SigPhiSigPhi

Thyestes

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Con partes ilegibles (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano) · 5 pasajes ilegibles, excluidos de las respuestas
Extensión:
~8630 palabras · 41 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Thyestes. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/thyestes
  • MLALucio Anneo Séneca. Thyestes. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/thyestes.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Thyestes. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/thyestes.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Un hombre da de comer a su hermano los hijos de ese hermano, cocinados. La tragedia más negra que se conserva de la escena latina.

Contexto e historia

Séneca no busca la medida trágica griega: busca el horror sostenido y la retórica de la rabia, y por eso Shakespeare y los dramaturgos isabelinos lo leyeron mucho más que a Sófocles. La tragedia de venganza inglesa sale de aquí.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
non quicquid Libycis terit fervens area messibus, quem non concutiet cadens obliqui via fulminis, non Eurus rapiens mare aut saevo rabidus freto ventosi tumor Hadriae, quem non lancea militis, non strictas domuit chalybs, qui tuto positus loco infra se videt omnia occurritque suo libens fato nec queritur mori. Reges conveniant licet qui sparsos agitant Dabas, qui rubri vada litoris et gemmis mare lucidis late sanguineum tenent, aut qui Caspia fortibus recludunt iuga Sarmatis, certet Danuvii vadum audet qui pedes ingredi et (quocumque loco iacent) Seres vellere nobiles: nil ullis opus est equis, nil armis et inertibus (294) telis quae procul ingerit Parthus, cum simulat fugas, admotis nihil est opus urbes sternere machinis, longe saxa rotantibus. mens regnum bona possidet. [rex est qui metuit nihil, rex est qui cupiet nihil.] hoc regnum sibi quisque dat. Stet quicumque volet potens aulae culmine lubrico: me dulcis saturet quies; obscuro positus loco leni perfruar otio, nullis nota Quiritibus aetas per tacitum fluat. sic cum transierint mei nullo cum strepitu dies. plebeius moriar senex. illi mors gravis incubat qui, notus nimis omnibus, ignotus moritur sibi. Optata patriae tecta et Argolicas opes miserisque summum ac maxime exulibus bonum, tractum soli natalis et patrios deos (si sunt tamen di) cerno, Cyclopum sacras turres, labore maius humano decus, (295) celebrata iuveni stadia, per quae nobilis palmam paterno non semel curru tuli. occurret Argos, populus occurret frequens — sed nempe et Atreus. repete silvestres fugas saltusque densos potius et mixtam feris similemque vitam; clarus hic regni nitor fulgore non est quod oculos falso auferat: cum quod datur spectabis, et dantem aspice. modo inter illa, quae putant cuncti aspera, fortis fui laetusque; nunc contra in metus revolvor: animus haeret ac retro cupit corpus referre, moveo nolentem gradum. – Pigro (quid hoc est?) genitor incessu stupet vultumque versat seque in incerto tenet.…

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca