SigPhiSigPhi

El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)

Nicolás de Cusa

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~38.700 palabras · 184 pasajes
Cita esta obra
  • APANicolás de Cusa. (n.d.). El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
  • MLANicolás de Cusa. "El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
  • ChicagoNicolás de Cusa. El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.

De qué trata

El idiota: un artesano sin letras le enseña filosofía a un orador y a un filósofo.

Contexto e historia

«Idiota» significa aquí sin estudios, no tonto. El personaje talla cucharas de madera en un mercado de Roma y deja en evidencia a los sabios. El último tratado, Sobre los experimentos con la balanza, propone pesarlo todo —el aire, la sangre, las plantas— para conocer la naturaleza: una de las llamadas más tempranas a medir. Texto en LATÍN: el original del Cusano, y la versión que hay que citar.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
{lín foro Romano:quem facete /fubrídetis fic allocut?eft, j| defatigerís innumerabiles libros leãítandomődum ad 4 | humílitatč duđus fis,hoc certe ex eo: quía fcientia hug| íus mundí ín qua te cætetos præcellere putas/ftultitia H $| quædã eft apud deñ, & hinc infiat,vera autë feiétia:huz Ay | miliat,optarem/vt ad illam te cõferres:quoniam ibi eft j| thefaurus lærtitix ORATOR. Quæeft præfumptio , ġ | tua pauper Idíota/ & penitus ignorans : yt fic paruifaz cías ftudium literarumfine quo nemo proficit! ID]O2 TA. Noneft magneorator præfumptioiquæ me filere non finit: fed charitas,nam vídeo te deditum ad quærendam fapíentiam multo calfo labore:a quo te reuocare fi pofem/íta yt & tu errorem perpenderes/puto/cõttíto laqueo'te euafifie gaude res, traxit te opinioauãtorítatís : yt fis quafi equus/ natura liber ifed arte capiftro alligatus præfepí/vbi non aliud comedít nifi quod illi miniftratur , Pafeitur enim intelle&tus tuus / auãorítati fcribentium aftríi&us / pabuloalíerno & non naturali, ORATOR; Sí non ín libris fapíentum eft fapíentiæ pabulum:ybí tunc eft IDIO TA, Non díco ibi nonèffe:fed dicoinaturale ibi non reperíiriquí enim primo fead fcribendum de fapientia contulerunt:nonde librorum pabulo quí nondum erant? incrementa receperunt.fed naturali alimento: ín virum perfetum perducebãturs & íi : cæteros qui ex librís fe putant profeciffe/longe fapientia antecedunt , OR A2 TOR, Qåžuís forte fine literarum ftudioaliqua feiri poffint/ tamen res difficiles & grandes nequağ:cum fcientiæ creuerint per additamenta, IDIOTA, Hoc eft që aíebam:fcilicet te duci auãorítate & decipí-feribit aliquis verbä illud : cuí čredíss ego autem díco tíbí:¢ fapientia fotisclamat ín plateis!…

Lee la obra completa →

← Volver a Nicolás de Cusa