El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)
- Idioma:
- latín
- Estado:
- Obra completa
- Autoría:
- Escrita por el autor
- Estado del texto:
- Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
- Extensión:
- ~38.700 palabras · 184 pasajes
Cita esta obra
- APANicolás de Cusa. (n.d.). Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis
- MLANicolás de Cusa. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
- ChicagoNicolás de Cusa. Idiota (De sapientia, de mente, de staticis experimentis) [El idiota (Sobre la sabiduría, la mente y los experimentos estáticos)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/nicholas-of-cusa/idiota-de-sapientia-de-mente-de-staticis-experimentis.
Referencia de la edición reproducida. SigPhi es la reproducción digital. Se incluyen año, editorial y traductor cuando constan; «n.d.» indica que no consta el año.
De qué trata
El idiota: un artesano sin letras le enseña filosofía a un orador y a un filósofo.
Contexto e historia
«Idiota» significa aquí sin estudios, no tonto. El personaje talla cucharas de madera en un mercado de Roma y deja en evidencia a los sabios. El último tratado, Sobre los experimentos con la balanza, propone pesarlo todo —el aire, la sangre, las plantas— para conocer la naturaleza: una de las llamadas más tempranas a medir. Texto en LATÍN: el original del Cusano, y la versión que hay que citar.
Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.
omneäliud å ad æternæ fapientiæ pabulum cõuerfus:feextra vítam quafi in tenez bris ignorãtíæ inuolutum potius mortuum ġ viuum reperíetEr híc eft cruciatus intermínabilís : íntelle&uale efe habere; &nunğ intelligere: Sola ením æterna faz píientiaeft:in quaomnís íintelleãus intelligere potet: ORATOR. Pulchraatg raa ranarrasinuncage gquæfo:quomodo eleyari queam ad aliqualem guft æternæ faz píentiæ! IDIOT A;,Aeterna fapičtia:in omni guftabíli guftatur. ipfa eft delecãtaríio: in omní dele&abili,ipfa eft pulchritudo:inomníi pulchroiípfa eft apperitio:in omní appetíbili:Sic decunãís defiderabílibus dicito, Quomodo tunc poteft non guftarit Nonne víta eft tibi iocunda: guandoeft fecundum defiderium tuum! ORATOR; Immo níhil plus: IDIOTA; Cum ergo hoc defideríium tuum non fit nifi per æter nam fapíentiam ex qua/& in qua efti '&'hæc víta fælix quă defideras! fimiliter non fit nifi ab eadem æterna fapientia ín qua eft & extra quam effe nequit:hinc nõ aliud ín omní defideríoíntelleã&ualis vitæ defideras ĝfapientiam æternam/quæ eft defideríí túi compleměétumpríncipiumimediű/& finis: Sí ígitur eft tibi dulce hoc dez fideríum immortalis vitæ ivt ætèrnalíter fælicíter víuas:quádam in te præguftaa tionem experiris xternæ fapientiæ,Nihiteniím:penítus incognítä appetitur, Sant etenim poma apud indo$/quorum præguftatíoné cum non habeamus:ea non appe timus:fed cum fineë nutrimento viuere non poflimus:àppetimus nutriment, Ha--. bemusautemnutrímētiquãdam præguftationem:yt víuamus fenfibiliter. & hine puer quädam habet lactis præguftatíonem in fua natura, quare dum efurít: ad lac mouetur,Ex quibus enim fumus:ex illis ñutrímur; Sic intelle&us habet vítã fuam abæterna fapientia:& huius habet qualécűg præguftationé, V ndein omni pafcen tía quæ ei yt viuat nècefaria eft:nő mouetür nifi yt inde pafcatur /a quo habet hoc intelle&uale efe, Sí igitur ín omni defiderío vitæ intelleãualisiättéderes aquoeft intelle&tus/ per quod mouetur /& ad quod:in te cõperíres dulcediné…