im sensilia, πὶ patet ex eorum notione. 21. nam si corpus est ex congerie 'et figurae et resistentiae, ut tradit Epicurus; aut quod trium imervallorum suscipit dimeniionem, nempe longitudinis et latitudinis et pro- Masdítstis, at docent Methemadci; δαὶ quod frium intervallorum disiangitur — cum resistentia, dt rursus dicit Epicurus, wt a corpore diístinguat iame; amt resistens mognitudo, ut alii; 22. quomodocumque autem se ha- bea, cum intelligatur corpus ex comgregatione multerum proprietatum; muhorum amtem compositio non sit opus simplicis alicuius et ratione carentis 1emsus, sed ratione praeditae cogitationis: sí est ratione praeditae cogitationis, teepes nof eU ex f quae cadunt süb sensmm, 23. quodsi id vichim po- sumtus Sense, ckit rarmis efurmodi αἱ doceri nob possit; rursus eniin sen- -—— est semiile non docetur, nemo enim di»tit videre album meque defte meque tangere calidum met odorari odoriferum ac bene olens, simt ek a quae doctrina non,Indigent et nobis adis naturaliter, reviat ergo ut dicamaé corpti cadere sub intelfigentiam et ea ratione esse éhixotodi Wt possit docet quemadmodam ai autem hoc sit vernm, cousideret 4) ὥς «er. Jeitoveo:] etiam in lib. ad verius Phyeieos Sextus narrat corpus ex EÉpicwri soatentía κατὰ αϑροιόμὸν σχήματός ve wel wel ἐντεῖν nén; ne). βάρους νενοῆσϑαι, ex congerie figurae, mogniludinis, resistendiae (seu soliditatis atque i PEnieue p. 95. μὲ et gravitatia intelliss, . egmíer Gessendum de Physiología cusi p. 93. βάρος autem quod et hoc lqco et adversus ——— omittit Sextus, shemorat etiam 3 Fe ehon. sect. 162.
. ἀ) «αϑάπερ oi MaS3satomn] infra libro adversus Goometuas sett. 19 et 08 et contra "Physicos vt lib. ὃ Pysvho». sect. 30. | 4) μετὰ ἀνατνλδας) 1b. 8 Pyrrhon. sect. 89, 126, 152 et contra Erhi- cos, Galenus sive quisquis auctor φιλοσύφου foropfac capíte περὶ σωμά- Tw». per soliditatem: vero sivo impenetrabilitatem ac resistendi vim cor- pes a vacuo distinguitur, quod et Ipsum est longum latum ἧς profundum, sed est ἀγαφές et ἀντιτυπέᾳ caret.
m) ὄγχος dvrírvnoc] Plutarch. 3 12 de placitis Philosaphor. atque ita videtar etiam legendum apud Stobaeum p. 82. SES hys. pro ἴσον ἀγείτυπον.
") αὐνό] ita τοσῖϑ ms Cizense pro αὐτῷ.
o) οὐ διδάσκεται non indiget doctrina, quod per sensus ium est. evidens,; wt Mo ' SEXT! EMPIRICI σκοπῶμεν. εἶ γὰρ μήτε μῆχός ἔστι κατ᾽ ἰδίαν τὸ σῶμα L P 220 2Aároc ἢ βάϑος, τὸ δὲ ἐξ ἁπάντων νοούμενον, ἀνάγκη πάν ἀσωμάτων ὄντων, καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν συστὰν ἀσώματον νοεῖν 2500 σῶμα. διὰ δὲ τοῦτο καὶ ἀδίδακτον, πρὸς τῷ τὸν νοοῖ τὸ ἐκ τούτων συνεστὼς σῶμα πρότερον ὀφείλειν αὐτὰ τὰ γοεῖν, ἵνα κἀκεῖνα δυνατὸν ἢ νοεῖν" ἢ γὰρ περιπτωτικῶς o γοήσεε ἢ κατὰ μετάβασιν ἀπὸ περιπτώσεως. οὔτε δὲ περιπ τικῶς" ἀσώματα γάρ ἔστι, καὶ τῶν ἀσωμάτων οὔκ ἄντιλ βανόμεθα περιπτωτικῶς ), ἀεὶ κατὰ ϑίξιν γινομένης τῆς: τὴν αἰἴσϑησιν ἀντιλήψεως" καὶ μὴν οὐδὲ κατὰ μετάβασιν πέριπτωσεως, τῷ μηδὲν “ἔχειν αἰσϑητόν, ἀφ᾽ οὗ μετεών ποιήσεται τούτων ἐπίνοιαν. τοίνυν οὐδὲ “τὰ ἐξ ὧν τὸ ci φθνοεῖν δυνάμενοι πάντως οὐδὲ διδάσκειν τοῦτο ἰαχύσομεν. ἀ περὶ μὲν τῆς τοῦ σώματος νοήσεώς vt καὶ ὑποστάσεως dv Σκεπτικοῖς ) ὑπεμνήσαμεν ἀκχριβέστερον. νυνὶ δὲ ἀποστά τούτων τῶν ἐλέγχων ἐκεῖνο λέγωμεν ὅτι τῶν σωμάτων κατο ὁ ἀνωτάτω διττή τίς ἐστε διαφορά" τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν αἷσϑ καϑέστηχε τα δὲ νοητά. καὶ εἰ τὸ διδασκόμενόν ἔστι σώ $1 πάντως ἤτοι νοητόν ἐστιν ἢ αἰσθητόν' ἀλλ᾽ οὔτε αἰσϑητὸν i δύναται διὰ τὸ πᾶσιν ἐπ' ἴσης ὀφείλειν φαίνεσθαι καὶ πρόδι ὑπάρχειν, οὔτε νοητὸν διὰ τὸ ἀδηλεῖσϑαι καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐπικρίτως διαφωνεῖσϑαι παρὰ πᾶσι τοῖς φιλοσόφοις, τῶν ' ἄτομον τοῦτο λεγόντων ὑπάρχειν, τῶν δὲ τμητόν" καὶ mus. si enim neque, seorsum longitudo neque latitudo eut profunditas est pus, ex omnibus autem intelligitur: necesse est cum omnia sint incorp id etiam quod ex eis constat,. esse incorporeum, non corpus, 25. prop autem doceri quoque non potest, quod qui intelligit corpus quod ex his stat, debet prius ea ipsa intelligere, ut illa quoque possint intelligi, aut ea intelliget per sensuum incursionem, aut per transitum ab incursione, neque per incursionem sensuum; sunt enim ínoorporea; incorporea enim apprehendimus per incursiomem, cum contactu semper fiat quae in sen: apprehensio, porro autem mec per transitum ab incursione, cum nihil beant sensile, a quo transeundo ea.possint intelligi, cum ergo nec e quibus censtat corpus possimus intelligere, plane nec id poterimus do 26. sed de corporis quidem intelligentía et substantia accuratius memin in Soepticis, nunc autefh relictis his argumentis illud dicamus, corporu supremo genere duplex est differentia; ex iis enim alia quidem sunt sen alia vero cadunt sub intelligentiam, atque si id quod docetur est co! omnino vel intelligentia percipi potest vel est sensile, 27. »ed neque [ esse sensile propterea quod ex aequo ominibus debeat apparere et esse dens; neque percipi potest intelligentia propterea quod sit obscurum e certum, et de eo ipso, re nondum diiudicata, apud omnes philosopho . mon levis controversia, aliis quidem aífirmantibus id esse atomum nec 1 P990 p) οὐχ αἀντιλαμβανόμεϑα περιπτωτιχῶς} haec coniungenda sunt etiam fecit interpres et ms Cizense. male in editis eret inter haec * interpunctio.
