Ner. Constituet, aetas nulla quam famae eximat.
Praef. Tua temperet nos ira, non noster timor.
Ner. Iram expiabit prima quae meruit meam.
Praef. Quam poscat ede, nostra ne parcat manus.
Ner. Caedem sororis poscit et dirum caput.
Praef. Horrore vinctum trepidus astrinxit rigor.
Ner. Parere dubitas?
Praef. Cur meam damnas fidem?
Ner. Quod parcis hosti.
Praef. Femina hoc nomen capit?
Ner. Si scelera cepit.
Praef. Estne qui sontem arguat?
Ner. Populi furor.
Praef. Quis regere dementes valet?
Ner. Qui concitare potuit.
Praef. Haud quemquam reor.
Ner. Mulier, dedit natura cui pronum malo animum, ad nocendum pectus instruxit dolis.
Praef. Sed vim negavit, Ner. Vt ne inexpugnabilis esset, sed aegras frangeret vires timor vel poena; quae iam sera damnatam premet diu nocentem, tolle consilium ac preces et imperata perage: devectam rate procul in remotum litus interimi iube, tandem ut residat pectoris nostri timor.
Chorus Octavia O funestus multis populi dirusque favor, (427) qui cum flatu vela secundo ratis implevit vexitque procul, languidus idem deserit alto saevoque mari. flevit Gracchos miseranda parens, perdidit ingens quos plebis amor nimbisque favor genere illustres, pietate fide lingua claros, pectore fortes, legibus acres. te quoque, Livi, simili leto Fortuna dedit, quem neque fasces texere suae nec tecta domus, plura referre prohibet praesens exempla dolor: modo cui patriam reddere cives aulam et fratris voluere toros, nunc ad poenam letumque trahi flentem miseram cernere possunt. bene paupertas humili tecto contenta latet: quatiunt altas saepe procellae aut evertit Fortuna domos.
Oct. Quo me trahitis quodve tyrannus aut exilium regina iubet, si mihi vitam fracta remittit tot iam nostris et victa malis? sin caede mea cumulare parat luctus nostros, invidet etiam cur in patria mihi saeva mori? sed iam spes est nulla salutis: fratris cerno miseranda ratem. (428) hac en cuius vecta carina quondam genetrix, nunc et thalamis expulsa soror miseranda vehar. nullum Pietas nunc numen habet nec sunt superi: regnat mundo tristis Erinys. quis mea digne deflere potest mala? quae lacrimis nostris questus reddere aedon? cuius pennas utinam miserae mihi fata darent! fugerent luctus ablata meos penna volucri procul et coetus hominum tristes caedemque feram. sola in vacuo nemore et tenui ramo pendens querulo possem gutture maestum fundere murmur.
Chor. Regitur fatis mortale genus, nec sibi quisquam spondere potest firmum et stabile * * per quam casus volvit varios semper nobis metuenda dies; animum firment exempla tuum, iam multa domus quae vestra tulit: quid saevior est Fortuna tibi? tu mihi primum tot natorum memoranda parens, nata Agrippae, nurus Augusti, (429) Caesaris uxor, cuius nomen clarum toto fulsit in orbe, utero totiens enixa gravi pignora pacis, mox exilium verbera, saevas passa catenas, funera, luctus, tandem letum cruciata diu. felix thalamis Livia Drusi natisque ferum ruit in facinus poenamque suam. Iulia matris fata secuta est; post longa tamen tempora ferro caesa est, quamvis crimine nullo. quid non potuit quondam genetrix tua quae rexit principis aulam cara marito partu que potens? eadem famulo subiecta suo cecidit diri militis ense. quid cui licuit regnum in caelum sperare, parens tanta Neronis? non funesta violata manu remigis ante, mox et ferro lacerata diu saevi iacuit victima nati?
Oct. Me quoque tristes mittit ad umbras ferus et manes ecce tyrannus, quid iam frustra miseranda moror? rapite ad letum quis ius in nos Fortuna dedit, testor superos — quid agis, demens? parce precari quis invisa es numina divum. Tartara testor Erebique deas scelerum ultrices (430) et te. genitor, dignum tali morte et poena: non invisa est mors ista mihi. armate ratem, date vela fretis ventisque petat puppis rector Pandatariae litora terrae.
Chor. Leues aurae zephyrique leves, tectam quondam nube aetheria qui vexistis raptam saevae virginis aris Iphigeniam, hanc quoque tristi procul a poena portate, precor, templa ad Triviae. urbe est nostra mitior Aulis et Taurorum barbara tellus: hospitis illic caede utatur numen superum, civis gaudet Roma cruore.