Zech 11:13 Et dixit Dominus ad me: Projice illud ad statuarium, decorum pretium quo appretiatus sum ab eis. Et tuli triginta argenteos, et projeci illos in domum Domini, ad statuarium. Zech 11:14 Et præcidi virgam meam secundam, quæ appellabatur Funiculus, ut dissolverem germanitatem inter Judam et Israël. Zech 11:15 Et dixit Dominus ad me: Adhuc sume tibi vasa pastoris stulti. Zech 11:16 Quia ecce ego suscitabo pastorem in terra, qui derelicta non visitabit, dispersum non quæret, et contritum non sanabit, et id quod stat non enutriet, et carnes pinguium comedet, et ungulas eorum dissolvet. Zech 11:17 O pastor, et idolum derelinquens gregem: gladius super brachium ejus, et super oculum dextrum ejus: brachium ejus ariditate siccabitur, et oculus dexter ejus tenebrescens obscurabitur. Zech 12:1 Onus verbi Domini super Israël. Dicit Dominus extendens cælum, et fundans terram, et fingens spiritum hominis in eo: Zech 12:2 Ecce ego ponam Jerusalem superliminare crapulæ omnibus populis in circuitu: sed et Juda erit in obsidione contra Jerusalem.
Zech 12:3 Et erit: in die illa ponam Jerusalem lapidem oneris cunctis populis: omnes qui levabunt eam concisione lacerabuntur, et colligentur adversus eam omnia regna terræ. Zech 12:4 In die illa, dicit Dominus, percutiam omnem equum in stuporem, et ascensorem ejus in amentiam: et super domum Juda aperiam oculos meos, et omnem equum populorum percutiam cæcitate. Zech 12:5 Et dicent duces Juda in corde suo: Confortentur mihi habitatores Jerusalem in Domino exercituum, Deo eorum! Zech 12:6 In die illa ponam duces Juda sicut caminum ignis in lignis, et sicut facem ignis in fœno: et devorabunt ad dexteram et ad sinistram omnes populos in circuitu, et habitabitur Jerusalem rursus in loco suo in Jerusalem. Zech 12:7 Et salvabit Dominus tabernacula Juda, sicut in principio, ut non magnifice glorietur domus David, et gloria habitantium Jerusalem contra Judam. Zech 12:8 In die illa proteget Dominus habitatores Jerusalem: et erit qui offenderit ex eis in die illa quasi David, et domus David quasi Dei, sicut angelus Domini in conspectu eorum. Zech 12:9 Et erit in die illa: quæram conterere omnes gentes quæ veniunt contra Jerusalem.
Zech 12:10 Et effundam super domum David et super habitatores Jerusalem spiritum gratiæ et precum: et aspicient ad me quem confixerunt, et plangent eum planctu quasi super unigenitum, et dolebunt super eum, ut doleri solet in morte primogeniti. Zech 12:11 In die illa, magnus erit planctus in Jerusalem, sicut planctus Adadremmon in campo Mageddon. Zech 12:12 Et planget terra: familiæ et familiæ seorsum: familiæ domus David seorsum, et mulieres eorum seorsum: Zech 12:13 familiæ domus Nathan seorsum, et mulieres eorum seorsum: familiæ domus Levi seorsum, et mulieres eorum seorsum: familiæ Semei seorsum, et mulieres eorum seorsum: Zech 12:14 omnes familiæ reliquæ, familiæ et familiæ seorsum, et mulieres eorum seorsum. Zech 13:1 In die illa erit fons patens domui David et habitantibus Jerusalem, in ablutionem peccatoris et menstruatæ. Zech 13:2 Et erit in die illa, dicit Dominus exercituum: disperdam nomina idolorum de terra, et non memorabuntur ultra: et pseudoprophetas, et spiritum immundum auferam de terra.
Zech 13:3 Et erit: cum prophetaverit quispiam ultra, dicent ei pater ejus et mater ejus, qui genuerunt eum: Non vives, quia mendacium locutus es in nomine Domini: et configent eum pater ejus et mater ejus, genitores ejus, cum prophetaverit. Zech 13:4 Et erit: in die illa confundentur prophetæ, unusquisque ex visione sua cum prophetaverit: nec operientur pallio saccino, ut mentiantur: Zech 13:5 sed dicet: Non sum propheta: homo agricola ego sum, quoniam Adam exemplum meum ab adolescentia mea. Zech 13:6 Et dicetur ei: Quid sunt plagæ istæ in medio manuum tuarum? Et dicet: His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me. Zech 13:7 Framea, suscitare super pastorem meum, et super virum cohærentem mihi, dicit Dominus exercituum: percute pastorem, et dispergentur oves: et convertam manum meam ad parvulos. Zech 13:8 Et erunt in omni terra, dicit Dominus: partes duæ in ea dispergentur, et deficient: et tertia pars relinquetur in ea. Zech 13:9 Et ducam tertiam partem per ignem, et uram eos sicut uritur argentum, et probabo eos sicut probatur aurum. Ipse vocabit nomen meum, et ego exaudiam eum. Dicam: Populus meus es: et ipse dicet: Dominus Deus meus.
