SigPhiSigPhi

Protrepticus (grec original)

Jàmblic

Idioma:
grec
Completesa:
Obra completa
Autoria:
Escrita per l'autor
Extensió:
~50.500 paraules · 240 passatges
Cita aquesta obra
  • APAJàmblic. (n.d.). Protrepticus (grec original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/iamblichus/protrepticus-grec-original
  • MLAJàmblic. Protrepticus (grec original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ca/works/iamblichus/protrepticus-grec-original.
  • ChicagoJàmblic. Protrepticus (grec original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ca/works/iamblichus/protrepticus-grec-original.

Referència de l’edició reproduïda. SigPhi és la reproducció digital, no l’editor. S’hi inclouen l’any, l’editorial i el traductor quan consten; «n.d.» indica que no consta l’any. La responsabilitat d’un pròleg o d’una nota es determina segons el passatge citat.

De què tracta

El «Protrèptic» de Iàmblic, en GREC original.

Context i història

Una exhortació a filosofar, i alhora una mina: Iàmblic hi copia llargament autors perduts, i el capítol que reprodueix el Protrèptic d'Aristòtil és la via principal per reconstruir aquella obra desapareguda. Text en la llengua original.

Context editorial, no una font citable: a diferència dels passatges de l'obra, aquestes dades no es poden contrastar amb el corpus.

Extracte de l’edició disponible
Phaedon. p. 114 E (infra p. 71, 11). Cf. Euthydem. p. 280 E (supra p. 25,17) || p. 87,23 adn. ante 41,2 adde 40,13 || p. 40,23 sq. subestne senarius πονεῖν γὰρ οὐδεὶς βούλεται πολὺν χρόνον | p. 41, 16 sq. cf. supra p. 27, 18 sq. (Plat. Phaed. p. 80 À) [| p. 42, 19 κυβερ 1. κυβερ- || p. 48, 1 1. φρονήσεως | p. 43, 8 κρίνεται Scaliger | p. 45, 7 'Perverse in verbis τὴν μεγίστην ἀπ᾽ ἀν-ϑρώπων οὐσίαν eiecit Kiessling praepositionem, neque felicius ipse κατ᾿ «»99ozov conieci. Ut enim Lysias Plato Aeschines alii (v. Steph. Thes. 8. v. ἄνϑρωπος p. 785 D) ἐξ ἀνθρώπων dixerunt τὰς γραφάς, τὰς πληγάς, τὰ πράγματα, τὴν εὐδαιμονίαν, τὸ κάλλος (τὸν ἐξ ἀνθρώπων πλοῦτον Dionys. Hal. A. R. Excerpt. l. XII, 1 p. 178, 10 Kiessl, 686, 22 Prou; quo de v. Cobet, Obs. ad Dion. Hal. p. 18), it& nullus nunc dubito quin scripserit Aristoteles τὴν ἐξ ἀνθρώπων οὐσίαν (divitias hominum modum excedentes). Sed si ipsis Aristotelis libris adhaeserat interpretamentum μεγίστην, non is erat Iamblichus qui putidum emblema detegeret: certe idem sexcentas codicum platonicorum corruptas scripturas integra fide servavit. In Iamblicho igitur retinendum fortasse μεγίστην, sed ἀπ᾽ in ἐξ utique mutatum oportuit. Vitelli | p. 46, 21 τοῦ φρονεῖν abesse malim || p. 46, 19 verba καὶ τὸ δῆλον et 20 xol τὸ cagig delet Rose | p. 47, 14 πῶς voluit et À in Castigg. || p. 47,21 πολύ τι. τίς ἂν scr. K || p. 48, 4 in. Tyrrhenia vertit Scutellius (p. 84) | p. 48, 7 memor erat Vitelli loci Platonici &b ipso Iamblicho (p.68,7) descripti | p. 48, 26 τὸν κατὰ vovv βίον scribendum videtur, cl. p. 4, 2. 19. 56, 13 al. || p. 49, 16 interpolaium esse ὅτε et res ipsa docet et similis locus Aristot. de part.

Llegeix aquesta edició →

← Torna a Jàmblic