——— τῶν Ὺ ——w—Ü TU. I-X——-.——.---o^*4UT. - οὐδ - ————de——— 2 — - — emm — —— » "- ShÉSLSERE SE SEEMS — - pe —— - hand δε ρ τὰ soy ptit UII 1878 URS (Σ᾽ οὐκὶ Ki aT S a ae v διδὸν ATE PRA a pin tm ti iiic e a ἧς ἼΣΤΕ, ΡῈ ΤΌ TTE CUERO CIRC Y itas Aem s a hood ETC UNTCTIPET CH DeC hh n6 ju στὸ LETRA ΟΣ: | sar ETSI wa οἰ ΟΣ oit mo ρον τυ 4H 25 S DR 4-1 το ον It te 69r gon oct pe^) 7289t -Tctot t Chat ne mio [opes tem pitcn, - "ΟῚ í?
p-* ede pue aw a-— A 9e vo qu.
1 — m : LEX CHAOS ECHTE ES GHCEOEME mti C. . E des C (op LT Inst ritmi titi m tura irai s aca Ru UE Rhetor etapa sm armor op ii boo. οἷς vene wt "tacite a "Tete tVtet vts etu -- bo ite i ἘΔ σῶν e - PON DOS bd tarn "e LE Oe IIOPPYPIOY ASOPMAI IIPOX TA NOHTA PORPHYRH SENTENTIAE AD INTELLIGIBILIA DUCENTES PRAEFATUS RECENSUIT TESTIMONIISQUE INSTRUXIT B. MOMMERT es BDSTUN EDLLEGE LIBRARY CHESTNUT HILL, MASS.
MCMVII LIPSIAE IN AEDIBUS B. G. TEUBNERI TA3**ot DIO VIRO DOCTISSIMO GUILELMO KROLLIO PRAECEPTORI DILECTISSIMO PIETATIS ET OBSERVANTIAE CAUSA HUNC LIBELLUM INSCRIPSIT B. M.
à “ἢ t L.
7 δύ , T ΣΝ y: abr Ἢ " joe ΑΣ ἦν "IL Je: * * E l ΑΕ * Editoris praefatio.
Praefationis capita: IL Codicum conspectus. IL De editionibus huius libri. II. De capitum ordine ac dispositione. . De titulo et consilio libri. Tabula siglorum.
Ad d Codicum conspectus. - Codices mihi innotuerunt hi: classis V: 1. cod. Vaticanus graecus 1737 us 45) (V). Fuit V Aloysii Lollini (1547 —1626) et cum eeteris eius éodi- eibus pervenit in bibliothecam Vaticanam (ubi nunc inserti sunt inter numeros 1683—-1806); cf. Batiffol Mélanges d'archéol. IX 28, ubi de hoc libro agitur p. 37.) Chartaceus, fol. 1. rubrum orndiientum; infra: πορφυρίου ἔφοδος εἰς τὰ νοητά.
fol. 15. Procli στοιχείωσις ϑεολογική.
fol. 90. Procli στοιχείωσις φυσική. fol. 108. ox£Aov “ευκανοῦ περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως.
— Alterius classis, quam nomino 6, sunt hi codices; ^l prioris ordinis ὃ: 2. cod. Vaticanus graec. 237 (U), chartaceus, cm 22:15, U foll. num. 317, duo gonndos, pars I foll. 1—155, pars II VI Praefatio.
fol. 1. 'Eguot τρισμεγίστου Ποιμάνδρης (cf. Reitzenstein,. . Poimandres p. 324).
fol 54. fragmentum, quod incipit: ἰστέον ὅτε τὰ νοητὰ τοιαύτην ἔχει φύσιν.
fol. 56. post ornamentum rubrum: πορφυρίου τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμῶν.
fol. 70. πρόκλου διαδόχου πλατωνικοῦ φιλοσόφου στοι- χείωσις ϑεολογική. κεφ. σ΄.
fol. 182. Proch theologia Platonica.
Q 3. cod. Parisinus 4607), (quem nomino Q) quadratus, foll. num. 183, s. XV, chartaceus, cum correctionibus mar- ginalibus. Continet: | fol. 6. Nicomachi Geraseni arithmeticae isagoges librosII. - fol. 75. 'Theonis Smyrnaei de iis, quae in mathematicis ad Platonis lectionem utilia sunt.
fol. 136. Georgii Pachymerae opusculum de iride.
fol 145. Ptolemaei librum de judi facultate et animi principatu.
fol. 155. Theophrasti characteres.
fol. 160". fol. 179. περὶ λογοποιΐας. qui liber inter- rumpitur et continuatur fol. 179.
foll. 161—178 manu altera inseruntur: fol. 161. zoggvoíov ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητά.
fol. 174“. πρόκλου διαδόχου σλατωνικοῦ φιλοσόφου στοι- χείωσις ϑεολογική, κεφ. σ΄ c) πᾶν πλῆϑος μετέχει, πῃ τοῦ ἕνός.
β πᾶν μετέχον τοῦ ἑνὸς, καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν.
y) πᾶν τὸ γινόμενον...sequuntur argumenta epp. «—e.
fol. 175. πρόκλου fece φιλοσόφου πλατωνικοῦ περὶ τῆς κατὰ Πλάτωνα ϑεολογίας τῆς πρώτης κεῷρ. α---ΞΣ. ^ fol 177. πρόκλου πλατωνικοῦ φιλοσόφου περὶ τῆς κατὰ Πλάτωνα ϑεολογίας τῆς δευτέρας κεφ. α---ἰβ.
fol. 1795, "Theophrasti characteres continuantur.
ET cf. Omont, Inventaire sommaire des manuscrits Grecs de la bibliothéque nationale III suppl. p. 264. | Praefatio. VII 4. cod. Parisinus!) 907 (R), s. XVI (descriptus a Chri- R Stopho Auero), chartaceus, pagin. num. 280.
p.1. Georgii Gemisti Plethonis responsio ad ea, quae Seholarius in Aristotelis defensionem obiecerat.
p.104. eiusdem opuseulum de virtute.
p.124. eiusdem oratio funebris in matrem impera- torum.
p. 133. Attici tractatus de differentia Aristotelicae, Mosaieae, Platonieae philosophiae.
p. 161. Porphyrii sententiae ad intelligibilia ducentes.
p.189. Bessarionis ad Georgium Gemistum epistola.
p.196. Gemisti ad Bessarionem epistolae duae.
p.212. Georgii Gemisti liber de Platonieae atque Ari- stotelicae philosophiae differentia.
p.265. Index auctorum qui in bibliotheca Photii re- censentur. | Hos duos codices Parisinos benivolentia et. beneficio ministerii, quod rebus ecclesiasticis, scholasticis, medici- nalibus praeest, Gryphiam transmissos contuli.
5. cod. Monacensis graec. 91 (M), chartaceus, charta M solida et levigata, titulis et initialibus minio distinctis, litteris minusculis et nitidis, in folio, foll. num. 444, cum eorrectionibus marginalibus, s. XVI, optime conservatus et inscriptus.
fol. 373. Πυϑαγόρου βίος. fol. 388. πρόκλου διαδόχου πλατωνικοῦ φιλοσόφου στοιχείωσις ϑεολογική. κεφ. διακόσια. fol. 484. πορφυρίου τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμῶν.
6. cod. Marcianus 263, in 8, membranaceus, foliorum 193, saec. XV. fol. 1. Heronis Alexand. Spiritalia. Mercurii trismegisti . Poemander in XIV capita distributus, ut in editione Mar- sili Fieini aliorumque. — Asclepiae definitiones.
VIII Praefatio.
fol. 75". Porphyrii sententiae ad intelligibilia ducentes capitibus XXXIV, quorum vigesimum nonum tantum in- scriptionem praefert: fol. 88): Περὶ ἀρετῶν. de virtutibus. Initium: ἄλλαι ἀρεταὶ τοῦ πολιτικοῦ.
Theophrasti Eresi liber de sensu etc.
fol. 140. Damasceii Damasceni parecbolae in librum primum Aristotelis de caelo. Anonymi expositio in Aristo- telis librum de anima. Init. ἰστέον ὅτι τὰ νοητὰ τοιαύτην ἔχει φύσιν. Ocelli Lucani de natura universi. Hephaestionis de metris.
IL posterioris ordinis T: L 1. cod. Laurentianus 80,, (L), em 261:18, membra- | naceus, s. XV; valde nitidus, constat folis scriptis 89. fol 1. post ornamentum rubr.: πορφυρίου φιλοσόφου περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων [des. 84"; scholia rubra in margine]. fol. 85. πορφυρίου τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμῶν. cum initialibus rubris et numeris capitum rubris.
N 8. cod. Monacensis graecus 171 (N), charta solida et. . usu sordida, atramento palhdo, titulis marginalibus mi- niatis, litteris minutissimis, in folio, cum correctionibus marginalibus, possessus a Petro Victorio et scriptus, mu- tilus, collectus et 1n librum redactus, Romae 1529, constans folis 115, saec. XVI, bene conservatus et inscriptus. Con- tinet: f. 1. πορφυρίου φιλοσόφου περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων. fol. 110. πορφυρίου τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμῶν. fol 114. ἐκ τῶν τοῦ Εὐναπίου ὁ βίος τοῦ πορφυρίου.
Unum caput XXXII (περὶ ἀρετῶν) habent hi codices: 9. cod. Reginae 178, chartaceus, in 4, saec. XVI, varia seriptus manu, foll. num. 84, quorum primum et sextum pessime àc festinanti calamo exarata, cui debentur etiam additamenta et emendationes passim in marginibus ad- scriptae.
fol. 1. Aspasii philosophi commentarius in Ethica Ari- stotelis. Incip.: ἐστὶ δῶρον καλῶς διδόμενον...4t Praefatio. IX fol 80. Porphyrii de virtutibus liber; incipit: ἄλλωι ἀρεταὶ τοῦ πολιτικοῦ...-10. cod. Escurialensis Σ---11Π---1 Ν 96, folL num. 62. . eod. Eseurialensis X—1—16, N 41 Lo 712. eod. Escurialensis X—1—16 N 152...Cha- raeteres Theophrasti — Porphyrii περὶ ἀρετῶν liber. Quorum codieum Vaticanos 1737 et 237 (V, U) et Laurentianum 80,; (L) Guilelmus Kroll a. 1892/3 contulit (locos quosdam dubios comiter inspexit C. Wendel), Peri- Sinos 450 et 907 (Q, R) et Monacenses 91 et 171 (M, N) Gryphiam missos ipse excussi; codicis Marciani 263, quam ex bibliotheca Marciana ut huc mitteretur, feri non potuit, per ministerium tamen Regium Italicum capitis tricesimi alterius (περὶ ἀρετῶν) initii ectypon photo- graphieum adipisci mihi licuit; codices autem Reginae 178 et Escurialenses, qui unum caput περὶ ἀρετῶν praebeant. .eonferre operae pretium non esse putavi. — — Deinde praeter Porphyrii codices in textu recensendo Btobaei libri, quippe quibus complura ἀφορμῶν capita tradantur, nobis adhibendi sunt, qui quidem huc n —eodiees P et F voluminum I et II (edid. Wachsmuth; et -eodices ABrM? voluminis III (ed. Hense). - - Ae postremum ad Porphyrii verba restituenda respi- — eiendae sunt Plotini magistri Enneades, quae, cum ἄφορμαΐ ex illis quasi excerptae sint, permultis locis ad verbum eum libro nostro consentiunt et interdum veras lectiones ?» censui!). Iam vero quoniam codices et libros, qui ad textum andum aliquid valent, enumeravi, altera nunc primi ἢ De Plotini Enneadum codicibus cf. Muelleri prooemium. .
