Google This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online.
It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.
Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you.
Usage guidelines Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.
We also ask that you: personal, non-commercial purposes.
- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.
* Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find - Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web or THE UNIVERSITY OF CALIFORNIA.
C£ το ZA rj € ov ; ES ἐς ἐν, —— EMPIRICI * LECE ET LATINE MRHONIARUM INSTITUTIONUM LIBRI ΠΙ.
eb. ^» 2. p hs * *.
CUM Sd Nd Vel à ut : HENRICI STEPHANI VERSIONE ET NOTIS.
"" ^ CONTRA MATHEMATICOS | SIVE DISCIPLINARUM PROFESSORES, LIBRI VI.
CONTRA PHILOSOPHOS LIBRI V.
A - CUM YERSIONE E- GENTIANI HERVET AA MET Y hes xj Ἢ k. y. T Αἵ fMSBARCA XX MS8 CODICIBUS CASTIGAVIT, VERSIONES EMENDAVIT TE SUPPLEVITQUE ET TOTI OPERI NOTAS ADDIDIT [ We. ALBEBRBTUS FABHECEUS, LIPSEENSIS,. ^.HBOL. D. ET PROFESSOR PUBL. IN GYMNASIO HAMBURGENSI Nh: à 4 d aco EY. EDITIO EMENDATIOR. ᾿ς d Lo quus 1I LIBROS CONTEA MATHEMATICOS CONTINENS.
UR S an LIPSEIAXE SUMPTU LIBRARIAE KUEHNIANAE . MDCCCXLL SEXTI EMPIRICI COMMENTARII ANTIPPHZE9N SIVE CONTRADICTIONUM ADVERSUS MATHEMATICOS SIVE DISCIPLINARUM PROFESSORES LIBRI VI ) RT ADVERSUS PHILOSOPHOS LIBRI V EX MSS CODD. CASTIGATI, CUM VERSIONE GENTIANI IIERVET!I, AURELIANI, AB EDITORE EMENDATA ET PASRIM $SUPPLETA.
sEXTUS EMI, II, | A Massuaroniv voca ΤῊΣ proprie dociles ac discendi cupidos signi- - et, tum eos qui rem quandam probe et bona fide sunt edocti, uti er Prüagorae philosophi discipulis illi dicebantur “μαϑηματικοί, qui aspistri sui dogmata non leviter tantum, ut οἱ ἀκουσματικοί, per- eperant, sed penitus illis imbuti erant, oí τὸν περιττότερον καὶ τρὺς ἀκρίβειαν διαπεπονημένον τῆς ἐπιστήμης λόγον ἐχμεμαϑη- ' τότες. Porphyrius vita Pythag. c. 37. hinc praeterea quadrupliciter veabulum illad acceptum reperio, nam vel astrologos, haruspices ac magos denotat, vel quarumvis mathematicarum vel etiam humanio-. mm vel denique universarum disciplinarum doctores ac periti per mathematicos intelliguntur.
l. Pro astrologis genethliacis hoc nomine utitur Sextus libro 4 «ct. ult, ubi τοὺς μαϑηματικούς geometris et arithmeticis opponit, Dec non libro 5 sect, 1 et 2, ubi Chaldaeos appellat μαϑηματικοὺς καὶ ἀστρολόγους. et sect. 104 pro'astrologia memorans ua99- | ματικήν. nihilque vulgatius hac vocabuli μαϑηματικῶν acceptione. s Porphyrius apud Eusebium 6 1 Praeparat. Evangelicae: ἀλλ᾽ ἐξ ᾿ ἄστρων ἐπιτηρήσεως κατὰ τοὺς μαϑηματικχῶν λόγους. Gellius lb. 1 cap. 9 vulgus quos gentilicio vocabulo Chaldaeos dicere oportet, Nallematicos dicit. hoc sensu Suetonius Thrasyllum mathematicum et mthematicos a Tiberio ac Vitellio expulsos memorat Tiber. c. 14 et 36, Fitell. c. 14 et Neronem mathematicae addictum c. 69. Iulius Capitolinus in Gordiano iuniore c. 20 ostendisse constellationem mathemalican ferunt. notusque in codice Tustinianeo titulus 18 libri decimi, de maleficis εἰ mathematicis, ac libri noni in codice Theodosiano tit.
16 leg. 8 et 12 de mathematicis urbe Roma εἰ civitatibus omnibus pellendis et. codicibus eorum. cremandis, ubi Iac. Gothofredus annotat haruspices simul intelligi. exstant et sanctiones Ecclesiastae adversus mathematicos eo sensu intellectos ut Canon Laodicenus 36 aliique in Photii Nomocanone tit. 9 cap. 25 laudati. atque ita accipiendum quod: Gennadius c. 28 de scriptoribus Eccles. Macarium Monachum testatur in urbe Roma librum scripsisse adversus mathematicos, sive ut Rufinus 1 in -Hieron. opuscula adoersus fatum et mathesin. vide sis et Tertullianum de idololatria c. 9 et Mosaicarum ac Romanarum legum collationem titulo 15 de Mathematicis et Manichaeis. faciunt huc praeterea lulii Firmici matheseos libri genethliacam disciplinam tradentes, et quod apnd Prudentium lib. 2 contra Symmachum 478 Rec mathesis praescripto aliquo pia vota repelli, involvit matheri, magicas impellit ad artes. ' Ioannes Sarisberiensis lib, 1 Policratici c. 9; eos qui — praesti · 2 4. DE INSCRIPTIÓNE. | ⸗ gia artesque magicas et varias species mathematicae reprobatae exercenl iam pridem sancti patres ab aula. amoveri iusserunt. etiam ab auctor Queroli mathematicos poni pro magis, et mathesin magicamque con iungi observat Stephanius ad haec Saxonis Grammatici lib. 1 p. 9: nos: operae pretium est, triplex quondam malhematicorum genus inauditi ge neris miracula discretis exercuisse praestigiis. hórum primi faere Gigan tes, secundi post hos primam physiculandi sollertiam | obtinentes arta possedere. Pythonicam, tertiis apud. delusas. praesligiis mentes. divini tatis accessit opinto. vide, ne longior sim, Savarones ad Sidonii | epist, 11 p. 510 et Hugonem Menardum ad hbrum sacramentorur Gregorii Papae p. 233.