Zech 14:1 Ecce venient dies Domini, et dividentur spolia tua in medio tui. Zech 14:2 Et congregabo omnes gentes ad Jerusalem in prælium: et capietur civitas, et vastabuntur domus, et mulieres violabuntur: et egredietur media pars civitatis in captivitatem, et reliquum populi non auferetur ex urbe. Zech 14:3 Et egredietur Dominus, et præliabitur contra gentes illas, sicut præliatus est in die certaminis. Zech 14:4 Et stabunt pedes ejus in die illa super montem Olivarum, qui est contra Jerusalem ad orientem: et scindetur mons Olivarum ex media parte sui ad orientem et ad occidentem, prærupto grandi valde: et separabitur medium montis ad aquilonem, et medium ejus ad meridiem. Zech 14:5 Et fugietis ad vallem montium eorum, quoniam conjungetur vallis montium usque ad proximum: et fugietis sicut fugistis a facie terræmotus in diebus Oziæ regis Juda: et veniet Dominus Deus meus, omnesque sancti cum eo. Zech 14:6 Et erit in die illa: non erit lux, sed frigus et gelu. Zech 14:7 Et erit dies una quæ nota est Domino, non dies neque nox: et in tempore vesperi erit lux. Zech 14:8 Et erit in die illa: exibunt aquæ vivæ de Jerusalem: medium earum ad mare orientale, et medium earum ad mare novissimum: in æstate et in hieme erunt.
Zech 14:9 Et erit Dominus rex super omnem terram: in die illa erit Dominus unus, et erit nomen ejus unum. Zech 14:10 Et revertetur omnis terra usque ad desertum, de colle Remmon ad austrum Jerusalem: et exaltabitur, et habitabit in loco suo, a porta Benjamin usque ad locum portæ prioris, et usque ad portam angulorum, et a turre Hananeel usque ad torcularia regis. Zech 14:11 Et habitabunt in ea, et anathema non erit amplius, sed sedebit Jerusalem secura. Zech 14:12 Et hæc erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes quæ pugnaverunt adversus Jerusalem: tabescet caro uniuscujusque stantis super pedes suos: et oculi ejus contabescent in foraminibus suis, et lingua eorum contabescet in ore suo. Zech 14:13 In die illa erit tumultus Domini magnus in eis: et apprehendet vir manum proximi sui, et conseretur manus ejus super manum proximi sui. Zech 14:14 Sed et Judas pugnabit adversus Jerusalem: et congregabuntur divitiæ omnium gentium in circuitu, aurum, et argentum, et vestes multæ satis. Zech 14:15 Et sic erit ruina equi, et muli, et cameli, et asini, et omnium jumentorum quæ fuerint in castris illis, sicut ruina hæc.
Zech 14:16 Et omnes qui reliqui fuerint de universis gentibus quæ venerunt contra Jerusalem, ascendent ab anno in annum ut adorent regem, Dominum exercituum, et celebrent festivitatem tabernaculorum. Zech 14:17 Et erit: qui non ascenderit de familiis terræ ad Jerusalem ut adoret regem, Dominum exercituum, non erit super eos imber. Zech 14:18 Quod etsi familia Ægypti non ascenderit et non venerit, nec super eos erit: sed erit ruina, qua percutiet Dominus omnes gentes quæ non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum. Zech 14:19 Hoc erit peccatum Ægypti, et hoc peccatum omnium gentium quæ non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum. Zech 14:20 In die illa, erit quod super frenum equi est, sanctum Domino: et erunt lebetes in domo Domini quasi phialæ coram altari. Zech 14:21 Et erit omnis lebes in Jerusalem et in Juda sanctificatus Domino exercituum: et venient omnes immolantes, et sument ex eis, et coquent in eis: et non erit mercator ultra in domo Domini exercituum in die illo.
