Phoenissae
- भाषा:
- लैटिन
- स्थिति:
- संपूर्ण कृति
- लेखकत्व:
- लेखक द्वारा लिखित
- पाठ की स्थिति:
- स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
- विस्तार:
- ~5,900 शब्द · 28 अंश
इस कृति का हवाला दें
- APAलुसियस अन्नायस सेनेका. (n.d.). Phoenissae. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/phoenissae
- MLAलुसियस अन्नायस सेनेका. Phoenissae. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/seneca/phoenissae.
- Chicagoलुसियस अन्नायस सेनेका. Phoenissae. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/seneca/phoenissae.
यह उस संस्करण का संदर्भ है जिसे SigPhi पुनः प्रस्तुत करता है: SigPhi उसकी डिजिटल प्रति है, प्रकाशक नहीं। संस्करण का वर्ष मेटाडेटा में नहीं है (इसलिए «n.d.»), और अनुवादक तभी दिखाया जाता है जब वह दर्ज हो।
यह किस बारे में है
ईडिपस के बेटे एक-दूसरे को मारने निकल पड़े हैं, और योकास्ता उन्हें रोकने की कोशिश कर रही है।
संदर्भ और इतिहास
यह अधूरा हम तक पहुँचा — कोरस नहीं हैं, और यह बीच में ही टूट जाता है — और इसे पढ़ने की एक वजह यही है: दिखता है कि सेनेका की त्रासदी पूरी होने से पहले कैसे बनती थी। सूची में इसका छोटा होना प्रति का दोष नहीं है। ये त्रासदियाँ सेनेका के दर्शन का साहित्यिक परिशिष्ट नहीं हैं: यही वह मुख्य रास्ता है जिससे उन्होंने अपना दर्शन रखा। क्रोध, मौत का डर और नियति — जिन पर ख़तों में दलील दी गई है — यहाँ काम करते हुए दिखाए गए हैं।
यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।
et si quid ultra Tartarum est; tandem libet quod olim oportet, morte prohiberi haud queo. ferrum negabis? noxias lapsu vias eludes et artis colla laqueis inseri prohibebis? herbas quae ferunt letum auferes? quid ista tandem cura proficiet tua? ubique mors est. optume hoc cavit deus: eripere vitam nemo non homini, potest, at nemo mortem; mille ad hanc aditus patent. nil quaero: dextra noster et nuda solet bene animus uti — dextra, nunc toto impetu, toto dolore, viribus totis veni. non destino unum vulneri nostro locum: totus nocens sum: qua Voles mortem exige. effringe pectus corque tot scelerum capax evelle, totos viscerum nuda sinus. fractum incitatis ictibus guttur sonet laceraeque fixis unguibus venae fluant. aut dirige iras quo soles: haec vulnera rescissa multo sanguine ac tabe inriga, hac extrahe animam duram, inexpugnabilem. et tu, parens, ubicumque poenarum arbiter adstas mearum; non ego hoc tantum scelus ulla expiari credidi poena satis umquam, nec ista morte contentus fui, nec me redemi parte: membratim tibi perire volui — debitum tandem exige. nunc solvo poenas, tunc tibi inferias dedi. ades atque inertem dexteram introrsus preme magisque merge: timida tunc parvo caput libavit haustu vixque cupientes sequi eduxit oculos, haeret etiam nunc mihi ille animus, haeret, cum recusantem manum (99) pressere vultus, audies verum, Oedipus: minus eruisti lumina audacter tua. quam praestitisti, nunc manum cerebro indue: hac parte mortem perage qua coepi mori. Antig. Pauca, o parens magnanime, miserandae precor ut verba natae mente placata audias. non te ut reducam veteris ad speciem domus habitumque regni flore pollentem inclito peto aut ut iras, temporum haut ipsa mora fractas, remisso pectore ac placido feras: at hoc decebat roboris tanti virum, non esse sub dolore nec victum malis dare terga; non est, ut putas, virtus, pater, timere vitam, sed malis ingentibus obstare nec se vertere ac retro dare.…