X Praefatio.
capitis parte exponam, quae inter singulos codiees inter- - nile cu e cedat ratio, quomodo singuli inter se aut consentiant aut dissentiant quantaque sint auctoritate. Porphyrii codices in duas classes discedunt, in classem V, cuius est solus cod. V, et in classem Ὁ, cuius sunt ceteri codices n. 2—8 signati. Ad duas has classes quasi tertia Stobaei libri accedunt.
Àc primum in ipsis titulis traditis differunt inter se hae tres classes; cum classis V ferat inscriptionem ἔφοδοι εἰς τὰ νοητά, classis O et Stobaei codices habent titulum ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητά. 1) "Tres vero nos habere codicum classes inde elucet, quod: aliae classes alia continent capita; in codice V enim exstant iriginta duo capita I— X, XII—XIIT, XV, XIX — XXI, XXV —XXVIII, XXX—XXXII, XXXIV—XXXVI, XXXVIII —XLII, XLIV (desunt igitur duodecim capita), V solus praebet epp. IX, XXXVIII, XL—XLII, XLIV (6 epp.); classis O?) continet triginta quattuor capita I— VIII, X —XIII, XV —XXVIII, XXX— XXXVII (desunt decem epp.), Ο una tradit 4 capita: XI, XXII, XXIV, XXXIII; Stobaei denique codices praebent duodecim capita: V, VII, XIV, XVI— XVIII, XXIII, XXXII, XXXVII, XXXIX, XLIII, nusquam nisi in Stobaei libris extant epp. XXIX et XLIII.
Iam quon attinet ad ordinem capitum classibus V et Ὁ traditum?) utraque consentit, praeteritae quod altera classis alia capita omittit.
1) Tenui inscriptionem ᾿ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητα᾽ exhibitam a duabus classibus et pervulgatam inter viros doctos. 2) i. e. ordo S, nam ordo T, qui eadem capita ac S praebet, in capite tricesimo primo abrumpitur, sed amplius de hae re infra disseram.
3) Capita Stobaei codicibus tradita hie. vel illic Florilegiis inserta sunt nullo ordine servato.
Praefatio.
XI Sed ut elarius perspieiatur, quae capita singulis clas- sibus exhibeantur et quo ordine, tabulam hanc addo.
V | (S T) Stob. I—IV I--IN 3» V V V VI VI | hs VII VII | VII VIII VIII E IX ee "EM z X 2 - MA XI ἄν. XII — XIII XTI— XTIT vs ΕΣ i- XIV XV XV T NN XVI— XVIII XVI—XVIII ΧΙΧ-. XXI XIX XX "s E XXII Pe i XXIII XXIII T XXIV dia XXV— XXVIII XXV— XXVIII ES -"-— x XXIX ENEUDOI | XXX—XXXI ini XXXII | XXXII XXXII 'eÀ XXXIII | ἂς ΠΥ ΥΥΥΥΙ | XXXIV—XXXVI | ἘΝῚ T | XXXVII | XXXVII XXXVIII | ἐν | E XXXIX | t | XXXIX XL — XLII | ἦε. | » COR XLIII XLIV 2x ἘΣ ΑΘ postremum non solum ex discrepantia tituli et eapitum numeris satis apparet tres reapse esse classes co- dicum, sed idem probatur levioribus vel gravioribus dis- erepantiis inter singulas classes intercedentibus, quam ad πα demonstrandam nonnullos locos conferam.
Primum V et O plurimis locis aliquantum inter se XII Praefatio.
p. 1g ἔφοδοι sig τὰ νοητά | ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητά n de om. | ο σώματος καὶ us ps τρέψαντα | ῥέψαντα Son καὶ | ἀλλὰ amm οὐδὲ | οὐ γὰρ doa RA δίδωσι μεταδίδωσι Aun τὰ δὲ σώμ. u. μόνον | om. | » 9,4 πάντα μὲν ἐν πᾶσιν οὐχ ὁμοίως ἐννοοῦμεν ἐν πᾶσιν » O910s. γνοεροῦ: ἄλλη φύσεως. νοεροῦ: ἄλλη φύσεως τοῦ ἄλλη ψυχῆς. ἄλλη νοερὰ, ἐπέκεινα, ἀ. ψ.. ἀ. νοερά" ἄλλη τοῦ ἐπέκεινα" ζῇ γὰρ ζῇ γὰρ κἀκεῖνα ETE κἀκεῖνο » Tg ψυχὴν ψιλήν ERES ἢ στάσις μὴ Ov | om. PI. συνδοξάξειν δοξάζειν »22ssqq. τῶν δὲ μὴ πρὸς νοῦν τῶν δὲ λοιπῶν ἐχουσῶν τὴν ἐνέργειαν,, ἀναλόγως τοῖς εἰρημέ- ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ εἰς, νοις).
συνδρομὴν ἀφιγμένων Neque tamen desunt loci, quibus — οὗ iis quidem | quos perlucidum est corruptos esse — miro modo consentiant, sive nonnullis locis lectiones falsas reddunt, sive saepius eadem vocabula vel totas sententias omittunt, id quod casu fieri non concedendum est. Ut exempla afferam, utraque classis deteriores lectiones tradit: p. 18,9, xera- | χοσμοῦσαι (pro καταχοσμοῦσι), 19:1. καϑαρεύουσα (pro xaϑαίρουσα). 19,9 καϑάρσει (pro χαϑαρϑείσῃ), 21, παρα- δειγμάτων (pro παραδειγματικῶν), 21,4, ἐργάζξεσϑαι (pro | ἐνεργάξεσϑαι. 28ὃς πιέσματος (pro πείσματος), 24, πρῴως ὑστερεῖν ἀλλ᾽ Dondotvne τῷ μὴ συμπάσχειν (ds πράως 1) in classe O hoc loco textus contrahitur, quod alibi non | inveni.
Praefatio. XIII οἰστέον ἐλάττω τιϑέντα τῷ μὴ συμπ.) etc.; consentientes V et O omittunt: 8, ἐναντίον. 8,, τὰ πάντα (quae lectiones ex Plotini libris supplentur), 171415 καὶ ἄλλαι cf τοῦ ἤδη τελείου ϑεωρητικοῦ. 20, ὅτι — ἀλλ᾽, 20191: οὐχ ὁρᾷ τὰ αὐτῆς. 32,9 ἀποστῆσαι --- τῶν παϑῶν.
Porro ut magis perspicuum fiat, Stobaei codices non ex eodem archetypo fluxisse ac V et O, conferas praeter locos iam supra allatos, quibus Stobaei libri lacunas, quas praebent V et O, explent, hos!): 2; ὑπ᾽ αὐτοῦ pro &x αὐτοῦ, 2. δὲ πάλιν om., 181; ἐν ὁμολογίᾳ --- Οδικαιο- σύνη δὲ om. 19,, ὥστε γε pro ὡς εἶγε. 19., 7] κάϑαρσις om., 20,, δικαιοσύνη δὲ ἐν οἰκειοπραγίᾳ μὲν ἐν τῇ (V et 0: δικαιος. δὲ οἰκειοπραγία ἐν τῇ), 21; νόησις pro φρόνησις. 22, μηδὲν pro μὴ, 22,4 ἐν ἀποστάσει pro ἀπόστασις, 23, ἄχρι pro μέχρι. 23,9 αἰσϑημάτων pro αἰσϑητῶν οἷο.
Jam vero quoniam demonstravimus et codicem V et classem O et Stobaei libros non ad eundem fontem re- cedere, sed aliam classem ex alio archetypo esse descerip- tam, restat, ut examinemus, quae intersit ratio inter clas- sis O codices.
Quos in duos ordines, in ordinem S, cuius sunt codices UQRM (Mareianus)?) et in ordinem T, cuius sunt L et N codices, supra divisi.
Ordo vero T praebet.eadem capita ac S nec tamen progreditur ultra eaput tricesimum primum (i. e. 28 cpp); id eo factum esse videtur, quod scriba exemplaris ordinis TT, eum in utroque ordine caput tricesimum secundum, 1) De Stobaei codicibus hic disputare opus non esse putavi, ef. Wachsmuthii et Hensii praefationes. 2) Quamquam non totum codicem Marcianum contuli, tamen eum, praeterquam quod duabus in illis paginis initii capitis . quas contuli, omnino congruit cum ceteris ordinis 8 codicibus, in ordine 8 numerandum esse iam inde elucet, quod eadem capita ac UQRM tradit.
1 XIV Praefatio.
quod Onput iricesimum primum subsequitur, ferat inscrip. tionem περὶ ἀρετῶν, ratus librum, qui inscriberetur ἀφορ- μαὶ πρὸς τὰ νοητά, hic iam finiri post caput XXXI abru- pit; quare nihil obstat, quin S et T in eadem classe habeamus.
Revera autem ordinum T et S codices ad unum exem- plar redire inde cognoscitur, quod hi duo ordines in textu tradendo inter se congruunt; tamen inter S et T plures gravioresque discrepantiae inveniuntur, quam inter singulos utriusque ordinis codices.
Jam si codices ordinis T inter se conferimus, eodex ESO atrii dc cod N ex L descriptus videtur esse vel uterque codex ex altero illo codice Laurentiano 80,,!') fluxit. Ac profecto codicem N ex Laurentiano quodam codice esse deserip- tium ex editione Petri Victori apparet, qui et codicem N scripsit?) et in editionis praefatione ipse fatetur se ' ἀφορμάς edidisse 'ex Medicea bibliotheca?) Deinde cum cod. N eum editione principe a Victorio curata ommino: congruat neque ullo loco ab ea differat, efficitur, ut, si editio illa facta est ex Medicea bibliotheca, ipse ille codex N ex codice quodam Laurentiano sit derivatus. Quodsi nunc lectiones utroque codice (1, et N) traditas examina- mus, nos supra recte conclusisse probatur. Paucis enim ilis locis, quibus L et N inter se discedunt, hae discrepantiae ortae sunt vel eo, quod codicis N scriba saepius sententias breviores vel longiores omisit, (velut Agygg Om. εἰς ξαυτὰ μὴ ἐπιστρέφοντα V, διὰ τὸ εἶναι ἐναρμόνιον ete.), 1) De quo cf. Bandinius, Catalogus codicum (Graecorum bibliothecae Laurentianae III p. 204/5: est codex graecus, char- taceus, in folio, saec. XIV, in cuius primo folio est liber conventus S. Marci de Florentia Ord. Praedicatorum, ἃ Fratre Georgio Antonio Vespuccio filio nativo Conventus; constat foliis scriptis 187. πορφυρίου περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων ac praeterea eiusdem sententiarum ad intelligibilia ducentium epp. XXVIII. 2) cf. supra p. 8 *possessus ἃ Victorio et scriptus. 3) cf. supra p. 19.
Praefatio. XV id quod facile fieri potuit, cum plurimae sententiae eadem voeabula initialia prae se ferant, vel eo quod nonnullis locis seriba mente ac ratione usus correcturas, plerum- que orthographicas, adhibuit (velut 91$ ὑπομένον pro ὑπο- μένων. quod praebet L, 11,, &voyxov pro ἔνεγκον, 12, στενοχωρεῖσϑαι pro ἀμνωκωρεζαθαὶ etc.; unam graviorem dissensionem, quae invenitur 1, ὅταν βούλονται N pro ürav βούληται. neglegentia scribae ortam esse credo. Quare vitio mihi non datum iri spero, quod non omnes diserepantias codieum L et N, éum ad textum recen- sendum nullius momenti sint, in apparatu critico at- tulerim.
De codice N autem nonnulla verba addere oportet, qui altera manu ex ordinis 8 quodam eodiee est correc- tus.) Sed cum corrector ille nihil aliud fecerit, nisi sen- tentias, quas ordo T omittit, ex exemplari quodam ordinis S, et id quidem neglegenter, suppleverit et nonnullis locis tantum sine ullo iudieio textum correxerit plerasque cor- recturas, cum utiles non sint et nihil nisi 8 ordinis scrip- turas reddant, in apparatu critico omisi. Duobus solum locis correcturae eaeque ineptae manu altera insertae a lectione S abhorrent: 4. τὰ μὲν pro τὰ δὲ et 5, évxoAovμένη pro ἐχκαλουμένη. Has lectiones depravatas fortasse iam in exemplari fuisse, quo usus est ille, negandum non est.
Restat, ut de ordinis S codicibus pluribus exponamus. Atque e codicibus UQRM alium ex alio esse descriptum non solum probari non potest, sed uniuscuiusque singu- - Jarem esse condicionem, et eo quod complures seu leviores seu graviores intercedunt discrepantiae, et inde intelligitur, ; ' E. 1 Victorium, qui hunc codicem ex Laurentiano descripsit, "illas eorrecturas non addidisse ex eius editione elucet, quae - illa supplementa non continet. Quae utrum iam in Medicea - bibliotheca an Monachii, postquam codex eo pervenit, inserta gint, discerni non potest.
n E XVI Praefatio.
quod alius alias omittit sententias, quas res omnes in apparatu critico afferre longum est.
Velut U unus omittit 10,, πρὸς τὸ μὴ ζῆν, quod praebent QRM, 15,4, αἵ τέλειαι ὑποστάσεις (addidit Ὁ); eodex Q omittit solus: 323,4 οὐδὲ σωρὸν ποιοῦσαι —— συγκεχυμέναι, RH solus: 27gyg σύνοδον σκοπούμεϑα, ἀλλὰ πραγμάτων, 2985. τῆς τοῦ ἀσωμάτου — δυνάμεως, 393, δπέρμα --- ἐν τοῖς. M. codex: 511τεᾳ. δεῖ vouífew --- Go- μάτων Ἶ).
Unum vero codicem U nos diligentius perserutari oportet, qui plurimis locis pristino textu eraso manu altera est correctus vel suppletus ex ordinis S8 quodam codice; nec vero semper correctus est textus ex S, immo interdum depravatus, ut p. 1,4 οὐδὲ falso ex 8 mutavit in οὐ γὰρ manus altera, 6, χεχτημένη, quae est vera lectio, mutavit U? in χαὶ xrouévg. Nostra autem non interest correcturas has manu altera insertas, quae cum ceteris ordinis S codicibus congruunt, examinare, sed pristinum textum, qui est erasus, cognoscere. Hae pristinae lectiones, quae quidem cognosci possint, aut ineptae sunt velut 1, διαστατικῶς, 10,4, σωμάτων (pro ἀσωμάτων) 10,, γένεται (pro γίνονται) etc, aut — οὐ id permultis locis — miro modo eum V codiee consentiunt, velut 9,, 95, 91954, 12, 16,,,,,, etc. Sed quamvis U' distet a ceteris ordinis 8 codicibus et consentiat cum V, tamen propter communem titulum et propter eundem capitum traditorum numerum nos non habere arbitror, cur codicem U in ordine S non numeremus; fortasse codex U illis locis, quibus pristinus textus cognoscitur, novam quasi classem codicum efficere putandus est. Summam denique quaestionem ut com- plectamur, tres codicum classes statuimus: V, Ὁ, Stobaei libros; O classis in duos ordines 8 et T dividitur. Stem- ma autem codicum, quod dicitur, est fere hoe: 1) de codice Mareiano cf. quae scripsi p. 13 adn. 2.
. Relinquitur, ut, quoniam singulos codices certis classi- bus et ordinibus adsignavimus, quanta sint auctoritate hae res classes et qua ratione uti nos oporteat in textu nendando, quaeramus. Ae tria capitum genera discerni )ssunt; primo loco ponenda sunt capita, quae una co- ieum classe traduntur aut V aut O aut Stobaei libris, de capita, quae in tribus his classibus exstant, postremo ta, quae duabus classibus aut V et O aut V et ;oba« o aut O et Stobaeo continentur; quare necesse est, oR uvs ed. Mommert.
XVIII Praefatio.
quarum classium sit maior, quarum minor auctoritas eruere, Àec primum cum inter classes V et O diiudieandum sit, classem V praefero classi Ὁ. Quamquam enim et V et O permultos loeos tradunt corruptos, tamen, praeter- quam quod V pluribus locis quam O praebet veras lectio- nes, ea ex re, quod lectiones V et codice U* et Stobaei libris saepissime probantur, concludo eodieem V plus valere ad textum restituendum quam O.
Stobaei vero libri plurimis locis, quibus V et O eor- rupti sunt, optimum praebent textum; quin etiam multis loeis textus non posset emendari, nisi Stobaei codices nobis praesto essent. Quare Stobaei libri si non maiore, at tamen eadem sunt auctoritate qua V vel O. Itaque Bern- hardtio, quod quidem attinet ad Porphyrium, assentiri non possum, qui in dissertatione!) ita de Stobaei auctoritate iudieat: p. 25 'Compilator enim e quovis genere librorum sententias describens, cum manifestum sit, non eis semper verbis enuntiationes exhibitas reperire, quibus in florilegio uti possit, quam facile induci potuerit, ut verba ad suum adcommodaret consilium, non opus est multis exponere verbis...p. 26 Neque tamen his finibus continuit se com- pilatorum temeritas, sed longius progressa, ut uno verbo dicam, ne à verbis mutandis quidem et versibus vel in- serendis vel praetermittendis abstinuerunt illi, quo sensum ad argumenta capitum adcommodarent.' Mea quidem sen- tentia editores et Stobaei Florilegii et Porphyrii ἀφορμῶν adhue in eo erraverunt, hi quod Stobaei textum despexe- runt, ili quod Porphyrii librum non satis diligenter ad- hibuerunt. Sed hactenus de codicibus.
1) Quaestiones Stobenses, Bonnae 1861.
Praefatio. AIX De editionibus huius libri.
Primus 'ex bibliotheca Medicea'!) viginti octo capita; quae nune in codicibus L et N sunt, edidit Petrus Vic- torius, Florent. 1548 una eum libris 'Ilogpvoíov φιλοσό- qov περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων et Μιχαήλ. ᾿Εφεσίου σχόλια εἰς τέσσαρα τοῦ ᾿Δριστοτέλους περὶ ζώων μορίων. Qua in edi- tione doetissimus ille vir nihil aliud fecit, nisi codicem Laurentianum descripsit; quare haec editio non maiore est auctoritate, quam codex N, quocum ad verbum consentit, neque quicquam valet in Porphyrii libro edendo.
Haud ita multo post eadem viginti octo capita edidit versione latina addita F. de Fogerolles, Lugduni 1570?). (Porphyrii Philosophi Pythagorici περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων; τοῦ αὐτοῦ τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμῶν. e Graeco exem- plari facta versione latina, scholiis et praefationibus illu- strata per F. de Fogerolles). Textum graecum Victorii Fogerolles ad verbum deseripsit; non solum correcturas non adhibuit, sed etiam errores, quos Victorius ipse in appendice libri eorrexerat, in textu reliquit.
Quadraginta quattuor autem huius libri capita, quae ad nostram memoriam pervenerunt?), primus edidit Lucas Holstenius, Romae 1630 una cum libris περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων et 'de antro nympharum', cui praeter editiones a P. Victorio et Fogerollesio factas Stobaei libri et Vati- cani codices (V et U) praesto erant, quod ex ipsius prae- fatione elucet. Sed quamquam doctissimus ille vir com- 2) Iterum latine vertit hune librum Marsilius Ficinus Parisiis 1492, quem inscripsit: *De occasionibus sive causis ad intelligibilia ducentibus.' (cf. Biblioth. Graec. V p. 733 ed. Fa- bricius et Harles.)
-— 8) Nobis non totum librum sed fragmenta tantum tradita esse pluribus exponere necesse non est, ac ne c. XLIV quidem integrum est.
b* XX Praefatio.
pluribus coniecturis textum correxit, tamen cum ordinem.
capitum codicibus traditum turbavit neque capita Stobaei libris servata recto loco inseruit, quas ad quaestiones pro- ximo capite revertemur, tum plures codices, ut tum moris erat, non contulit, sed singula capita ex singulis codicibus emendavit altero codice non adhibito!)
Duobus post saeculis Holstenii editionem typis expri- mendam curavit Creuzer in editionis Plotini praefatione (p. XXVII—XLVIID)?) qui nullo codice inspecto textum ab Holstenio editum non solum non correxit, sed etiam depravavit et mendis typographicis et pessimis. coniecturis; prooemium autem, quod pag. XXVIsqq. praemittit, nullius est preti et testimonia, quae ex Plotini Enneadibus et ex Procli institutione theologica aliisque ex Neoplatonieorum libris p. XXVIII—XXX oollecta affert, aut falso adduntur aut parum accurate. Quare cum nova huius libri editione aucta apparatu critico et testimoniis ex Plotino collectis opus esse appareat, hane operam G. Krollio auctore bene- volentissimeque adiuvante suscepi.
ΤΠ. De eapitum ordine ac dispositione.
Complures viri docti operam navarunt, ut quadraginta quattuor eapitum dispositionem veram detegerent, sed alii, ut Holstenius, quem secutus est Creuzer, in eo erraverunt, quod argumenta capitum non satis respexerunt, alii, αὖ Bouille& et Richter, quod ordinem codicibus praebitum.
1) Haec Holstenii editio iterum typis descripta est Cambridge 1655. 2) Plotini Enneades cum Marsilii Ficini interpretatione - castigata iterum ediderunt Fr. Creuzer et G. H. Moser: primum accedunt Porphyrii institutiones Plotinianae et Procli Platon. | institut. theol. Parisiis 1855.
