Apokolokyntosis (ed. 2)
- Lingua:
- latino
- Stato:
- Opera completa
- Autorialità:
- Scritta dall'autore
- Stato del testo:
- Nessun rumore di scansione rilevato (misura automatica su tutto il testo, non verificata a mano)
- Estensione:
- ~4210 parole · 20 passi
Cita quest'opera
- APALucio Anneo Seneca. (n.d.). Apocolocyntosis divi Claudii [Apokolokyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii
- MLALucio Anneo Seneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apokolokyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.
- ChicagoLucio Anneo Seneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apokolokyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.
Riferimento dell'edizione che SigPhi riproduce: SigPhi ne è la riproduzione digitale, non l'editore. L'anno dell'edizione non figura nei metadati (da qui «n.d.») e il traduttore compare solo quando è noto.
Di che cosa tratta
La satira di Seneca sulla morte dell'imperatore Claudio, che invece di essere divinizzato viene trasformato in una zucca.
Contesto e storia
È l'unica satira menippea latina arrivata a noi intera, e il contrasto con il Seneca morale è tale che si stenta a crederlo lo stesso uomo: qui è crudele, comicissimo e vendicativo verso l'imperatore che lo aveva mandato in esilio.
Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.
Delectabatur laudibus suis Claudius, et cupiebat diutius spectare. Inicit illi manum Talthybius deorum [nuntius] et trahit capite obvoluto, ne quis eum possit agnoscere, per campum Martium, et inter Tiberim et viam tectam descendit ad inferos. Antecesserat iam compendiaria Narcissus libertus ad patronum excipiendum, et venienti nitidus, ut erat a balineo, occurrit et ait: "Quid di ad homines?" "Celerius" inquit Mercurius "et venire nos nuntia." Dicto citius Narcissus evolat. Omnia proclivia sunt, facile descenditur. Itaque quamvis podagricus esset, momento temporis pervenit ad ianuam Ditis, ubi iacebat Cerberus vel ut ait Horatius "belua centiceps." Pusillum perturbatur—subalbam canem in deliciis habere adsueverat—ut illum vidit canem nigrum, villosum, sane non quem velis tibi in tenebris occurrere, et magna voce "Claudius" inquit "veniet." Cum plausu procedunt cantantes: heurêkamen, sugchairmen. Hic erat C. Silius consul designatus, Iuncus praetorius, Sex. Traulus, M. Helvius, Trogus, Cotta, Vettius Valens, Fabius equites R. quos Narcissus duci iusserat.…
Fai una domanda su quest'operaDi cosa tratta Apokolokyntosis (ed. 2)?Riassumi Apokolokyntosis (ed. 2) brevementeQuali sono le idee chiave di Apokolokyntosis (ed. 2)?
← Torna a Lucio Anneo Seneca