Il. Mathematici ponuntur pro illarum disciplinarum peritis qua quantitates rerum comsiderant atque in mumeris et megnitudinibu pomderibusque &c momentis metiendis versantur. illae enim omne disciplinae quae plurqs sunt ut arithmetica geometria astronomia optic mechanice 'stathmice musice aliaeque quas lengum sit enumerare, com muni iam pridem nemine mathematicarum veniunt, «t μαϑήηματικα τῶν ἐπιστημῶν. atque discipulos quosdam Pythagerae μαϑημαει κούς dictos pufat Gellius lib. 1 cap. 9 ab kis scilicet artibus quas di scere atque sneditari inoeptaverant, quoniam geometriam εἰ gnomonicam musicam celerusque item. disciplinas altiores μαϑήματα veleres Grae appellebant. frequentissima itidem est haec mathematicarum scientia rum appelletio a Pythagoricis accepta ac Platone, utpote qui illa inprimis discendas et ceterae philosophiae praemittendas aninumqu per illas purgandum ac praeparandum esse docebant, hoc sensu Chal cidius p. 175 mathemáticorum ratienes a physicorum distinguit ratio mibus, et, Theo Smyrnneus scripsit περὶ τῶν μαϑηματιχῶς λεγο μένων παρὰ Πλάτωνι, lamblichus περὶ κοινῆς μαϑηματικῆς ἐπε στήμης. Hierecles “καϑαρμοὶ ψυχῆς λογικῆς εἶσιν αἱ μαϑημα τικαὶ ἐπιστῆμαι. nimirum ut ex Alcinoi introductione ad Platoner c. 8 constat, totam philosophiam distinguebant in eam partem qua in disserendo et alteram quae in contemplando et tertiam quae ἡ agendo consistit. contemplativae iterum partes constituebant tres τὸ ϑεολογικόν, τὸ φυσικόν, τὸ μαϑηματικόν. hoc sensu τοὺ μαϑηματικούς Sextus noster accipit lib. 1 sect. 21, 77 et lib.! sect. 282, 364, 367, 376, 418 et lib. 11 sect. 8 τοὺς ἀπὸ uad μάτων, lib. 8 sect. 2, lib. 5 sect. 1 et τοὺς ἀπὸ μαϑημάτων Ilv ς ϑαγορικούς lib, 4 sect. 2. ita Aristarchus mathematicus dicitur lib posteriore adversus Phyecos sect. 174. Hermodorum Platonicum 4 τῷ. m μαϑημάτων laudat Laértius in prooemio.
ΠῚ, Pro humaniorum et liberalium disciplinarum orbe atqu ἐγκυκλοπαιδείᾳ ponuntur τὰ μαϑήματα, atque inde. mathemati pro harum peritis ἃ Cebete in Tabula p. G9 edit. lacobi Gro novii; πότερον οὐδὲν προέχουσιν οὗτοι οἱ μαϑηματικοί (ἀΐχετα autem p. 20 de poétis, rhetoribus, diale«ticis, musicis, arithineticis geometris astrologis et criticis sive grammbticis) πρὸς τὸ βελτέου. γενέσθαι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; πῶς μέλλουσι προέχειν - -. οὐδὲν γὰρ κωλύες εἰδέναι μὲν γρώμματα καὶ x — τὰ μα. Pinar. πάντα, ὁμοίως δὲ μέϑυσον xol ἀχρατῆ καὶ φιλ.
LIBROR. ADV. MATHEMATICOS, ὅ ἄργυρον καὶ ἄδικον καὶ προδότην καὶ τὸ —— ἄφρονα, hoc sensa. accipiendus Sextus noster libro primo adversus Grammaticos sect, 1 et 6, 97 et 50, ubi τὰ μαϑήματα hoc est humaniores di- sciplinas philosophiae: opponit. atque hoc sensu intelligendum, quando Sextus ἀντίρρησιν suam direxit adversus mathematicos. haud dubie - enim falluntur qui ad illam pertinere etiam existimant libros quinque posteriores, quibus ἀντίθρησις adversus philosophes continetur, a libra adversus mathematicos distincta ab auctore et separata. itaque brem sextum adversus musicos qui commentariorum adversus ma- thematicos est ultimus, claudit his verbis: ἐν τοσούτοις τὴν πρὸς. τὰ μαϑήματα διέξοδον ἀπαρτίζομεν. | IV. Denique Mathematicorum nomen viri docti pufant tam late patere, ut universae efiam philosophiae. disciplinas ambitu suo com- plectatur logicam, physicam atque ethicam: eoque sensu Sextum ac- eepisse illud vocabulum quando "contra mathematicos scribere se pro- fssus mon modo grammaticos et rhetores geometrasque atque arthmeticos, musicos et astrologos, sed queque rationalis, natu- riis ac moralis philosophiae professores oppugnandos sibi sumsit.. communis quidem fateor fuit haec virorum doctorum hactenus, quan- fum perspexi, sententia, verum ut iam demonstratum a me est, perspicuis Sexti verbis confutatur: neque aliis veterum exemplis facile aliquis adstruxerit eo sensu mathematicorum vocabulum fuisse um- quam acceptum, ut logicam physicam ethicamque simul incladeret.
,, Quamquam vero Sextus Scepticorum more oppugnandum aggre- dist omae quicquid usquam est fuitque dogmaticorum, passum been non difütetur ἐντέρρησεν suam potissimum opponere se Stoi- &, quorum illo tempore mater erat vel auctoritas inter Degueticos vd certi verique iactatio ac σεμνολογέα. hinc etiam est quod distin- dionem disciplinarum Stoicam videfur esse secutus novemque veluti ' Musarum illas comprehendit numero, perinde ut Stoicorüm vestigiis asstens Varro, cuius novem disciplinarum libros laudat lsidorus Biepalensis lib. 2 Originum c. 23. praecedunt autem, ut lacobo Tho- maso τῷ μακαρίτη,, dissegtatione sive programmate 84 pulchre ob- Mrvatum, binae disciplinae instrumentales, grammalica et rhetorica, — has escipsunt mathematicae quattuor, geometria arithmelica astrolo- - fia et musica, singulari deinde opere fusius ac pri inia ἀν rh lur philesophicae tres, logica physica ethica. εἰς Plutarchus lib. 9 Sympos. c. 14 omnes disciplinas ad tria genera revocari ait τὸ ῥῆητο--. βικόν quod laxius acceptum etiam grammaticam ambitu suo comple- ditur: τὸ μαϑηματικόν. et τὸ φιλόσοφον. additque ἐν τῷ φιλο- σόφῳ τὸ λογικὸν καὶ τὸ ἠϑικὸν καὶ τὸ φυσικόν contineri. smgu- ὦ ' ls porro disciplinis libros singulos Sextus attribuit, nisi quod propter copiam dicendorum binos libros logicae similiterque physicae ut asspgmaret dux necesse. gnemadmodum viciesim brevitas materiae Wi videtur persuasisse, ut ἀντίρρησιν adversus Geometras atque Árithmeticos unico libro complecteretur, qua ratione constat dena- rius librorum Sexti numerus, Suidae etiam memoratus; sed ne quid inrbaretur, hac in editione receptos librorum numeros libenter servavi.
A 1 Τὴν πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν μαϑημάτων ἀντίρρησιν κοινότερον , μὲν διατεϑεῖσθϑαι δοκοῦσιν οἵ τε περὶ τὲν Ἐπίκουρον ") καὶ ot ἀπὸ τοῦ Πύρρωνος, οὐκ ἀπὸ τῆς αὐτῆς δὲ διαϑέσεως ^), ἀλλ᾽ οἱ μὲν περὶ τὸν Ἐπίχουρον, ὡς τῶν μαϑημάτων μηδὲν συνερ-- ᾿γούντων πρὸς σοφίας 4) τελείωσιν, ἢ ὥς τινες εἰχάζουσι, τοῦτο προχάλυμμα τῆς ἑαυτῶν ἀπαιδευσίας εἶναι νομίζοντες" ἐν nol- λοῖς γὰρ ἀμαϑὴς *) Ἐπίκουρος ἐλέγχεται, οὐδὲ ἐν ταῖς κοιναῖς δὺμιλίαις καϑαρεύων!): τάχα δὲ καὶ διὰ τὴν πρὸς τοὺς περὲ SEXTI EMPIRICI - os ADVERSUS MATHEMATICOS.
1. Contradictionem adversus disciplinarum professores communiter in- ütituisse videntur Epicurus et Pyrrhonei; non est autem eadem utrisque ra- tio, nam Epicurus quidem hoc facit, quod ad perfectionem sapientiae nihil illas putavit conferre, vel, ut nonnullis videtur, boc praetextu existimavit suam se contegere posse inscitiam: in multis enim Epicurus arguitur indo- ctus nec in communi sermone satis purus, 2, fortasse etiam propterea, quod P2165 5) xEXTOY| V Σέξστου.! b) of τε περὶ τὸν "Ertíxovoov] de odio in disciplinas liberales (ita enim μαϑημάτων vocabulum hoc loco accipiendum iam monui) ob quod male passim apud veteres audit Epicurus, accurate disserentem videre juvabit Petrum Gassendum libro octavo.de vita et moribus Epicuri. Pyrrho et Epicurus γραμματιχῆς χατήγοροι infra sect. 272. c) τῆς αὐτῆς δὲ διαϑέσεως] quod in editis exciderat δέ, ὁ miss re- vocavi. | μηδὲν συνεργούντων πρὸς σοφέας] Torquatus apud Ciceronem 1 de Fin c. 21 ECTS — Serum H Vidiur LA ea ined est, uod nullam eruditionem esse duxit, nisi guae beatae vitae disciplinam iuvaret, et c. 19 in dialectica vestra (Stoicos alloquitur) nullam vim exi- etimavit esse nec ad melius vivendum nec ad commodius disserendum. — e) ἐν πολλοῖς γὰρ duas9zc] Cicero lib. 2 de Divinatione c. 50 videsne Epicurum, quem hebetem et rudem. dicere solent Stoici, plura hanc in rem Athenaeus 13 p. 588. Menagius ad Laértii 10 6.! f) οὐδὲ Bv ταῖς κοιναῖς δμιλέαις καϑαρεύων}] hoc ni fallor pluribus .. ostenderat Dionyeius Halicarmasseus, quem inter Epicuri insectatores nominat Laértius 10 4. idem 7: ro» τε Ermíxovoov πολλὰ κατὰ τὸν λό-- ΤΣ ἡγνοηκέναι. hinc Plutarchus p. 1116 contra Colotem ridet Epicureos latoni de vocibus intentaturos litem τοὺς ἀχριβέστερον ἑλληνίζοντας καὶ - βαϑαρώτερον διαλεγομένους. Aristophanes Grammaticus in Epicuri di- ctione reprehendit qwod nimis esset χυρέα atque plebeia sine arte, ἐδιωτάτη, Lesrt. 