In difesa di Lucio Murena
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Nessun rumore di scansione rilevato (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano)
- Estensione:
- ~14.300 parole · 68 passi
Cita quest'opera
- APACicerone. (n.d.). Pro Lucio Murena [In difesa di Lucio Murena]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/cicero/pro-lucio-murena
- MLACicerone. Pro Lucio Murena [In difesa di Lucio Murena]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/cicero/pro-lucio-murena.
- ChicagoCicerone. Pro Lucio Murena [In difesa di Lucio Murena]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/cicero/pro-lucio-murena.
Riferimento all’edizione riprodotta. SigPhi è la riproduzione digitale. Anno, editore e traduttore compaiono quando noti; «n.d.» indica un anno sconosciuto.
Di che cosa tratta
La difesa di un console eletto accusato di aver comprato voti. Uno degli accusatori era Catone l'Uticense, lo stoico inflessibile, e Cicerone lo prende apertamente in giro davanti alla corte.
Contesto e storia
63 a.C., in piena congiura di Catilina: Cicerone sostiene che condannare un console eletto in quel momento sarebbe peggio della frode stessa. Il discorso più divertente del corpus — la canzonatura del rigido stoicismo di Catone è memorabile — e insieme un argomento francamente politico a favore della stabilità contro la legge.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
Summa in utroque est honestas, summa dignitas; quam ego, si mihi per Servium liceat, pari atque eadem in laude ponam. Sed non licet; agitat rem militarem, insectatur totam hanc legationem, adsiduitatis et operarum harum cotidianarum putat esse consulatum. ‘Apud exercitum mihi fueris’ inquit; ‘tot annos forum non attigeris; afueris tam diu et, cum longo intervallo veneris, cum his qui in foro habitarint de dignitate contendas?’ Primum ista nostra adsiduitas, Servi, nescis quantum interdum adferat hominibus fastidi, quantum satietatis. Mihi quidem vehementer expediit positam in oculis esse gratiam; sed tamen ego mei satietatem magno meo labore superavi et tu item fortasse; verum tamen utrique nostrum desiderium nihil obfuisset. Sed ut hoc omisso ad studiorum atque artium contentionem revertamur, qui potest dubitari quin ad consulatum adipiscendum multo plus adferat dignitatis rei militaris quam iuris civilis gloria? Vigilas tu de nocte ut tuis consultoribus respondeas, ille ut eo quo intendit mature cum exercitu perveniat; te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat; tu actionem instituis, ille aciem instruit; tu caves ne tui consultores, ille ne urbes aut castra capiantur; ille tenet et scit ut hostium copiae, tu ut aquae pluviae arceantur; ille exercitatus est in propagandis finibus, tuque in regendis. Ac nimirum—dicendum est enim quod sentio—rei militaris virtus praestat ceteris omnibus. Haec nomen populo Romano, haec huic urbi aeternam gloriam peperit, haec orbem terrarum parere huic imperio coegit; omnes urbanae res, omnia haec nostra praeclara studia et haec forensis laus et industria latet in tutela ac praesidio bellicae virtutis. Simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticiscunt.