Non est autem sequivocatio: est enim, ut ait Boethius\ sophisma uni- vocationis: homo concedit, homo non concedit, si in una agitur de individuo, in alia de specie. Goncedimus itaquehanctranslationem necessitate fieri, sed non omnem quae necessitate fit facere œquivo- cationem, non nisi per impositionem stabile ei illud nomen impo- natur^ Ait enim Boethius in commentario super Gategorias^: « neque enim vocabula œquivoca sunt, nisi res subjectae propriis et immuta- bilibus vocabulis appellentur; » hic autem forsitan nulla fuit impo- sition Sed ita tantum usus habuit ut in alia translatione nemo nautâe imposuit auriga, sed quidem injunxit: auriga régit navim, pro simi- iitudine officii, videhs in tali contextu per aurigam nautam posse intelligi.
Item opponitur: si homo, cum nomen sit inferiorum, principa- * Boeth. de Interpret, pag. 337. — • Boeth. in Pnedicaro^, pag. 117.
PRAGM. SANGEBM. 67 5S0 PEtRl AB^LARDl liter significat speciem, species autem nihil aliud sit quam illa essen-> tiarum collectio, hottio autem iliam multitudinem significat; et sic anima alicujus audiens banc voeem homo^ concipiendo operatur in illa multitudine, et ita vel unam tantum essentiam illius collectionis vel plures vel omnes concipit; quae singuia falsa sunt. Audiens enim homo, in nullam essentiam illius collectionis auditor per hoc nomen descendit. Verum quidem istud concède. Nam sœpe inteliectum ha- bemus de aliqua bominûm multitudine quam a longe videmus cujus forte nuUum cognoscimus, et neque tamen in unum vel in plures vel in omnes cogitatione descendimus, et tamen intotamul- Fol. 45 v^ Cl. titudine cogitando laboramus, ut de aliquo acervo* quem aiiquando videmus, neque tamen ad aliquam essentiam illius acervi animum dirigimus. Hoc autem voluisse mihi plane videtur Boetbius in se- cundo commentario super Péri ermeniÀs, bis verbis: « cum^ enim taie « aliquid animo speculamur, non in unamquamque personam men- « tis cogitatione deducimur, sed per boc nomen quod est bomo, sci- ft licet in omnes ^quicumque diffinitionem bumanitatis participant; » et alibi: « bumanitas ex singtilorum bominum collecta naturis in tt unam quodam modo redigitur intelligentiam atque naturam. » Item contra dicitur: si nibil aliud est species quam illud quod con* ficitur ex multis essentiis, quotiens et illud mutabitur, mutabitur etiam species. Illud autem singulis boris mutatur. Verfai gratia: po* namus bumanitatem constare tantum ex decem existentiis, in mo- mento nascetur aliquis bomo, et jam conficietur alia bmnanitas. Non est idem acervus constans ex undecim existentiis, et decem et, ut plus dicam, singulae essentise bumanitatis quae illam speciem confe- cerunt, ante mille annos modo prorsus perierunt, et novae subcre- verunt quse bumanitatem quae bodie species est, conficiunt. Itaque nisi singulis momentis significatio bujus vocis homo mutetur, non potest vere dici bis: Socrates est homo, Nam cum iterum dixeris: Socrates est bomo, si dicas esse de bumanitate quam prius dixeris, falsum est; nam illa jam non est. Attende. Verum est quod illa bu- ^ Roeth. in de Interpret edit secunda, pag. 3Sg. — * Cod. Iwmines, DE GENERIBUS ET SPECIEBUS. 551 manitas quœ ante mille anaos fuit vel quae héïî, non est illa quae hodie est; sed tamen est eadem cum illa, id est creationis non dissimilis. Non enim quicquid idem est cum alio, idem est illud; homo enim et asinus idem sunt in génère, nec tamen hocest illud. Socrates quoque ex pluribus atomis constat vir quam puer, et tamen idem est. Vocis quoque significatio non mutatur quamvis hoc non sit illud, ut patet in faac voce Cœsarxfasd idem significat, mortuo Cœsare, quamvis non ait verum dicere: Csesar est Caesar; cum enim dicitur hodie: Csesar vicit Pompeium, de eadem re habetur intellectus de qua vivente Cae- sare; hodie tamen Caesar non est Caesar. Similiter homo nominat ali- ' quid niateriatum ah homine, scilicet humanitate; sed non ex vocis significatione est utrum ex humanitate constante ex decem sive ex amplioribus. Tamdiu ergo verum est dicere: Socrates est homo, quamdiu est mâteriatum ah humanitate, ex quantislibet essentiis hu- manitatis constante.
