ab initio colligetur dubitatio. quomodo enim duo unam participabunt? atque e) ὃ γενιχὸς ἄνθρωπος] homo universe atque in genere acceptus, sic ἡ γενιχὴ γραμμή supra Lb. adversus geometras sect. 92.
g) οὔτε καϑ᾽ ἑαυτὸν] si singuli homines tollantur, ille γενιχὸς ἄν.-- ϑρωπος numquam erit, neque universale per se, extra individua, pote- rit subsistere, neque adeo cum individuis Socrate v. g. et Platone in- telligi ita enim cum Socrate v. g. alium semper oporterét hominem se sensibus offerre, quod nentiquam fieri videmus, h) ἤτοι μέα ἐστὶν ἰδέα] confer simile argumentum lib, 3 Pyrrhon. sect, 158 sq. | ὃ ἡ ἐξ ἀρχῆς ἀπορία] quod nempe tinius idea integra "boniisi uoi vei 20£ | SEXTI EMPIRICI 21 μονάδος, ἧ ἧς dvgonpé£vuc πᾶς ἀνήρηται ὃ ἀριϑμός ἢ)" ὅμως δ᾽ οὖν ἐπισυνάπτωμεν. καὶ τὰ περὶ τῆς δυάδος" ἄπορος γάρ πως καὶ αὐτὴ συνίσταται κατὰ τὴν τῶν μονάδων σύνοδον, ὥσπερ καὶ Πλάτων διὰ τοῦ περὶ ψυχῆς Dn πρότερον ἠπόρηκε:. παρατε- ϑείσης γὰρ μονάδος ἑτέρᾳ μονάδι ἤτοι προσγίνεταί τι n), κατὰ τὴν παράϑεσιν ἢ ἀπογίνεται ἢ ἢ οὔτε προσγίνεταί τι, οὔτε ἀπογί- 99verot. ἀλλ᾽ εἶ μὲν οὔτε προσγίνεταί τὸ οὔτε ἀπογένεται, οὐχ ἔσται κατὰ παράϑεσιν τῆς ἑτέρας μονάδος τῇ ἑτέρᾳ 5 δυάς. εἰ δὲ ἀήογίνεταί τε κατὰ τὴν παράϑεσιν, ἐλάττωσις ἔσται τοῦ ἑνὸς καὶ ἑγὸς καὶ δυὰς o? γενήσεται. εἰ δὲ προσγίνεταί τι, τὰ δύο 9 336 οὐ γενήσεταε δύο, ἀλλὰ τέσσαρα" δυὰς γὰρ 7 ἐπιγινομένη 7) καὶ μονὰς καὶ ἑτέρα μονὰς τὸν τῶν τεσσάρων ἀριϑμὸν συνίστησιν. οὐδὲν ἄρα ἔσται") δυάς, ἢ δὲ αὐτὴ- γένοιτ᾽ ἂν ἀπορία καὶ ἐπὶ 23 παντὸς ἀριϑμοῦ, ὥστε μηδὲν εἶναι κατὰ τοῦτο ἀριϑμόν. οὐ μὴν ἀλλ᾽ ἐπεὶ κατὰ πρόσϑεσιν μονάδος καὶ κατὰ ἀφαίρεσιν ὃ 0 ἀριϑμὸς ψοεῖται, δῆλον ὡς ἐὰν τούτων ἑκάτερον παραστήσωμεν ἀδύνα-- τὸν, οἰχήσεταε καὶ 5 τῶν ἀριϑμῶν ὑπόστασις. λέγωμεν δὲ πρῶhaec quidem de unitate, qua sublata universus sublatus est numerus, 3]. ad- . jungamus tamen etiam de binario; nam ipse quoque fit dubius ac perple- . Xus ex coitioue unitatum, qnomodo etiam prius dubitavit PJato in libro de anima, nam unitate addita alteri unitati aut accedit aliqnid per additionem unitatis alteri aut' decedit aut nec accedit nec decedit quicquam. 22, quodsi nec accedit quicquam nec decedit, non fit binarius ex additione unius ad alteram unitatis. si'autem decedit aliquid per additionem, fiet diminutio unius et unius et non erit binarius. sin autem accedit aliquid, dno non fient duo, sed quattnor: nam binarius qui accedit et unitas et altera uni- tas, coustituunt numerum quaternarium. nihil est ergo binarius. eadem erit dubitatio etiam in omni numero;. quo fit ut hac ratione nihil sit numerus, 23. verumenimvero quoniam ex additione et ablatione unitatis intelligitur numerus, est perspicuum quod si ostenderimus utrumque eorum minime posse fieri, peribit etiam substantia numerorum. primum autem jam dicáinesse possit, supra sect. 18, et quod a multis párticipatur, non est unum sed multa, sect. 16. X) πᾶς ἀνήρηται ὁ ἀριϑμός] ita ms Ciz.: articulus exsulat.
D) Πλάτων διὰ τοῦ περὶ ψυχῆς) notus Platonis, locus in Phaedone,, cuius verba adscribam: οὐχ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ, ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις προσϑῇ ἕν, ἢ τὸ ἕν ᾧ προσετέϑη δύο γέγονεν, ἢ τὸ προστεϑὲν xol ᾧ προσετέϑη διὰ τὴν πρόσϑεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο" ϑαυ- , μάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἕν ἄρ᾽ ἑχάτε- ρον ἦν καὶ οὐχ ἤστην τότε δύο" ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ἄρα αὐτοῖς αἰτία ἐγένετο δυο γενέσϑαι 7? ξύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων τε- ϑῆναι. οὐδέ γε, ὡς ἐάν τις ἕν δϑιασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείϑεσϑαι, ὡς αὕτη αὖ αἰτέα γέγονεν ἡ σχίσις «oU duo γεγονέναι" ἐναντία γὰρ γίγνε- ται ἡ τότε αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι" 1018 μὲν ἂρ ὅτι ξυνήγετο πλησίον. ἀλλήλων χαὶ προσετέϑετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν d ὅτε ἀπάγεται xal χωρί- ζεται ἕτερον ἀφ᾽ ἑτέρου. confer infra lib. 2 contra Log. sect. 91 sq. et lib. 2 contra Physicos sect. 302 sq.
m) ἤτοι προσγένεται)] ms Vratislav. προσγίγνεται, sed passim haec.
promiscue scribuntur, P336 n) δυὰς γὰρ ἡ ἐπιγινομένη)] binarius ex duabus unitatibus resultans iisque additus conficiet, quattuor. eadem cavillatione noster utitur lib, ἃ Pyrrhon. sect. 165. vide et lib. 1 adversus Faysioos s sect. 221 sq.
o) οὐδὲν ἄρα wed ms Ciz. ἐστί.
