SigPhiSigPhi

Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original)

Duns Scotus

Sprache:
Latein
Status:
Auswahl oder Teilwerk
Autorschaft:
Zugeschrieben (Urheberschaft umstritten)
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~370.000 Wörter · 1.751 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APADuns Scotus. (n.d.). Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original
  • MLADuns Scotus. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.
  • ChicagoDuns Scotus. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Eine Auswahl aus den lateinischen Werken des Duns Scotus in Waddings Ausgabe: die Univozität des Seins, die Haecceitas — das, was dieses Individuum zu diesem und keinem anderen macht — und der Vorrang des Willens vor dem Verstand.

Kontext und Geschichte

Eines sollte man über diese Ausgabe wissen. Wadding gab sie 1639 heraus, und die moderne Forschung hat festgestellt, dass sie Stücke enthält, die nicht von Scotus stammen: Die Zuschreibung war damals großzügiger als heute. Sie bleibt der wichtigste Zugang zum Text und steht deshalb hier, doch sollte jedes Zitat vor Gebrauch an der kritischen Ausgabe des 20. Jahrhunderts geprüft werden.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
quia non potest fieri unum ex duobus, nisi utrumque sit aliquid positivum extra suam causam, nisi fieret unum ex aliquo et nihilo. Adprimam Ad aliud. cum dicitur quod tunc nem. generatio non esset nisi alteratio ? dico quod licet Aristoteles dixerit generationem non esse alteralionem, tamen non dixit ipsam non esse mutationem. Simililer quamvis dixerit ens in actu non esse subjectura generationis, tamen non dixit quod nihiles^t subjectum generationis ; ista tamen sequeretur, si materia esset ens in potentia, ut potenlia est differentia entis, sicut supra argutum est. Unde dicendum est, sicut dictum estprius, quod materia dicit entitatem posilivam, quae est capax actuum substantialium, qui sunt actus et formaB simpliciter ; sic etiam requirunt subjectum, quod sit ens ; quantus enim est actus, qui inducitur, tanta est potentia, quee supponitur ; sed hoc non impedit quin sit ens positivum. Anliqui tamen, ut imponit eis Aristoteles, aliquod corpus in actu posuerunt esse subjectum generationis, ut patet primo de generationCy text. 1. ut quidam aquam, et quidam terram, etc. et tale corpus est ens in actu complete, et est per se actuale ; ideo forma sibi acquisita est per alterationem, et sic est tantum ens in potentia ad alteralionem et aotum secundum quid. Nam sicut est actus simpliciter, et actus secundum quid^ itaest potentia simpliciter, el potentia socundum qidd correspondentes illis aclibus. Sed in proposito non est subjoclum generationis ens in actu, et si non sit ens in actu complete, lunc non est nihil, necsolum ens in polentia eo modo quo albedo fundamentaliler est ens in potentia, quia solum in potentia sui agentis.

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Duns Scotus