10 13.; BEXTI EMPIRICI ADVERSUS MATHEMATICOS [Lib. ἢ, 7 Πλάτωνα xol “Ἀριστοτέλη?) xal τοὺς ὁμοίους δυσμένειαν πολυ- μαϑεῖς γεγονότας. οὐκ ἀπέοικε δὲ καὶ διὰ τὴν πρὸς Ναυσιφάνη ") τὸν Πύρρωνος ἀχουστήν, ἔχϑραν" πόλλοὺς γὰρ τῶν νέων συνεῖχε “ καὶ τῶν μαϑημάτων σπουδαίως ἐπεμελεῖτο, μάλιστα δὲ δητορι- τῆς. γενόμενος οὖν τούτου μαϑητὴς ὃ Ἐπίχουρος, ὑπὲρ τοῦ 8 ὀοχεῖν αὐτοδίδακτος ἢ) εἶναε καὶ αὐτοφυὴς φιλόσοφος ἠρνεῖτο ἔκ. xavrüg τρόπου, τήν τε περὶ αὐτοῦ φήμην ἐξαλείφειν ἔσπευδε πολύς τὲ ἐγίνετο τῶν μαϑημάτων κατήγορος, ἐν οἷς ἐκεῖνος p 418 ἐσῳνύνετο. φησὶ γοῦν ἐν τῇ πρὸς τοὺς ἐν ἸΠυτιλήνῃ ἢ) φιλο- exerc ἐπιστολῇ" “οἶμαι δὲ ἔγωγε τοὺς βαρυστόνους καὶ μα- ϑγτήν μὲ δόξειν τοῦ Πλεύμονος ") εἶναι, μετὰ μειρακίων τινῶν mie vellet Platoni et Aristoteli et similibus, qui multarum disciplinarum , "a cognitione praediti, est etiam satis veri simile, quod id fecerit preptee imiumicitias quae ei intercedebant cum Nausiphane Pyrrhonis auditore, mmitos Mim hic apud se babebat adolescentes et disciplinarum valde erat studiosus, Exxune amtem rhetoricae, 3, cum ergo Epicurus eius fuisset discipulus, ut YVderetur esse mon ab alio quam a se ipso edoctus suoque ingenio et imdu- mia exstitisse philosophus, omnino illud ibat infidias eíusque famam ef eistimationem delere contendebat et in reprehendendis insectandisque disci- pnis, im quibus ille gloriabatur, multus erat, 4, itaque im epistola quam. Wüpsit ad philosophos qui erant Mytilenae: «existimo inquit **miseros illos Cimamros me esse pulmonis discipulum, qui eum audierim quibusdam Ἶ j &) -4pi0s01£19] sic mss et mox Ναυσιφάνη, cum in editis esset “4ρι-- διοτέδην et Ναυσιφάγνην quod est Atticum, πὶ supra iam ad Pyrrhon. ὃ sect. 31 notare me memini, | λ) πρὸς Navowuparg] de hac malignitate Epicuri adversus Nausipha- sem Teium et alios magistros suos, consulendus laudatus Gassendus libro de vita ac moribus Epicuri quinto, nec tantum auditorem fuisse Nausphanis Epicurum sed etiam ex eius tripode canonem suum sive volumen de regula et iudicio descripsisse traditum est, vide Laórtium 10 14. Cicero 1 de Natura Deorum c. 26 in Nausiphane Democriteo tenetur, guem cum a 86 non neget auditum, vexat omnibus contumeliis, apud Laér- tium 10 18 pro ππυσίψανονε recte codices quidam Ναυσιφάνους. Nau- sipbanem Pyrrhonis discipulum vocat etiam Aristocles apud Eusebium. ]4 20 Praeparat. Democriti Laértius prooem. sect. 15. | i) ὑπὲρ τοῦ doxtiv avrod(daxtog) Cicero: ne quid usquam didicisse videre- tur. confer Laértium loco laudato atque ibi notas Aegidii Menagii afue ᾿ Tho. Stanlei historiam philosophiae p. 927 editionis Latinae quam mul- tis locupletatam observationibus desideratissimo amico ac populari no- stro D. Godífrido Oleario debent studiosi. unus Plutarchi locus non est praetereundus lib. quod non suaviter datur vivere secundum Epicurum p. 1100: τέ δὲ ovx ἔμελλεν, αὐτὸς οὕτω σπαργῶν περιμανῶς καὶ σφα-- ϑάζων πρὸς δόξαν, ὥστε μὴ μόνον ἀπολέγεσϑαι τοὺς κα ἄς, undi Δδημοχράτει (recte Gassendus legendum monet d'apoxoírp) τῷ τὰ δάγματα ῥήμασιν αὐτοῖς ὑφαιρουμένῳ ζυγομαχεῖν περὶ συλλαβῶν χαὶ χεραιῶν, σοφὸν δὲ μηδένα φάναι πλὴν αὑτοῦ γεγονέναι ἐπὶ τῶν μαϑητῶν.