Amplius: species est quae de pluribus differentibus niunero in eo quod quid est, praedicatur, id est quae "pluribus inhaeret materia- liter. Quod si verum est etiam^ dicere' quod omne quod sic prae* dicatur, sit species, non una tantum erit species humanitas, sed multae. Ponamus enim decem tantum essentias esse humanitatis quae illam speciem conficiunt. Dico quod quinque illarum erunt una spe- cies et quinque alia. Nam illud confectum ex quinque praedicatur, hoc est inhaeret materialiter pluribus, id est quinque individuis ab eis raaterialiter constitutis, et eodem modo illud quod ex aliis quinque efficitur. Nosse debes quod nusquam quid sit praedicari plane dicit auctoritas. Nam quod soletdici quod praedicari est inhaerere, usus est ex* nulla auctoritate procedens. Mihi autem videtur quod praedicari *Fol.45v^c.2. est principaliter significari per vocem praedicatam; subjici vero, si- gnificari principaliter per voceîn subjectam, et hoc quodammodo videor habere a Prisciano, quod in tractatu orationis ante nomen dicit praepositiones et conjunctiones syncategoreamata, id est con- signiiicantia. Scimus autem syn apud graecos cum praepositionem si- ^ Cod. etiam Socrates.
552 PETRI ABiELARDÎ gnificarë, cdtegorare^ autem prœdicari; unde categoriœ prœdieamenta dicuntur. Si ergo idem est categoreumata quod ^ignificantia, idem erit praedicari quod significari principaiiter, quam solam significatio- nemrecepit Aristoteles^juxtaillud: « album nil significat^nisiqualita^ tem. » Cum enim album subjectum albedinis nominando significet, illam solam significationemnotavitAristoteles, in qua intellectus cons- tituitur per vocem. Reverlamur ergo^ et videamu&an illud constitutum tantum quinque essentiis, prsedicetur iû quid de pluribus, ut dictum est. Cum enim dicitur: Socrates est homo, non praedicatur nisi quod ex singulis humanitatis essentiis constituitur. Neque enim principa- liter aliud significatur per hoc nomen homo quod est homo, quam tota multitudo, nec aliqua una essentia nec aliquid constitutum ex pluribus essentiis illius multitudinis, juxta illud Boethii quod dic- tum est « hûmanitas', etc. » utique actualiter significatur^. Nec ita ac- cipiendum est in diifinitione speciei praedicari actualiter; alioquin om- nibus tacentibus nuUa species esset; nam nil significaretur; sed aptuni ad prœdicandum, id est ad principaliter significandum per vo- cem praedicatum, quod convenit coUecto ex quinque essentiis. Pos- sent enim duo nomina p6ni quorum alterum daret intellectum de uno coUecto, et alterum de altero; hoc fadsum est; per nullum enim nomen talis haberetur intellectus de illo conjuncto discemensabalio conjuncto. Non enim conciperet vel diversam materiam vel diversam formam vel res diversorum effectuum, quod quale sit post dicetur, sed sicut ensis et gladius eumdem générant intellectum, ita iUa duo nomina facerent. Item opponi potest: illud constitutum ex quinque essentiis aptum est praedicari de pluribus; quare cras forsan praedi* cabitur per hoc nomen homo. Contingere enim potest ut humanitas quae hodie ex decem essentiis constat, ex quinque tantum essentiis cras constituatur; falsum est. Illud constitutum ex quinque essentiis, dum sit in constitutione humanitatis constitutae ex amplioribus, non est aptum ut de ea habeatur intellectus, quamvis paulo post habebi- * Sic cod. — • Aristot. Caleg., pag. Aôg. — * Cod. humanitatis. Cf. supra, pag. 526. — * Cod. non significatar.
