SigPhiSigPhi

Cadena de oro sobre los cuatro evangelios

Tomás de Aquino

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~88.800 palabras · 422 pasajes
Cita esta obra
  • APATomás de Aquino. (n.d.). Catena aurea in quatuor Evangelia [Cadena de oro sobre los cuatro evangelios]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia
  • MLATomás de Aquino. Catena aurea in quatuor Evangelia [Cadena de oro sobre los cuatro evangelios]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia.
  • ChicagoTomás de Aquino. Catena aurea in quatuor Evangelia [Cadena de oro sobre los cuatro evangelios]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Un comentario a los cuatro evangelios hecho solo de citas: para cada versículo, Tomás enhebra lo que habían dicho los Padres griegos y latinos, uno tras otro.

Contexto e historia

Es importante saber qué hace Tomás aquí: no escribe su doctrina, la selecciona y la ordena. El trabajo es de compilador —«catena» quiere decir cadena—, y lo suyo es la elección y el montaje, no las frases. Tiene además valor de fuente: cita autores griegos que en el Occidente del siglo XIII apenas se conocían, y para algunos pasajes es el testimonio más antiguo que queda en latín.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Hieronymus. Quia faciem hominis Matthaeus significat, quasi de homine exorsus est scribere, dicens liber generationis. Rabanus. Quo exordio satis ostendit generationem Christi secundum carnem suscepisse narrandam. Chrysostomus, super Matth. Iudaeis enim Evangelium scripsit, quibus superfluum erat exponere divinitatis naturam, quam cognoscebant; necessarium autem fuit eis mysterium incarnationis ostendere. Ioannes autem cum gentibus Evangelium scripsit, quae non cognoscebant si Deus filium habet; ideo necessarium fuit primum illis ostendere quia est filius Dei Deus, deinde quia carnem suscepit. Rabanus. Cum autem parvam libri particulam teneat generatio, dixit liber generationis. Consuetudo enim Haebraeorum est ut voluminibus ex eorum principiis imponant nomina, ut est Genesis. Glossa. Planior autem sensus esset: hic est liber generationis, sed hic est mos in multis, ut visio Isaiae, subaudis: haec est: generationis autem singulariter dicitur, quamvis multae per ordinem replicentur, quia propter Christi generationem ceterae hic indicuntur. Chrysostomus in Matth. Vel ideo librum hunc generationis nominat, quia haec est totius dispensationis summa, et radix bonorum omnium, Deum hominem factum esse: hoc enim facto alia secundum rationem sequebantur. Remigius. Dicit autem liber generationis Iesu Christi quia noverat scriptum esse: liber generationis Adae; et ideo sic exorsus est, ut opponeret librum libro. Adam novum Adae veteri, quia omnia per istum sunt restaurata quae per illum sunt corrupta. Hieronymus in Matth. In Isaia autem legimus: generationem eius quis enarrabit? Non ergo putemus Evangelistam prophetae esse contrarium, ut quod ille impossibile dixit esse effatu, hic narrare incipiat, quia ibi de generatione divinitatis, hic de incarnatione dictum est. Chrysostomus in Matth. Nec tamen parva aestimes te audire, hanc audiens generationem. Est enim valde auditu mirabile quod ineffabilis Deus ex muliere nasci dignatus est, et habere progenitores David et Abraham.…

Lee la obra completa →

← Volver a Tomás de Aquino