De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original)
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Con parti illeggibili (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano) · 89 passi illeggibili, esclusi dalle risposte
- Estensione:
- ~200.000 parole · 929 passi
Cita quest'opera
- APAUgo Grozio. (n.d.). De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original
- MLAUgo Grozio. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
- ChicagoUgo Grozio. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
Riferimento all’edizione riprodotta. SigPhi è la riproduzione digitale. Anno, editore e traduttore compaiono quando noti; «n.d.» indica un anno sconosciuto.
Di che cosa tratta
Il trattato giovanile di Grozio sul diritto di preda: quando sia lecito impadronirsi dei beni altrui in guerra, e chi possa deciderlo.
Contesto e storia
Ha una storia testuale che vale la pena conoscere. Lo scrisse verso il 1604-1606, giovanissimo, su incarico della Compagnia Olandese delle Indie Orientali, che aveva catturato una nave portoghese e doveva giustificarlo. Non lo pubblicò mai: ne trasse un solo capitolo, nel 1609 e senza firma, il Mare Liberum sulla libertà dei mari. Il resto rimase tra le sue carte e restò ignoto finché il manoscritto non riapparve in un'asta nel 1864. Questa edizione latina è di poco successiva.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
Post Historica sequitur caput duodecimum, cujus major pars Maris liberi titulo separatim edita est. Opusculi hujus finem et propositum accuratius cognoscimus, cum ad locum attendimus, ubi primum legebatur. Demonstrandum erat Grotio, Lusitanos nullo jure Batavis bellum facere, quod sua Indicae negotiationis privilegia vio-PREFATIO. IX lari contendant; Batavos contra jure bellum inferre Lusitanis, quod illi liberam suam navigationem impedire studeant. Ultima tria quae sequuntur capita ostendunt bellum in Lusitanos et praedationem non tantum justam esse, sed honestam et utilem. Vix opus est monere, ipsam causam hic agi et rerum statum illius temporis describi. Haec pars non magni momenti est; sed tamen propter vividum temporum imaginem, quam nobis in ea proposuit auctor, hodie quoque legi meretur. Auctor Commentarium scripsit hieme anni 1604 et primis anni sequentis mensibus. Ipsa ejus verba id declarant. Mauritius Clusam ceperat die 21 mensis Augusti, anno 1604. Id a Grotio dicitur ^capta nuper Clusa". Nihil in textu mutavit vel addidit post mensem Novembrem anni 1608, quo tempore caput ejus duodecimum seorsum vulgari jussit. Unde factum sit, ut opus, quod scriptor totum absolvisset, non ederetur, hodie pro certo dicere non possumus. Fruinius suspicatur Societatis rectores intellexisse, praedam melius vindicari silentio et possessionis inhaesione, quam scripto. Codex etiam in scrinio jacebat , cum tempora scriptorem moverunt, ut separatim unum ejus caput vulgaret. Quo consilio id ediderit manifestum e loco, quem Visseringius citavit ex Grotii Maris liberi defensione adversus Welwodum, quod opusculum ejus simul cum Commentarii autographo Bibliothecae Lugduno Batavae emtum est.…