4) ἐν roig Zxemnrixoig] quamquam in hoc ipso opere lib. à adw Physicos prolixius noster de corpore disputat, videri tamen ince alicui possit an per Zxemrrixà ὑπομνήματα diversum ab hoo et « pridem intercidit, ab eo intelligatur. nam quando hoc opus pra: quod prae manibus habemus laudat, vocare solet ἀνηιρρήσεις, ut; sect. 35:.é» ταῖς πρὸς τοὺς φυσικοὺς ἀγντερρήσεσι. ᾿ ^ - ADVERSUS MATHEMATICOS [Lib. C3. — 16 τμητὸν φαμένων εἶναι ἐνίων μὲν εἰς ἄπειρον τέμνεσθαι τοῦτο ἀξιούντων, ἐνίων δὲ εἰς ἐλάχιστον καὶ ἀμερὲς καταλήγειν. οὐκ ἔρα διδαχτόν ἐστι τὸ σῶμα, καὶ μὴν οὐδὲ τὸ ἀσώματον. πᾶν 98 .| γὰρ καὶ ὁποῖον ἄν τις ἀσώματον λέγῃ διδάσκεσϑαι, ἐάν τε τὴν Πλατωνικὴν ἰδέαν, ἐών τε τὸ παρὰ τοῖς Στωιχοῖς λεκτόν 5), ἐάν τε τύπον ἢ κενὸν ἢ χρύνον ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων, (ἵνα μηδὲν προπετὲς περὶ τῆς ὑποστάσεως αὐτῶν λέγωμεν, μηδ᾽ ἑτέρας σχίψεις ἐν ἑτέραις διεξοδεύωμεν παριστάντες δ) τὸ ἀνυπόστατον ἱχύστου), ὃ προδήλως μὲν ἐπιζητεῖται καί, ἔστ᾽ ἂν ὕδωρ") τε νάῃ καὶ δένδρεα μακρὰ τεϑήλῃ, P 991 πήσεται παρὰ τοῖς Ζογματικοῖς, τῶν μὲν εἶναι ταῦτα διαβε- βαιυυμένγων, τῶν δὲ μὴ εἶναι, τῶν δὲ ἐπεχόντων" τὸ δὲ τὰ ἔτι ἐπίδικα καὶ ἐν μετεώροις ἀμφισβητήσεσι 5) κείμενα ὡς σύμφωνα ui ὁμόλογα διδάσκεσθαι λέγειν τῶν ἀτόπων ἐστίν. εἰ οὖν τῶν 29 ὅτων τὰ μέν ἐστι σώματα τὰ δὲ ἀσώματα, δέδεικται ν) δὲ dridi, aliis vero dividi posse: et ex iis quidem qui dicunt esse dividuum, ᾿ dis quidem censentibus id dividi in infinitum, nonnullis autem in minimum " quod nullas habet partes, non est ergo corpus eiusmodi ut doceri possit, 28 sed mec imcorporeum, quodcumque enim incorporeum dicas doceri sive iam Platonicam sive quod apud Stoicos dicitur A»xro» sive locum aut; imme διαὶ tempus aut aliquid eiusmodi (ne temere aliquid dicemus de eorum Rbstantia, mec in aliis alias in transitu persequamur consideratiomes, ostem-' - δος umamquodque non posse consistere) id quod aperte quidem ipquiritur et donec lympha fluet procera arborque virescet, iaquiretur spud Dogiaticos, aliis quidem 'ea esse confirmantibns, aliis vero Mom esse, alis antem sustinentibus assensionem, et quae sunt adhuc contro- Versa et im suspensis versantur dubitationibus, dicere ea doceri tamquam: terta et quae sint extra ommem controversiam est absurdum, 29, si ergo ex lis quae sunt alia quidem sunt corporea alia vero incorporea, ostensum est τ) ἐνίων μὲν εἰς ἄπειρο»] nota veteres etiam philosophos quosdam ut Stoicos in hanc venisse sententiam, quod corpus in infinitum dividi pos- Sit, uti nostra aetate viri aliqui acutissimi contendunt, quod aliis vide- tur vel mazime sensui et rationi repugnare. prae ceteris illam opinio- mem oppugnavit lordanus Brunus Nojanus libro de minimi existentia, ab Alla sententia alienus etiam olim fuit Epicurus, et quotquot ante eum wel ipsius exemplo ex individuis et nulli secabilibus corpusculis consi- &tere omnia statuerunt, Stoici demonstrationibus geometricis nitebantur, "quorum hypotheses qui admittit conclusiones admittere cogitur, Epicuro physicae demonstrationes praeplacebant, s) τὸ παρὰ τοῖς Στωιχοῖς λεχτό»)] iam ad sect. 90 notavi, λεχτά a Stoicis habita esse pro incorporeis, quod constat etiam de loco et tem- poe vacuoque. vide Laertium 7 140 seq. et nostrum infra lib. adversus icos.
4) διεξεδεύώμεν παριστάντες] ita mas Vratislar. et Ciz. pro διεξοδεύ- ' σωμεν περιστάντες.
xu) ἔστ᾽ ἄν ὕδωρ] versus saepe nostro usurpatus, ut dixi δὰ lib. 9 P 99] Pyrrhon. sect, 37. pro ἔστ᾽ ἄν ms Ciz. εἴτ᾽ &v, male.
x) ἐν μετεώροις ἀμφισβητήσεσι) μετέωρος sonat suspensum et incer- tum ínstar nubium. ita scholiastes Hermogenis p. 192 μετεώρου οὔσης τῆς δίχης lite dubia. scholiastes Euripidis Oreste v. 1537. μετεωρίζεται δὲ τὴν γγώμην»ν ὁ χορός, [dubius haeret, eodem sensu Christus in precibus vetat μετεωρίζεσθαι Luc. 12 29. | 7) —— ita recte mss pro δέδειχϑαι.
