SigPhiSigPhi

Consolación a la madre Helvia

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~11.800 palabras · 56 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Consolación a la madre Helvia. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione
  • MLALucio Anneo Séneca. "Consolación a la madre Helvia." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Consolación a la madre Helvia. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione.

De qué trata

Escrito desde el destierro en Córcega para consolar a su propia madre de la desgracia de su hijo: la pieza consuela a quien se quedó, no a quien se fue.

Contexto e historia

Una inversión del género y el texto más personal de Séneca. Sostiene que el destierro no es un mal porque la mente se lleva consigo todo lo que importa, escrito desde una isla donde pasó ocho años. Esta entrada es el original latino; el catálogo tiene también la traducción inglesa como obra aparte. Cítese el original.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Saepe iam, mater optima, impetum cepi consolandi te, saepe continui. Vt auderem multa me inpellebant: primum uidebar depositurus omnia incommoda, cum lacrimas tuas, etiam si supprimere non potuissem, interim certe abstersissem; deinde plus habiturum me auctoritatis non dubitabam ad excitandam te, si prior ipse consurrexissem; praeterea timebam ne a me uicta fortuna aliquem meorum uinceret. Itaque utcumque conabar manu super plagam meam inposita ad obliganda uulnera uestra reptare. Hoc propositum meum erant rursus quae retardarent: dolori tuo, dum recens saeuiret, sciebam occurrendum non esse ne illum ipsa solacia inritarent et accenderent -- nam in morbis quoque nihil est perniciosius quam inmatura medicina; expectabam itaque dum ipse uires suas frangeret et ad sustinenda remedia mora mitigatus tangi se ac tractari pateretur. Praeterea cum omnia clarissimorum ingeniorum monumenta ad compescendos moderandosque luctus composita euoluerem, non inueniebam exemplum eius qui consolatus suos esset, cum ipse ab illis comploraretur; ita in re noua haesitabam uerebarque ne haec non consolatio esset sed exulceratio. Quid quod nouis uerbis nec ex uulgari et cotidiana sumptis adlocutione opus erat homini ad consolandos suos ex ipso rogo caput adleuanti? Omnis autem magnitudo doloris modum excedentis necesse est dilectum uerborum eripiat, cum saepe uocem quoque ipsam intercludat. Vtcumque conitar, non fiducia ingenii, sed quia possum instar efficacissimae consolationis esse ipse

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca