λε1άληκα ὑμῖν, ἵνα ἀγα- πᾶτε ἀλλήλους. τουτέστιν, Οὐχ ὀνειδίζων ταῦτα λέγω, ὅτι τὴν ψυχήν μου τίθημι, ὅτι πρῶτος ὑμῖν ΙΝ ΦΟΆΝΝΕΜ ΠΟΜΠῚ,. ΕΧΧΥ͂Ι ἃ]. ΟΧΧΥ͂Ι.

ἐπέδραμον, ἀλλ᾽ εἷς φιλίαν ὑμᾶς ἐνάγων. Εἶτα ἐπειδὴ πὸ διώχεσθαι παρὰ τῶν πολλῶν χαὶ ὀνειδίζεσθαι χαλε- πὸὼν ἦν χαὶ ἀνήχεστον, χαὶ ἱχανὸν χαὶ τὴν ὑψηλὴν ταπεινῶσαι ψυχὴν, διὰ τοῦτο μυρία προειπὼν, τότε εἰ; τοῦτο χαθῆχεν ὁ Χριστός. Προλεάνας γὰρ αὑτῶν τὴν ψυχὴν, οὕτως ἐπὶ ταῦτα ἔρχεται, χαὶ αὐτὰ ἐχ περιουσίας δειχνὺς ὑπὲρ αὐτῶν ὄντα, ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ἀπέδειξε.

Καθάπερ γὰρ εἶπεν, ὅτι οὐ μᾶλλον Ῥ οὐχ ἀλγεῖν, ἀλλὰ χαὶ χαίρειν δεῖ, ὅτι ἀπέρχομαι πρὸς τὸν Πατέρα ( οὐ γὰρ ἐγχαταλιμπάνων αὐτοὺς, ἀλλὰ καὶ σφόδρα φιλῶν. τοῦτο ποιεῖ) οὕτω χαὶ ἐνταῦθα δείχνυ- σιν [455], ὅτι χαίρειν, οὐχ ἀλγεῖν δεῖ, Καὶ ὅρα πῶς αὑτὸ χατασχευάζει. Οὐ γὰρ εἶπεν, Οἷδα λυπηρὸν ὃν τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ δι᾽ ἐμξ φέρετε, ἐπειδὴ χαὶ δι᾽ ἐμὲ πάσχετε. Οὐδέπω γὰρ αὕτη ἡ πρόφασις ἱκανὴ ἦν παραμυθήσασθαι. Διόπερ αὐτὴν ἀφεὶς, ἑτέραν προ- τίθησι. Ποίαν δὴ ταύτην; Ὃτι τῆς προτέρας ἀρετῆς τοῦτο τεχμήριον, Καὶ τοὐναντίον ἀλγεῖν ἐχρῆν, οὐχ ὅτι μισεῖσθε νῦν, ἀλλ᾽ εἰ ἐμέλλετε φιλεῖσθαι. Τοῦτο γὰρ αἰνίττεται ἐχ τοῦ λέγειν" Εἰ ἐκ τοῦ χόσμου ἧτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον" ἐφίλει. "Ὥστε εἰ ἐφι- λεῖσθε, εὔδηλον ὅτι πονηρίας ἐξεφέρετε δεῖγμα. Εἴτα, ἐπειδὴ τοῦτο προειπὼν οὐχ ἐξειργάσατο αὐτὸ, ἐπεξέρχεται πάλιν τῷ λόγῳ " Οὐχ ἔστι δοῦλος μεί-. ζων τοῦ κυρίου αὑτοῦ. Εἰ ἐμὲ ἐδίωξων, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν. "Ἔδειξε ζηλωτὰς αὐτοὺς κατὰ τοῦτο μά- λιστα γινομένους. Ἕως μὲν γὰρ ἦν ἐν σαρχὶ ὁ Χρι- στὸς. πρὸς ἐχεῖνον τὸν πόλεμον εἶχον " ἐπειδὴ δὲ μετ- ἔστη, πρὸς αὑτοὺς πάλιν ἦλθεν ἡ μάχη. Εἶτα ἐπειδὴ ὀλίγοι ὄντες ἐθορυδοῦντο δῆμον τοσούτου μέλλοντες πόλεμον χαταδέχεσθαι, ἀνίστησιν αὐτῶν τὴν ψνχὴν λέγων, ὅτι Τοῦτο μάλιστα χαρᾶς ἔργον ἐστὶ τὸ μισεῖ- σῦαι παρ᾽ αὑτῶν" οὕτω γάρ μοι χοινωνήσετε τῶν παθῶν. Οὐ τοίνυν ὑμᾶς θορυθεῖτθαι χρὴ " οὐ γὰρ ὑμεῖς ἑμοῦ χρείττους" ὥσπερ οὖν χαὶ προλαδὼν εἶπον, Οὐχ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἴτα καὶ τρίτη παραμυθία, ὅτι καὶ ὁ Πατὴρ ὑδρίξε-