Mal 1:1 Onus verbi Domini ad Israël in manu Malachiæ. Mal 1:2 Dilexi vos, dicit Dominus, et dixistis: In quo dilexisti nos? Nonne frater erat Esau Jacob? dicit Dominus: et dilexi Jacob, Mal 1:3 Esau autem odio habui, et posui montes ejus in solitudinem, et hæreditatem ejus in dracones deserti. Mal 1:4 Quod si dixerit Idumæa: Destructi sumus, sed revertentes ædificabimus quæ destructa sunt: hæc dicit Dominus exercituum: Isti ædificabunt, et ego destruam: et vocabuntur termini impietatis, et populus cui iratus est Dominus usque in æternum. Mal 1:5 Et oculi vestri videbunt, et vos dicetis: Magnificetur Dominus super terminum Israël. Mal 1:6 Filius honorat patrem, et servus dominum suum. Si ergo pater ego sum, ubi est honor meus? et si Dominus ego sum, ubi est timor meus? dicit Dominus exercituum. Ad vos, o sacerdotes, qui despicitis nomen meum, et dixistis: In quo despeximus nomen tuum? Mal 1:7 Offertis super altare meum panem pollutum, et dicitis: In quo polluimus te? in eo quod dicitis: Mensa Domini despecta est. Mal 1:8 Si offeratis cæcum ad immolandum, nonne malum est? et si offeratis claudum et languidum, nonne malum est? offer illud duci tuo, si placuerit ei, aut si susceperit faciem tuam, dicit Dominus exercituum. Mal 1:9 Et nunc deprecamini vultum Dei ut misereatur vestri (de manu enim vestra factum est hoc), si quomodo suscipiat facies vestras, dicit Dominus exercituum.
Mal 1:10 Quis est in vobis qui claudat ostia, et incendat altare meum gratuito? non est mihi voluntas in vobis, dicit Dominus exercituum, et munus non suscipiam de manu vestra. Mal 1:11 Ab ortu enim solis usque ad occasum, magnum est nomen meum in gentibus, et in omni loco sacrificatur: et offertur nomini meo oblatio munda, quia magnum est nomen meum in gentibus, dicit Dominus exercituum. Mal 1:12 Et vos polluistis illud in eo quod dicitis: Mensa Domini contaminata est, et quod superponitur contemptibilis est, cum igne qui illud devorat. Mal 1:13 Et dixistis: Ecce de labore, et exsufflastis illud, dicit Dominus exercituum: et intulistis de rapinis claudum et languidum, et intulistis munus: numquid suscipiam illud de manu vestra? dicit Dominus. Mal 1:14 Maledictus dolosus qui habet in grege suo masculum, et votum faciens immolat debile Domino: quia rex magnus ego, dicit Dominus exercituum, et nomen meum horribile in gentibus. Mal 2:1 Et nunc ad vos mandatum hoc, o sacerdotes. Mal 2:2 Si nolueritis audire, et si nolueritis ponere super cor, ut detis gloriam nomini meo, ait Dominus exercituum, mittam in vos egestatem, et maledicam benedictionibus vestris, et maledicam illis, quoniam non posuistis super cor.
Mal 2:3 Ecce ego projiciam vobis brachium, et dispergam super vultum vestrum stercus solemnitatum vestrarum, et assumet vos secum. Mal 2:4 Et scietis quia misi ad vos mandatum istud, ut esset pactum meum cum Levi, dicit Dominus exercituum. Mal 2:5 Pactum meum fuit cum eo vitæ et pacis: et dedi ei timorem, et timuit me, et a facie nominis mei pavebat. Mal 2:6 Lex veritatis fuit in ore ejus, et iniquitas non est inventa in labiis ejus: in pace et in æquitate ambulavit mecum, et multos avertit ab iniquitate. Mal 2:7 Labia enim sacerdotis custodient scientiam, et legem requirent ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est. Mal 2:8 Vos autem recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege: irritum fecistis pactum Levi, dicit Dominus exercituum. Mal 2:9 Propter quod et ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas, et accepistis faciem in lege. Mal 2:10 Numquid non pater unus omnium nostrum? numquid non Deus unus creavit nos? quare ergo despicit unusquisque nostrum fratrem suum, violans pactum patrum nostrorum?
Mal 2:11 Transgressus est Juda, et abominatio facta est in Israël et in Jerusalem, quia contaminavit Juda sanctificationem Domini, quam dilexit, et habuit filiam dei alieni. Mal 2:12 Disperdet Dominus virum qui fecerit hoc, magistrum et discipulum, de tabernaculis Jacob, et offerentem munus Domino exercituum. Mal 2:13 Et hoc rursum fecistis: operiebatis lacrimis altare Domini, fletu et mugitu, ita ut non respiciam ultra ad sacrificium, nec accipiam placabile quid de manu vestra. Mal 2:14 Et dixistis: Quam ob causam? Quia Dominus testificatus est inter te et uxorem pubertatis tuæ, quam tu despexisti: et hæc particeps tua, et uxor fœderis tui. Mal 2:15 Nonne unus fecit, et residuum spiritus ejus est? et quid unus quærit, nisi semen Dei? custodite ergo spiritum vestrum, et uxorem adolescentiæ tuæ noli despicere. Mal 2:16 Cum odio habueris, dimitte, dicit Dominus Deus Israël: operiet autem iniquitas vestimentum ejus, dicit Dominus exercituum. Custodite spiritum vestrum, et nolite despicere. Mal 2:17 Laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris, et dixistis: In quo eum fecimus laborare? In eo quod dicitis: Omnis qui facit malum bonus est in conspectu Domini, et tales ei placent: aut certe ubi est Deus judicii?
