SigPhiSigPhi

Le fenicie

Lucio Anneo Seneca

Lingua:
latino
Stato:
Opera completa
Autorialità:
Scritta dall'autore
Stato del testo:
Testo pulito
Estensione:
~5900 parole · 28 passi
Cita quest'opera
  • APALucio Anneo Seneca. (n.d.). Le fenicie. SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/phoenissae
  • MLALucio Anneo Seneca. "Le fenicie." SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/seneca/phoenissae.
  • ChicagoLucio Anneo Seneca. Le fenicie. SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/phoenissae.

Di che cosa tratta

I figli di Edipo in cammino per uccidersi a vicenda, e Giocasta che cerca di fermarli.

Contesto e storia

Ci arriva incompleta — senza cori, e si interrompe — ed è anche per questo che vale la pena leggerla: si vede come si costruiva una tragedia senecana prima di essere finita. La sua brevità nel catalogo non è un difetto della copia. Le tragedie non sono un'appendice letteraria alla filosofia di Seneca: sono la via principale per cui l'ha esposta. L'ira, la paura della morte e il destino, argomentati nelle lettere, qui si vedono all'opera.

Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.

Come comincia
Personae I Oedipus Iocasta II Antigona Polynices III Eteocles satelles Nuntius Oedipus Antigona Caeci parentis regimen et fessi unicum lateris levamen, gnata, quam tanti est mihi genuisse vel sic, desere infaustum patrem, in recta quid deflectis errantem gradum? permitte labi; melius inveniam viam, quam quaero solus, quae me ab hac vita extrahat et hoc nefandi capitis aspectu levet caelum atque terras, quantulum hac egi manu? non video noxae conscium nostrae diem, sed videor, hinc iam solve inhaerentem manum et patere caecum qua volet ferri pedem, ibo, ibo qua praerupta protendit iuga meus Cithaeron, qua peragrato celer per saxa monte iacuit Actaeon suis nova praeda canibus, qua per obscurum nemus silvamque opacae vallis instinctas deo egit sorores mater et gaudens malo vibrante fixum praetulit thyrso caput; vel qua cucurrit, corpus inrisum trahens, Zethi iuvencus, qua per horrentes rubos tauri ferocis sanguis ostentat fugas; vel qua alta maria vertice inmenso premit (94) Inoa rupes, qua scelus fugiens novum novumque faciens mater insiluit freto mersura natum seque — felices quibus fortuna melior tam bonas matres dedit. est alius istis noster in silvis locus, qui me reposcit, hunc petam cursu incito; non haesitabit gressus, huc omni duce spoliatus ibo. quid moror sedes meas? mortem, Cithaeron, redde et hospitium mihi illud meum restitue, ut expirem senex ubi debui infans, recipe supplicium vetus. semper cruente saeve crudelis ferox, cum occidis et cum parcis, olim iam tuum

Leggi l'opera intera →

← Torna a Lucio Anneo Seneca