Consolazione alla madre Elvia
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Nessun rumore di scansione rilevato (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano)
- Estensione:
- ~11.800 parole · 56 passi
Cita quest'opera
- APALucio Anneo Seneca. (n.d.). Ad Helviam matrem, de Consolatione [Consolazione alla madre Elvia]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione
- MLALucio Anneo Seneca. Ad Helviam matrem, de Consolatione [Consolazione alla madre Elvia]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione.
- ChicagoLucio Anneo Seneca. Ad Helviam matrem, de Consolatione [Consolazione alla madre Elvia]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/ad-helviam-matrem-de-consolatione.
Riferimento all’edizione riprodotta. SigPhi è la riproduzione digitale. Anno, editore e traduttore compaiono quando noti; «n.d.» indica un anno sconosciuto.
Di che cosa tratta
Scritta dall'esilio in Corsica per consolare la propria madre della disgrazia del figlio: il testo consola chi è rimasto, non chi è partito.
Contesto e storia
Un rovesciamento del genere e il testo più personale di Seneca. Sostiene che l'esilio non sia un male perché la mente si porta dietro tutto quel che conta — scritto da un'isola dove passò otto anni. Questa scheda è l'originale latino; il catalogo porta anche la traduzione inglese come opera a parte. Si citi l'originale.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
mentium error est, cum tam exiguum capias, cupere multum? Licet itaque augeatis census, promoueatis fines, numquam tamen corpora uestra laxabitis. Cum bene cesserit negotiatio, multum militia rettulerit, cum indagati undique cibi coierint, non habebitis ubi istos apparatus uestros conlocetis. Quid tam multa conquiritis? Scilicet maiores nostri, quorum uirtus etiamnunc uitia nostra sustentat, infelices erant, qui sibi manu sua parabant cibum, quibus terra cubile erat, quorum tecta nondum auro fulgebant, quorum templa nondum gemmis nitebant; itaque tunc per fictiles deos religiose iurabatur: qui illos inuocauerant, ad hostem morituri, ne fallerent, redibant. Scilicet minus beate uiuebat dictator noster qui Samnitium legatos audit cum uilissimum cibum in foco ipse manu sua uersaret -- illa qua iam saepe hostem percusserat laureamque in Capitolini Iouis gremio reposuerat -- quam Apicius nostra memoria uixit, qui in ea urbe ex qua aliquando philosophi uelut corruptores iuuentutis abire iussi sunt scientiam popinae professus disciplina sua saeculum infecit.' Cuius exitum nosse operae pretium est. Cum sestertium milliens in culinam coniecisset, cum tot congiaria principum et ingens Capitolii uectigal singulis comisationibus exsorpsisset, aere alieno oppressus rationes suas tunc primum coactus inspexit: superfuturum sibi sestertium centiens computauit et uelut in ultima fame uicturus si in sestertio centiens uixisset, ueneno uitam finiuit. Quanta luxuria erat cui centiens sestertium egestas fuit! i nunc et puta pecuniae modum ad rem pertinere, non animi. Sestertium centiens aliquis extimuit et quod alii uoto petunt ueneno fugit. Illi uero tam prauae mentis homini ultima potio saluberrima fuit: tunc uenena edebat bibebatque cum inmensis epulis non delectaretur tantum sed gloriaretur, cum uitia sua ostentaret, cum ciuitatem in luxuriam suam conuerteret, cum iuuentutem ad imitationem sui sollicitaret etiam sine malis exemplis per se docilem.…
Fai una domanda su quest'operaDi cosa tratta Consolazione alla madre Elvia?Riassumi Consolazione alla madre Elvia brevementeQuali sono le idee chiave di Consolazione alla madre Elvia?
← Torna a Lucio Anneo Seneca