SigPhiSigPhi

Academica Priora

شيشرون

اللغة:
اللاتينية
الحالة:
عمل كامل
التأليف:
كتبه المؤلف بنفسه
حالة النص:
نص سليم
الحجم:
~23,800 كلمة · 113 مقطعًا
استشهد بهذا العمل
  • APAشيشرون. (n.d.). Academica Priora. SigPhi. https://sigphiai.com/ar/works/cicero/academica-priora
  • MLAشيشرون. "Academica Priora." SigPhi, https://sigphiai.com/ar/works/cicero/academica-priora.
  • Chicagoشيشرون. Academica Priora. SigPhi. https://sigphiai.com/ar/works/cicero/academica-priora.

عمّ يتحدث

الأصل اللاتينيّ للطبعة الأولى: الكتاب الباقي منها، وهو «لوكولّوس».

السياق والتاريخ

كُتبت سنة 45 ق.م، وهي كتاب شيشرون في السؤال: أيمكن أن يُعلم شيء؟ دفاعٌ عن شكّيّة الأكاديميّة الجديدة، المدرسة التي تخرّج فيها هو نفسه. والخصومة مع الرواقيّين، القائلين إنّ من الإدراكات ما هو من الوضوح بحيث لا يمكن أن يخدع، وإنّ للحكيم أن يصدّقه بيقين؛ وضدّ ذلك يبسط شيشرون حجج كارنياديس — الأحلام، والأوهام، والتوأمين اللذين لا يُفرَّق بينهما — لينتهي إلى أنّ اليقين لا يُنال، وأنّ الباقي ليس الصمت بل الراجح: يمكن أن يعيش المرء ويقرّر على ما يُشبه الحقّ من غير أن يجزم به. وقد أعاد شيشرون كتابة العمل كلّه بعد أسابيع قليلة، فلذلك له طبعتان، لم تصل أيٌّ منهما تامّة. وهو المصدر الرئيس لجدل المعرفة الهلّينستيّ كلّه، ولمّا أراد أوغسطين محاربة الشكّيّة فضدّ هذا الكتاب كتب.

سياق تحريري، لا مصدر قابل للاقتباس: بخلاف مقاطع العمل نفسه، لا يمكن التحقق من هذه المعلومات في المدونة.

كيف يبدأ
I · II · III · IV · V · VI · VII · VIII · IX · X · XI · XII · XIII · XIV · XV · XVI · XVII · XVIII · XIX · XX · XXI · XXII · XXIII · XXIV · XXV · XXVI · XXVII · XXVIII · XXIX · XXX · XXXI · XXXII · XXXIII · XXXIV · XXXV · XXXVI · XXXVII · XXXVIII · XXXIX · XL · XLI · XLII · XLIII · XLIV · XLV · XLVI · XLVII · XLVIII ----I. Magnum ingenium L. Luculli magnumque optimarum artium studium, tum omnis liberalis et digna homine nobili ab eo percepta doctrina, quibus temporibus florere in foro maxime potuit, caruit omnino rebus urbanis. Vt enim admodum adulescens cum fratre ari pietate et industria praedito paternas inimicitias magna cum gloria est persecutus, in Asiam quaestor profectus, ibi permultos annos admirabili quadam laude prouinciae praefuit; deinde absens factus aedilis, continuo praetor — licebat enim celerius legis praemio — post in Africam, inde ad consulatum, quem ita gessit ut diligentiam admirarentur omnes, ingenium agnoscerent. Post ad Mithridaticum bellum missus a senatu non modo opinionem uicit omnium, quae de uirtute eius erat, sed etiam gloriam superiorum. Idque eo fuit mirabilius, quod ab eo laus imperatoria non admodum exspectabatur, qui adulescentiam in forensi opera, quaesturae diuturnum tempus Murena bellum in Ponto gerente in Asia pace consumpserat. Sed incredibilis quaedam ingeni magnitudo non desiderauit indocilem usus disciplinam. Itaque cum totum iter et nauigationem consumpsisset partim in percontando a peritis, partim in rebus gestis legendis, in Asiam factus imperator uenit, cum esset Roma profectus rei militaris rudis. Habuit enim diuinam quandam memoriam rerum, uerborum maiorem Hortensius, sed quo plus in negotiis gerendis res quam uerba prosunt, hoc erat memoria illa praestantior, quam fuisse in Themistocle, quem facile Graeciae principem ponimus, singularem ferunt, qui quidem etiam pollicenti cuidam se artem ei memoriae, quae tum primum proferebatur, traditurum respondisse dicitur obliuisci se malle discere; credo, quod haerebant…

اقرأ العمل كاملًا ←

→ العودة إلى شيشرون