DE GENERIBUS ET SPECIEBUS. 535 tur, cum ad nùmerum qui&que essentiarum humanitas redigetur. Sîcut enim vox aliqua ante impositionem potest quidem significare, sed tamen non est apta ad significandum, licet post impositionem si- gnificet, et sicut penna potens est ut par eam scribatur ante incisio- nem., nec tameû apta est^ sic^ iilud constitutimi ex quinque essen- tiis, dnm manet pars humanitatis ex pluribus constitutœ, potens quidem est significari per vocem, sed non est aptimi, dum sit pars humanitatis ex pluribus constitutse. Quod* si prsedicari quidem pro *Foi. 46r^c.l. inhaerere accipiatuF, quod et nos cdncedimus, neque enim bonum nsum abolere volumus^ sic^ dicendum est: omnis natura qi^ae plu- ■ ribus inh^ret individuis materialiter, species est.
Quod si quis opponat; ei^o constitutum ex quinque essentiis spe- cies est; ipsum enim pluribus inhaeret materialiter; responde modo: nil ad rem, quia non est natura; hic autem tantum agitur de naturis. Si autem quaeras quid appellem natiu'am, exaudi: naturam dico quic- quid dissimilis creationis est ab omnibus qvteà non dunt vel illud vel de illo, sive una essentia sit sive plures, ùt Socrates dissimilis crea- tionis ab omnibus quœ non sunt Socrates. Similiter et homo species est dissimilis creationis ab omnibus rébus quœ non sunt illa species vel aliqua essentia illiuâ speciei; quod non convenit cuilibet coUecto ex aliqufot essentiis humanitatis. Nam illud non est dissimilis crea- tionis a reliquis essentiis qus in illa specie ^ sunt.
Amplius quseritur utnun omni speciei conveniat prœdicari iû quid, etc. Quod si concedatur, dicunt quod convenit pbœnici quse ex pluribus essentiis collecta non est )sed una tantum est essentia, sed ista nec pluribus est apta inhâerere nec principaliter significari, pluribus existentibus subjectiis quorum sit materia, quia, cum una indivisibiliâ essentia sit, pluribus eodem tempore esse non potest> Respondemus: Boethius banc facit oppositionem^ et solvit quia illa diffinitio non con- venit omni speciei, sed a majori parte data est. Sed aliter solvit. Multa dicuntur secundum naturam quœ non sunt secundum actum; ita ^ Cod. sicat, — ' CM. sicut — ' Cod. species, — * Boeth. in Proedicam., paç. 71.
534 PETRI ABiELARDI phoenix, quamvis actualiter non praediceturquidem de^ pluribus^apta ' est tamen ^ praedicari, quod qualiter verum sit non video, nisi dicatur: illa materia quœ sustinet formam bujus phœnicis, potest iUam amit- tere et, alla accepta forma, aiiud iodividuum constituere; et sic eadem materia quœ species est; diversis temporibus et non eodem phiribna potest inhserere. Ita ergo intelligenda est diffinitio: species est ilia natura quœ de pluribus apta est prœdicari, etc., sive eodem tem- . pore sive diverso. Forsitan dicetur: cum una tantimi essentîa sitphce- nicis materia, poterit vere dici haec phœnix sua materia,- quod non poterit dici inter individua hominis et speciem, bominem scilicet; neque Socrates est iilae multœ essentiœ quœ sunt species. Hoc n^- mus; alioquin haberemus inconveniens, quod singulare est imiversale, boc modo: baec phœnix est pboenix sua materia; sed illa est universale; ergo bœc phœnix est universalis. Generaliter autem dicimus omnem materiam oppositam esse suo materiato, ita scilicet ut boc non sit illud. Amplius opponetur: illa essentia bominis quœ in me est, abquid est aut nibil; si aliquid est, aut substantia aut accidens; si substantia, aut prima aut secunda; si prima, individuum est;, si secunda, aut genus aut species. Respondemua taU essentiœ nullum nomen esse datum, nec per impositionem nec per translationem. Neque enim auctores dederunt nomina nisi natiu'is; banc autem ostensum est non esse naturam. Itaque nec aliquid nec substantia potest appellari pro- prie. Quod si absurdum videatur, concedimus aliquid vel substan- • Fol. 46r%c. 2. tiam esse. Sed boc' non* concedimus: si est substantia vel prima vel secunda; bœc divisio non est facta nisi de naturis. Quam si concède- remus, duceremur in arctum, scilicet ut vel individuum esset vel genus vel species. Secundœ enim substantiœ sunt species et earum gênera, ut ait Aristoteles^. Nec cui mirum videatur nos concedere non esse omnem substantiam vel primam vel secundam; boc idem alii faciunt; concedunt enim bominem album esse substantiam, nec tamen primam vel secundam.