Ὦ ποῖε τοὺς ἐν Μυτιλήνῃ) ita huius urbis nomen in probatis monwu- P 916 mentis et codicibus scribitur, non ἈΜιτυλήνη. antequam Athenas se cón- ] ferret Epicurus, Mytilenae et Lampsaci scholas habuit teste Laértio 10 15, qui etiam eius epistolas ad P osophos Mytilenaeos laudat 10 7 et 136, ubi φέλους male videtur editum pro φιλοσόφους. TN ἢ τοῦ Thasnovoc Laértius 10 8 Πλεύμονά τε ἐχάλει (τὸν Navoiqary) zal ἀγράμματον ἀπατεῶνα xol πόρνον. ad pulmonem marinum re- — sensu propemodum motuque destitutum animal, unde ia Platonis hilebo p. 158 [21 C] ζῆν οὐχ ἀνθρώπου βέον ἀλλά τινος πλεύμονος, ἢ τῶν χφαεπαλώσεων ἀχούφαντα" νῦν “πλεύμονα Ἢ zzlew τὸν Ναυοσι- gérzv, ὡς ἀναέσϑητον. ταὶ πάλλεν προβὰς πολλὰ δὲ πατειπὼν τάνδρός, ὑτεραφαίνεε τὴν ἐν τοῖς μαϑέίμασιν αὐτοῦ προχοπὴν ἐπέσχον, οὕτω xai ἐπὶ τῶν ἔχων ἢ) δρμήσαντες ἐπὶ τ ΄ ἀνά αὐτῶν, ζητοῦντες καὶ τὸ ἐνταῦϑα ἀληϑές, τὰς δὲ ἴσας εὖ i, Φύχ ἀπεχρύ ὕπερ καὶ Ϊ ᾿ Ϊ Ι iH ἢ εἰς Hi ἐπ 1 " l n 1 il : T 7 ὅσα ϑαλάτεια μετ᾽ ὀστρείγων ἔμψυχά lou σωμάτων. Plautus Epidico 5 191: pedibus pulmoneie, qui perhibetur, prius venisset, quam ἐμ adve- nisti mihi, | m) νῦν Πλεύμονα] ita etiam codices mss, licet Is. Casaubonus ad δεν AG me id dubio legend od habebant edi ») πόνηρος] ita non dubio le um pro πονηρός quod ha t editi. Ἢ τῆς τ πύκτας! εἰς qusB Qunoy de Sicepticum scribit lib. 3 Pyr- rhon. sect. 280. — p) πόϑῳ τοῦ τυχεῖν τῆς ἀληϑείας] confer lib. 1 Pyrrhon. sect. 12. — ini τῶν μαϑημάτω») disciplinas liberales intellige, quas philoso- phíae opponit, atque mox ἐγχύχλια μαϑήματα appellat. r) πραγματικῶς) vide quae ad lib. 1 Pyrrhon. sect. 62.
λξώμενοε ϑεῖναι. τὸ μὲν οὖν διδάσκειν ἀπὸ τίνος ἐγκύκλια προσηγόρευται μαϑήματα ") καὶ πόσα τὸν ἀριϑμόν 'ἔστι περιτ. τὸν ἡγοῦμαι, ἱκανὴν ἤδη τὴν περὶ τούτων ἔχοντας κατήχησιν ') μνομένης ἡμῖν τῆς διδασκαλίας. ὃ δέ ἐστιν ἀναγκαῖον ἐπὶ τοῦ ' παρόντος ὑποδεικτέον, ὅτε τῶν λεγομένων πρὸς τὰ μάϑήματαβ τὰ μὲν χαϑολικῶς λέγεται πρὸς πάντα τὰ μαϑήματα, τὰ δὲ 214 ὡς πρὸς ἕχαστα "). καὶ χαϑολικώτερον μὲν τὸ περὶ τοῦ μηδὲν᾽ ἔναι μάϑημα, ἰδιαέτερον δὲ πρὸς μὲν Γραμματικούς, εἰ τύχοι, ὶ τῶν τῆς λέξεως στοιχείων, πρὸς δὲ Γεωμέτρας περὶ τοῦ μὴ δεῖν ἐξ ὑποθέσεως λαμβάνειν τὰς ἀρχάς, πρὸς δὲ Movoi- xe; περὶ τοῦ μηδὲν εἶναι φωνὴν μηδὲ χρόνον. ἴδωμεν δὲ τάξει πρῶτον τὴν χαϑολικωτέρων ἀντίρρησιν. ὁ. — J ΚΕΦ. a. Ei ἔστι μάϑημα. | Τὴν μὲν οὖν γενομένην παρὰ τοῖς φιλοσόφοις περὶ μαϑή- 9 σιως διαφωνίαν *) πολλὴν καὶ ποικίλην οὖσαν οὐ τοῦ παρόντος imi καιροῦ ἐπιχρίνειν, ἀπόχρη δὲ παραστῆσαι, ὡς εἴπερ ἔστι supervacaneum qum accepunus, doctrina de eis suffciontem habuerimus institutionem, dvd autem Θεὲ in praesentia necessarium, id est indicamdum. 8, nempe qud ex fis quae dicuntur adversus disciplinas alia quidem universe dicuntur. aversus Omnes disciplimas, alia autem sdversus singulas. et magie quidem wvemse et im genere, verbi gratia, quod nulla sit disciplina: magis autem Peko wc uM ves Geometres quod nom oporteat accipere principia ex: hypothesi, ὦ Musicos quod mihid sit vom noo tempus, vidommus autc- primum eedino δ, quae in gemere et magis universe contra dísciplises dispatentur,: car. I. Àn sit disciplina.
9. Cum de disdpiiea apad pMiesophos dissensio magua ΟἿ et varia, em nom cst precesentis teuporis ditudiosre, satis est autem exposere, quodsi 4) ἐγχύχλια μαϑήματα] videndas Io. Vfowerapus libro de polymathia c. $24 et Allatius ad Georgtum Acropolitam p. 243. scholia mss ad Dio- ayshrn "T'hracem: ᾿Εγχύχλιοι δέ εἶσε τέχναι ἃς ἔνιοι λογιχὰς χακλοῦσιν (tov ἄστρολογία γεωμετρία μουσικὴ γραμματικὴ δητορική. ἐγχυχλίους di αὐτὰς χαλοῦσιν, * τὸν τεχνίτην did. πασῶν αὐτῶν oósvoyra τὸ χρειῶϑες ἀφ᾽ ἑχάστης εἰς τὴν ἑαυτοῦ συνάγειν, 3 πατήχησι» haec vox — auditione acceptam significat, unde verbum χατηχῆσθαι, qua r etiam d. Lecas in limine evangelii, ait itaque Sextus haec satis quemque iem edoctum, cum hurmamioribus literis a praeceptore swo imbueretur. vide infra ad sect, 310.
w)sà δὲ ὡς πρὸς ἕχασεα] ita. ms Viatislav. σὲ Cisense, neque hia o14 verba xaJoluég léystas quae post voculam e; editi alieaó loco repetebant.: | x) περὶ μαϑήσεως διαιρωνία») de ratione docendi et iis quae discenda: essent, variae ac multiplices fuere philosophorum sententiae, quibus omnibus omissis Sextus deincepe instituit disputare nullam omnino deri disciplinam, im quam sententiam conferenda sunt quae habet libro Pyrrhon, sect. 252 seq. et contra Rihicos infra.!