16 SEXTI EMPIRICI ' οὐδέτερα τούτων διδασκόμενοι, οὐδὲν διδάσκετωι. ἐπιχειρητέον 9€ καὶ οὕτως" εἰ διδάσκεταί τι, ἤτοι ἀληϑές ἐστιν ἢ ἢ ψεῦδος.- οὔτε δὲ ψεῦδος διδαχτόν ἔστιν, ὡς αὐτόϑεν ὁμῴῤλογον, οὔτε. dos τὸ γὰρ ἀληϑὲς ἄπορον, wc ἐν roig Zxtmrixoig vno— μνήμασι 4) δέδεικται, καὶ τῶν ἀπόρων οὐχ ἔστι μάϑησις" οὐκ 80 ἄρα ἔστι τι τὸ διδασχόμενον. καϑόλου τε εἰ διδάσκεταί τι, ἤτοι τεχνικόν ἐστιν ἢ) ἢ ἄτεχνον. καὶ ἄτεχνον μὲν ὃν οὐκ ἔστε ó- δαχτόν, τεχνικὸν δέ, εἴπερ καϑέστηκεν αὐτόϑεν μὲν φαινόμενον, οὔτέ τεχνικόν ἔστιν οὔτε διδακτόν: ἄδηλον δὲ καϑεστὼς. διὰ τὸ ἀδηλεῖσϑαι πάλιν ἐστὶν ἀδίδακτον" ᾧ συναναιρεῖται καὶ ὃ διδάσκων διὰ τὸ μὴ ἔχειν ὃ διδάξει 7) ἄδηλόν ἐστιν, ὃ τὲ μαν- ϑάνων διὰ τὸ μὴ ἔχειν ὃ μάϑῃ. ὅμως γοῦν καὶ περὶ ἑκατέρου τούτων κατ᾽ ἰδίαν ἐπελϑόντες ἀπορήσομεν.
ΚΕΦ. ὅδ. Περὲ τοῦ διδάσκοντος xai μανϑάνοντος.
31 Ei γάρ ἐστί τις τούτων, ἤτοι ὃ ἄτεχνος τὸν ὁμοίως ἄτεχνον διδάξει, ἢ ὃ τεχνίτης τὸν ὁμοίως τεχνίτην, ἢ ὁ ἄτεχνος τὸν τεχνίτην, ἢ ἀνάπαλιν. οὔτε δὲ ὃ ἄτεχνος τὸν ἄτεχνον δύναται διδάσκειν, ὡς οὐδὲ ὃ τυφλὸς τὸν συφλὸν ) ὁδηγεῖν, οὔτε ὁ ᾿φεχνίτης ὁμοίως τὸν τεχνίτην, οὐδέτερος γὰρ αὐτῶν ἐδεῖτο μαentem neutra eorum doceri, nihil docetur, sic est etiam argumentandum: si docetur aliquid, est veram amt falsum. mon est autom falsum eiusmodi ut possit doceri, nt per se fateri ros neque verum: verum enim est da- bium, ut ostensum est in commentariis ticis, dubia awtem disci non pos- sunt: nom est ergo aliquid quod docetur, 80. wt summatim autem dicam:.. si aliquid docetur, amt est artificiosum aut caret arte, atque si arte quidem caret, doctrina haud indiget, sin autem sit artificiosum, eo ipso quod per se est evidens, me artifieiosum quidem est nec opus est ut doceatur, quodsi sit obscurum incertumque, rursus propter obscuritatem et quod non sit evi- dens mon potest doceri, cum quo etiam simul tollitar ἐς qui docet, propterea " quod non habet quod sit docturus, et is qui discit, propterea quod non ba- ὡς bet quod discat, et tamen de utroque eorum seorsum tractantes dubitabimus, cAP. IV.
De eo qui docet et eo qui discit.
. 601. Nam ai est aliquis eorum, aut arte carens docóbit eum qui simi- liter catet arte, aut artifex eum qui est similiter artifex, aut contra, sed neque qui arte caret docere potest eum qui earet arte, at neque caecus potest caecum ducere, aeque artifex similiter eum qui est artifex; meater z) ἤτοι ἀληϑές ἔστιν] eadem cavillatio lib. 3 Pyrrhon. sect. 253 et infra adversus Ethicos, Ὁ).
a) ὡς ἐν τοῖς Zxentixoic ὑπομνήμασι ut iam ad sect. 26 monui, non plane certum en aliud opus suum deperditum innuat Sextus, quamquam verum nullum dari disputat non modo lib. 2 adversus Logicos sect. 3 seq. sed étiam lib. 2 Pyrrhon. sect. 85 seq., b) ἤτοι teyrixóv. ἔστι] eadem cavillatio lib. adversus Rthicos. ἤτθε pro ij reposui e mss et καϑόλου τὲ pro χαϑύλου f£.