Hœ sunt auctoritates. Quoniam oiïinia quœ rationabile ingenium * De supplevimus. — * Cod. tantum. — ' Cod. hanc, — * Aristot. Categ., pag. 45 1.
DE GENERIBUS ET SPECIEBUS. S55 contra nostram sententiam opponere poterat, resécuissé nos putamus, jam eas auctoritates quae illi contradicere videntur, insistamus. Boe- thius in secundo commentario super Porphyrium dicit ^: « quantae- cumque enim sint species, in omnibus genusunum est; non quod de eo singulae species quasi partes aliquas carpant> sed quod singulae uno tempore totum genus habent. ■ Hic plane videtur negare quod dicimus; hoc enim habet nostra sententia quod pars essentiarum animaiis quae iilud genus fàciunt, informatur rationalitate ad faciendum hominem; pars vero irrationalitate ad faciendum asinum, et nunquam illa tota quantitas in aliqua speciertim est. Boethius autem e contra dicit nunquam partem ^ séd totum esse in singuiis. Hoc soivimus. Boethius dicit hoc in eo tractatu ubi probat gênera et species non esse; quod si non sophismate probari non poterat. Dicimus ergo illud esse fai- sum quod dicit; nec est inconveniens si, dum sophisma facit, falsum interserit. Inconveniens eiiim nisi per falsum probari non potest. Potest et aliter dlci: cum negat Boethius species partes generis car- pere, non de essentiis illam multitudinem conjungentibus agebat, sed de partibus diffinitivis. Verbi gratia: animal genus ex corpôre constat materia, ex sensibilitate forma. Cum ergo per partes suœ quantitatis transit in species, non arripit una de speciebus materiam et non for- mam, et alia materiam et non formam, sed in singuiis speciebus mate- ria et forma generis est. Item in tractatu differentiœ super hune locum ^: « Differentia est quae abundat species a généré » sic ait Boethius': « ne- que enim sicut in corpore solet esse alia pars alba, alia nigra, ita fieri in génère potest. Genus enim per se consideratum partes non habet, nisi ad species referatur. Quicquid igitur habet, non partibus sed tota sui magnitudine » quantitate « retinebit. » Et hoc esse contra nos vide- tur. Hoc enim habet nostra sententia, quod animal illud genus in parte sui suscipit rationalitatem et in parte irrationalitatem. Nec aliquo modo pars illa quae rationalitate tangitur, irrationalitate effici- tur, vel e converso. Hoc enim per quod vitamus duo opposita non ' Boeth. in Porphyr., pag. 54. — ' Porphyr. Isagog., pag. Sgi. — ' Boeth. in Porphyr.»