10 un SEXTI EMPIRICI τί μάϑημα καὶ τοῦτο ἀνυστὸν ἀνϑρώπῳ, τέσσωρα δεῖ προομο- λογήσασϑαι, τὸ διδασκόμενον πρᾶγμα τὸν διδάσκοντα τὸν. μανϑάνοντα τὸν τρόπον τῆς μαϑήσεως. οὗτε δὲ τὸ διδασχό- μενόν ἔστιν οὔτε ὃ διδάσκων οὔτε ὃ μανϑάνων οὔτε ὃ τρόπος τῆς μαϑύσεως, καϑάπερ ὑποδείξομεν" οὐκ ἄρα ἔστι τι uc) guo.
TN ΚΕΦ. fg. Περὶ τοῦ διδασκομένου.
10 Καὶ δὴ περὶ τοῦ πρώτου λέγοντες πρῶτόν φαμεν, ὡς tinto διδάσκεταί τι, ἤτοι τὸ ὃν y) τῷ εἶναι διδάσκεται, 5 TÓ μὴ ὃν τῷ μὴ εἶναι. οὔτε δὲ τὸ ὃν τῷ εἶναι διδάσκεται οὔτε τὸ μὴ àv τῷ μὴ εἶναι, καϑάπερ παραστήσομεν".. οὐκ ἄρα διδάσκεταί τι. xal δὴ τὸ μὴ ὃν τῷ μὴ εἶναι οὐκ ἂν διδάσκοιτο" εἰ γὰρ . διδάσκεται, διδακτόν ἐστι" διδακτὸν δὲ καϑεστὼς τῶν ὄντων ἽΙ γενήσεται" καὶ διὰ τοῦτο ἔσται μὴ ὄν, τε xal b ὄν. οὐχὶ δέ yt δυνατόν. ἐστι τὸ αὐτὸ καὶ ὃν τε καὶ μὴ ὃν ὑπάρχειν. οὐκ ἄρα τὸ μὴ ὃν τῷ μὴ εἶναι διδάσκεται. τῷ τε μὴ ὄντε οὐδὲν συμ.- . βέβηκεν" ᾧ δὲ μηδὲν συμβέβηκεν, οὐδὲ τὸ διδάσκεσθαι συμ- βήσεται. ἕν γάρ τι ἦν τῶν συμβεβηκότων καὶ τὸ διδάσκεσϑαι.
12 τοίνυν οὐδὲ ταύτῃ διδακτόν ἔστι τὸ μὴ ὃν. καὶ μὴν τὸ διδασχό- μένον 3) φαντασίαν κινοῦν εἷς μάϑησιν ἡμῖν ἔρχεται, τὸ δὲ μὴ ὃν ἀδυνατοῦν φαντασίαν κινεῖν οὐδὲ διδακτόν ἐστιν. ἔτι δ᾽ οὐδ᾽ P 218 ὡς ἀληϑὲς τὸ μὴ ὃν ἐστιν. οὔτε γὰρ τῶν μὴ ὄντων ἐστὶ τά- ληϑές, οὔτε τε ἀληϑὲς ὡς μὴ ὃν διδακτόν ἐστιν. cl δὲ μηδὲν sit ulla disciplina et fieri possit ut hóa discat, oportet prius quattuor confiQteri, nempe rem quae docetur, eum qui docet, nec minus eum qui discit et modum discendi, non.est autem quod docetur neque qui docet neque qui discit neque modus discendi, sicut ostendemus: non est ergo ulla disciplina, e cAP. II. De eo quod docetur. - 10. Atque, de primo quidem ut primum disputemms, dicimus: si quid docetur, aut hoc quod est eo quod sit docetur, aut quod non est eo quod mon sit, sed neque hoc quod est eo quod sit docetur; neque quod non est eo quod non sit, ut ostendemus: nom ergo docetur aliquid. atque quod non est quidem eo quod non sit, doceri non potest; si enim docetur, est eius- modi ut possit doceri, 11. "cum sit autem eiusmodi, erit ex iis quae sunt, et propterea erit et ens et non ens. fieri autem non potest, ut idem ens et nog ens sit, non ergo docetur quod non est, per id quod non sit, et ei quod non es, nihil accidit. cui autem nihil accidit, neque accidet ut doceatur, ex iis enim quae 'accidunt;, unum est doceri, neque hac ergo ratione doceri ' potest quod non est, 12, quin etiam quod docetur movendo phantasiam de- ducitur eo ut ἃ nobis discatur. quod autem non ést,' cum non possit movere phantasiam, nec eiusmodi est ut possit doceri, praeterea autem neque verum "est id quod non est: neque enim ex iis quae non sumt est verum, neque wlhun verum tamquam non ens doceri potest, quodsi nullum verum tamquam [) articulum addidimus.]
y) ἤτοι τὸ 0v] similis cavillatio 8 Pyrrhon. sect. 259, ubi vide si pla- cet quae notavi, ») x«l μὴν τὸ διϑασκόμενον] ita legendum e mss pro xal μή.