- ADVERSUS ARITHMETICOS [Lib. IV]. 206 τον εὐθὺς περὶ ἀφαιρέσεως ὑποδειγματικῇ. χρώμενοι τῇ διδασκα- Ala. ἡ τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑποκειμένης δεκάδος ἀφαιρουμένη μονὰς 34.
τοι ἀπὸ ὅλης τῆς δεχάϑος ») ἢ ἀπὸ τῆς περιλειπομένης ἐννεάδυς ἀφαιρεῖται" οὔτε δὲ ἀφ᾽ ὅλης, ὡς παραστήσομεν, οὔτε ἀπὸ τῆς ἐννεάδος, ὡς διδάξομεν. οὐκ ἄρα ἀφαιρεῖταί τι ἀπὸ. τῆς ὑπο- κειμένης δεχάδος. εἰ γὰρ ἀφ᾽ ὅλης ταύτης ἀφαιρεῖται 7) μονάς, τοι ἡ δεκάς ἐστιν ἑτέρα τῶν κατὰ μέρος μονάδων ἢ ὃ ἀϑροι-- σμὸς" τούτων δεκὰς προσαγορεύεται. ἀλλ᾽ ἑτέρα μὲν τῶν κατὰ 35 μέρος μονάδων οὐκ ἔστιν ἡ δεκάς" καὶ γὰρ ἀναιρεϑεισῶν ἐκεί- vi» οὐδ᾽ ἔστι δεκάς, xal τῆς δεκάδος ἀνωαμρεϑείσης ὁμοίως ai μονάδες οὐκέτι ὑπάρχουσιν. εἰ δὲ ἡ αὐτὴ ταῖς μονάσιν ἐστὶν ἣ δεχάς, τουτέστιν, εἰ oi κατὰ μέρος μονάδες εἰσὶ δεκάς 1), δῆλον ὡς εἴπερ ἀπὸ τῆς δεκάδος ἡ τῆς μονάδος ἀφαίρεσις γίνεται, ἀφ᾽ ἑχάστης μονάδος ἀφαιρεϑήσεται" oí γὰρ κατὰ μέρος μονάδες ἦσαν ἡ δεκάς, καὶ οὕτως οὐκχέτε ἔσται μονάδος ἄρσις ἀλλὰ δε- κάδος" ὥστε οὐκ ἀπὸ ὅλης τῆς δεκάδος αἴρεται 7, μονάς. καὶ 28 μὴν οὐδ᾽ ἀπὸ τῆς ὑπολειπομένης ἐννεόδος. ἢ ἄρσις αὐτῆς γίνε- ται. πῶς, γὰρ ἔτε μετὰ τὴν ἄρσιν αὐτῆς σῷός ἐστιν f) ὑὕποκει-- μένη ἐννεάς; ἀλλ᾽ εἰ μήτε ἀφ᾽ ὅλης τῆς δεκάδος αἴρεται ἢ μο- yàg μήτε ἀπὸ τῆς ὑπολειπομένης ἐννεάδος, οὐδεὶς ἀριϑμὸς κατὰ ἀφαίρεσιν συνίσταται. ἄλλως τὸ εἰ ἀπὸ τῆς ἐννεάδος ") αἰρεται 37 4 μονάς, ἤτοι ἀπὸ ὅλης αἴρεται ἢ ἀπὸ τῆς τελευταίας αὐτῆς μονάδος. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ ὅλης τῆς ἐννεάδος ὑφαιρεῖται ἡ μονάς, ἔσται ἄρσις τῆς ἐννεάδος" τὸ γὰρ ὑφαιρούμενον ἀφ᾽ ἕχάστης μονάδος τῶν κατὰ. μέρος μονάδων ἐννέω οὐσῶν τὸν τῆς ἐννεάδος ἀρεϑμὸν *) συντίϑησιν. εἰ δὲ ἀπὸ τῆς τελευταίας μονάδος yíre-28 mus de ablatione, utentes doctrina quae rem ostendat exemplis. 24. quae ergo a subiecto denario aufertur fnitas, aut aufertur a toto denario aut ab eo qui restat novenario. non autem a toto denario, ut ostendenms, neque ἃ novenario, ut docebimus: non igitur quicquam a subiecto denario fertup. si enim ab hoc toto aufertur unitas, aut denarius est alius ἃ singularibus unitatibus aut earum congeries appellatur denarius. 25. sed alius quidem a singularibus unitatibus mon est denarius: etenim illis sublatis ne est qui- dem denarius, et sublato denario similiter non amplius sunt unitates, si. autem denarius idem est qui unitates, hoc est, si singulares unitates sunt denarius, est perspicoum, quod si ἃ denario fit ablatio unitatis, auferetur ab unaquaque unitate: singulares enim unitates erant demarius, et sic mon erit utique ablatio unitatis sed denarii. quamobrem mon tollitur unitas a toto denario. 26. sed neque fit ablatio a novenario qui restat. quomodo enim post eius ablatiohem adhuc $st salvus subiectus novenarius? sed sí meque a teto denario tollitur unitas neque a novenario qui restat, nnling consistit numerus per ablationem. 27. alioqui si tollitur a novenario unitas, . aut tollitur a.toto aut ab ultima eius unitate, et si tollitur quidem unitas a toto novenario, erit ablatio novenarii: nam quod aufertur ab unaquaque wnitate singularium unitatum quae sunt novem, componit numerum nove- narium, 28. sin autem ab ultima unitate fit ablatio, primum quidem ostenp) *ivos ἀπὸ ὅλης τῆς dexadoc] eadem cavillatio lib. 3 Pyrrhon. sect.