Mal 3:1 Ecce ego mitto angelum meum, et præparabit viam ante faciem meam: et statim veniet ad templum suum Dominator quem vos quæritis, et angelus testamenti quem vos vultis. Ecce venit, dicit Dominus exercituum. Mal 3:2 Et quis poterit cogitare diem adventus ejus, et quis stabit ad videndum eum? ipse enim quasi ignis conflans, et quasi herba fullonum: Mal 3:3 et sedebit conflans, et emundans argentum: et purgabit filios Levi, et colabit eos quasi aurum et quasi argentum, et erunt Domino offerentes sacrificia in justitia. Mal 3:4 Et placebit Domino sacrificium Juda et Jerusalem, sicut dies sæculi, et sicut anni antiqui. Mal 3:5 Et accedam ad vos in judicio, et ero testis velox maleficis, et adulteris, et perjuris, et qui calumniantur mercedem mercenarii, viduas et pupillos, et opprimunt peregrinum, nec timuerunt me, dicit Dominus exercituum. Mal 3:6 Ego enim Dominus, et non mutor: et vos filii Jacob, non estis consumpti. Mal 3:7 A diebus enim patrum vestrorum recessistis a legitimis meis, et non custodistis: revertimini ad me, et revertar ad vos, dicit Dominus exercituum. Et dixistis: In quo revertemur? Mal 3:8 Si affliget homo Deum, quia vos configitis me? Et dixistis: In quo configimus te? In decimis et in primitiis.
Mal 3:9 Et in penuria vos maledicti estis, et me vos configitis gens tota. Mal 3:10 Inferte omnem decimam in horreum, et sit cibus in domo mea: et probate me super hoc, dicit Dominus: si non aperuero vobis cataractas cæli, et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam: Mal 3:11 et increpabo pro vobis devorantem, et non corrumpet fructum terræ vestræ, nec erit sterilis vinea in agro, dicit Dominus exercituum. Mal 3:12 Et beatos vos dicent omnes gentes: eritis enim vos terra desiderabilis, dicit Dominus exercituum. Mal 3:13 Invaluerunt super me verba vestra, dicit Dominus. Mal 3:14 Et dixistis: Quid locuti sumus contra te? Dixistis: Vanus est qui servit Deo: et quod emolumentum quia custodivimus præcepta ejus, et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum? Mal 3:15 Ergo nunc beatos dicimus arrogantes: siquidem ædificati sunt facientes impietatem, et tentaverunt Deum, et salvi facti sunt. Mal 3:16 Tunc locuti sunt timentes Dominum, unusquisque cum proximo suo: et attendit Dominus, et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum, et cogitantibus nomen ejus. Mal 3:17 Et erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego facio, in peculium: et parcam eis, sicut parcit vir filio suo servienti sibi. Mal 3:18 Et convertemini, et videbitis quid sit inter justum et impium, et inter servientem Deo et non servientem ei.
Mal 4:1 Ecce enim dies veniet succensa quasi caminus: et erunt omnes superbi et omnes facientes impietatem stipula: et inflammabit eos dies veniens, dicit Dominus exercituum, quæ non derelinquet eis radicem et germen. Mal 4:2 Et orietur vobis timentibus nomen meum sol justitiæ, et sanitas in pennis ejus: et egrediemini, et salietis sicut vituli de armento. Mal 4:3 Et calcabitis impios, cum fuerint cinis sub planta pedum vestrorum, in die qua ego facio, dicit Dominus exercituum. Mal 4:4 Mementote legis Moysi servi mei, quam mandavi ei in Horeb ad omnem Israël, præcepta et judicia. Mal 4:5 Ecce ego mittam vobis Eliam prophetam, antequam veniat dies Domini magnus et horribilis. Mal 4:6 Et convertet cor patrum ad filios, et cor filiorum ad patres eorum: ne forte veniam, et percutiam terram anathemate.
1Macc 1:1 Et factum est, postquam percussit Alexander Philippi Macedo, qui primus regnavit in Græcia, egressus de terra Cethim, Darium regem Persarum et Medorum: 1Macc 1:2 constituit prælia multa, et obtinuit omnium munitiones, et interfecit reges terræ, 1Macc 1:3 et pertransiit usque ad fines terræ: et accepit spolia multitudinis gentium, et siluit terra in conspectu ejus. 1Macc 1:4 Et congregavit virtutem, et exercitum fortem nimis: et exaltatum est, et elevatum cor ejus: 1Macc 1:5 et obtinuit regiones gentium, et tyrannos: et facti sunt illi in tributum. 1Macc 1:6 Et post hæc decidit in lectum, et cognovit quia moreretur. 1Macc 1:7 Et vocavit pueros suos nobiles, qui secum erant nutriti a juventute: et divisit illis regnum suum, cum adhuc viveret. 1Macc 1:8 Et regnavit Alexander annis duodecim, et mortuus est. 1Macc 1:9 Et obtinuerunt pueri ejus regnum, unusquisque in loco suo: 1Macc 1:10 et imposuerunt omnes sibi diademata post mortem ejus, et filii eorum post eos annis multis, et multiplicata sunt mala in terra. 1Macc 1:11 Et exiit ex eis radix peccatrix, Antiochus illustris, filius Antiochi regis, qui fuerat Romæ obses: et regnavit in anno centesimo trigesimo septimo regni Græcorum. 1Macc 1:12 In diebus illis, exierunt ex Israël filii iniqui, et suaserunt multis, dicentes: Eamus, et disponamus testamentum cum gentibus, quæ circa nos sunt: quia ex quo recessimus ab eis, invenerunt nos multa mala. 1Macc 1:13 Et bonus visus est sermo in oculis eorum.