c) ὡς οὐδὲ ὁ τυφλὸς τὸν τυφλὸν] idem fuit lib, 3 Pyrrhon. sect. 259, ubi dicta si placet vide.: σεως xal οὐ μᾶλλον οὗτος ἐκείνου ἢ ἢ ἐκεῖνος τοὐτοὺ χρείαν i ia πρὸς, τὸ ᾿μανϑάνγειν τοῖς ἰσοις περιουσιαζύμενοι" οὔτε ὃ ἔζεχνος. τὸν τεχνίτην" ὅμοιον γὰρ ὡς εἴ τις λέγοι τὸν βλέ ἕποντα 32 ὑπὸ τοῦ πεπηρωμένου ὁδηγεῖσϑαι. καὶ γὰρ ὃ ἄτεχνος πρὸς τὰ P 222 τεχγνιχὰ τῶν ϑεωρημάτων πεπηρωμένος οὐχ ἂν δύναιτό τινὰ διδάσχειν ἃ μηδὲ τὴν ἀρχὴν οἶδε. καὶ ὃ τεχνίτης διαβλέπων à ἐν τοῖς τεχνικοῖς ϑεωρήμασι καὶ γνῶσιν αὐτῶν ἐσχηκὼς οὔ δεησεται τοῦ “διδάξαντος. “λείπεται οὖν τὸν τεχνίτην τοῦ ἀτέχνου 88 διδάσεαϊον εἶναι λέγειν, ὃ τῶν προτέρων ἐστὶν ἀτοπώτερον" ὅ εἴ γὰρ τεχνίτης συνηπόρηται ἡμῖν τοῖς τῆς τέχνης ϑεωρήμασιν ἐν τῷ Σχεπτικῷ τύπῳ 4, ὅ τε ἄτεχνος οὔτε ὅτε ἐστὶν ἄτεχνος δύναται γενέσϑαι “τεχνίτης, οὔτε ὅτε ἐστὶ τεχνίτης, ἔτι γίνεται τιχνίτης, ἀλλ᾽ ἔστιν. ἄτεχνος μὲν γὰρ ὧν ὃδμοιός ἐστι τῷ ἐκ 34 γενετῆς τυφλῷ i; κωφῷ, καὶ ὃν τρόπον οὗτος οὐδέποτε ἢ εἰς χρωμάτων?. 5 εἰς φωνῶν ἔγγοιαν ἐλθεῖν πέφυκεν, οὕτως οὐδὲ ὃ ἄτεχνος, ἐφ᾽ ὅσον! ) ἐστὶν ἄτεχνος, τετυφλωμένος καὶ χεχω-- φωμένος πρὸς τὰ τεχνικὰ ϑεωρήματα οὔτε ἰδεῖν οὔτε ἀχοῦσαί τι τούτων οἷός τέ ἐστι" τεχνίτης δὲ ") γενόμενος οὐχέτι διδά-- σχεταὶ, ἀλλὰ δεδίδακται. μεταχτέον δὲ τὰς ἀπορίας ἐκ τῶν περὶ 38 μεταβολῆς καὶ πάϑονς 9) γενέσεώς τε καὶ φϑορᾶς ") προεγκέχειemi eorum opns habet nt discat, nec hic magis illo, quam hoc ille opus habet ad disceadum, cum siut pares utriusque facultates. neque is qui arte caret, attificem.— 3.2. perinde enim esset sc si quis diceret videntem duci ab caeco. mam qui arte caret ad artis caligans praecepta mon posset ea docere quae plane non novit et arüifex praeceptorum artis peritus ae pet- &picar mon indigebit doctore. 33. restat ergo ut' artifex dicatur doctor eins qui caret arte, quod quidem est absurdius prioribus. nam nos Sceptico di-' spstaedj more non minus in dubium vocamus dari artificem quam artis prae cepta ac theoremata. et qui caret arte neqne quando est arte carens potest feri aniſex, neque quando est artifex, adhuc fit artifex, sed est. 31. nam cum est quidem arte carens, similis est ei qni est ab ortu caecns auf sur- dus; et quomodo iste ἃ natura non ita est comparatus, ut ad colorum aut vocis quam veniat cogitationem, ita.neque qui caret "atte, quatenus est &rte carens, occaecatus et obsurdescens ad artis praecepta eorum ullum " potest videre aut amdire. et cum effectus fuerit artifex, non amplius do- . cetBr, sed est doctus. 35. traducendae autem suw€ dubitationes ex iis quae samas argumentati de mutatione et affectione et ortu et interitu in contra- AER AER d) ἐν τῷ Σχεπτιχῷ τόπῳ] an τρόπῳ sensus autom huius loci est quem in versione expressi, Sceptico disputandi more non minus in du-^ .bium vocari an detur-artifex, quam an dentur artis theoremata sive praecepta. sed sunt etiam Scepticis veluti rhetoribus sui quidam com- zuaunes loci, de. quibus fuse lib. 1 Pyrrhon, e) οὐδέποτε ἢ εἰς χρωμάτων confer lib, 3 Pyrrhon. sect. 261 et lib. contra Ethicos.
J) ἐφ᾽ ὅσον] ms,Vratislav. unico vocabulo ἐφόσον, ut paulo ante κατιδίαν et mox vicissim οὐχ ἔτι pro οὐχέτε et sect. 51 οὐδὲ pía pro οὐδεμία, cuius generis plura etiam ad libros Pyrrhoniarum institutionum - observare me meminj. etiam χαταστέργων infra sect, 43'et τουτέστι sect. 47, unótuíay Gl etc, [') legebatur ze] - 4) περὶ μεταβολῆς καὶ náSows) lib 1 contra | Phyeicos.et 3 Pyrrhon, sect. 102 seq. à À) γενέσεώς $8 xal qoopüs] lib. 9 contra Physicos et 8 Pyrrhon. sect. 109 seq.: A 18.. SRXT! EMPIRICI | / ρημένων.͵ ἡμῖν ἐν ταῖς πρὸς τοὺς Φυσικοὺς ἀντιρρήσεσι. τὰ ι (0 γῦν συγχιηρήσαντες τοῖς ἀπὸ τῶν μαϑημάτων ἢ) εἶναί τι γὸ ó δασκόμενον πρᾶγμα καὶ εἶναί τινα τὸν ὑφηγούμενον, ὡσαύτα δὲ χαὶ Ὁ) τὸν μανϑάνον τα" τὸ μετὰ τοῖτο ἀπιωιτῶμεν τὸν τρὸ 8δπον τῆς pui σεως. 5 γὰρ Prage ^) γίνεται ἢ λόγῳ τὰ τῇ διδασκαλί ἰας. ἀλλὰ τούτων, μὲν ἐνάργεια τῶν δεικτικῶν ἔστε τὸ δὲ δεικτὸν φιωινόμενον, τὸ δὲ φαινόμενον, 5 αένεταε, χοι- vac πᾶσι ληπτόν, τὸ δὲ κοινῶς πᾶσι ληπτὸν ἀδίδακτον" wv 81 ἄρα τὸ ἐναργείᾳ δεικτὸν διδακτόν. ὃ δὲ λύγος ἤτοι σημαΐνει οὐ σημαίνει. καὶ μηδὲν μὲν σημαίνων οὐδὲ διδάσκαλός τινό ἐστι; σημαίνων δὲ ἤτοι φύσει τι σημαίνει ἢ ϑέσει" xai qvos μὲν οὐ σημιαίνει 7) διὰ τὸ μὴ πάντας πάντων ἀχούειν, Ἕλληνα: P 223 βαρβάρων καὶ βαρβάρους Ἑλλήνων ἢ Ἕλληνας Ἑλλήνων ἢ 7 βαρ. 88 βάρους βαρβάρων. ϑέσει δὲ εἴπερ σημαίν u, δῆλον ὡς οἱ μὲ: προκατειληφότες, τὰ καϑ' ὧν αἱ λέξεις, κεῖνται καὶ ἀντιλήψοντα τούτων, οὐ τὸ ἀγνοούμενον ἐξ αὐτῶν διδασκόμενοι, τὸ δ᾽ Ong ἤδεισαν ἀνανεούμενοι" οἱ δὲ χφήξοντες τῆς τῶν ἀγνοουμένων μαϑήσεις οὐκέτι. εἰ οὖν οὔτε τὲ διδασκόμενον ἔστιν οὔτε « διδάσκων οὔτε ὁ μανϑάνων οὔτε ὃ τρόπος τῆς μαϑήσεως, δῆ: 89λον ὡς οὐδὲ μάϑημα οὐδὲ 0 μαϑήματος προεστώς. ἀλλ᾽ ἐπα dictionibus adversus Physicos. nunc autem concedamus iis qui disciplinm profitentur, esse rem aliquam quae docetur, et esse aliquem qui docet similiter et eum qui discit, atque deinceps exigamns viam àc modum di- scendi. 36. existit enim doctrina aut evidentia aut oratione; sed ex bis evideutia quidein est in iis qnae ostendi possunt, quod autem ostendi potes manifesto apparet, qnod antem manifesto apparet, quatenus apparet, wí commuuiter possit ab o:nnibns apprehendi, est eiusmodi nt doceri non pos- sit; nou enim quod re ipsa potest ostendi est eiusmodi ut possit doceri sive doctrina indigeat. quod ergo evidenter ostendi potest, non potest doceri. 37. oratio autem aut signilicat aut non significat. et nihil quidem signifi- cans ne alicuius quidem est magistra ac docens aliquem, significans autem aut natura significat aliquid aut ex instituto ac impositione. et natura qni- dem mon significat, propterea quod non omnes Graeci omnes intelligant barbaros, et barbari Graecos aut Graeci Graecos aut barbari barbaros. 38.' ex instituto autem et impositione si significat, est perspicuum quod ii quidem qui auticiparnnt ea quibus impositae fuerunt dictiones, ea etiam - apprehendeut,* non ex eis docti id quod iguorabatur, sed id quod sciebant renovantes. nou itidem.autem ii qui opus habent ut discant ea quae ab ilis ignovantur." si ergo neque est quod docetur neque qui docet seque qui discit neque modus discendi, est perspicnum quod nequo est disciplina neque qui praesit disciplinae. 3). sed quoniam non solum universe et in - ἢ) τοῖς 4:0 τῶν μαϑηματῶν} hoc loco non minus laxe vocabulum hoc , accipitur, quam in titulo horum librorum adversus Mathematicos, ut hu- maniorum disciplinarum quarumeumque doctores illo comprehendantur. εἷς infra sect. 38 ὡς οὐδὲ μάϑημα οὐδὲ ὁ μαϑήματος προξδοτῶφ. et πρὸς πάντας μαϑηματιχοῦς.
k) ὡσαύτως Oè xal] ante háec verba in mss praemittitur titulus: περὶ τυοόπου μαϑήσεως. vocula χαί in editis exciderat. in iisdem male erat comma anle μετὰ τοῦτο.
ἢ ἢ yao ἐναργείᾳ ita legendum, uti etiam mox agnoscit ms Vratislav., et Ciz, non ἐνεργείᾳ. eundem errorem notavi 3 Pyrrhon. sect. 266..sed in libro adversus Ethicos rocte semper £vagyefe: habebant etiam editi.
m) φύσει μὲν οὐ σημαίνει} vide si placet notata ad lib, 3 Eyrrüiohs “- m loc oo, τοῦ undi caasa icu Md aia d P, ÁDVERSUS GRAMMATICOS [Lib. I] C. 1. 19 καϑολικὴν μόνον πρὸς πάντας τοὺς μαϑηματικοὺς ὑπεσγόμεϑα ποιήσασθαι τὴν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ xal ἰδικωτέραν πρὸς ἔχιστον, ὑποτιϑέμενοι τὸ εἶναί τι μάϑημα καὶ δυνατὴν ὑπάρ- χεν τὴν μάϑησιν, σχοπῶμεν. εἰ xol τὸ ἑχάστου μαϑήματος ἰπάγγελμα δυνατόν dor, λαμβάνοντες πρὸς τοὺς ἐλέγχους μὴ " πώνγτα τὰ παρὰ τοῖς ἐλεγχομένοις λεγόμενα --- τοῦτο γὰρ τῷ περισχελεῖ καὶ ἀμέϑοδον, ἐπεὶ τάχα καὶ. ἀδύνατόν ἐστι — μῆτε δ᾽ ἐκ πάντων τὰ ὁποιαοῦν --- τοῦτο γὰρ ἴσως οὐδὲ 40 χαϑιχνεῖταε αὐτῶν —, ἀλλὰ τὰ ὧν ἀναιρουμένων 95) συναναιρεῖ- ται πάντᾷᾳ, x«i ὃν τρόπον οἱ πόλιν λαβεῖν σπεύδοντες ἐκείνων μάλιστα ἐγκρατεῖς γίνεσϑαι σπουδάζουσιν, ὧν ἁλόντων καὶ ἢ πόλις ἑάλωκεν, οἷον τείχη καϑαιροῦντες ἢ στόλον ἐμπιπράντες ? τὰς εἰς τὸ ζῆν ἀφορμὰς ἀποχλείοντες" οὕτω xol ἡμεῖς τοῖς ἀπὸ τῶν μαϑημάτων διαγωνιζόμενοι τὸ αὐτὸ πειράζωμεν "), ἐξ ὧν αὐτοῖς σώζεται τὰ πάντα, οἷον ἢ ἀρχὰς ἢ τὰς͵ ἐκ τῶν ἀρ- χῶν χαϑολικὰς μεθόδους ἢ τὰ τέλη" ἐν τούτοις γὰρ ἢ͵ ἐκ τοὺ- τῶν συνίσταται 7) πᾶν μάϑημα.. | Βίβλιον πρῶτον. ΚΕΦ. α΄. Πρὸς Γραμματιεκούς ). | Aoyéro δὲ ἡμῖν εὐθὺς ἥ πρὸς τοὺς Γραμματικοὺς ζήτη- 41 σις, πρῶτον μὲν ἐπείπερ ἀπὸ νηπιότητος σχεδὸν xai ἐκ πρώτων £*^ere polliciti sumus nos esse dicturos adversus omnes qui profitentur, di- acipliaas, sed etiam privatim ac separatim adversus unamquamque, nos po- Bétles esse aiquam disciplinam et posse fieri nt discatur, consideremus àn Sitpelarom disciplinarum possit subsistere professio: neque omnia ad refel- lenidam sumemus quae eb iis quos oppngnamus doceufur — hoc enim cum eo quod est asperum ac molestüm abhorret quoque a methodo ac fortasse eam fieri &en pótest. 40. neque qualiacumque ex omnibus — hoc enim fortasse non suíficeret.— sed ea quibus eversis simul omnia tolluntur. et qwmodo qui oppidum conantur capere in eo stadium et operam ponunt nt l4 potiantur, quibus captis oppidum quoque éaptüm sit, ut qui muros di- τέλη amt classem incendant ant commeatus iutercludant: ita nos quoque ,9dversus eos depugnantes qui profitentur disciplinas idem tentemus adversus ea ex quibas eis salva sunt Qmnia, nempe vel principia vel universples méthodos quae deducuntur ex priucipiis vel fines, in his enim vel ex his constat omnis disciplina, À | hbiber ἢ ] cap. IL. Adversus Grammaticos. - "V 41. Statim itaque familiam ducat nobis disquisitio adversas Üramma- ticos, primum quidem, quóniam propemodum ab infantia et ab ipsis incun) μόνο») ita mss pro μόνην. | o) ὧν ἀνπιρουμένων} ita recte mss pro. τῶν.!