556 PETRI ABiELARDl esse in eodem, quod scilicet inconveniens e£Fugere non possunt qui grandis asini sententiam tenent. Solvimus hoc: hoc'dicit Boethius in eo loco in quo probat aut differentias nil esse aut duo opposita esse in eodem, quod utique falsum est, nec si non sophismate probari potest. In bac ergo probatione falsum boc interserit, et tamen non fallitur. Sciebatenim faisum esse, interseruit tamen, ut ad finem suum sopbisma perduceret. Vel dicas eum quantitatem appellare non illam qu« essentiis genus iilud conjungentibus confîcitur, sed illam quae ex dilEnitivis partibus. Ut secundum boc dici possit: una- quaeque essentia illius generis quantitatem generisbabet. Quod autem * Fol. 46 v», Cl. dicitur genus et species ex partibus integralibus non constare, plane* falsum essç dicimus, nisi hoc concedamus quia auctores partes in- tégrales non appellaverunt, nisi essent dissimilis creationis; unde essentias genus vel species cenficientes recte partes appellare non potuerunt; ipsae enim sunt similis prorsus creationis. Item in eodem commentario dicit Boethius ^: < quemadmodum eadem linea curva et cava est, ita et uuiversalitati et particularitati idem subjectum est. » Hoc videtur Boethius voluisse, singulare esse universale. Sed nuUa est oppositio, tantum vidé quod dixerit. Non enim accepit partioularc pro singulari, ut sestimant, sed pro specie; dixit enim: « generibus^t speciebus, id est universalitati et particularitati idem subjectum est; » per universalitatem genus, et particularitatem speciem generis. Sic ergo inteliigendum est: quemadmodum cavitati et curvitati eadem linea subjecta est, ut accidentibus, sic idem 3ocrates generi et spe^ ciei, scilicet homini et animali, subjectum est ul; prœdicatist Vel aliter: materia hujus phœnicis et ipsum individuum idem sunt, id est non subst^ntialiter differunt. Materia vero subjecta est universa- litati, individuum singularitati subjectum est. Nec tamen singulare est universale, quamvis hoc sit idem cum illo, sicut supra dictum est. Et hae quidem sunt auctoritates quse maxime huic sententiae nos* trae videntur contrariae. Uias autem omnes enumerare quae ipsifirmat mentum conferunt, gravaremur. Dicamus modo aliquas de multis * ^eth. in Porphyr., pag. 56.
DE GENERIBUS ET SPECIEBUS. 537 quaB hanc coi^firmant. Videamus^: Porphyrius dicit^: « collectivum in unam naturam species est et magis id quod genusl • CoUectionem vero in alia sententia non reperies. Boethius in secundo commentario super Porphyrium ': « Cum généra et species cogitantur, tune ex^in- «gulis in quibus sunt, eonim similitudo coUigitur, ut ex singuiis « hominibus inter se dissimilibus humanitatis similitudo. Quae simi- • litudo cogitaita animo veraciterque perfecta fit species. Quarum spe- « cierum diversanim rursus'simiiitudo considerata, quœ nisi in specie- «bus aut earum individuis esse non potest, efficit genus. Nihilque «aliud species esse putanda est, nisi cogitatio collecta ex* indi- «viduorum dissimilium numéro, similitudine substantiali. Genus « vero collecta cogitatio ex specierum similitudine. » Item in com- mentario super Categorias*: « gênera et species non ex uno singulo inteliecta sunt, sed ex omnibus singidis mentis ratione concepta. » Hoc plane est contra sententiam de indifiPerentia. Item in eodem ^: « Qui primus hominem dixit, non illum qui ex singuiis conficitur in ff mente babuit, sed hune individuum atque singularem cui nom en « hominis imponeret. » Aliquem voluit confici ex singuiis. Item in secundo commentario super Péri ermenias'^: « Cum taie alicpiid animo « speculamur, non in unam quamque personam mentis cogitation e n deducimur per hoc nomen quid est homo, sed in omnes quicum- « que humanitatis diffinitione participant. > Item in commentario eodem*: «Humanitas ex singulorum hominum collecta naturis in* *Foi./i6v'.c 2. « unam quodam modo reducitur intelligentiam atque naturam. » Vix numéro comprebendi poterunt firmamenta sententia hujus quae di- ligens logicorum scriptorum inquisitor inveniet.