1Macc 1:14 Et destinaverunt aliqui de populo, et abierunt ad regem: et dedit illis potestatem ut facerent justitiam gentium. 1Macc 1:15 Et ædificaverunt gymnasium in Jerosolymis secundum leges nationum: 1Macc 1:16 et fecerunt sibi præputia, et recesserunt a testamento sancto, et juncti sunt nationibus, et venundati sunt ut facerent malum. 1Macc 1:17 Et paratum est regnum in conspectu Antiochi, et cœpit regnare in terra Ægypti ut regnaret super duo regna. 1Macc 1:18 Et intravit in Ægyptum in multitudine gravi, in curribus, et elephantis, et equitibus, et copiosa navium multitudine: 1Macc 1:19 et constituit bellum adversus Ptolemæum regem Ægypti, et veritus est Ptolemæus a facie ejus, et fugit, et ceciderunt vulnerati multi. 1Macc 1:20 Et comprehendit civitates munitas in terra Ægypti, et accepit spolia terræ Ægypti. 1Macc 1:21 Et convertit Antiochus, postquam percussit Ægyptum in centesimo et quadragesimo tertio anno: et ascendit ad Israël, 1Macc 1:22 et ascendit Jerosolymam in multitudine gravi.
1Macc 1:23 Et intravit in sanctificationem cum superbia, et accepit altare aureum, et candelabrum luminis, et universa vasa ejus, et mensam propositionis, et libatoria, et phialas, et mortariola aurea, et velum, et coronas, et ornamentum aureum, quod in facie templi erat: et comminuit omnia. 1Macc 1:24 Et accepit argentum, et aurum, et vasa concupiscibilia: et accepit thesauros occultos, quos invenit: et sublatis omnibus, abiit in terram suam. 1Macc 1:25 Et fecit cædem hominum, et locutus est in superbia magna. 1Macc 1:26 Et factus est planctus magnus in Israël, et in omni loco eorum: 1Macc 1:27 et ingemuerunt principes et seniores; virgines et juvenes infirmati sunt: et speciositas mulierum immutata est. 1Macc 1:28 Omnis maritus sumpsit lamentum, et quæ sedebant in thoro maritali, lugebant: 1Macc 1:29 et commota est terra super habitantes in ea, et universa domus Jacob induit confusionem. 1Macc 1:30 Et post duos annos dierum, misit rex principem tributorum in civitates Juda, et venit Jerusalem cum turba magna. 1Macc 1:31 Et locutus est ad eos verba pacifica in dolo: et crediderunt ei. 1Macc 1:32 Et irruit super civitatem repente, et percussit eam plaga magna, et perdidit populum multum ex Israël.
1Macc 1:33 Et accepit spolia civitatis: et succendit eam igni, et destruxit domos ejus, et muros ejus in circuitu: 1Macc 1:34 et captivas duxerunt mulieres, et natos et pecora possederunt. 1Macc 1:35 Et ædificaverunt civitatem David muro magno et firmo, et turribus firmis, et facta est illis in arcem: 1Macc 1:36 et posuerunt illic gentem peccatricem viros iniquos, et convaluerunt in ea: et posuerunt arma, et escas, et congregaverunt spolia Jerusalem: 1Macc 1:37 et reposuerunt illic: et facti sunt in laqueum magnum. 1Macc 1:38 Et factum est hoc ad insidias sanctificationi, et in diabolum malum in Israël: 1Macc 1:39 et effuderunt sanguinem innocentem per circuitum sanctificationis, et contaminaverunt sanctificationem. 1Macc 1:40 Et fugerunt habitatores Jerusalem propter eos, et facta est habitatio exterorum, et facta est extera semini suo, et nati ejus reliquerunt eam. 1Macc 1:41 Sanctificatio ejus desolata est sicut solitudo; dies festi ejus conversi sunt in luctum, sabbata ejus in opprobrium, honores ejus in nihilum. 1Macc 1:42 Secundum gloriam ejus multiplicata est ignominia ejus, et sublimitas ejus conversa est in luctum. 1Macc 1:43 Et scripsit rex Antiochus omni regno suo ut esset omnis populus unus: et relinqueret unusquisque legem suam.