ADVERSUS MATHEMATICOS [Lib C.2. — 11 ἐληϑὲς ὡς μὴ ὃν διδακτόν ἐστι --- τῶν yàg ὄντων ἔστε τἀληϑ ές —, ἀδίδαχτον ἄρα τὸ μὴ Ov. εἰ δὲ μηδὲν ἀληϑὲς διδάσκεται, πᾶν 18 τὸ διδασχύμενον ψεῦδός ἐστιν, ὅπερ ἀλογώτατον ὑπάρχει. οὐ τοίνυν τὸ μὴ ὃν διδάσκεται" ἤτοι γὰρ τὸ διδασκόμενον ψεῦδός ἐστιν ἢ ἀληϑές. ἀλλὰ ψεῦδος μὲν ἀλογώτατον, τὸ δὲ ἀληϑὲς ὃν ὑπῆρχεν - ovx ἄρα τὸ μὴ ὃν O:daXróv. xai μὴν οὐδὲ τὸ Dvi4. τῷ εἶναι διδακτόν ἐστιν, ἐπειδήπερ τῶν ὄντων πᾶσι φαινομένων ἐπ᾿ ἴσης 7) πάντα ἔσται ἀδίδακτα, ᾧ ἀκολουϑήσει τὸ μηδὲν εἶναι ἐιδαχτόν. δεῖ γὰρ ὑποκεῖσϑαί τι ἀδίδαχτον ), ἵνα ἐκ τοῦ y- γυσχομένου γένηται ἢ τούτου μάϑησις" τοίνυν οὐδὲ τὸ ὃν τῷ du^) διδάσκεται. ὃ δὲ ὅμοιος τῆς ἀπορίας γενήσεται τρόπος 15 χαὶ πρὸς τοὺς ἐροῦντας τὸ οὐ τὶ ἢ τὶ διδάσκεσθαι “). εἰ γὰρ τὸ οὐ τὶ διδάσκοιτο, ἔσται ἧ διδάσκεταί τι, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸ. ἢ τἀναντία οὐ τὶ καὶ τὶ ἔσται, ὅπερ ἦν τῶν ἀδυνάτων" τῷ τε οὗ τινὶ οὐδὲν συμβέβηκε, δι᾽ ὃ οὐδὲ τὸ διδάσκεσθαι" xol yàg τοῖτο τῶν συμιβεβηκότων ἐστίν. οὐ τοίγυν τὸ οὐ τὶ διδάσκεται. 16 χατὰ δὲ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν καὶ τὸ τὶ τῶν ἀδιδάχτων γενή- σιται" εἰ γὰρ διὰ τοῦτο διδαχτὸν ἔσται, ὅτι ἔστιν, οὐδὲν ἀδί- xg ens potest doceri — ex iis enim quae sunf est verum — non doceri ergo potest quod nom est, 123. si autem nullum verum docetur, quidquid docetur est falsum, quod quidem est a retione alienissimum, nom ergo do- str id quod nom est; aut enim quod docetur est verum aut falsum, sed wt sif quidem falsum, est ἃ ratione alienissimum, verum autem erat id quod €4: mon est ergo id quod non est eiusmodi ut possit doceri, 14, porro au- &m nec id quod est eo quod sit est eiusmodi ut possit doceri, quandoqui- dem caz quae sunt ex aequo omnibus appareant, omnia erunt eiusmodi ut aon possint doceri, cui erit consequens ut nihil doceri possit, oportet enim diquid subiici eiusmodi quod non iam motum sit, ut hoc ex eo quod iam cognoscitur, discatur. ergo neque id quod est, eo quod sit docetur. 1$, si- milis modus dubitationis erit etiam adversus eos, qui dicunt quod nihil aut aiquid doceatur, si enim nihil doceatur, erit quatenus docetur aliquid; et “ propter boc ipsum duo contraria, nempe nihil et aliquid, erunt, quod qui- i . dem est ex iis quae non possunt fieri, nihilo autem nihil accidit; quam- obrem neque ut doceatur. nam hoc quoque est ex iis quae accidunt, 16, ni- hil ergo meutiquam docetur, simili ratione aliquid quoque erit ex iis quae men possunt doceri; si enim est eiusmodi ut doceri possit propterea quod est, d) τῶν ὄντων πᾶσι φαινομένων ἐπ᾽ logc] quae vere sunt, hoc ipso ab P 218, illis, quae non sunt vere, distinguuntur, quod omnibus similiter se of- ferunt sensusque eorum pariter movent, vide lib. 2 Pyrrhon. sect. 179. non igitur opus illis est, ut doceantur, facile autem apparet Sextum τῶν ὄντων vocabulo duplici sensu abuti, iam pro iis quae sunt quo- cumque modo, iam pro iis quae habent stabilem atque evidentem na- turam.
δὴ &d(daxrov] ad omnem doctrinam requiritur 1) τὸ γινωσχύμεγον, sive ut 2 Pyrrhon. sect. 257 appellat, ὁμολογούμενον, res nota et con- fesa ex qua aliquid docetur. 2) ad(dexro» id quod nondum edocti su- mug, ied iam ex illo confesso doceri debemus. notandum autem est Sextum vocabulo &diduxrov uti tripliciter, iam pro eo quod doceri non potest, iam pro eo quod non indiget doctrina, iam pro eo denique de quo nondum constat sive quod edocti nondum sumus.
c) τῷ εἶναι] in. mss οὐδὲ τῷ εἶναι, repetito οὐδέ. d) διδάσχεσϑαι] ita τεοῖθ mss pro διδάσχεται.
