SigPhiSigPhi

Las fenicias

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~5900 palabras · 28 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Las fenicias. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/phoenissae
  • MLALucio Anneo Séneca. "Las fenicias." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/phoenissae.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Las fenicias. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/phoenissae.

De qué trata

Los hijos de Edipo camino de matarse el uno al otro, y Yocasta intentando impedirlo.

Contexto e historia

Nos ha llegado incompleta —sin coros, y se corta— y esa es una razón para leerla: se ve cómo se construía una tragedia de Séneca antes de terminarla. Su brevedad en el catálogo no es un defecto de la copia. Las tragedias no son un apéndice literario de la filosofía de Séneca: son la vía principal por la que la expuso. La ira, el miedo a la muerte y el destino, argumentados en las cartas, aquí se ven funcionando.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Personae I Oedipus Iocasta II Antigona Polynices III Eteocles satelles Nuntius Oedipus Antigona Caeci parentis regimen et fessi unicum lateris levamen, gnata, quam tanti est mihi genuisse vel sic, desere infaustum patrem, in recta quid deflectis errantem gradum? permitte labi; melius inveniam viam, quam quaero solus, quae me ab hac vita extrahat et hoc nefandi capitis aspectu levet caelum atque terras, quantulum hac egi manu? non video noxae conscium nostrae diem, sed videor, hinc iam solve inhaerentem manum et patere caecum qua volet ferri pedem, ibo, ibo qua praerupta protendit iuga meus Cithaeron, qua peragrato celer per saxa monte iacuit Actaeon suis nova praeda canibus, qua per obscurum nemus silvamque opacae vallis instinctas deo egit sorores mater et gaudens malo vibrante fixum praetulit thyrso caput; vel qua cucurrit, corpus inrisum trahens, Zethi iuvencus, qua per horrentes rubos tauri ferocis sanguis ostentat fugas; vel qua alta maria vertice inmenso premit (94) Inoa rupes, qua scelus fugiens novum novumque faciens mater insiluit freto mersura natum seque — felices quibus fortuna melior tam bonas matres dedit. est alius istis noster in silvis locus, qui me reposcit, hunc petam cursu incito; non haesitabit gressus, huc omni duce spoliatus ibo. quid moror sedes meas? mortem, Cithaeron, redde et hospitium mihi illud meum restitue, ut expirem senex ubi debui infans, recipe supplicium vetus. semper cruente saeve crudelis ferox, cum occidis et cum parcis, olim iam tuum

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca