SigPhiSigPhi

De brevitate vitae

लुसियस अन्नायस सेनेका

भाषा:
लैटिन
स्थिति:
संपूर्ण कृति
लेखकत्व:
लेखक द्वारा लिखित
पाठ की स्थिति:
स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
विस्तार:
~10,900 शब्द · 52 अंश
इस कृति का हवाला दें
  • APAलुसियस अन्नायस सेनेका. (n.d.). De brevitate vitae. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-brevitate-vitae
  • MLAलुसियस अन्नायस सेनेका. De brevitate vitae. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-brevitate-vitae.
  • Chicagoलुसियस अन्नायस सेनेका. De brevitate vitae. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-brevitate-vitae.

यह उस संस्करण का संदर्भ है जिसे SigPhi पुनः प्रस्तुत करता है: SigPhi उसकी डिजिटल प्रति है, प्रकाशक नहीं। संस्करण का वर्ष मेटाडेटा में नहीं है (इसलिए «n.d.»), और अनुवादक तभी दिखाया जाता है जब वह दर्ज हो।

यह किस बारे में है

जीवन छोटा नहीं है: हम उसे उड़ा देते हैं। समय पर एक निबंध — एकमात्र सच्ची संपत्ति — और इस पर कि हम उसे महत्वाकांक्षाओं, कारोबार और कभी न ख़त्म होने वाले इंतज़ारों की सेवा में कैसे गँवाते हैं।

संदर्भ और इतिहास

लगभग 49 ई. में लिखा गया और पौलिनुस को संबोधित — रोम की अनाज-आपूर्ति का अधीक्षक, दूसरों के कामकाज में दबा आदमी, ठीक वैसा पाठक जैसा सेनेका ने सोचा था। लेखक जानते थे कि वे किस बारे में बोल रहे हैं: उनका अपना जीवन शांत एकांतवास का ठीक उलटा था — कोर्सिका का निर्वासन, नीरो के गुरु और मंत्री के रूप में अपार सत्ता, और सन् 65 में नीरो का दिया आत्महत्या का आदेश। शायद इसीलिए यह उनका सबसे कम पुराना पड़ा निबंध है: बीस सदियों बाद भी ऐसे पढ़ा जाता है जैसे कल लिखा गया हो।

यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।

शुरुआत
Mirari soleo, cum video aliquos tempus petentes et eos, qui rogantur, facillimos. Illud uterque spectat, propter quod tempus petitum est, ipsum quidem neuter; quasi nihil petitur, quasi nihil datur. Re omnium pretiosissima luditur; fallit autem illos, quia res incorporalis est, quia sub oculos non venit, ideoque vilissima aestimatur, immo paene nullum eius pretium est. Annua, congiaria homines carissime accipiunt et illis aut laborem aut operam aut diligentiam suam locant. Nemo aestimat tempus; utuntur illo laxius quasi gratuito. At eosdem aegros vide, si mortis periculum propius admotum est, medicorum genua tangentes, si metuunt capitale supplicium, omnia sua, ut vivant, paratos impendere! Tanta in illis discordia adfectuum est. Quodsi posset quemadmodum praeteritorum annorum cuiusque numerus proponi, sic futurorum, quomodo illi, qui paucos viderent superesse, trepidarent, quomodo illis parcerent! Atqui facile est quamvis exiguum dispensare, quod certum est; id debet servari diligentius, quod nescias quando deficiat. Nec est tamen, quod putes illos ignorare, quam cara res sit; dicere solent eis, quos valdissime diligunt, paratos se partem annorum suorum dare. Dant nec intellegunt; dant autem ita, ut sine illorum incremento sibi detrahant. Sed hoc ipsum, an de trahant,ande traant A2: unde detrahant Madvig, Hermes. nesciunt; ideo tolerabilis est illis iactura detrimenti latentis. Nemo restituet annos, nemo iterum te tibi reddet. Ibit, qua coepit aetas, nec cursum suum aut revocabit aut supprimet; nihil tumultuabitur, nihil admonebit velocitatis suae. Tacita labetur; non illa se regis imperio, non favore populi longius proferet. Sicut missa est a primo die, curret; nusquam devertetur, nusquam remorabitur. Quid fiet? Tu occupatus es, vita festinat; mors interim aderit, cui, velis nolis, vacandum est.

पूरी कृति पढ़ें →

← लुसियस अन्नायस सेनेका पर वापस