2 « * ?; 3 Praefatio. EXT neglexerunt. Atque Holstenius, qui primus singulis capi- tibus loeum suum dare studuit, secundum tempora, quibus singuli eodices in eius conspectum venerunt, parum dili- genter in tres partes divisit capita. Prima parte com- plexus est ea capita, quae ex editione vel Victorii vel Fogerollesii descripsit, quibus addidit c. IX!) ex codice V haustum et cpp. XIV, XXIX, XXXIX, XLIII?), quae ex Stobaei Florilegiis cognita habebat, ita ut haee capita hoe ordine pars prima contineret: I—XIV, XLIIL XV— XXVII, XXX, XXXI, XXIX, XXXIX.
Alterius deinde partis cpp. XXXII—XXXVII, quae ante eius aetatem non erant edita, ex codice U hausit.
Denique tertiae partis, quam libro 'de antro nympharum" interposito a prima et altera separat, esse voluit cpp. XXXVIII, XL—XLIH, XLIV primum ex codice V emendata.
Iam vero hoe ordine ab Holstenio instituto commotus Α. Richter?) capita distribuit secundum materiam in ὑπο- μνήματα et κεφάλαια vel ἐπιχειρήματα. qua de dispositione, eum cohaereat eum quaestionibus, quae sunt de titulo et -eonsilio libri, eapite proximo praefationis pluribus dicemus. - Aliam denique dispositionem dat Bouillet?à), qui se- eundum Plotini Enneadum libros hune statuit ordinem: ' Plot. Enn. L 2 — Porph. &g. c. XXXII E " I, 9 xeu " VII, IX ; 1) Mirum est, quod Holstenius, etsi c. IX, postquam codieem V detexit, recte post c. VIII inseruit, tamen c. XXXIX non suo loco post c. XXXVIII retinuit neque id ullo verbo δον οὐαὶ in praefatione. —.. 9) Cur epp. XXXII, XXXVII, quae ipsa in Stobaei libris exstant, in prim& parte omitteret, haec causa 'fuisse videtur, in Stobaei libris haec inesse eum fefellit. — — 8) Fichtes Zeitschrift für Philosophie, Neue Folge, 52. Bd. 4 Les Ennéades de Plotin traduites par Bouillet, Paris 9. XLVI sqq.
Plot. Enn. III δι ρον i XX ἐς ESAE ΜΕΥ τ | 8g — n ROC 21 — Porph. ἀφ. I—V Üeg. (oem dq "ee nt Plot. Enn. IV 091—924 —— M » XXVIII | 39 πε ΚΤ » XXIX 62 "ep rds " XV 9 — Porph.ég.XI, XXIV, XII, XIV, XXX 21 ἀξ τς OGIE Plot. Enn. V 35 hoy v » XLIV 3i; πε SE MEET 95 — τὰ » XXII 4 — Porph. ἀφ. XLII à npe ees Ἂς oni oir NE 4 -—Ld. EE DENEN ios Plot. Enn. VI 5, md..- XXXVIII "UNES o 94 ANNIS 2) XXXI Itaque hoc ordine capita inter se excipiunt: XXXII,. VIII, IX, XXVI, XVII, XIX, XXIII, XVIII, VII, XX, XXI, X, | E Praefatio. XXIII XIL XXV, I—VI, XXVII, XXVIII, XXIX, XVI, XV, XI, XXIV, XIH, XIV, XXX, XLI, XLIV, XLIIT, XXII, XLII, XXXIH, XXXIV, XXXV, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XXXVI, XXXI, XL.
Sed Bouilleti dispositionem non esse probandam dua- bus causis apparet. Primum non esse puto, cur ordinem €odicibus traditum relinquamus; immo consilio et iudicio philosophum priore loco brevia illa capita priora statuisse arbitror, quae longiora sequerentur. Deinde doctissimo ili viro, quamquam enixe operam dedit, non contigit, ut revera singula Porphyrii capita cum singulis Enneadum libris neceteret, quibus responderent. taque recte Bouille- tum epp. I—VI eum Enn. IV 2,5 coniunxisse nego; cum Enn. IV 2,5 sit de natura animae, in epp. I—VI exponi- tur, quomodo corpora differant ab ineorporeis. Capitibus vero VIII et IX, in quibus explicatur, quomodo animae ex eorporibus discedant, nihil commune esse cum Enn. I libro 9, quo quaeritur, utrum se ipsum necare liceat necne, omnes intellecturos esse credo. Porphyri autem oeapita, quae summas quaestiones complectuntur velut epp. I— VI, XIV, XVII, quibus de omnibus differentiis inter corpora et incorporea intercedentibus disputatur, non uni sed pluribus Plotini libris respondent, in quibus agitur de con- dicione ae ratione, quae intersit inter animam et corpus, inter mentem οὖ corpora, inter Unum οὖ corpora, i. e. Enn. IV, V, VI, quas quaestiones Porphyrius in unam con- traxit.
Ae profecto, quoniam nobis persuasimus dispositionem neque à Richtero neque a Bouilleto propositam esse veram, — seeuti codices ordinem rectum restituamus, quem iam Hol- stenius statuere studuit. Qui quamquam recte intellexit ordinem codicibus traditum esse tenendum et capita Stobaei - libris servata suo loco esse inserenda, tamen eo erravisse, οὗ quod non omnia Stobaei capita recto loco adderet et »quod ordinem codicibus traditum uno loco (in c. XXXIX) - turbaret, supra demonstravi. Recte primum e. IX ex cod. V 3 XXIV Praefatio.
post c. VIII et c. XIV ex Stobaeo haustum post e. XIII inseruit (epp. XIII et XIV de eadem sunt materia) Ut | autem c. XLIIT, quod in Stobaei libris post c. XIV inve- nit, in editione hoe ipso loco adderet, eo factum est, quod c. XLIV in edenda prima parte nondum noverat; sed revera c. XLIII cum c. XLIV esse coniungendum, - quod utrumque caput est de eodem argumento, iam Bouillet vidit, quem secutus hoc caput transposui.
