Ottavia

Lucio Anneo Seneca

Lingua:

latino

Stato:

Opera completa

Autorialità:

Attribuita (paternità dibattuta)

Stato del testo:

Testo pulito

Estensione:

~7370 parole · 35 passi

Personae I Octavia Poppaea II Nero Praefectus III Nutrix Octaviae Nutrix Poppaeae Seneca IV Mater Neronis Nuntius Chorus Romanorum Octavia Iam vaga caelo sidera fulgens Aurora fugat. surgit Titan radiante coma mundoque diem reddit clarum, age. tot tantis onerata malis, repete assuetos iam tibi questus atque aequoreas vince Alcyonas, vince et volucres Pandionias: gravior namque his fortuna tua est. semper, genetrix, deflenda mihi, prima meorum causa malorum, tristes questus natae exaudi, si quis remanet sensus in umbris, utinam ante manu grandaeva sua mea rupisset stamina Clotho, tua quam maerens vulnera vidi oraque foedo sparsa cruore! o lux semper funesta mihi, tempore ab illo lux es tenebris invisa magis: tulimus saevae iussa novercae, hostilem animum vultusque truces, illa illa meis tristis Erinys (398) thalamis Stygios praetulit ignes teque extinxit, miserande pater, modo cui totus paruit orbis cuique Britanni ducibus nostris ante ignoti iurisque sui. coniugis, heu me, pater, insidiis oppresse iaces servatque domus cum prole tua capta tyranno. Nutrix Fulgore primo captus et fragili bono fallacis aulae quisquis attonitus stupet, subito† latentis ecce Fortunae impetu modo praepotentem cernat eversam domum stirpem que Claudi, cuius imperio fuit subiectus orbis, paruit liber diu Oceanus et recepit invitus rates. en qui Britannis primus imposuit iugum, ignota tantis classibus texit freta interque gentes barbaras tutus fuit et saeva maria, coniugis scelere occidit; mox illa gnati: cuius extinctus iacet frater venenis, maeret infelix soror eademque coniunx nec graves luctus valet ira coacta tegere crudelis viri; quem sancta refugit semper, atque odio pari (399) ardens maritus mutua flagrat face. animum dolentis nostra solatur fides pietasque frustra: vincit immitis dolor consilia nostra nec regi mentis potest generosus ardor, sed malis vires capit. heu quam nefandum prospicit noster timor scelus, quod utinam numen avertat deum. Octavia Nutrix O mea nullis aequa

Leggi l'opera intera →