1Macc 1:44 Et consenserunt omnes gentes secundum verbum regis Antiochi: 1Macc 1:45 et multi ex Israël consenserunt servituti ejus, et sacrificaverunt idolis, et coinquinaverunt sabbatum. 1Macc 1:46 Et misit rex libros per manus nuntiorum in Jerusalem, et in omnes civitates Juda, ut sequerentur leges gentium terræ, 1Macc 1:47 et prohiberent holocausta et sacrificia, et placationes fieri in templo Dei, 1Macc 1:48 et prohiberent celebrari sabbatum, et dies solemnes: 1Macc 1:49 et jussit coinquinari sancta, et sanctum populum Israël. 1Macc 1:50 Et jussit ædificari aras, et templa, et idola, et immolari carnes suillas, et pecora communia, 1Macc 1:51 et relinquere filios suos incircumcisos, et coinquinari animas eorum in omnibus immundis, et abominationibus, ita ut obliviscerentur legem, et immutarent omnes justificationes Dei: 1Macc 1:52 et quicumque non fecissent secundum verbum regis Antiochi, morerentur. 1Macc 1:53 Secundum omnia verba hæc scripsit omni regno suo: et præposuit principes populo, qui hæc fieri cogerent. 1Macc 1:54 Et jusserunt civitatibus Juda sacrificare. 1Macc 1:55 Et congregati sunt multi de populo ad eos qui dereliquerant legem Domini, et fecerunt mala super terram: 1Macc 1:56 et effugaverunt populum Israël in abditis, et in absconditis fugitivorum locis. 1Macc 1:57 Die quintadecima mensis Casleu, quinto et quadragesimo et centesimo anno, ædificavit rex Antiochus abominandum idolum desolationis super altare Dei, et per universas civitates Juda in circuitu ædificaverunt aras: 1Macc 1:58 et ante januas domorum et in plateis incendebant thura, et sacrificabant: 1Macc 1:59 et libros legis Dei combusserunt igni, scindentes eos: 1Macc 1:60 et apud quemcumque inveniebantur libri testamenti Domini, et quicumque observabat legem Domini, secundum edictum regis trucidabant eum. 1Macc 1:61 In virtute sua faciebant hæc populo Israël, qui inveniebatur in omni mense et mense in civitatibus. 1Macc 1:62 Et quinta et vigesima die mensis sacrificabant super aram, quæ erat contra altare. 1Macc 1:63 Et mulieres, quæ circumcidebant filios suos, trucidabantur secundum jussum regis Antiochi, 1Macc 1:64 et suspendebant pueros a cervicibus per universas domos eorum: et eos, qui circumciderant illos, trucidabant. 1Macc 1:65 Et multi de populo Israël definierunt apud se, ut non manducarent immunda: et elegerunt magis mori, quam cibis coinquinari immundis: 1Macc 1:66 et noluerunt infringere legem Dei sanctam, et trucidati sunt: 1Macc 1:67 et facta est ira magna super populum valde. 1Macc 2:1 In diebus illis surrexit Mathathias filius Joannis filii Simeonis, sacerdos ex filiis Joarib, ab Jerusalem, et consedit in monte Modin: 1Macc 2:2 et habebat filios quinque, Joannem, qui cognominabatur Gaddis: 1Macc 2:3 et Simonem, qui cognominabatur Thasi: 1Macc 2:4 et Judam, qui vocabatur Machabæus: 1Macc 2:5 et Eleazarum, qui cognominabatur Abaron: et Jonathan, qui cognominabatur Apphus: 1Macc 2:6 hi viderunt mala, quæ fiebant in populo Juda, et in Jerusalem. 1Macc 2:7 Et dixit Mathathias: Væ mihi! ut quid natus sum videre contritionem populi mei, et contritionem civitatis sanctæ, et sedere illic, cum datur in manibus inimicorum? 1Macc 2:8 Sancta in manu extraneorum facta sunt: templum ejus sicut homo ignobilis. 1Macc 2:9 Vasa gloriæ ejus captiva abducta sunt: trucidati sunt senes ejus in plateis, et juvenes ejus ceciderunt in gladio inimicorum. 1Macc 2:10 Quæ gens non hæreditavit regnum ejus et non obtinuit spolia ejus? 1Macc 2:11 Omnis compositio ejus ablata est. Quæ erat libera, facta est ancilla.
