En defensa de Marc Fonteu

Illud vero quid est? quam habet in se rationem, quam consuetudinem, quam similitudinem veritatis? quod ratio, quod consuetudo, quod rei natura respuit, id credendumne est? [2] Numquid cuiquam iniquissimo disceptatori haec suspicio relinquenda est? [3] Quid potest auctoritatis habere testis in dicendo suo testimonio falsa veris miscens? [4] Hoc ipso argumento cetera testimonia repudiare debetis. [5] Latebra mendaci. [6] Cn. Pompeius eximia virtute et felicitate in Hispaniafr6] bellum gessit. [7] Industria et studio. [8] Cn. Pompei, summi imperatoris et fortissimi viri, gestum est subsidiis. [9] Quid pugnant, quid struunt, quid nituntur? Fragmenta Niebuhr. [1] . . . portuisse an ita dissolvit ut omnes alii dissolverunt? Nam ita ego defendo M. Fonteium, iudices, itaque contendo post legem Valeriam latam . . . te . . . quaestore usque ad T. Crispinum quaestorem aliter neminem solvisse; hunc omnium superiorum, huius autem omnis qui postea fuerint auctoritatem dico secutos. [2] Quid accusas, quid reprendis? Nam quod in tabulis dodrantariis et quadrantariis, quas ait ab Hirtuleio institutas, Fontei officium desiderat, non possum existimare utrum ipse erret an vos in errorem inducere velit. Quaero enim abs te, M. Plaetori, possitne tibi ipsi probata esse nostra causa, si, qua in re abs te M. Fonteius accusatur, auctorem habet eum quem tu maxime laudas Hirtuleium; qua in re autem laudas Hirtuleium, Fonteius idem fecisse reperitur. Reprehendis solutionis genus; eodem modo Hirtuleium dissolvisse publicae tabulae coarguunt. Laudas illum quod dodrantarias tabulas instituerit; easdem Fonteius instituit et eodem genere pecuniae. Nam ne forte sis nescius et istas tabulas existimes d eris aeris alieni rationem pertinere, ob unam causam et in uno genere sunt institutae. Nam cum publicanis qui Africam, qui Aquileiense por . . . [3]