SigPhiSigPhi

De rerum natura (la)

Lukrez

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~60.800 Wörter · 289 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APALukrez. (n.d.). De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/lucretius/de-rerum-natura-la
  • MLALukrez. De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/lucretius/de-rerum-natura-la.
  • ChicagoLukrez. De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/lucretius/de-rerum-natura-la.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

De rerum natura auf LATEIN: das Original.

Kontext und Geschichte

Sechs Bücher in Hexametern, die den Atomismus Epikurs darlegen, um den Leser von der Furcht vor den Göttern und vor dem Tod zu befreien. Es ist zugleich eines der großen lateinischen Gedichte und der Text, der die Atomphysik in die Renaissance getragen hat, als Poggio Bracciolini 1417 in einem Kloster ein Exemplar fand. Text auf LATEIN: das Original, und was zitiert werden sollte.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, inter dum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri cum fremitu saevitque minaci murmure pontus. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt ac subito vexantia turbine raptant, nec ratione fluunt alia stragemque propagant et cum mollis aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis imbribus auget montibus ex altis magnus decursus aquai fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, nec validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent venti quoque flamina ferri, quae vel uti validum cum flumen procubuere quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, inter dum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus aemula magnis amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt. Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus; quae tamen omnia corporea constare necessest natura, quoniam sensus inpellere possunt; tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt. at neque quo pacto persederit umor aquai visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu. in parvas igitur partis dispergitur umor, quas oculi nulla possunt ratione videre.…

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Lukrez