SigPhiSigPhi

De officiis

Ciceró

Idioma:
llatí
Estat:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Extensió:
~46.900 paraules · 223 passatges
Cita aquesta obra
  • APACiceró. (n.d.). De officiis. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/cicero/de-officiis
  • MLACiceró. "De officiis." SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/cicero/de-officiis.
  • ChicagoCiceró. De officiis. SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/cicero/de-officiis.

De què tracta

«Dels deures» (44 aC), en LLATÍ: l'original.

Context i història

L'última obra de Ciceró, escrita en pocs mesos mentre Marc Antoni el perseguia i adreçada al seu fill. Hi discuteix què fer quan el que és honest i el que és útil sembla que xoquen, i respon que mai no xoquen de debò. **Text en la llengua original.** Va ser el manual moral d'Occident durant divuit segles: el segon llibre imprès per Gutenberg, després de la Bíblia.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden comprovar contra el corpus.

Quamquam te, Marce fili, annum iam audientem Cratippum idque Athenis abundare oportet praeceptis institutisque philosophiae propter summam et doctoris auctoritatem et urbis, quorum alter te scientia augere potest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina coniunxi neque id in philosophia solum, sed etiam in dicendi exercitatione feci, idem tibi censeo faciendum, ut par sis in utriusque orationis facultate. Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hominibus nostris, ut non modo Graecarum litterarum rudes, sed etiam docti aliquantum se arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem disces tu quidem a principe huius aetatis philosophorum et disces quam diu voles; tam diu autem velle debebis, quoad te quantum proficias non paenitebit. Sed tamen nostra legens non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platonici volumus esse, de rebus ipsis utere tuo iudicio--nihil enim impedio--orationem autem Latinam efficies profecto legendis nostris pleniorem. Nec vero hoc arroganter dictum existimari velim. Nam philosophandi scientiam concedens multis, quod est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere, quoniam in eo studio aetatem consumpsi, si id mihi assumo, videor id meo iure quodam modo vindicare. Quam ob rem magnopere te hortor, mi Cicero, ut non solum orationes meas, sed hos etiam de philosophia libros, qui iam illis fere se aequarunt, studiose legas,--vis enim maior in illis dicendi,--sed hoc quoque colendum est aequabile et temperatum orationis genus. Et id quidem nemini video Graecorum adhuc contigisse, ut idem utroque in genere elaboraret sequereturque et illud forense dicendi et hoc quietum disputandi genus, nisi forte Demetrius Phalereus in hoc numero haberi potest, disputator subtilis, orator parum vehemens, dulcis tamen, ut Theophrasti discipulum possis agnoscere. Nos autem quantum in utroque p

Llegeix l'obra sencera →

← Torna a Ciceró