P) “προ ζω ΜενῚ, íta mss et interpres pro πδιράζομεν.
9) συνίσταται} ita mse.Vratislav. et Ciz. pro συγίσταϊο. ΄.., r) πρὸς Γραμματιχούς] hunc librum Sexti publicis pr praclectio- * 20 SEXTI EMPIRICI σπαῤγάνων γραμματικῇ παραδιδόμεθϑα" ἔστι δὲ αὕτη οἷον ἀφετῆ. gióv τι πρὸς τὴν τῶν ἄλλων μάϑησιν. εἰϑ᾽ ὅτι παρὰ πάσας Ρ99.ι.20ασύνεται τὰς ἐπιστήμας σχεδόν τι τὴν τῶν Σειρήνων ὕπότ σχέσιν ὑπισχνουμένη. ἐκεῖναι μὲν γὰρ εἰδυῖωε ὅτι φύσει φιλοπευ- Sic ἔστιν ἄνϑρωπος καὶ πολὺς αὐτῷ κατὰ στέρνων τῆς ἀλη- ⸗ ϑείας ἵμερος ἐντέτηκεν, οὐ μόνον ϑεσπεσίοις ρμιέλεσι 5“) κηλήσειν τοὺς παραπλέοντας ὑπισχνοῦνται, ἀλλὰ x«l τὰ ὄντα αὐτοὺς δι- δάξειν " φασὶ yáp!) | Zio! ἄγ᾽ Ἰών, πολύαιν᾽ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος ᾿Αχαιῶν, γῆα κατάστησον, ἵνὰ νωϊτέρην ") ὃχ᾽ ἀκούσης.
οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρέπλω *) νηΐ μελαίνῃ, πρίν γ᾽ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὃπ᾽ ἀκούσῃ" ἀλλ᾽ Oye τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς.
iüpt» γάρ τοι πάνϑ᾽ 00. ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ "doydo Τρῶές τε ϑεῶν Ἰότητι μόγησαν" ' ἰδμὲν δ᾽ 6000 γένηται ἐπὶ χϑονὶ πουλυβοτείῤῃ.
uabnlis tradimur grammaticae. ea enlm est ex qua velut ex carceribus quibusdam emittimur ad alias disciplinew discendas, deiude quod supra emnes gloriatur scientias, idem fere promittens quod Sirenes. 42, nam illae quidem gnarae hominem esse sciscitandi et audiendi cupidum et magnum veritatis desiderium esse illius pectori insitum, non soluni divinis cantibus se praeternavigantes esse delinituras, sed ipsos rerum quoque docturas co- gutionem pollicentur. dicunt enim: * : huc age percelebris Graecorum gloria Ulixes, siste ratem, vox nostra tuas pertingat ut aures. bac prius haud ulli trausgressa est caerula puppis, oris quam audierit dulcissima carmina nostri, . is laetus vero et disceus permulta recessit, scimus enim Troum et Danaum quoscumque labores, quos magna in "Troia nutu subiere deorum, atque alma in terra scianus quaecumque gerunlur., - - nibus confutavit Caspar Barlaeus, ut colligas ex Vossii Aristarcho lib. 1 cap. 3, ubi ait se sperare publici iuris futura illa, quae fuie ille con- tra Scepticos grammaticam oppugnsantes disseruerit, nonnulla etiam op- pugnat Vo:sius ipse tum laudato in opere tum in arte Historica, mihi non propositum est cavillationes Sexti omnes confutare, sed ad inss co- dices castigatum explanare hunc &criptorem atque illustrare ut intelligi ab omnibus possit, porro codices mss V et Ciz, libros et capita non ad- numerant, itaque in illis,hic titulus βιβλέον πρῶτον κεῷ. α΄. desideratur, P224 4) μέλεσι ita recte mss pro μέρεσι. | | t) φασὶ γάρ] Sirenum vox apud Homerum Odyss../ 184 sqq. quam ita Latine expressit Cicero 5 de Finibus c. 18: O decus Argolicum, quin puppim flectis, Ulixes, uuribus ut nostros possi üugnoscere cantus. ; nam nemo haec umquam 'est transvectus caerula cursu, quin prius adstiteriti'vocum. dulcedine cdptus, post variis avido satiatus pectore musis, : doctior ad patrias lapsus pervenerit oras, nos grave certamen —* clademque canemus Graecia quam "Troiae divino numine vexit .omniaQue e latis regum vestigia terris. | wu) »νωΐτέρη»} ita et Hoimneri éodices. sed apud Clementem Alex. p. 13 Protreptici ϑειοτέρην. ue: x) παρέπλω] lomeri codices παρήλασε et proximo versu ἀχοῦσαε pro «xot. ὃ E , ἢ δὲ γραμματιχὴ σὺν τῷ τὰ ἐκ τῶν μύϑων rt καὶ ἱστοριῶν 43 λύγῳ διορίζειν καὶ τὸ περὶ τὰς διαλέχτους καὶ τεχνόλογίας καὶ ἀναγνώσεις πραγματικὸν Yy αὐχοῦσα πολὺν ἑαυτῆς ἐργάζεται τοῖς ἀχούουσι πόϑον. ἀλλ᾽ ἵνα μὴ παρὰ ϑύραν πλανᾶσϑαι δοχῶμεν, ΜΕ ὑποδειχτέον πόσαι τέ εἰσι γραμματικαί, καὶ περὶ τίνος αὐτῶν τοῦ πρύχειται ζητεῖν. ᾿ | S "^ ΚΕΦ. f. Ποααχῶς λέγεται γραμματική. Γραμματικὴ τοίνυν λέγεται xarà ὑμωνυμίαν κοινῶς vg καὶ 41 i iac, xai κοινῶς μὲν ἢ τῶν ὁποιωνδηποτοῦν γραμμάτων εἰδη- — σις, ἐάν τε “Ἑλληνικῶν ἐάν τε. βαρβαριχῶν, ἣν συνήϑως yoau- μιτιστιχὴν ^) καλοῦμεν" ἰδιαίτερον δὲ 7j ἐντελὴς “) καὶ τοῖς περὶ Κράτητα τὸν Πῆαλλώτην ᾿Τριστοφάνην τε καὶ ᾿ἡρίσταρχον ἐκ-- πογηϑεῖσα. δοχεῖ δὲ τούτων ἑκατέρα καὶ ἀπό τινος ἐτύμου qt-45 Quriuuc προσηγορεῦσϑαι" ἡ μὲν γὰρ πρώτη ἀπὸ τῶν γραμ- μάτων, οἷς σημειούμεϑα τὰς ἐνάρϑρους φωνάς" ἡ δὲ δευτέρα 43. grammatica autem cum eo quod fabulas exponere et historias etiam Wm düudicare dialectorum, atque in artis praeceptis atque lectionnm va- ritate tradere utilia se iactat, andientibus hoc maguum sui affert deside- rim, sed ne a foribus, quod dicitur, aberrare videamur, ostendendum es quot siat graminaticae et de quanam ex iis sit nobis propositum quaerere.