- ἸΥδακτον taro, ᾧ ἕπεται τὸ μηδὲν εἶναι διδακτόν. καὶ μὴν € διδάσκεταί τι, hu διὰ τῶν οὐ τινῶν διδαχϑήσεται ἢ διὰ τῶι τινῶν. ἀλλὰ διὰ μὲν τῶν οὐ τινῶν οὐχ οἷόν τε διδαχϑῆναι ἀνυπόστατα γάρ ἐστι τῇ διανοίι,. “) ταῦτα κατὰ τοὺς ἀπὸ tW Στοᾶς. λείπεταε οὖν διὰ τῶν τινῶν γέγεσθαι τὴν μάϑησιν, « ΙΒπάλιν ἄπορόν ἐστιν. ὥσπερ γὰρ αὐτὸ τὸ διδασκόμενον κατι τοῦτο διδάσκεται xa9? ὃ τί ἐστιν, οὕτως ἐπεὶ καὶ τὰ ἐξ ὧν | μάϑησις τινά ἐστι, γενήσεται διδακτά"). καὶ ταύτῃ μηδενὸ 19 ὄντος διδακτοῦ ἀναιρεῖται ἡ μάϑησις. ἄλλως τὸ ἐπεὶ τῶν tod ^ τὰ μέν ἔστε σώματα, τὰ δὲ ἀσώματω, δεήσειε τὰ διδασκόμενα P219 106 ὄντα, ἤτοι σώματα εἶναι ἢ ἀσώματα") " οὔτε δὲ σώματι δύναται ὑπάρχειν οὔτε ἀσώματα, ὡς παραστήσομεν" οὐχ ἄρι ἔστι τινὰ διδασκόμενα. ἫΝ | ΚΕΦ. γ. Περὶ σώματος.
90 Τὸ ui» οὖν σῶμα καὶ μάλιστα κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς οὐ: ἂν εἴη τῶν διδαχτῶν" δεῖ γὰρ τὰ διδασχόμενα λεκτὰ ") τυγχά νειν, τὰ δὲ σώματα οὐκ ἔστι λεκτά" δι᾽ ὅπερ οὐ διδάσκεται εἴπερ δὲ τὰ σώματα μὅτε αἰσϑητά' ἐστι μιἦτε νοητά, δῆλον ὦ, οὐδὲ") διδακτὰ γενήσεται. αἰσϑητὰ μὲν οὖν οὐχ ἔστιν, ὡς ἐκ τῇ sibil erit quod doetrias mom imdigéat, σαὶ erit consequens ut nihil si eis modi ut possit deceri, 12, quim etiam si docetur aliquid, awt deeebitag pe sit quod possit doceri, discere qmoque tollitur, 19. et aliequi cum e aliquid alia quidem suat corpore, alia vero ipeorpores, epos cAP. IIl. De corpore.
20, Atque corpus quidem maxime ex sententia Stoicorum esse nox potes ex iis quae doceri possunt: oportet enim ea quae discuntur esse Aexr« sive motiones; corpora autem non sunt eiusmodi, quamobrem nec discuntmr. si. quidem amtem corpora nec sub sensum cadunt mec sub intelligentiam, per spicuum est quod mec erunt eiusmodi ut doceri possint, atque non sunt qui.
e) ἀνυπόστατα τῇ διανοίᾳ) secundum Stoicos quos potissillium Sextu: oppugnat, nihili nullam in mente conceptionem lormare possumus. γενήσεται διδακτα)] erunt talia quae doctrina indigennt, cum tamer : 4116 veluti iam notis doctrina superstruatur. P 219 ἢ ἤτοι σώματα ἢ ἀσώματα] eadem cavillatio libro adversus Etbhicos ) Axa] quae docentur oportet λεχεοῖς sive notionibus comprehendi λεκτά autem quatenus significationem sententiae mente comprebendendam innuunt inter res incorporeas referebant Stoici, de quo vide quae. dix ad 2 Pyrrhon. sect. 81 et 101 infra sect. 28 et lib. 2 contra Log. sect, 12 IE [') legebatur obz2].
ADVERSUS MATHEMATICOS [Lib. C. 2.8. 18 ἐννοίας αὐτῶν συμφανές" εἰ γὰρ σύνοδός ἐστε κατὰ ἀϑροισμὸν τι μιγέϑους καὶ σχήματος xal ἀντετυπίας τὸ σῶμα ᾿ ὡς φησιν Ἐπί- χουρος ᾿, ἢ τὸ τριχῆ διαστατόν, φουτέσὲτε τὸ ἐκ μήκους καὶ alázovc zai βάϑους, xa Junto οὗ β]αϑηματικοὶ £),Myovesy, 3 τὸ τριχῆ διαστατὸν μετὰ ἀντιτυπίας ἢ), ὡς πάλιν ὃ Falxovooc, ἵνα τούτῳ διορίζῃ τὸ χενόν., ἢ ὄγκος ἀντίτυπας “) ὡς ἄλλοι" ὅπως δ᾽ à» i ἔχοι, ἐπεὶ κατὰ σύνοδον πολλῶν ἰδιωμάτων νοεῖται, 35 ῇ δὲ. πλειόνων ἐπισύνϑεσις οὐχ ἁπλῆς τινος καὶ ἀλόγου αἰσϑή- Uni ἐστιν ἔργον, ἀλλὰ λογικῆς διανοίας" εἰ δὲ λογικῆς δια» »elac, οὐχ ἔσται τῶν αἰσϑητῶν τὸ σῶμα. κἂν αἰσϑητὸν δὲ 48 πάλιν αὐτὸ ") ὑποϑώμεϑα, πάλιν ἐστὶν ἀδίδακτον" τὸ γὰρ ai- σϑητὸν πάλεν 7 αἰσϑητόν ἐστιν οὐ διδάσχεται 5)" οὐδεὶς γὰρ λιυχὺν ὁρῶν μανϑάνει οὐδὲ γλυκέος γεύεσθαι οὐδὲ ϑερμοῦ ἅπτεσϑαε οὐχ εὐώδους ὀσφραίνεσθαι, ἀλλ᾽ ἔστι ταῦτα τῶν ἀλιδάκεων καὶ φυσικῶς ἡμῖν προσόντων. λείπεται οὖν νοητόν 34 τι λέγειν τὸ σῶμα xol ταύτῃ διδακτόν. ὅπως δ' ἂν ἀληϑὲς εἴη