SigPhiSigPhi

मार्सिया के प्रति सांत्वना

लुसियस अन्नायस सेनेका

भाषा:
लैटिन
स्थिति:
संपूर्ण कृति
लेखकत्व:
लेखक द्वारा लिखित
पाठ की स्थिति:
स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
विस्तार:
~13,900 शब्द · 66 अंश
इस कृति का हवाला दें
  • APAलुसियस अन्नायस सेनेका. (n.d.). Ad Marciam, de Consolatione [मार्सिया के प्रति सांत्वना]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione
  • MLAलुसियस अन्नायस सेनेका. Ad Marciam, de Consolatione [मार्सिया के प्रति सांत्वना]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione.
  • Chicagoलुसियस अन्नायस सेनेका. Ad Marciam, de Consolatione [मार्सिया के प्रति सांत्वना]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione.

यह उस संस्करण का संदर्भ है जिसे SigPhi पुनः प्रस्तुत करता है: SigPhi उसकी डिजिटल प्रति है, प्रकाशक नहीं। संस्करण का वर्ष मेटाडेटा में नहीं है (इसलिए «n.d.»), और अनुवादक तभी दिखाया जाता है जब वह दर्ज हो।

यह किस बारे में है

एक स्त्री के नाम दिलासा, जो तीन साल से मरे हुए बेटे का शोक कर रही है और उससे उठ नहीं पा रही। सेनेका उससे यह नहीं कहते कि महसूस करना बंद कर दे: कहते हैं कि दुख को सीधे देखे।

संदर्भ और इतिहास

बची हुई तीन दिलासा-रचनाओं में सबसे पुरानी। यह विधा रोमन भाषण-कला की एक रूढ़ि थी, पर यहाँ की कठोरता असली है: वे उससे कहते हैं कि जो मरे हुए के लिए रोता है वह असल में अपने ऊपर तरस खा रहा होता है, और मौत ने वह कुछ नहीं लिया जो शुरू से उधार का न रहा हो। यह प्रविष्टि लातीनी मूल है; अंग्रेज़ी अनुवाद सूची में अलग रचना के रूप में भी मौजूद है। उद्धरण मूल से लेना चाहिए।

यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।

शुरुआत
'At enim naturale desiderium suorum est.' Quis negat, quam diu modicum est? Nam discessu, non solum amissione carissimorum necessarius morsus est et firmissimorum quoque animorum contractio. Sed plus est quod opinio adicit quam quod natura imperauit. Aspice mutorum animalium quam concitata sint desideria et tamen quam breuia: uaccarum uno die alteroue mugitus auditur, nec diutius equarum uagus ille amensque discursus est; ferae cum uestigia catulorum consectatae sunt et siluas peruagatae, cum saepe ad cubilia expilata redierunt, rabiem intra exiguum tempus extinguunt; aues cum stridore magno inanes nidos circumfremuerunt, intra momentum tamen quietae uolatus suos repetunt; nec ulli animali longum fetus sui desiderium est nisi homini, qui adest dolori suo nec tantum quantum sentit sed quantum constituit adficitur. Vt scias autem non esse hoc naturale, luctibus frangi, primum magis feminas quam uiros, magis barbaros quam placidae eruditaeque gentis homines, magis indoctos quam doctos eadem orbitas uulnerat. Atqui quae a natura uim acceperunt eandem in omnibus seruant: apparet non esse naturale quod uarium est. Ignis omnes aetates omniumque urbium ciues, tam uiros quam feminas uret; ferrum in omni corpore exhibebit secandi potentiam. Quare? quia uires illis a natura datae sunt, quae nihil in personam constituit. Paupertatem luctum ambitionem alius aliter sentit prout illum consuetudo infecit, et inbecillum inpatientemque reddit praesumpta opinio de non timendis terribilis. VIII. Deinde quod naturale est non decrescit mora: dolorem dies longa consumit. Licet contumacissimum, cotidie insurgentem et contra remedia efferuescentem, tamen illum efficacissimum mitigandae ferociae tempus eneruat. Manet quidem tibi, Marcia, etiamnunc ingens tristitia et iam uidetur duxisse callum, non illa concitata qualis initio fuit, sed pertinax et obstinata; tamen hanc quoque tibi aetas minutatim eximet: quotiens aliud egeris, animus relaxabitur.…

पूरी कृति पढ़ें →

← लुसियस अन्नायस सेनेका पर वापस