1Macc 2:12 Et ecce sancta nostra, et pulchritudo nostra, et claritas nostra desolata est, et coinquinaverunt ea gentes. 1Macc 2:13 Quo ergo nobis adhuc vivere? 1Macc 2:14 Et scidit vestimenta sua Mathathias, et filii ejus: et operuerunt se ciliciis, et planxerunt valde. 1Macc 2:15 Et venerunt illuc qui missi erant a rege Antiocho, ut cogerent eos, qui confugerant in civitatem Modin, immolare, et accendere thura, et a lege Dei discedere. 1Macc 2:16 Et multi de populo Israël consentientes accesserunt ad eos: sed Mathathias et filii ejus constanter steterunt. 1Macc 2:17 Et respondentes qui missi erant ab Antiocho, dixerunt Mathathiæ: Princeps, et clarissimus et magnus es in hac civitate, et ornatus filiis et fratribus: 1Macc 2:18 ergo accede prior, et fac jussum regis, sicut fecerunt omnes gentes, et viri Juda, et qui remanserunt in Jerusalem: et eris tu, et filii tui, inter amicos regis, et amplificatus auro, et argento, et muneribus multis. 1Macc 2:19 Et respondit Mathathias, et dixit magna voce: Etsi omnes gentes regi Antiocho obediunt, ut discedat unusquisque a servitute legis patrum suorum, et consentiat mandatis ejus: 1Macc 2:20 ego et filii mei, et fratres mei, obediemus legi patrum nostrorum: 1Macc 2:21 propitius sit nobis Deus: non est nobis utile relinquere legem, et justitias Dei: 1Macc 2:22 non audiemus verba regis Antiochi, nec sacrificabimus transgredientes legis nostræ mandata, ut eamus altera via. 1Macc 2:23 Et ut cessavit loqui verba hæc, accessit quidam Judæus in omnium oculis sacrificare idolis super aram in civitate Modin, secundum jussum regis: 1Macc 2:24 et vidit Mathathias, et doluit, et contremuerunt renes ejus, et accensus est furor ejus secundum judicium legis, et insiliens trucidavit eum super aram: 1Macc 2:25 sed et virum, quem rex Antiochus miserat, qui cogebat immolare, occidit in ipso tempore, et aram destruxit: 1Macc 2:26 et zelatus est legem, sicut fecit Phinees Zamri filio Salomi. 1Macc 2:27 Et exclamavit Mathathias voce magna in civitate, dicens: Omnis qui zelum habet legis, statuens testamentum, exeat post me. 1Macc 2:28 Et fugit ipse, et filii ejus in montes, et reliquerunt quæcumque habebant in civitate. 1Macc 2:29 Tunc descenderunt multi quærentes judicium, et justitiam, in desertum: 1Macc 2:30 et sederunt ibi ipsi, et filii eorum, et mulieres eorum, et pecora eorum: quoniam inundaverunt super eos mala.
1Macc 2:31 Et renuntiatum est viris regis, et exercitui qui erat in Jerusalem civitate David, quoniam discessissent viri quidam, qui dissipaverunt mandatum regis, in loca occulta in deserto, et abiissent post illos multi. 1Macc 2:32 Et statim perrexerunt ad eos, et constituerunt adversus eos prælium in die sabbatorum, 1Macc 2:33 et dixerunt ad eos: Resistitis et nunc adhuc? exite, et facite secundum verbum regis Antiochi, et vivetis. 1Macc 2:34 Et dixerunt: Non exibimus, neque faciemus verbum regis, ut polluamus diem sabbatorum. 1Macc 2:35 Et concitaverunt adversus eos prælium. 1Macc 2:36 Et non responderunt eis, nec lapidem miserunt in eos, nec oppilaverunt loca occulta, 1Macc 2:37 dicentes: Moriamur omnes in simplicitate nostra: et testes erunt super nos cælum et terra, quod injuste perditis nos. 1Macc 2:38 Et intulerunt illis bellum sabbatis: et mortui sunt ipsi, et uxores eorum, et filii eorum, et pecora eorum usque ad mille animas hominum. 1Macc 2:39 Et cognovit Mathathias et amici ejus, et luctum habuerunt super eos valde. 1Macc 2:40 Et dixit vir proximo suo: Si omnes fecerimus sicut fratres nostri fecerunt, et non pugnaverimus adversus gentes pro animabus nostris et justificationibus nostris, nunc citius disperdent nos a terra.
1Macc 2:41 Et cogitaverunt in die illa, dicentes: Omnis homo, quicumque venerit ad nos in bello die sabbatorum, pugnemus adversus eum: et non moriemur omnes, sicut mortui sunt fratres nostri in occultis. 1Macc 2:42 Tunc congregata est ad eos synagoga Assidæorum fortis viribus ex Israël, omnis voluntarius in lege: 1Macc 2:43 et omnes, qui fugiebant a malis, additi sunt ad eos, et facti sunt illis ad firmamentum. 1Macc 2:44 Et collegerunt exercitum, et percusserunt peccatores in ira sua, et viros iniquos in indignatione sua: et ceteri fugerunt ad nationes, ut evaderent. 1Macc 2:45 Et circuivit Mathathias et amici ejus, et destruxerunt aras: 1Macc 2:46 et circumciderunt pueros incircumcisos quotquot invenerunt in finibus Israël: et in fortitudine. 1Macc 2:47 Et persecuti sunt filios superbiæ, et prosperatum est opus in manibus eorum: 1Macc 2:48 et obtinuerunt legem de manibus gentium, et de manibus regum, et non dederunt cornu peccatori. 1Macc 2:49 Et appropinquaverunt dies Mathathiæ moriendi, et dixit filiis suis: Nunc confortata est superbia, et castigatio, et tempus eversionis, et ira indignationis.
1Macc 2:50 Nunc ergo, o filii, æmulatores estote legis, et date animas vestras pro testamento patrum vestrorum, 1Macc 2:51 et mementote operum patrum, quæ fecerunt in generationibus suis: et accipietis gloriam magnam, et nomen æternum. 1Macc 2:52 Abraham nonne in tentatione inventus est fidelis, et reputatum est ei ad justitiam? 1Macc 2:53 Joseph in tempore angustiæ suæ custodivit mandatum, et factus est dominus Ægypti. 1Macc 2:54 Phinees pater noster, zelando zelum Dei, accepit testamentum sacerdotii æterni. 1Macc 2:55 Jesus dum implevit verbum, factus est dux in Israël. 1Macc 2:56 Caleb dum testificatur in ecclesia, accepit hæreditatem. 1Macc 2:57 David in sua misericordia consecutus est sedem regni in sæcula. 1Macc 2:58 Elias, dum zelat zelum legis, receptus est in cælum. 1Macc 2:59 Ananias et Azarias et Misaël credentes, liberati sunt de flamma. 1Macc 2:60 Daniel in sua simplicitate liberatus est de ore leonum. 1Macc 2:61 Et ita cogitate per generationem et generationem: quia omnes qui sperant in eum, non infirmantur. 1Macc 2:62 Et a verbis viri peccatoris ne timueritis, quia gloria ejus stercus et vermis est: 1Macc 2:63 hodie extollitur, et cras non invenietur: quia conversus est in terram suam, et cogitatio ejus periit. 1Macc 2:64 Vos ergo filii, confortamini, et viriliter agite in lege: quia in ipsa gloriosi eritis. 1Macc 2:65 Et ecce Simon frater vester, scio quod vir consilii est: ipsum audite semper, et ipse erit vobis pater. 1Macc 2:66 Et Judas Machabæus, fortis viribus a juventute sua, sit vobis princeps militiæ, et ipse aget bellum populi. 1Macc 2:67 Et adducetis ad vos omnes factores legis: et vindicate vindictam populi vestri. 1Macc 2:68 Retribuite retributionem gentibus, et intendite in præceptum legis. 1Macc 2:69 Et benedixit eos, et appositus est ad patres suos. 1Macc 2:70 Et defunctus est anno centesimo et quadragesimo sexto: et sepultus est a filiis suis in sepulchris patrum suorum in Modin, et planxerunt eum omnis Israël planctu magno. 1Macc 3:1 Et surrexit Judas, qui vocabatur Machabæus, filius ejus, pro eo: 1Macc 3:2 et adjuvabant eum omnes fratres ejus, et universi qui se conjunxerant patri ejus, et præliabantur prælium Israël cum lætitia. 1Macc 3:3 Et dilatavit gloriam populo suo, et induit se loricam sicut gigas, et succinxit se arma bellica sua in præliis, et protegebat castra gladio suo.
1Macc 3:4 Similis factus est leoni in operibus suis, et sicut catulus leonis rugiens in venatione. 1Macc 3:5 Et persecutus est iniquos perscrutans eos: et qui conturbabant populum suum, eos succendit flammis: 1Macc 3:6 et repulsi sunt inimici ejus præ timore ejus, et omnes operarii iniquitatis conturbati sunt: et directa est salus in manu ejus. 1Macc 3:7 Et exacerbabat reges multos, et lætificabat Jacob in operibus suis, et in sæculum memoria ejus in benedictione. 1Macc 3:8 Et perambulavit civitates Juda, et perdidit impios ex eis, et avertit iram ab Israël. 1Macc 3:9 Et nominatus est usque ad novissimum terræ, et congregavit pereuntes. 1Macc 3:10 Et congregavit Apollonius gentes, et a Samaria virtutem multam et magnam ad bellandum contra Israël. 1Macc 3:11 Et cognovit Judas, et exiit obviam illi: et percussit, et occidit illum: et ceciderunt vulnerati multi, et reliqui fugerunt. 1Macc 3:12 Et accepit spolia eorum: et gladium Apollonii abstulit Judas, et erat pugnans in eo omnibus diebus. 1Macc 3:13 Et audivit Seron princeps exercitus Syriæ, quod congregavit Judas congregationem fidelium, et ecclesiam secum,