SigPhiSigPhi

Apocolocyntosis divi Claudii (ed. 2)

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~4210 palabras · 20 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis divi Claudii (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii
  • MLALucio Anneo Séneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis divi Claudii (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis divi Claudii (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

La sátira de Séneca sobre la muerte del emperador Claudio, que en vez de ser divinizado acaba convertido en calabaza.

Contexto e historia

Es la única sátira menipea latina que nos ha llegado entera, y el contraste con el Séneca moral es tan grande que cuesta creer que sea el mismo hombre: aquí es cruel, divertidísimo y vengativo con el emperador que lo había desterrado.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Delectabatur laudibus suis Claudius, et cupiebat diutius spectare. Inicit illi manum Talthybius deorum [nuntius] et trahit capite obvoluto, ne quis eum possit agnoscere, per campum Martium, et inter Tiberim et viam tectam descendit ad inferos. Antecesserat iam compendiaria Narcissus libertus ad patronum excipiendum, et venienti nitidus, ut erat a balineo, occurrit et ait: "Quid di ad homines?" "Celerius" inquit Mercurius "et venire nos nuntia." Dicto citius Narcissus evolat. Omnia proclivia sunt, facile descenditur. Itaque quamvis podagricus esset, momento temporis pervenit ad ianuam Ditis, ubi iacebat Cerberus vel ut ait Horatius "belua centiceps." Pusillum perturbatur—subalbam canem in deliciis habere adsueverat—ut illum vidit canem nigrum, villosum, sane non quem velis tibi in tenebris occurrere, et magna voce "Claudius" inquit "veniet." Cum plausu procedunt cantantes: heurêkamen, sugchairmen. Hic erat C. Silius consul designatus, Iuncus praetorius, Sex. Traulus, M. Helvius, Trogus, Cotta, Vettius Valens, Fabius equites R. quos Narcissus duci iusserat.…

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca