De constantia sapientis
- भाषा:
- लैटिन
- स्थिति:
- संपूर्ण कृति
- लेखकत्व:
- लेखक द्वारा लिखित
- पाठ की स्थिति:
- स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
- विस्तार:
- ~10,700 शब्द · 51 अंश
इस कृति का हवाला दें
- APAलुसियस अन्नायस सेनेका. (n.d.). De constantia sapientis. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-constantia-sapientis
- MLAलुसियस अन्नायस सेनेका. De constantia sapientis. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-constantia-sapientis.
- Chicagoलुसियस अन्नायस सेनेका. De constantia sapientis. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/de-constantia-sapientis.
पुनरुत्पादित संस्करण का संदर्भ। SigPhi डिजिटल पुनरुत्पादन है। ज्ञात होने पर वर्ष, प्रकाशक और अनुवादक दिए जाते हैं; «n.d.» का अर्थ अज्ञात वर्ष है।
यह किस बारे में है
बुद्धिमान को कोई चोट पहुँच ही नहीं सकती, क्योंकि जो उसे घायल कर सकता है वह उस किसी चीज़ को नहीं छूता जो सचमुच उसकी है। स्टोइक पाठों में सबसे कठिन और सबसे विवादित।
संदर्भ और इतिहास
यह दावा जान-बूझकर चरम पर है, और सेनेका इसे मानते भी हैं: वे लिखते हैं कि स्टोइकों पर आरोप लगता है कि वे उससे ज़्यादा का वादा करते हैं जितना कोई आदमी निभा सके, और जवाब देते हैं कि ऊँचा आदर्श इसलिए बेकार नहीं हो जाता कि उस तक कोई नहीं पहुँचता। यह प्रविष्टि लातीनी मूल है; अंग्रेज़ी अनुवाद सूची में अलग रचना के रूप में भी मौजूद है। उद्धरण मूल से लेना चाहिए।
यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।
quae nefas erat diuidi; neque enim Cato post libertatem uixit nec libertas post Catonem. 3. Huic tu putas iniuriam fieri potuisse a populo quod aut praeturam illi detraxit aut togam, quod sacrum illud caput purgamentis oris adspersit? Tutus est sapiens nec ulla adfici aut iniuria aut contumelia potest. 1. Videor mihi intueri animum tuum incensum et efferuescentem, paras adclamare: 'haec sunt quae auctoritatem praeceptis uestris detrahant. Magna promittitis et quae ne optari quidem, nedum credi possint. Deinde ingentia locuti cum pauperem negastis esse sapientem, non negatis solereilli et seruum et tectum et cibum deesse; cum sapientem negastis insanire, non negatis et alienari et parum sana uerba emittere et quidquid uis morbi cogit audere; cum sapientem negastis seruum esse, idem non itis infitias et ueniturum et imperata facturum et domino suo seruilia praestaturum ministeria: ita sublato alte supercilio in eadem quae ceteri descenditis mutatis rerum nominibus. 2. Tale itaque aliquid et in hoc esse suspicor, quod prima specie pulchrum atque magnificum est, nec iniuriam nec contumeliam accepturum esse sapientem. Multum autem interest utrum sapientem extra indignationem an extra iniuriam ponas. Nam si dicis illum aequo animo laturum, nullum habet priuilegium, contigit illi res uulgaris et quae discitur ipsa iniuriarum adsiduitate, patientia; si negas accepturum iniuriam, id est neminem illi temptaturum facere, omnibus relictis negotiis Stoicus fio.' 3. Ego uero sapientem non imaginario honore uerborum exornare constitui, sed eo loco ponere quo nulla permittatur iniuria. 'Quid ergo? nemo erit qui lacessat, qui temptet?' Nihil in rerum natura tam sacrum est quod sacrilegum non inueniat, sed non ideo diuina minus in sublimi sunt si existunt qui magnitudinem multum ultra se