Carta sobre l'encarnació del Verb

Sed forsitan ipse non dicit: 'sicut sunt tres angeli' sed ille qui mihi eius mandauit quaestionem, hanc ex suo posuit similitudinem sed solummodo tres personas affirmat esse tres res, sine additamento alicuius similitudinis. Cur ergo fallitur aut fallit sub rei nomine, cum idipsum significetur sub nomine dei? Nempe aut deum esse rem aliquam negabit, aut /289/ similiter tres personas non unum deum sed tres esse deos affirrnabit. Quod quam impium sit iudicent Christiani. Sed dicet: Non cogit quod dico fateri tres deos, quoniam tres illae res sunt unus deus. Et nos dicimus: Ergo singula quaeque res de illis tribus, id est singula quaeque persona, non est deus sed ex tribus rebus conficitur deus. Pater igitur non est deus, filius non est deus, spiritus sanctus non est deus, quoniam nec de singulis nec de duobus sed solum de tribus simul nominatis dicendus est deus; quod similiter est impium. Quod si ita est, non est deus simplex natura sed composita. Sed si simplicem habet intellectum et non multiplicitate phantasmatum obrutum, intelligit simplicia praestare compositis, quantum ad simplicitatem attinet et compositionem; quoniam omne compositum necesse est aut actu aut intellectu posse disinngi, quod de simplicibus intelligi nequit. Cuius enim partes cogitari non possunt, id in partes dissoluere nullus intellectus potest. Si ergo deus tribus ex rebus compositus est: aut nulla natura simplex est, aut aliqua natura est alia quae in aliquo praestantior est natura dei; quae utraque quam falsa sint non est obscurum. Quod si de illis dialecticis modernis est, qui nihil esse credunt nisi quod imaginationibus comprehendere possunt, nec putat est aliquid in quo partes nullae sunt: uel non negabit se intelligere quia, si esset aliquid quod nec actu nec intellectu dissolui posset, maius esset quam quod uel intellectu esset dissolubile. Itaque si deus est natura composita et omne compositum uel cogitatione dissolui potest: cum dicit deum esse compositum,