SigPhiSigPhi

Edipo

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~9470 palabras · 45 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Oedipus [Edipo]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/oedipus
  • MLALucio Anneo Séneca. Oedipus [Edipo]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/oedipus.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Oedipus [Edipo]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/oedipus.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Edipo descubre que él es la causa de la peste de Tebas, y lo que ha hecho sin saberlo.

Contexto e historia

Séneca no compite con Sófocles; hace otra cosa, estirando los presagios y el horror, de modo que lo que en el original es investigación aquí es una fatalidad que se acerca. La nigromancia de Tiresias no está en Sófocles y es Séneca en estado puro. Las tragedias no son un apéndice literario de la filosofía de Séneca: son la vía principal por la que la expuso. La ira, el miedo a la muerte y el destino, argumentados en las cartas, aquí se ven funcionando.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Effusam redimite comam nutante corymbo, mollia Nysaeis armati bracchia thyrsis! Lucidum caeli decus, huc ades votis quae tibi nobiles Thebae, Bacche, tuae palmis supplicibus ferunt. Huc adverte favens virgineum caput, vultu sidereo discute nubila et tristes Erebi minas avidumque fatum. Te decet cingi comam floribus vernis, te caput Tyria cohibere mitra hederave mollem bacifera religare frontem. Spargere effusos sine lege crines, rursus adducto revocare nodo; qualis iratam metuens novercam creveras falsos imitatus artus, crine flaventi simulata virgo, lutea vestem retinente zona: inde tam molles placuere cultus et sinus laxi fluidumque syrma. Vidit aurato residere curru, veste cum longa tegeres leones, (218) omnis Eoae plaga vasta terrae, qui bibit Gangen niveumque quisquis frangit Araxen. Te senior turpi sequitur Silenus asello, turgida pampineis redimitus tempora sortis; condita lascivi deducunt orgia mystae. Te Bassaridum comitata cohors nunc Edono pede pulsavit sola Pangaeo, nunc Threicio vertice Pindi; nunc Cadmeas inter matres impia maenas comes Ogygio venit laccho, nebride sacra praecincta latus thyrsumque levem vibrante manu, tibi commotae pectora matres fudere comam. iam post laceros Pentheos artus thyades, oestro membra remissae, velut ignotum videre nefas. Ponti regna tenet nitidi matertera Bacchi Nereidumque choris Cadmeia cingitur Ino; ius habet in fluctus magni puer advena ponti, cognatus Bacchi, numen non vile Palaemon. Te Tyrrhena, puer, rapuit manus, at tumidum Nereus posuit mare, (219) caerula cum pratis mutat freta: hinc verno platanus folio viret et Phoebo laurus carum nemus; garrula per ramos avis obstrepit; vivaces hederas remus tenet, summa ligat vitis carchesia.. Idaeus prora fremuit leo, tigris puppe sedet Gangetica.…

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca