Der Laie (Über die Weisheit, den Geist und statische Versuche)
- Sprache:
- Latein
- Status:
- Vollständiges Werk
- Autorschaft:
- Vom Autor verfasst
- Zustand des Textes:
- Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
- Umfang:
- ~38.700 Wörter · 184 Passagen
Dieses Werk zitieren
- APANikolaus von Kues. (n.d.). Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [Der Laie (Über die Weisheit, den Geist und statische Versuche)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
- MLANikolaus von Kues. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [Der Laie (Über die Weisheit, den Geist und statische Versuche)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
- ChicagoNikolaus von Kues. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [Der Laie (Über die Weisheit, den Geist und statische Versuche)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.
Wovon es handelt
Der Laie: ein ungelehrter Handwerker lehrt einen Redner und einen Philosophen die Philosophie.
Kontext und Geschichte
«Idiota» heißt hier ungeschult, nicht dumm. Die Figur schnitzt auf einem römischen Markt Holzlöffel und führt die Gelehrten vor. Der letzte Traktat, Über Versuche mit der Waage, schlägt vor, alles zu wiegen — Luft, Blut, Pflanzen —, um die Natur zu erkennen: einer der frühesten Aufrufe zum Messen. Text auf LATEIN: Cusanus' Original, und die Fassung zum Zitieren.
Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.
omneäliud å ad æternæ fapientiæ pabulum cõuerfus:feextra vítam quafi in tenez bris ignorãtíæ inuolutum potius mortuum ġ viuum reperíetEr híc eft cruciatus intermínabilís : íntelle&uale efe habere; &nunğ intelligere: Sola ením æterna faz píientiaeft:in quaomnís íintelleãus intelligere potet: ORATOR. Pulchraatg raa ranarrasinuncage gquæfo:quomodo eleyari queam ad aliqualem guft æternæ faz píentiæ! IDIOT A;,Aeterna fapičtia:in omni guftabíli guftatur. ipfa eft delecãtaríio: in omní dele&abili,ipfa eft pulchritudo:inomníi pulchroiípfa eft apperitio:in omní appetíbili:Sic decunãís defiderabílibus dicito, Quomodo tunc poteft non guftarit Nonne víta eft tibi iocunda: guandoeft fecundum defiderium tuum! ORATOR; Immo níhil plus: IDIOTA; Cum ergo hoc defideríium tuum non fit nifi per æter nam fapíentiam ex qua/& in qua efti '&'hæc víta fælix quă defideras! fimiliter non fit nifi ab eadem æterna fapientia ín qua eft & extra quam effe nequit:hinc nõ aliud ín omní defideríoíntelleã&ualis vitæ defideras ĝfapientiam æternam/quæ eft defideríí túi compleměétumpríncipiumimediű/& finis: Sí ígitur eft tibi dulce hoc dez fideríum immortalis vitæ ivt ætèrnalíter fælicíter víuas:quádam in te præguftaa tionem experiris xternæ fapientiæ,Nihiteniím:penítus incognítä appetitur, Sant etenim poma apud indo$/quorum præguftatíoné cum non habeamus:ea non appe timus:fed cum fineë nutrimento viuere non poflimus:àppetimus nutriment, Ha--. bemusautemnutrímētiquãdam præguftationem:yt víuamus fenfibiliter. & hine puer quädam habet lactis præguftatíonem in fua natura, quare dum efurít: ad lac mouetur,Ex quibus enim fumus:ex illis ñutrímur; Sic intelle&us habet vítã fuam abæterna fapientia:& huius habet qualécűg præguftationé, V ndein omni pafcen tía quæ ei yt viuat nècefaria eft:nő mouetür nifi yt inde pafcatur /a quo habet hoc intelle&uale efe, Sí igitur ín omni defiderío vitæ intelleãualisiättéderes aquoeft intelle&tus/ per quod mouetur /& ad quod:in te cõperíres dulcediné…