φ) εἰσὶ δεκάς ita legendum, ut infra: αὐ γὰρ κατὰ μέρος μονάδες ησαν ἡ δεκὰς non dexadec. | | r) εἰ ἀπο τῆς ἐννεάδος] confer lib. 3 Pyrrhon. sect. 92, 4) τὸν τῆς ἐνγεάδος ἀριϑμὸν»} ita legendum ex mss pro τῶν τῆς etc.
t: 200 SEXTI EMPIRICIται τὰ τῆς ἀφαιρίσεῳς, πρῶτον μὲν καὶ ἡ τελευταῖα μονὰς ἄμεἧς οὔσα δειχϑήσεται μεριστὴ τυγχάνειν; ὅπερ ἄτοπον" εἶτα εἰ ἀπὸ τῆς τελευταίας μονάδος αἴρεται ἡλνμονάς, οὐ.. δυνήσεται ἔτε 29 ὁλάκληρος μένειν 7 ἐννεάς. καὶ ἄλλως εἴπερ ἀπὸ τῆς δεκάδος γίνεται" 2 τῆς μονάδος ἄρσις; ἤτοι ἀπὸ οὔσης γίνεται τῆς δε- P? $87 χάδος ἄρσις 1 ἢ ἀπὸ μὴ οὔαης" οὔτε δὲ ἀπὸ τῆς οὔαης γένοιτ᾽ ἂν — ἐφ᾽ ὅσον γὰρ μένει᾽ χρόνον δεκάς, οὐδὲν ἀπ᾽ αὐτῆς ἀφαι- ρῆναι δύναται. ὡς δεκά oc; ἐπεὶ οὐχέτε ἔσται 'δεχάς --- οὐδὲ ϑο ἀπὸ. μὴ οὔσης" ἀπὸ γὰρ τοῦ μὴ ὄντος οὐδὲ ἀρϑῆναί τι πέφυκε.
καὶ παρὰ τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι οὐδέν ἐστι τοῆσαι. οὐκ. ἄρα αἷ- εταί τι ἀπὸ τῆς δεκάδος. ἀλλ᾽ ὅτε. μὲν ἀμήχακόν ἐστι καϑ" 81 ὑφαίρεσιν ἀριϑμόν τινα νοεῖν, ἐκ τούτων δέδειχται. ὅτε δὲ οὐδὲ κατὰ πρόσϑεσιν, otov “δεῖξαι τῶν ἀναλόγων. ἐχομένους ἀπο-- Qui» " πάλιν γὰρ μονάδος προστιϑεμέχης δεκάδι,, ἤτοι τῇ ὅλη δεκάδι ῥητέον γίνεσϑαι τὴν πρόσϑεσιν ῇ. τῷ τελευταίῳ μέρει .. τῆς δεκάδος. ἀλλ᾽ εἰ μὲν dan τῇ δεκάδι πρρστίϑεται ἢ μονάς, ἐπεὶ 7 ὅλη δεκὰς σὺν πάσαις ταῖς κατὰ μέρος "βονᾷσι νοεῖται. δεήαει τὴν τῆς μονάδος πρόσϑεσιν γενομένην πάσαις ταῖς κατὰ 82 μέρος μονάσι δεχάδος εἶναι πρόσϑεσιν,, ὅπερ ἄτοπον. ἀκολρυθήσει. γὰρ τῇ" τῆς μανάδος προσϑέσει τὴν. δεκάδα &ixogádq ye tao, ὃ τῶν ἀμηχάνων ὑπῆρχεν. οὗ τοίνυν 04g τῇ δεχάδε E μονάδα πραστίϑεσϑαι ῥητέον. xal μὴν οὐδὲ τῷ τελευταί μέρει τῆς δεκάδος * ἐπεὶ οὐκ αὐξηϑήσεται 5 δεχὰς διὰ τὸ H τὴν τοῦ ἑνὸς μέρους,“αὔξησιν εὐθὺς καὶ τῆς ὅλης δεκάδος GU 89 Eqouy εἶναι. xol καϑόλου τε ἐπὶ πᾶσιν ἢ μενούσῃ τῇ,δεκάδε 7) Pes; X Pes; X detur ultimam unitatem quae caret partibus, esse dividuam: qnod quidem est absurdum. deinde si ab nltima unitate tollitur unitas, non poterit no- venarius adhuc manere ijuteger. 29. et alioqui si a denario δὲ ablatio uni- €atig, aut a denario qui est fit ablatio aut a denario qui non est. ' non potes «utem feri ab eo qui est — quanto enim tempore manet denarius, nihil potest ab eo auferri tamquam denario, quandoquidem non erit amplius de- &arius — nec ab eo qui non est. 30. non est enim natura comparatum, uf &b eo quod non est, auferatur aliquid. praeter id autem quod est esse aut non esse nihil potest cogitari: nou ergo tollitur aliquid a denario. sed quod nulla quidem ratione fieri possit, ut per ablationem aliquem nnmerum im telligas, ex his est ostensum. 31. quod autem uec per additionem, facile est ostendere consimilibus baerendo dubitationibus: rursus enim si unitati eddatur unitas, aut toti denario dicendum est fieri additionem aut nltimae parti denarii. sed si toti quidem denario additur unitas, quoniam totus de. Aarius intelligitur cum omnibus singularibus unftatibas, oportebit unitatis quae fit additionem esse additionem omnibus siugularibus denarii unitatibns; quod quidem est absurdum. $82. sequetur enim, ut per unitatis additionem denaríus fiat vicenarius: quod qnidem uulla potest ratione fieri. noa est ergo dicendnm toti denario addi unitatem. sed neque ultimae parti denarii; quandoquidem non augebitnz denarius, propterea quod unius partis incrementum non statim sit etiam incrementum totins denarii, 93. ut semel autem 4) ἀπὸ τῆς ϑεχάδος γίνεται ἡ] ita mee, licet articulus uterque i in edie tis exeiderat. ΟΣ τῷ an ἤτοι 1j ὅλῃ δεχάδι) similem cavillationem hoc loco de additione ibet, quam supra sect, BT urgebat de subtractióne. bine ex mss et interprete paullo ante ἀναλόγων ἀποριῶν scripsi pro ἀλόγων. ᾿ x) 2 ptrovag τῇ δεκάδι] eimilis' carillatio adversus "subtreetionem 6ect. e προστίϑεται 95 μονὰς ἢ μὴ μενούσῃ. οὔτε δὲ μενούσῃ προστο- ϑείη ποτ᾽ ἄν, ἐπεὶ οὐκέτι μένει δεκάς, οὔτε μὴ μενούχῃ" τὴν γὰρ ἀῤχὴν μὴ μενούσῃ οὐδὲ πρόσϑεσις δύναται γενέσϑαι. ἀλλ᾽ SA εἶπερ ὃ ἀριϑμὸς κατὰ πρόσϑεσιν, ὡς ἔφην, καὶ κατὰ ὑφαίρεσιν ὑφιστάμενος νοεῖται, ἐδείξαμεν δὲ ἡμεῖς ὅτι οὐδέτερόν ἔστι τού-- των, ῥητέον μηδὲν eva ἀριϑμόν. ὅϑεν τοσαῦτα καὶ πρὸς τοὺς γεωμέτρας καὶ ἀριϑμητικοὺς ἀπορητικῶς διεξελϑόντες ἀπ᾽ ἄλο λης ἀρχῆς καὶ τὴν πρὸς τοὺς μαϑηματικοὺς ") ἀντίρρησιν ποιησωμεϑα.: | dicam, aut manenti denario edditur unitas aut non manenti, neque autom manenti addi potuerit, quandoquidem non amplius manet denarius; ne non manenti: ommino enim non manent aec potest quidem fieri additio, 94. sed si numerus, ut dixi, intelligitur consistere per additionem et abla- tionem, ostendimus antem neutrum 6520 eorum; dicendum est nibil esse nnmerum. Càm haec itaque dubitando disseruerimus adversus geometres ot arithmeticos, alio sumpto initio dicamus etíam adversus mathematico. —— y) πρὸς τοὺς μαϑηματιχοὺς] hoc loco mathematicorum eppellatione speciatim pro astrologis Sextus utitur, ut dixi in limine notarum ad . librum adversus Grammaticos. quoniam autem hoc iterum loco τοὺς γεωμέτρας καὶ ἀριϑμητιχούς Sextus coniungit, quemadmodum etiem in extremo libri adversus Rhetores; hinc perspicuum esse existimo eum non duobus libris ἀνειρρήσεις suas adversus utrosque divisisse sed uno 9omplexum fuisse.
208.. ' SEXTI EMPIRICI ον Πιβλίον πέμπτον.
Σέξτου ἐμπειρεκοῦ πρὸς ἀστρολόγους.
1 ΠπΠερὶ ἀστρολογίας ἢ μαϑηματικῆς πρόκειται. ζητῆσαι, οὔτε τῆς τελείου ἐξ ἀριϑμητικῆς καὶ γεωμετρίας συνεστώσης — ἄντ- εἰρήχαμεν γὰρ πρὸς τοὺς ἀπὸ τούτων τῶν μαϑημάτων — οὔτε P 89877c παρὰ τοῖς περὶ Εὔδοξον καὶ Ἵππαρχον “) καὶ τοὺς ὁμοίους προρρητικῆς δυνάμέως, ἣν δὴ καὶ ἀστρονομίαν τινὲς “) xa- Φλοῦσι" τήρησις γάρ ἐστιν ἐπὶ φαινομένοις, ὡς γεωργία καὶ xv- βερνητική: ἀφ᾽ ἧς ἔστιν αὐχμούς τε καὶ ἐπομβρίας, λοιμούς va Liber Ῥ. ii ^. Sexti Empirici adversus Astrologos.
1. De astrologia aut mathematica propositum est quaerere, non ea quae plane constat ex arithmetica et geometria — iam enim diximus contra eos qui bas profitentur disciplinas — neque de vi et facultate praedicendi, quae est apud Eudoxum et Hipparchum et similes, quam quidam vocant astro- nomiam. 2. est enim observatio in iis quae apparent, ut agricultura et arg: gubernandi, ex qna licet praedicere siccitates et imbres pestemque et ter- « P3988 a) παρὰ τοῖς περὶ Εὔδοξον καὶ Ἵππαρχον} ita mss, licet περὶ abest in editis, de Eudoxo et Hipparcho eiusque astronomicis scriptis dixi lib. 3 bibliotliecae. Graecae c. 5. 5b) προρρητιχῆς δυνάμεως] intelligit astronomorum διοσημεῖα tempe- statumque prognostica ex ortu siderum 'atque obitu, qualia praeter Li - doxum et Hipparchum scripsit Áratus et ante hos omnes Hesiodus atti- git eiusque postea exemplo Virgilius 1 Georgic. 351 sq., qui Aratum etiam saepe — ad verbum, ut — demonstratum a Fulvio Ursino in Virgilio cum Graecis scriptoribus collato,p. 106 sq. mox ἐπὶ φαινομένοις scripsi quod in editis erat uno vocabulo ἐπεφαινομέγοις. c) ἣν δὴ καὶ ἀσιρονομέαν τινὲς] ita recte ms Ciz., licet x«/ in editis exsulat. nam et hanc disciplinam cui nibil est cum thematibus genethlia- cis erigendis negotii, sed quae tantum situs motusque astrorum contem- platur et anni tempestates ex illis praedicit, non modo astronomiam sed et astrologiam ab antiquis scriptoribus dictam esse iam Platonis et Aristotelis testimoniis firmavit Vossiws de scientiis Math, p. 137. et sane vi vocabuli idem est ἀστρολόγος et ἀστρονόμος, perinde ut ὡρολόγος et ὡρονόμος. plerique tamen ut hoc loco Sextus, astrologos ab astronomis distinguunt, ita ut astrologia sit γενεθϑλιαχή, at astronomia τήρησις ἡ ἐπὶ φαινομένοις. alii vero hoc discrimen neglexerunt, Thales primus ἄἀστρολογῆσαι dicitur epud Graecos (Laért. 1 23), qui nullam partem ψενεϑλιαχῆς attigit. Eudemi περὶ τὰ »*aorgoloyovu£yoy ἱστορία fuit de inventis astronomiae. Pberecydes ἀστρολόγος (Lagrtio 1 119) dictus est, qui tantum ἀστρονόμος fuit, Phoci Samii liber inseriptus erat ἀσερο- λογία ναυτιχή, quem 'Thaleti quidem adscripserunt, in. quo nihil erat genethlialogicum, ut neque in Hesiodi, de quo "Tzetzes, Chiliafl. 12 v. 174 καὶ ἐν τῇ βίβλῳ ἡμερῶν ἀστρολογεῖ dà πόσα; vicissim Manilius, ut notatum Salmasio p. 655 δὰ Solin., aatronomicon libros inscripsit, qui mere γεγεϑλεαλόγοι sunt.
i Γ ADVERSUS ASTROLOGOS (Lib. Vj: — 299 xul σεισμοὺς xal ἄλλας τοιουτώδεις 00 nepi£yoyrog μεταβολὰς προϑεσπίζειν. ἀλλὰ πρὸς γενεαλογίαν 7), ἣν σεμνοτέροις κοσμοῦν-- τὲς ὀνόμασιν οἱ Χαλδαῖοι μαϑηματικοὺς ἡ καὶ ἀστρολόγους σφᾶς αὐτοὺς ἀναγορεύουσιν, ποικίλως μὲν ἐπηρεάζοντες τῷ Báo), μεγάλην δ᾽ ἡμῖν ἐπιτειχίζοντες δεισιδαιμονίαν, μηδὲν δὲ ἐπιτρέ- ποντὲς xarà τὸν ὀρϑὺν λόγον ἐνεργεῖν. καὶ τοῦτ᾽ εἰσόμεθα μι- 8 “ χρὸν ἄνωθεν 9) προλαβόντες περὶ τῶν συντεινόντων»- πρὸς τὴν ἐπισκεπτικὴν αὐτῶν μέϑοδον. ἔσται δὲ ἐπιδρομικώτερον καὶ ὃλο-- σχερέστερον τὸ τῆς ὑφηγήσεως" τοῖς γὰρ προηγουμένως μετιοῦσι τὸ μάϑημα τοῦτο τὰ τῆς ἀκριβείας συγκεχωρήσϑω. ἡμῖν δὲ αὐταρχές ἐστι τούτων ἐπιμνησθῆναι, ὧν χωρὶς οὐ δυνατὸν ἐπι- βάλλειν ταῖς πρὸς τοὺς Χαλδαίους ἀντιρρήσεσιν. ἐπὶ προῦπο- κειμένῳ τοίνυν τῷ συμπαϑεῖν ") τὰ ἐπίγεια τοῖς οὐρανίοις καὶ χατὰ τὰς ἐχείνων ἀπορροίας ἑκάστοτε ταῦτα νεδχμοῦσθϑαι" τοῖος γὰρ νόος) ἐστὶν ἐπιχϑονίων ἀνϑοώπων, οἷον ἐπ᾿ ἥμαρ ἄγῃσι πατὴρ ἀνδρῶν ve ϑεῶν τε.
rae motum et alias einsmodi ambientis aëris mutationes. sed adversus ge- nethliacam, quam Ghaldaei magnificis ornautes nominibns se ipsos mathe- maticos appellant et astrologos, υἱϑθ husmauge multis modis non parvam 'aflerentes iniuriam et in nobis magnam stirpentes superstitionem neqne quid- qnam permittentes ogere ex recta ratione. 3. hoc autem sciemus, cnim paulo eltius prins dixerimus de iis quae tenduu£ ad methodum, in qua consistit eorum consideratio. fiet autem cursim rudiusque et crasslus eorum expli-. catio: iis enim quibus est princeps iustitutuun hauc persequi disciplinam, concessui sit ea tractare diligenter et accurate, nobis autem satis sit eo- rum meminisse, sine quibus non possumus aggredi dicere adversus Chal- daeos, d. in primis ergo ab eis ponitur, quod terrena consensionem habeant cun caeléstibus et ex illorum iufluxibus ea semper innoventur, terrenornm hominum mens et sententia talis, esse diem vult qualem homiuum pater atque deorum.
d) γενεαλογίαν) γενεϑλιαλογίαν, quae e geniturae artículo Ímminentia homini fata preesagit. | e) μαϑηματιχοὺς) vide si placet quae de hac appellatione dicta sunt jaitio notarum ad librum adversus: Granmunaticos. de Chaldaeorum no- mine quo frequentissime noster hoc libro utitur, erudite Nicolaus Ful- leius lib, 1 Miscellaneorum "l'heolog. capite 16. j; J ) ἐπηρεάζοντες τῷ βίῳ) ἐπηρεάζειν est insulta:e velut per ludibrium, et cum dandi easu construitur ah Atticis scriptoribus ut Demosthene contra Aeschinem p. 393: roig μὲν ἐχϑυοῖς ὑπηρετῶν, ἐμοὶ d' ἐπηρεά- ζω» εὑρέϑη. Synesius Dione p. 37: εἰ μόνον ng&oc ἔστι x«l ἵλεως quo- σοφίᾳ χαὶ μηδαμοῦ μηδὲν ἐπηρέακεν αὐτῇ. scriptoribus sacris ἐπηρεί-- Qr» est calumnjari, qui illud construunt cum accusativo, Matth. 5 44 et 1 Petr. 3 16. sic et Dio lib. 52: ἐπηρεώζουσιν αὑτοὺς ὡς νεωτερέζο»- τας. vide Casaubonum ad Matthaei 5 et Abrahamum Scultetum Exerc, Evangel. 2 27, apud Herodianum 2 16, wubi de delatoribus a Pertinace expulsis: μηδένα ἐπηρεάζεσϑαε μήτε ματαίοις ἐγκλήμασι περιπέπτειν προνοούμενος. Hesychius ἐπηρεάζων λοίϑορυς et συχοφάνται ἐπηρεᾶζον- τες. Vetus gloss. Calumnia, ἐπηρϑια.
g) μιχοὸν ἄνωϑε») sic lamblichus de Pythagora: μιχρόν γε ἄνωϑεν προλαβύντες περὶ τοῦ γένους, αὐτοῦ καὶ πατρίδος. Cicero 1 de Legibus: alte vero ei ut oportet & capite frater repetis quod. quaer&wmus, mox pro ἐπισχετι χήν male quidam codices σχεπιιχήν.: À) ἐπὶ προὔποχειμένῳ τοίγυν TQ GvuncOty] ita recte mss pro τὸ συμπαθεῖν.
1) τοῖος γὰρ νύος] versus Homeri Odyss. 0 135, de quibas. vide, si sgxTUS EWPiR. Il.: O0 * 5 Y οὗ περιεργότερον ἀναβλέψαντες εἷς τὸ περιέχον Χαλδαῖοι Üpaστικῶν μὲν αἰτιῶν ἢ λόγον ἐπέχειν φασὶν εἷς τὸ ἕχαστον τῶν κατὰ τὸν βίον συμβαινόντων ἐχβαίνειν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας, συνερ- γεῖν δὲ τὰ τοῦ 'ζωδιακοῦ μέρη. τὸν μὲν οὖν ζωδιαχὸν κύκλον, ὥσπερ κατηχήμεϑα ᾿), διαιροῦσιν εἷς δεκαδύο ζώδια" ἕκαστον δὲ ζώδιον εἰς μοίρας τριάκοντα ---- ἔστω γὰρ τοῦτο ἐπὶ τοῦ παρόνω τος σύμφωνον αὐτοῖς ---, ἑχάστην δὲ μοῖραν εἰς ἑξήχαντα λεπτά" σὕτω γὰρ καλοῦσι τὰ ἐλάχιστα καὶ ἀμερῆ. τῶν δὲ ζωδίων τὰ μέν τινα ἀρσενιχὰ ") “καλοῦσι, τὰ δὲ ϑηλυχά" xol τὰ μὲν δί.- σωμα 5), τὰ δὲ οὔ" καὶ τινὰ μὲν zgonixá?), τινὰ δὲ στερεά ὅ).
5..qui id quod nos ambit euriosius suspexerunt Chaldaei, dicuut quidem septem stellas tenere rationem ceusarum agentium in unumquodque eorum quae ἐπ vita accidunt, adiuvare antem partes zodiaci. atqne zodiacum qui- dem cirenlum, ut edocti sumus, dividunt in duodecim enimalia; unumquod- que autem animal in partes trigigta — de hoc eaim ia praesentia cum eis conveniaf —; unamquamque auiem partem in sexeginta minuta: ita enim vocant quae sunt minima et individua. 66, animalium alia appellant mascu- lina alia feminina, et alia quidem bicorporea, alia vero non; alia tropica, placet, dicta ad 3 Pyrrhon. 944. Graevium lectionum Hesiodear. c. 16 et Hoeschelium ad Hermetis iatromathematica p. 57.
K) αἰτιῶν} ms Ciz. αἰτίων».
δ) ὥσπερ χατηχήμϑϑα) malui vertere. ut edocti sumus, quam cum Hes- veto accepimus üuditione, secutus S, Chrysostomum qui Actor. 2] χαζ-- ηχήϑησαν interpretatur &diday «oar, etiam χατηχήσεω; vocabulo usus est noster lib. adversus Grammaticos sect. 310.
m) τὰ μέν τινα ἀοσενικὰ) ms Vratislav. semper &opt»ixt, cáeterum ut Proclus ex Ptolemaeo lib. 1 tetrabibli cap. 15 docet, masculina signa zodiaci sunt aries pemini. leo libra eapittarius et aquartus, feminina vero faurus cancer virgo &corpius capricornue pisces, idem traditur a Manilio lib, 2 vers. 150 sq. et lulio Firmico lib. ἃ (al. 2.) Mathes. cap. 1 aliis- que. neque alia huius appellationis ratio esse videtur, quam quod nu- meros pares dixere mares, impares femimas, ut ipfra a nostio est an- notatum. taurum femininis adscribi signis ridet noster sect. 96.
n) ite μὲν δίσωμα) bina et geminata vocat Manilius 2 158. sunt autem haec quattuor, gemini piscés virgo et sagittarius. infra sect. 10. Antio- chus in tetrabiblum Ptolemaei p. 29: δέσωμα οὐχ ὅτι ex dvo σωμάτων συνέστηχεν, (quam ego tamen veram puto causam esse denominationis) ἀλλ᾽ ὅτι μεταξὺ dvo ὡρῶν συνέστηκεν. τοιαῦτα δέ ἔστε và πάντα τῶν τελενταίων ὡρῶν, Proclus p. 46: διότι μεταξύ dor. τῶν στερεῶν καὶ τὼν τροπιχῶν. καὶ χοινωγνεῖ τῶν δύο χαταστημάεων τῆς ἰδιοεροπέας καὶ κατὰ sug ἀρχὰς εὐτῶν καὶ κατὰ τὰ τέλη. ᾿ o) τροπιιχα)] in quibus cum est constitutus sol, τροπάς facit aequino- ctiorum solstitiorumve, haec quattuor: aries libra cancer et capricornue. iafra sect. 11.
p) στερε(α)] haec quattuor: faurues scorpius leo et aquarius, infra &ect, 12, videntur autem dici στερεοί sive pas (ita enim malo cum Allatio quam eum Herveto solida reddere [id quod reprehendit Dorvill. δα Cha- rit. p. 293 Lips]) quod tropicis signis succedemtia statam ac firmam nobis reddant illam quae a tropicis antecedentibus inchoata est anni tempestMem, vernam videlicet vel aestatis autumnive vel hiemis. Pro- clus lib. € cap. 14 e Ptolemaeo: στερεὰ μέν ἔστιν & τοῖς τροπικοῖς dxo- λουϑεῖ xal roig ἰσημερινοῖς, διίτι ὅταν i ἥλιος ἔν τούτοις γένηται layv- poregov χαϑάπτεται ἡμῶν xal ἡ ψυχρότης xai ἡ ϑερμότης χαὶ 5j ὑγρότης χαὶ » ξηρότης τῶν καιρῶν, oi ἔλαβον τὴν ἀρχὴν ἤῤη τοῦ ἡλέου ἐν τοῖς τροπιχοῖς καὶ ἐσημεριγοῖς ytvoufrov, confer Scalizerum ad Manilium.
P. 118 ed. Argent S ADVERSUS ARTROLOGOS [ifh. V) ἘΣ ἀρσενικὰ μὲν οὖν καὶ ϑηλυκά, ὥπερ συνεργὸν ἔχει φύσιν πρὸςτ ἀρσενογονίαν ἢ ϑηλυγονίων"- χριὸς γὰρ ἀρσενικόν ἐστε ζώδιον, ταῦρος δέ φασι ϑηλυκόν, δίδυμοι ἀρσενικόν, καὶ ἐναλλὰξ τὰ λοιπὰ χατὰ τὴν ὁμοίαν ἀναλογίαν τὰ μὲν ἀρσενικά, τὰ δὲ ϑη- λυχά. ἀφ᾽ ὧν, οἶμαι, καὶ οἱ Πυϑαγορικοὶ *) κινηϑέντες τὴν μὲν 8 μονάδα ἄρρεν προσαγορεύουσι, τὴν δὲ δυάδα ϑῆλυ, τὴν δὲ τριάδα πάλιν ἄρρεν, xui ἀναλόγως πάλεν τοὺς λοιποὺς τῶν τε ἀρτίων καὶ περιττῶν ἀριϑχιῶν. ἔνεοε δὲ xal ἕκαστον ζώδιον *)9 elc δωδεκατημόρια διελόντες τῇ αὐτῇ σχεδὸν ἐφόδῳ χρῶνται, οἷον ἐπὶ χριοῦ τὸ μὲν πρῶτον δωδεκατημόριον αὐτοῦ κριόν τε χαλοῦσε xal ἄρρεν, τὸ δὲ δεύτερον ταῦρόν τε xai ϑῆλυ, τὸ δὲ, τρίτον διδύμους τὲ καὶ ἄρρεν. καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων μοιρῶν ") ὃ αὐτὸς λόγος. δίσωμα δὲ λέγουσιν εἶναι ζώδια, διδίμους τε καὶ 10 τὸν διαμετροῦντα τούτους τοξύτην, παρϑένον zt χαὶ ἰχϑύας" οὐ δίσωμα δὲ τὰ λοιπά. καὶ τροπικὰ μέν, ἐν οἷς γιγόμενος ó11 ᾿ ἥλιος μεταλλάσσει χαὶ ποιεῖ τοῦ περιέχοντος τροπάς, οἷόν ἐστι Ὁ 8)10 ζώδιον ὃ τὲ χριὸς xal τὸ τούτου διάμετρον, χαϑώπερ ζυγός, αἰγόχερώς τὲ καὶ καρκίνος" ἐν χριῷ μὲν γὰρ ἐαρινὴ γίνεταε alia fixa. 7. atque masculina quidem vocaut et feminina, quae adiuvantem habent naturam ad generandes masculos et feminas: aries enim est signum zmasculinum, taurus antem femininum, gewiul masculinum, et vicissim re- liqua ex simili analogia, alia quidem masculina, alia vero feminina. 8. ἃ quibus moti, ut arbitror, Pythagorei unitatem quidem appellant masculum,. biaarium vero feminam, ternarium autem rursus masculum, et siuili rnrsus proportione ac analogia caeteros pares et impares numeros. 9. nouuulli οὐαί unumquodque etiam auimal dividentes in dgodecim partes eadem fere utontnr via ac ratione, nt in aviete primam quidem duodecimam eius pariem appellant et arietem et inasculum, secundam autein taurum et feminam, ter- fiam autem geminos et mfsculum. in aliis quoque partibus. eadem est ratio, 14. bicorporea autem dicaut esse animalia geminos et qui eis ex diainetro stat oppositus, sagittarium yirginemque et pisces; non bicorporea autem re- liqua. 11. et tropica quidem, im. quibus cum sol fuerit, iiuiat cursum et facit ambientis conversiones, cniusmodi sunt signa aries et quod ei oppo- situm ex diametro est, nempe libra, tum capricoraus et cancer: nauf in L] q) ἀφ᾽ ὧν καὶ οἱ IIv9ayogixof]. verius inihi videtur astrologos hoo mutuatos a Pythagoricis, quibus inter principia rerum erant teste Ari- stotele lib. 1 Metaph. cap. 5: £v, πλῆϑος et ἄρρεν, ϑῆλυ. nimirum ex illorum sententia Ev ἀριϑμοῦ πατήρ et δυὰς ἀριϑμοῦ μήτῃρ. Anonymus ad Ptolemaei tetrabiblum de signis zodiaci masculis et feminis disserens p. 29: ὅσα μὲν yaQ φασιν ὑπὸ περιττοῦ ἀριϑμοῦ πέφυχε, εἰ μεερεῖται, μετρεῖσηαι, ἐχεῖνα ἀρσενιχιί loup, ὅσα δὲ ὑπὸ ἀρτέου ϑηλυχά" x«l γὰρ εἰώϑασιν οἱ Π1υϑαγόρειοι λόγον τινὰ λέγειν τοιοῦτον. ὅτι ὁ (otioc ἀρι-, ΄, ϑμὸς 10 τμητιχὸν ἔχει καὶ nüdquxov, ὃ δὲ περιττὸς τὸ ἄτμητον καὶ ἁπαϑὲς χαὶ δραστήριον. διὸ ὁ μὲν ϑῆλυς ὀνομάζεται, ὁ δὲ apogr.
r) τὴν μὲν μονάδα ἄρρεν] oliis unitas ut de utroque pasticipans, pari numcro et impari, et omnis numeri principium, dicta estiegoerod nuc. vid« Meéursium in Denario Pythagorico cap. 8. Theo Smysmaeus p. 30: MoiorotfAne ἐν τῷ "υϑαγοριχῷ τὸ ἕν ἐρησιν ἀμφοτέρων priu qu- σεως" ἀρτέῳ μὲν γὰρ προσεεϑὲν περιττῶν ποιεῖ, περιττῷ δὲ ἄρτιον, dió καὶ ἀρτιοπένιττον χαλέϊσϑαε τὸ ἕν. συμιρέρεται τούτοις καὰ ᾿Ἰρχύτας.
a) ἔνιοι δὲ xe) ἕκαστον ζώϑιον) Arabes, inquit Scaliger p. 112 ad Manilium, etiam sexam-in. μομομορέαις signorum notant, puto ex Ae- gyptiorun Myriogenesi.: n 4) μοιρῶ»] ita recte mss pro mendo manifesto Mas ' 512 SRXTI EMPTRICI «pony, à» αἰγοκέρῳ δὲ χειμερινῆῇ, àv καρκίνῳ δὲ ϑερινὴ xai ἐν ζυγῷ φϑινοπωρινή. στερεὰ δὲ ὑπειλήφασι ταῦρόν τε καὶ τὸ δια-- ΙὩ μετροῦν, τουτέστε σχορπίον λέοντα xai ὑδροχόον "). οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πάντων τούτων τὰ ἐπὶ ἑκάστης γενέσεως κυριεύοντα x) ζώδιω πρὸς τὴν τῶν ἀποτελεσμάτων ἔχβασιν καὶ ἀφ᾽ ὧν μά- Ara τὰς προαγορεύσεις ") ποιοῦνται, τέἔσσαρά φασιν εἶναι τὸν b dud. ἅπερ κοινῷ μὲν ὀνόματε κέντρα καλοῦσιν, ἰδιαίτερον δὲ τὸν μὲν ὡροσχόπον, τὸ δὲ μεσουράνημα, τὸ δὲ δύνον, τὸ δὲ ὑπόγαιον ") καὶ ἀντιμεσουράνημα, ὃ καὶ αὐτὸ μεσουράνημώ ariete quidem verna fit conversio, in capricorno hiemalis, in cancro aestiva et in libra entuinnalis, fixa autem existimant taurum et quod ei est ex diametro oppositum, nempe scorpium, deinde leonem et aquarium. 12, veruinenimvero horum qnoque omnium, ea quae in unaquaque genitura ad productionem apotelesmatnm sive effectuum eventurorum dominatum obtipen sigua et ex quibus maxime faciunt praedictiones, dicnnt esse nnmero quattuor, quae cominuni quidem nomine appellant cardines, proprio autem alinc " quidem horoscopum, aliud autem medium caeli, aliud occidens, aliud sub. terraneum et medie caeli oppositum, qnod ipsum quoque est caeli medium u) ὑδοοχόο»]} ita mes pro ὑδρηχόον. — x) χυριεύοντα] ita mss pro manifesto mendo xvQttvo» τά. commun: scitum astrologorum Chaldaeorum Aegyptiorum Graecorum Latinorum Arabum, de quattuor cardinibus geniturarum sive xévrzQorg tamquan principalibus ac χυριεύουσι ζωδέρις. vide Salmasium de annis climacte- ricis p. 440 sq. Manilium 2 807 sq." | (*) προαγορεύσεις} legebatur προσαγορεύσεις.]
y) τὸ δὲ vzóyatoy] ms Vratislav. τὸ δὲ ὑπὸ γῆ». ut infra semel ite- rumque, quee porro apud Sextum hic sequuntur et prolixe illustrantur a Paulo Alexandrino, disserente περὶ τῆς τῶν δώδεκα τόπων πιναχιχῆς . ἐχϑέσεως, perspicua erunt ex hoc schemaje: 9 *00odn«ny?
8 "whworp 2 & hj ADVERSUB ASTROLOGOS (Lih, V). 55 ἐστιν. ὡροσχόπος μὲν οὖν ἐστιν ὅπερ ἔτυχεν üvloyuv καϑ' ὃν 18 χρόνον ἢ γένεσις συγνετελεῖτο, μεσουράνημα δὲ τὸ ἀπ᾽ ἐκείνου τέταρτον ζώδιον σὺν αὐτῷ ἐκείνῳ, δύνον δὲ τὸ διὰμετροῦν τῷ ὡροσκόπῳ; ὑπὸ y?v δὲ καὶ ἀντιμεσουράνημα τὸ διαμετροῦν τῷ μεσουρανήματι, οἷον --- ἔσται γὰρ σαφὲς. ἐπὶ παραδείγματος ---- καρχίνου ὡροσκοποῦντος μεδουρανεῖ μὲν κριός, δύνει δὲ alyó- χέρως, ὑπὸ γῆν δέ ἔστι ζυγός. “οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ &xácrov τού- 14 των τῶν κένξρων τὸ μὲν προάγον ζώδιον ἀπόκλιμα καλοῦσι, τὸ δὲ ἑπόμενον ἐπαναφοράν. ἤδη δὲ τὸ μὲν προαναφερόμενον τοῦ ἰδ ᾿ὡροσκοποῦντος ζωδίόυ, ἐν τῷ φανερῷ ov, κακοῦ ϑαίμονός. φα-- σιν εἶναι. τὸ δὲ μετὰ τοῦτο, ἑπόμενον δὲ τῷ μεσουρανοῦντι, ἀγαϑοῦ δαίμονος" τὸ δὲ προάγον τοῦ μεσουρανοῦντος, κάτω μερίδα, καὶ μονομοιρίαν καὶ ϑεόν. τὸ δὲ ἐρχόμενον ἐπὶ τὴν δύσιν, ἀργὸν ζώδιον καὶ ἀρχὴν ϑανάτου" τὸ δὲ μετὰ τὴν δύσιν 6. ἐν τῷ ἀφανεῖ ποινὴν καὶ χαχὴν τύχην, ὅπερ xal διάμετρόν ἐστι P 861 τῷ καχῷ δαίμονι" τὸ δὲ ἐρχύμενον ὑπὸ γῆν ἀγαϑὴν τύχην, δια- μετροῦν τῷ ἀγαθῷ δαίμονι" τὸ δὲ ἀποχωροῦν ἀπὸ ToU ἀντι- 11 μεσουρανήματος ὡς ἐπ᾽ ἀνατολὴν ϑεάν, διαμετροῦν τῷ Dt τὸ δὲ ἐπιφερόμενον τῷ ὡροσκόπῳ ἀργόν, ὃ πάλιν διαμετρεῖ τῷ ἀργῷ. ἢ ἵνα συντομώτερον φῶμεν, τοῦ ὡροσκοποῦντος ζωδίου 18 τὸ μὲν ἀπύχλιμα καλεῖται κακὸς δαίμων, ἡ δ᾽ ἐπαναφορὰ 5) ἀργόν. ὡσαύτως τοῦ μεσουρανήματος τὸ μὲν ἀπόκλιμα ϑεύς, ἢ δ᾽ ἐπαναφορὰ ἀγαϑὸς δαίμων. κατὰ τὼ αὐτὰ δὲ καὶ τοῦ 19 ἀνκτιμεσουρανήματος τὸ μὲν ἀπόκλιμα ϑεά, ἡ δὲ ἐπαναφορὰ ἀγαθὴ τύχη. ὁμοίως τοῦ δύνοντος τὸ μὲν ἀπόκλιμα xax?) τύχη, 7 δὲ ἐπαναφορὰ ἀργόν. ταῦτα δ᾽ οἴονται οὐ παρέργως ἐξετά- 30 13. atque horoscopus quidem est id quod contingit oriri 80 tempore quó perfecta est nativitas; medium autem caeli quartum quod ab illo est signtim cum illo ipso; subterraneum autem et situm ex adverso medii caeli, qued medio caeli est' adversum ex diametro, ut — exemplo enim fief clarum — si cancer sit horoscopus, in medio quidem caelo est aries, occidit autem ecapricornus, sub ferra autem est libra, 14, verumenimvero unluscuiusque horum cardiaum siguum praecedens vocant declínationem, quod autem se- ᾿ quitur, successionem. 15. iam vero id quidem quod antecedit signum qnod est in horoscopo, conspicuum existens, appellant mali daemonis; qnod est an(fem postea, sequitur autem id quod est ia medio caeli, boni esse dae- monis; quod autem praecedit id quod est in medio caeli, inferiorem par- tem, vocant et unicam sortem et deum, quod autem antecedit occasum, otiosum signnm et principium mortis, 16. quod autem est post occasum nec est conspicuum, poenam et malam fortunam, quod quidem ex diametro est oppositum malo daemoni: quod autem antecedit signum subterraneum bonam fortnnam, quae per diametrum sita est ex adverso boni daemonis. 17. quod autem succedit signo, quod est ex adverso medil caeli versns orieutem, - deam, ex diametro deo adversum; quod autem horoscopum sequitur, otio- sum; quod rursus otioso oppositum est ex diametro, 18. aut ut dicamus compendiosius, signi quod est in horoscopo, declinatio quidem vocatur malus daemon, successio autem otiosum, eodem modo eius quod,est in medio caeli, declinatio quidem deus, successio autem bonus daemon. 19. similiter eius quoque quod est sitam ex adverso medii caeli, declinatio vocatur dea, - successio autem bona fortuna, similiter oocidentis declinatio quidem mala fortuna, successio autem otiosum. 20, existimant autem haec »e non prae-