Quot modis dicitur grammatica, 44. Grammatica ergo diversa significatione δὲ commnniter accipitur et ppre; ac communiter quidem pro oognitione cmiusmodicumqáe literarum, ὅδε Graecarum seu barbararum, quam grammatisticen appellare consuevi- mus proprie autem est perfecta" illa et absointa et qualis fuit elaborata stadio ac diligentia Cratetis IMallotae et Aristophanis et Aristarchi. 45. vi- detur autem utraque ex quadam notatione einsdem nominis esse appellata. prior enim a literis qnibus signamus voces articulatas, posterior autem fot- . wee quidem, ut aonaulli censuerunt, ut distingueretur ἃ priore, est enim y) πραγματιχὺν] ms Ciz. πραχτιχόν. paullo ante interpunxi post verba ἱστοριῶν λόγῳ, male enim interpunctionem habebant editi post διορίζει» [quam interpunctionem inutilem sustulimus hic ut alibi].
z) youuueziorixnr] Latinis literatura, unde grammatistae δὲ γραμ- Macodido τὰ οὶ literatores, qui prima elementa docerent, de hac (iteratione, ut vocat Marcianus Capella, et grammaticae artis infantia quadam, erudite VY oweranus in libro de polymathia cap. 4 seq. pro γραμ- * ματιστιχήν male hoc loco ms Cizense habebat γραμματιχήν.
a) ἢ ἐντελής) ita recte mss Vratislav. et Ciz, pro εὐτελης. est autem ἐντελής idem quod infra sect. 46 ἡ τέλειος γραμματιχή de grammaticis Graecorum qui statim memorantur celeberrimis Cratete Mallote, Aristohane atque Aristarcho, quemadmodum de aliis quoque artem hanc cum aude professis, dixi volumine septimo Bibliothecae Graecae. | τάχα μέν, ὡς τινὲς ἠξιώκασι, διατακτικώτερον ")' ἀπὸ τῆς nou- P 225 b) διατακχτιχώτερο»] apud Suidam baec vox scribitur. διατατικώτερον. P 295 est aulem a διατάττειν quod significat distinguere, unde Sextus notat ammaticam a grammatistica dictam, distinctionis causa. hinc et patet Polybii locum apud Suidam ipterpretandum: τοῦτ᾽ ἄμεινον ὑπολαμβώ- γοντες εἶναι xal διαταχτιχώτερον τὸ μήτε τὸ χωρῷ μητε ταῖς ἐχχλησια- 22 | SEXTI EMPIRICI' τῆς" μοῖρα γάρ ἔστιν αὐτῆς )}"" καὶ ὃν τρύπον ἰατρικὴ domas μὲν τὸ παλαιὸν ἀπὸ τῆς τῶν ἰῶν 4) ἐξαιρέσεως, ἐπικατηγορεῖταας δὲ νῦν καὶ τῆς τῶν ἄλλων παϑῶν ἀνασκευῆς πολλῷ τεχνικωτέρας E « M 460t02c* x«l ὡς γεωμετρία ἔσπακε μὲν τὴν κλῆσιν ἀρχικῶς ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν γῆν χαταμετρήσεως, τάττεται δὲ ἐπὶ τοῦ παρόύν- τος καὶ κατὰ τῆς τῶν φυσικωτέρων ) ϑεωρίας, οὕτω καὶ ἢ τέλειος γραμματιχὴ ἀπὸ τῆς τῶν γραμμάτων εἰδήσεως κατ᾽ ἀρχὰς ὀνομασϑεῖσα Our!) καὶ ἐπὶ τὴν ἐν τοῖς ποικιλωτέροις αὐτῶν Ar καὶ τεχνικωτέροις ϑεωρήμασι γνῶσιν. τάχα δέ, ὥς φασιν οἱ e περὶ τὸν ᾿ἀσκληπίάδην 9), καὶ αὐτὴ ἀπὸ μὲν γραμμάτων ὠνόμασται, οὐκ ἀπὸ τούτων δὲ ἀφ᾽ ὧν καὶ ἢ γραμματιστική Ν)" ἀλλ ἐκείνῃ μέν, ὡς ἔφην, ἀπὸ τῶν στοιχείων, αὕτη δὲ ἀπὸ τῶν συγγραμμάτων περὶ οἷς πονεῖται. γράμματα γὰρ καὶ ταῦτα προσηγορεύετο, xaJà καὶ δημόσιᾳ χαλοῦμεν γράμματα *), καὶ πολλῶν τινὰ γραμμάτων ᾽) ἔμπειρον ὑπάρχειν φαμέν, τοῦτ᾽ ἔστιν, illius pars: e$ quomodo medeadi are olim quidem fuit appellata ἰαεριχή a telis, qui?oí dicuntur, eximendis, dicitur autem nunc quoque de propul- satione aliorum morborum ét cura quae est longe artificiosior; 46. et quo- modo geometria ab initio quidem suam traxit appellationem ex dimensione terrae, usurpatur autem in praesentia etiam de contemplatione rerum magis naturalium: ita etiam perfecta grammatica a literarum cognitione in initio nominata extensa est ad cognitionem quae versatur iu variis magis magis- que auificiosis circa literas praeceptis. 47. fortasse autem, ut dicit Ascle- piades, ipsa quoque nominata est a literis, sed non ab iisdem a quibes grammatistica seu ars literatoria. sed illa quidem, ut dixi, dicitur ab ele- mentis: haec vero a scriptis in quibus versatur. nam ea quoque appellan- tur literae, quomodo etiam publicas vocamus literas, et multarum literarum στιχαῖς xal παρασεατιχαῖς διαϑέσεσι παραγίγεσϑαι τῶν ἐναντίων, hoe melius ducentes esse e«t quo αὖ inimicia magis dignoscatur, δὲ cum adver- sariis non versentur, neque quando occasione illi gaudent, meque quando conventus celebrant, aut efferuntur animis, pro διαταχειχώτερον im ms Cizensi erat didaxzixortQov, sed erat correctunf διατατιχώτερον. —.