Capita denique XXIX et XXXIX!) falso mea senten- tia post c. XXX Holstenius posuit, et quia non intellexe- rat c. XXIX esse coniungendum cum cpp: XXVII, XXVIII et quia in edenda prima parte codex V, in quo c. XXXIX post c. XXXVIII recte traditur, ei praesto non erat.
Primus vero Bouillet, cum cognovisset capitum XXIX, XXVII, XXVIII argumenta inter se cohaerere, quia eidem Plotini Enneadi IV respondeant, hoc caput XXIX trans- posuit. (Illie quaeritur, quae intersit ratio inter animam et corpus, hie de ratione corporis et incorporei).
Caput XXXIX denique suo loco post c. XXXVIII esse retinendum, cum c. XXXVIII sit excerptum ex Enn. VI 5,, cap. XXXIX autem ex Enn. VI 5,, praeterquam quod etiam in cod. V illo loco traditur, pluribus ostendere opus non est, et Holstenium mihi persuasum est suo loco non moturum fuisse, si iam in prima parte emendanda intellexisset id caput XXXIX in V tradi post cap. XXXVIII.
Quibus argumentis permotus eum capitum ordinem, quem in editione mea invenies,?) statui. | 1) Mirum esse, quod Holstenius, cum c. IX postea ex cod. V suo loco insereret, non c. XXXIX quoque, postquam codicem V inspexit, transposuit, supra commemoravi.
2) Capitum numeros ab Holstenio et Creuzero praescriptos in margine uncis inclusos addidi.
Praefatio. XXV IV. De titulo et consilio libri.
Quamquam Porphyrius, qui ipse in vita Plotini de- seribenda complures libros suos, qui versentur in Plotini doctrina illustranda, affert, nullo verbo commemorat librum, qui inseribitur ἀφορμαὶ πρὸς τὰ νοητά vel ἔφοδοι εἰς τὰ γοητά, tamen, quin liber a Porphyrio sit scriptus, nemo adhuc dubitavit neque quisquam dubitabit. At non deerant, qui hunc librum a Porphyrio ipso in extrema Plotini vita commemoratum sub falso titulo latere demonstrarent. Ac profecto primo obtutu illorum argumentatio probanda vide- tur; sed si diligentius quaestionem hane instituerimus, quam longe ἃ vero aberraverint, intellegemus. Scriptum enim videmus in Plotini vitae c. XXVI!) τὰ μὲν οὖν βιβλία (se. Πλωτίνου) εἰς ἐξ ἐννεάδας τοῦτον τὸν τρόπον κατετάξαμεν τέσσαρα καὶ πεντήκοντα ὄντα. καταβεβλήμεϑα δὲ xai εἴς τινα αὐτῶν ὑπομνήματα ἀτάχτως διὰ τοὺς ἐπεί- ξαντας ἡμᾶς ἑταίρους γράφειν εἰς ἅπερ αὐτοὶ τὴν σαφήνεαιν «αὑτοῖς γενέσϑαι ἠξίουν. ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ κεφάλαια τῶν “πάντων πλὴν τοῦ περὶ τοῦ καλοῦ διὰ τὸ λεῖψαι ἡμῖν πεποιή- ἤμεθα κατὰ τὴν χρονικὴν ἔκδοσιν τῶν βιβλίων" ἀλλ᾽ ἐν τούτῳ “οὐ τὰ πεφάλαια μόνον xc«9' ἕκαστον ἔκκειται τῶν βιβλίων, ἀλλὰ καὶ ἐπιχειρήματα. ὃ ὡς κεφάλαια συναριϑμεῖται.ἢ . Quo in capite Porphyrius duos libros suos nominat: ὑπομνήματα i. e. commentarios ad obscuriores Plotini locos scriptos, et κεφάλαια, quibus addita erant ἐπιχειρή- ματα, & ὡς κεφάλαια συναριϑμεῖται; vel alterius vel utrius- . que libri partem esse ἀφορμάς Creuzer et Richter con- - eluserunt, sed alter altera?) usus ratione.
E 4 2) Wolfii sententiam (de philos. ex oraculis hauriunda p. 30): - "Libris de materia posteriores etiam libri de recessu animae t, ex quibus excerpta fortasse sunt ἀφορμαὶ πρὸς τὰ Boos. 4 quum animae liberationem secundum Plotineae doctrinae ιν — rationem exponant, sicut libri de regressu' praetermitto.
Ἧ XXVI Praefatio.
Creuzer postquam ἀφορμάς idem significare atque ἐπιχειρήματα demonstravit, ἐπιχειρήματα falso sub titulo ᾿ἀφορμαί᾽ nobis tradi contendit praef. p. XXVIII: 'Quae, inquit, singula, quatenus ad dialecticüm et philosophicum usum pertinent, qui cum hoc ᾿ ἀφορμῶν opusculo conipa- raverit, is nullo modo ambiget, ea in huius argumentum pariter ae formam usquequaque cadere; ac proinde Por- phyrium ipsum eidem ᾿Εἰπιχειρημάτων nomen indere po- tuisse, quod postea demum in synonymum fere ἀφορμῶν abierit."
Sed contra eum Richter eo libro et ὑπομνήματα et κεφάλαια et ἐπιχειρήματα ad nos pervenisse affirmat p. 236: «Wir unterscheiden: 8) Bruchstücke der ὑπομνήματα, lüngerer, ohne be- stimmte Ordnung geschriebener Kommentare zu schwierigen | Düchern und Stellen der Enneaden. Hierher gehóren die melsten Stücke, welche Stobüáus aufbehalten hat, sowie die aus den Vatikan-Handschriften geflossenen Bestand-. teile.