Post omnium tam rationum quam auctoritatum nobis adversantium solutionem, restare videtur illa oppositio de démentis quam in aliis sententiis fecimus, scilicet: cum quaelibet res sufficienter ex materia et forma con^ituatur ^, sicut quodlibet individuum substantif ex specia- * Cod. videamur. — ' Porphyr. Isagog., pag. 882. — ' Boeth. in Porphyr., pag. 56.
* Cod. quidem, — ' Boeth. în Praedicam., pag. 129. — * W. îbid. — ' Id. in libr. de Inter- pret, pag. SSg. — ' Id, ibid., pag. 34o. — • Constituatar supplevimus.^ FBAGH. SANGERM. G8 558 PETRI AByELARDI lissima specie et forma propria, species vero ex génère et iottùdi diffe-^ rentia, unde procédant elementa de quibus constant corporales stibs- tanti»? Dicit enim Aristoteles in Categoriis: « ignis enim et aqua et quibus ipsum animal constat, prius est quam animal. > Dura est bœc provincia, necab ullo magistrorum nostrorum^ antehac, utintellexi, dissoluta rationabiliter. Tamen quod mihi veriusvidetur hoc est. Phy- sici, rerum naturas investigantes, visibilesres quas subjectas sensibus habebant, primitus inquisierunt. Eorum vero naturam utpote in- tegraliter compositorum cognoscere non poterànt plane, nisi ipso- mm componentium proprietatem cognovissent. Institerunt ei|;o ipsas partes componentes subdividendo, usque dum ad iUam partem minutissimam intellectu venirent, quœ in partes intégrales dividi non poterat. Integralium vero partium déficiente divisione, investi- gare cœperunt an talis essentiola ex materia constaret et forma, an ; omnino simplex esset. Invenit itaque ratio illa corpus esse calidum vel frigidum vel alterius forms. Hujusmodi enim puto a Platone ap- pellata esse pura elementa. Relictà itaque forma, coosideravit mate- riam, an et illa simplex esset. Invenit eam corpus, et ita constareex corporeitate et substantia. Relicta itaque forma consideravit materiam, sed et ipsam invenit constare ex susceptibilitate contrariomm forma, materia autem mera essentia. Quam item materiam undique spéculantes simpliciter omnino invenerunt, nec omnino ex aliqua materia vel forma constantem. Hanc itaque meram essentiam cum aliis quœ essentialiter rerum sensilium formas^ sustinebant, universale ap- pellavit, id est informe, non scilicet quod formas non sustinet, sed quod ex formis non constaret. Sed dices: constabat itaque anima ex universali. Si enim materialiter constat ex substantia, quœmaterialiter constaret ex mera essentia, quœ universale appellatur, ex universali constare necesse est. Quicquid enim materialiter constat, ex mate- riato et ex ejus materia, ut animal, quia materialiter constat ex cor^ pore et ex substantia. At contra, qui sicopponit, non intellexit quod dixeram. Neque enim universale appellata est tota illa coUectio ' Hic plures magistros habuisse ipse Abdardus profitetor. — * Formas sapplevimas.
I DE 6ENERIBDS ET SPECIEBUS. 659 êdsèntiarum omnium quae, susceptibilitate contrariorum informata« partim distribuitur in cojrpus, partim in spiritum^ sed illud tantum de illa mnltitudine quod susceptibilitate contrariorum informante essentialiter sustinet corporeitatem; in quo essentia non communi* cat spiritus.
Nec adhuc cessât oppositio. Dicetur enim: impossibile est parti illius multitudinis impositum esse nomen et non alii parti (pis ei indifferens est» sicut supra in specîem dictum est; sed contra verum quidem est nullum dari illi nomen dans inteilectum rem dissimilis creationis concipientem * ab illa quaa illi est indifferens; boc ' Foi. h^ t\ c. i. autem dictum est in tractatu speciei. Illud vero nemo poterit co- gère hujus vocabuli impositionem seque in animo habuisse essentias quae informantur in spiritum, ut illas qusa informandse erant in cor- pus; neque enim ab insensibilibus ascendit ad inteilectuâlia, sed ab sensibilibus tantum^ Illi^ ergo materise tantum, quam essentialiter ofendit cogitatio means a sensibilibus ad intellectualia, pbysicus no- men imposuit, et noncuilibet quod erat indifferens cum illa, quod forsan vel non cogitavit vel non curavit. Neque enim ofiBcimxi ejus est simulare vel dissimulare, ut dialectici; unde et Plato de bac ante tempus suum nullum egisse dicit. Ut igitur clare appareat qualiter încorporalium rerum constitutione suboriantur elemenla, quamvis omnia ex generali et speciali constent materia vel forma, sic attende. Unumquodque individuum corporis quantima est, tantum in se babet fructum; habiles formas enim supervenientes quantitat^ non auxe* runt, sed aliam naturam focerunt. Ponamus ergo Socratem nobis in exemplum, ut quod in eo ratio inveniet, in aliis quoque idem esse non dubitet. Est igitur in Socrate quaedam pars merse essentiœ quœ universale appeliatur, quœ integraliter ex essentia constat quae in se quoque partes babet; sed^ hiec non est substantia, sed suscepti- bièitas ^contrariorum; eam infermant, et ex bis consMuhur quaedam essentia substantisd. Hoc autem sciendum quod, sicut illi toti adveiut susceptibilitas contrariorum, ita singulis particulis illius essentis; ' Cod. iUe. — * Cod. partes habiles sunt hœc.
540 PETRI AByELARDI sed et iilud constitutum ex mera essentia quœ in Socrate est, et susceptibilitate contrariorum et corporeitate efficitur, et ex his qua^ dam essentia corporis e£Gicitur. Sed quam statim corporeitas iilud totum afficit, tam statim suse corporeitates singulas illius totius par- ticulas afficiunt, et faciunt corporeas essentias. Ita illa toti advenit animatio, et facit quamdam essentiam animati corporis. Sed non jaîn aliquibus partibus illius totius advenit animatio^ sed contrarîum illius, inanimatio; cum enim totum animatum sit, singulae particuiae illius inanimatœ sunt. Item toti advenit sensibilitas, et facit essentiam quam- dam animalis, partibus vero ejus aliae formœ quœ faciunt aliquas essen- tias specierum in animatis, quarum nomina in promptu non habeo. Item toti advenit perceptibilitasdisciplinae, et facit hominem; singulis vero particulis adveniunt formse quaedam, et faciunt alias essentias in animatis. Tandem Socratitas totam illam essentiam humanitatis in- format, et Socratem facit. Tam statim vero alias atomos illius essen- tias humanitatis afficiunt colores et formae ignis et ignem faciunt, alias formse aquae et aquam faciunt, alias formse aeris et aéra faciunt, alias terrse et terram faciunt, et sic singulae particulae vel ignis sunt vel aqua vel aer vel terra. Ita non plus est impossibile Socratem constare ex quatuor démentis, quam constare exmanibus et pedibus; sicutenim sunt partes componentes, ita et illa. Nota quia hic ortum elemen- torum assignavimus et ortum individuorum, ne absurdum videatur générales et spéciales essentias ex elementis constare. Quod tamen si diceretur, quam statim animatio afficit corpus, tam statim singulas essentias illius corporis informari formis elementorum, vel saltem quam cito sensibilitas afficit animatum corpus, tam cito singulas par- tes illius effici elementa, non multum maie diceretur, cum dicit Aris- toteles ignis, animal, et aqua, et alia hujusmodi, ex quibus ipsum ani- Fol. 47 r% c. 3. mal constat, ante sunt ^ quam animal omnino. Et nota quod diçit Plate ex hyle ^ prius fieri elementa et ex elementis caetera. Nos autem e con- verso videmur fecisse. Alia via incedit quod dicit Plato: gencralis est régula simplicia priora esse compositis; imde Plato prius consideravit