c) μοῖρα γάρ ἐστιν αὐτῆς] grammatistice grammatices pars, d) ἀπὸ τῆς τῶν làv] ita recte mss pro ἴων. est autem ab loc, quod telum significat; nam antiquissimi medicorum chirurgi eximepdis telis, si quis iaculo ictus fuisset, operam suam navabant, itaque inlerpretem Hervetum, qui baec verba reddiderat: appellata ἰατριχή a venenosa suc- cis qui lof dicuntur recte reprehendit Aegidius Menagius, quem consules in amoenitatibus Iuris Civilis cap. 35.
e) xaid τῆς τῶν φίσιχωτέρων) geometriae enim ecttis ad caelestium orbium magnitudinem, distantias et totius mundi rationes mensurandas usi sunt acutissima ingenia, ut nostra aetate G. G. Leibnitius, lsaacus Newtonus et cum his comparandus lacobus Ilermannus.
f) διετάϑη) ita xecte mss pro διετέθη" est enim a διατείνω.
g) ol περὶ τὸν ᾿4σχληπιάδην) non dubito Asclepiadem Myrleanurh in- telligi e gramntaticus Poinpeii magni aetate Romae clarus fuit. de illo dixi volumine 7 Bibl. Graecae p. 51. $c À) γραμματιστιχή] ita pro γραμματιχή legendum sensus arguit, et in suo codice reperit Hervetus. |: i) δημόσια γράμματα) ita ex mss legendum pro δημοσίᾳ. Demosthe- nes χοιγά γράμματα dixit prq scriptis publicis. Cicero eiiam de parti- tione oratoria c. 126 literam ponit pro yg«qij sive libello qui iudici exbibetur, quod éa litera de accusatore soleat dari iudici, A) πολλῶν γραμμάτων] pertinet huc Festi illud ad Paulum apostolum. Actor. 36 24: πολλώ σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει, ᾿ | ADVERSUS GRAMMATICOS [Lib. Ij C. 2. 28 [ w τῶν στοιχείων, ἀλλὰ τῶν συγγραμμάτων. x«l Καλλίμαχος48. δὲ ποτὲ, μὲν τὸ ποίημα ἢ χαλῶν γράμμα, ποτὲ δὲ τὸ καταλο-- judi» σύγγραμμα *) φησὶ Ἀρεωφύλου ") πόνος dul, δόμῳ ποτὲ ϑεῖον ἀοιδὸν 5) δεξαμένου" κλαίω δ᾽ Εὔρυτον Ρ) ὅσσ᾽ ἔπαϑεν, χαὶ ξανϑὴν Ἰόλειαν. Ὁμήρειον 9) δὲ καλεῦμαι P 226 γράμμα: Κρεωφύλῳ"), Ζεῦ φίλε, τοῦτο μέγα. xui πάλιν *) εἶπας “Ἥλιε χαῖρε" Κλεόμβροτος Mufgaxiurg ") diimss esse peritum, hoc est nou elementorum, sed scriptorum. 48. et Cilimachus aliquando quidem po6ma vocat γράμμα, hoc est literam, ali- pmaado etiam quod scriptum est soluta oratione, ut cum ait; Creophyli labor iste, domo qui excepit IIomeruim, E Euryte sed casus lugeo maeste tuos, formosamque Iolen. nunc litera dicor llomeri, Iuppiter! auctori hoc gloria magua suo est. ruFSRS: Longum Phoebe vale, Ambraciota Cleombrot($ inquit, AES t ἢ ποτὲ uiv τὸ ποίημα sic et Io. Tzetzes Chiliad. 1 v. 513.
ὡς Εὐριπίδης γρώφει μὲν ἐν γράμμιαι Exafne..
m) σύγγραμμα] Etymologicum magnum: γράμματα ἔχαλουν ol πειλαιοὶ * συγγράμμκεα, ὡς Καλλίμαχος, γράμματα δ᾽ οὐχ εἴλισσεν &noxovqa. lem habet Ammonius grammaticus libro de differentiis vocabulorum, isi quod pro συγγράμματα male γράμματα excusum. ad caetera quae - lem Aiunmonius de dilfereutia γράμματος et στοιχείου, quorum illud 'uram hoc sonum proprie significat, conferendus Valesius ad Sozo- n) Ἀρεωφύλου) apud Strabonem 14 p. 638 et Eustathium in lliad, β΄ 250, ubi hoc Callimachi epigramma exstat, quemadmodum et in holiis ineditis ad Dionysium Thracem, legas τρῦ Σαμίου πόνος luf. erat patria Samius Creophylus, de quo nolo hic repetere quae disi τὸ primo Bibliothecae Graecae capite 4. [Anth. Pal. t. 2 p. 771 /a:. igr. 6 D. Ernesti.) o) ϑεῖον ἀοιδὸν} apud Strabonem et Eustathium Oto» Ὅμηρον. porro meri a Creophylo excepti hospitio meminit praeter alios lamblichus " yita Pythagorae sect. 11. | p) χλαίω δ᾽ EvQvrov] poématis de quo hoc epigramma loquitur, ar- mentum fuit Oechaliae urbis in Boeotia excidium, Olyalíag ἅλωσις. ruta autem est Oechalia ab Ilercufe, quod Eurytus urbis illius rex iam $uam lolam ipsi dare nuptui recusasset, quam tamen promiserat a quo fuisset in iaculaudi arte superatus, quam conditionem Ilercu- s implevit. vide scholia Gyaeca ad lliad. ε΄ 390, Plutarchum apud useb. lib. 5 cap. 4 Praeparat. p. 185.